همکاری ناسا و اوبر برای توسعه‌ی پروژه ماشین پرنده و تاکسی هوایی + ویدیو

همکاری ناسا و اوبر (Uber) که به تازگی برای توسعه پروژه ماشین پرنده شرکت اوبر یا همان “UberAir” صورت گرفته،‌ توجه زیادی را به خود جلب کرده است.

اولین قدم در راستای این همکاری، امضای توافق‌نامه‌ای بین آژانس فضایی ناسا (NASA) و اوبر، برای طراحی یک سیستم کنترل ترافیک هوایی توسط مهندسان ناسا بوده است و در صورت درست پیش رفتن برنامه‌ریزی‌های انجام‌شده، به زودی آسمان شهرهای بزرگ جهان از ماشین های پرنده این کمپانی حمل ‌و نقل معروف پر خواهد شد.

جف هولدن (Jeff Holden) یکی از مدیران اوبر در این رابطه می‌گوید که پروژه تاکسی پرنده شرکت او که با نام‌های مختلفی از جمله “Uber Elevate” هم شناخته می‌شود، باعث صورت گرفتن پروازهای فراوانی بر فراز مناطق پر رفت و آمد می‌شود و عملی کردن نقشه‌های این کمپانی نیاز به تغییراتی بنیادی در مدیریت تکنولوژی‌های هوافضا دارد. در ادامه شما را به دیدن ویدیوی تهیه‌شده از پروژه UberAir که با همکاری ناسا و اوبر به زودی عملی خواهد شد، دعوت می‌کنیم:

البته ناسا هم پیش از این اقداماتی را برای عملی کردن ایده خودرو پرنده انجام داده است؛‌ در سال ۲۰۱۱ قسمت مدیریت ماموریت‌های تحقیقاتی هوانوردی (ARMD) این آژانس پروژه‌ای با نام سیستم حمل و نقل هوایی خودکار را که بر روی ساخت ماشین های پرنده بزرگ با قابلیت پرواز در ارتفاع ۱۵۰ متمرکز بود، شروع کرد. پس می‌توان گفت که همکاری ناسا و اوبر به واسطه‌ی تلاش‌های هر دو طرف برای ساده‌تر کردن دسترسی افراد به وسایل جابه‌جایی هوایی بوده است.

در سال ۲۰۱۵ هم پروژه دیگری با نام UTM، از طرف ناسا برای کنترل ترافیک هوایی و توسعه هواپیماهای بدون سرنشین کوچک‌تر، استارت خورد. ریچ والز (Rich Wahls) یکی از مشاوران آژانس فضایی آمریکا در این رابطه اظهار کرده است که ناسا توانایی ایفا کردن نقشی بزرگ در ایجاد امکانات لازم برای انتقال امن و بدون مشکل افراد به وسیله ماشین های پرنده را دارد؛ مدیران این سازمان هم تصمیم‌گیری‌هایی جدی را در این راستا داشته‌اند.

همزمان با اعلام همکاری ناسا و اوبر، این کمپانی حمل و نقل اعلام کرده است که تا سال ۲۰۲۰ تاکسی‌های هوایی پروژه UberAir با پرواز و فرود به صورت عمودی، بر روی سقف ساختمان‌هایی از پیش تعیین شده، شروع به جابه‌جایی مشتریان شرکت خواهند کرد و سه شهر اصلی لس آنجلس و دالاس در آمریکا و دوبی در امارات متحده عربی، به عنوان اولین مناطق شروع این پروژه معرفی شده‌اند.

البته در دهه‌‌های گذشته هم فعالیت‌هایی برای واقعی کردن ایده ماشین پرنده و تاکسی هوایی انجام ‌شده بود؛ ویدیویی که در ادامه خواهیم دید، مربوط به خودرو پرنده‌ای قدیمی با نام Skycar است:

ایده جدید ناسا برای محافظت از اتمسفر مریخ با یک سپر مغناطیسی

نزدیکترین نقطه برای سکونت خارج از کره زمین، سیاره مریخ است. مریخ بعد از زمین نزدیکترین سیاره به خورشید محسوب شده و فاکتورهای خوبی را برای ساکن‌شدن دارد. اگر اکنون از دانشمندان دلیل سرد و یخ‌زده و همچنین مرده بودن این سیاره را بپرسید، به احتمال بسیار قوی به مرگ میدان مغناطیسی آن اشاره خواهند کرد، اتفاقی که حدود ۴٫۲ میلیارد سال قبل رخ داده است. محافظت از اتمسفر مریخ بدون این میدان مغناطیسی غیر ممکن است، چرا که بادهای خورشیدی به طور مداوم و آهسته به آن برخورد می‌کنند.

با وجود این شرایط، یک تیم رهبری شده توسط ناسا تصور می‌کند که می‌توان میدان مغناطیسی باقی‌مانده را حفظ کرده و شرایط را برای اکتشافات بیشتر انسان مهیا کرد. این محققین برای محافظت از اتمسفر مریخ ، پیشنهاد کرده‌‌اند تا یک سپر مغناطیسی در نقطه لاگرانژی L1 و آن سوی سیاره قرار گرفته و به این وسیله با ایجاد یک مگنتوسفر مصنوعی، بادهای خورشیدی و تابش‌های دریافتی از آن را منحرف کنند.

محافظت از اتمسفر مریخالبته ممکن است ایده فراتر از این نیز رفته و دستاوردهای دیگری را نیز به ارمغان بیاورد. ممکن است این اتمسفر در اطراف مریخ به اندازه کافی ضخیم شده و به ذوب شدن یخ دی‌اکسید کربن در قطب شمال این سیاره منجر شود. در ادامه این اتفاق، به لطف ایجاد اثر گلخانه‌ای، میزان قابل توجهی از یخ‌های آب مریخ ذوب شده و بخشی از اقیانوس‌های سیاره مجددا جاری خواهند شد.

محافظت از اتمسفر مریخ غیر ممکن نیست، ولی بسیار سخت و زمان‌بر است

این ایده، آن طور که به نظر می‌رسد دور از انتظار نیست. از مدت‌ها قبل تحقیقات بر روی سازه‌‎های تورم شکل گرفته تا به این وسیله با ایجاد یک مگنتوسفر کوچک، مراحل ابتدایی عملی‌شدن این نظریه آغاز شود. همانند بسیاری دیگر از مسائل مرتبط با فضا، بزرگترین چالش در اینجا زمان است. اگرچه محافظت از اتمسفر مریخ با یک سپر مغناطیسی نسبی مهیا می‌شود، اما مشخص نیست ضخیم‌شدن این سپر محافظتی و افزایش دمای سیاره تا رسیدن به میزان مورد نیاز چقدر زمان خواهد برد. ایجاد سپر مغناطیسی برای محافظت از اتمسفر مریخ فرآیندی است که از نظر علمی باید به مرور زمان انجام شود و این اتفاق در بهترین حالت چندین دهه وقت خواهد برد. با وجود شرایط کنونی، ناسا و شرکت اسپیس ایکس (SpaceX) در سال‌های آتی نیز مجبور خواهند بود تا با یک سیاره مرده و سرد دست و پنج نرم کنند.