دمودکس، انگلی که روی صورت شما زندگی می‌کند (گجت تی وی)

11 فروردین 98 ساعت 21:50

همین لحظه که مشغول خواندن این مطلب هستید هزاران انگل زنده روی پوست صورت شما در حال زندگی کردن هستند،‌ انگل هایی که از منافذ پوست شما به عنوان محلی مناسب برای تخم گذاری استفاده می‌کنند. در ادامه می‌خواهیم شما را با دمودکس آشنا کنیم.

قطعا بعد از خواندن تیتر این مطلب یک سوال خیلی مهم که در ذهن همه شما نقش بسته این است، آیا انگل دمودکس خطرناک است؟

در ابتدا می‌خواهم شما را با نام علمی انگل دمودکس و انواع آن آشنا کنم سپس در ویدیویی خطرات وجودی و علت حضور آن را روی صورت شما توضیح بدهم.

انگل صورت دمودکس نام گونه ای کوچک از مایت ها هستند که در فولیکول های موی پستانداران زندگی می‌کنند. دمودکس ها ۶۵ گونه شناخته شده دارند که دو گونه آن با نام های دمودکس فولیکولوروم   Demodex folliculorum و دمودکس برویس Demodex brevis بر روی صورت انسان ها زندگی می‌کنند.

قطعا هیچ شخصی دوست ندارد یک انگل هشت پا روی صورتش مشغول زندگی باشد و زاد و کند خبر بدتر این است که شما راه رهایی از آن ها را ندارید. در حقیقت آن ها از روز ازل در کنار ما بوده اند و قرن هاست که کلونی خود را روی صورت ما نگه داشته اند.

بعد از توضیحات ابتدایی فکر می‌کنم خوب است که به سراغ ویدیو برویم.

ویدیوی آشنایی با انگل دمودکس

یادگیری در خواب ؛ هرچیزی به جز یک زبان جدید

دانشمندان به رویای یادگیری در خواب رسیده‌اند٬ اما آن‌ها می‌گویند نمی‌توان یک زبان جدید را در هنگام خوابیدن آموخت. پس چه مواردی هستند که حتی در طول مدت خوابیدنمان نیز می‌توانیم آن‌ها را بیاموزیم؟

هر روز تنها 24 ساعت است که معمولا یک سوم آن را در خواب به سر می‌بریم. پس همیشه افراد فعال همیشه به این فکر می‌کنند که آیا ممکن است از این زمان خوابمان نیز برای کسب یک مهارت جدید یا یادگیری یک زبان دیگر استفاده کنیم؟ به عبارت دیگر آیا یادگیری در خواب واقعا ممکن است؟ پاسخ این پرسش بسته به آنچه که می‌آموزید متفاوت است.

دریافت اطلاعات پیچیده یا کسب یک مهارت جدید از رده ی پایه با گوش دادن به یک صدای ضبط شده در طول خواب قطعا غیرممکن است، اما تحقیقات نشان می‌دهد که مغز خفته از حالت بی‌کاری فاصله دارد و برخی یادگیری‌ها با آن شدنی است. با این حال این که آیا باعث از دست دادن خواب کافی از سوی ما خواهد شد یا خیر، هنوز مشخص نیست.

یادگیری در خواب : از دروع تا واقعیت

مفهوم یادگیری در خواب یا هیپنوپدیا (Hypnopedia)‌ سابقه‌ی طولانی دارد. نخستین تحقیق در مورد به نمایش دراوردن یک خاطره و یادگیری در خواب، در سال 1914 توسط یک روان‌شناس آلمانی به نام روزا هاین منتشر شد. او دریافت که آموختن یک مطلب جدید در شب پیش از خواب نتایج بهتری در مقایسه با یادگیری در طول روز دارد.

یادگیری در خواب

به لطف مطالعات زیادی که از آن زمان تاکنون انجام گرفته، اکنون ما می‌دانیم که خواب برای ثبت خاطرات بلند مدت از آنچه ما در طول روز با آن مواجه هستیم حیاتی است. مغز خفته تجربیات روز را تکرار می‌کند و آن‌ها را با انتقال از هیپوکامپوس (جایی که در ابتدا شکل گرفته‌اند) به مناطق مختلف مغز، تثبیت می‌کند. با توجه به اینکه چیزهای زیاد در حال طول خواب در حال رخ دادن است٬ طبیعی است که بپرسید آیا می‌توان خاطرات را تغییر داد٬ آن‌ها را تقویت کرد یا حتی از نو نوشت؟

یکی از روش‌های محبوب یادگیری در خواب در دهه 1930 میلادی یک دیوایس به نام گوشی Psycho بود. آن پیام‌های انگیزشی برای افرادی که خواب بودند پخش می‌کرد. به طور مثال با پیامی نظیر «من عشق را ساطع می‌کنم» سعی داشت به مردم کمک کند تا این سخن را در ضمیر ناخودآگاه خود حفظ کنند و با اعتماد به نفس بیشتری از خواب بیدار شوند. تحقیقاتی روی این دیوایس انجام شد که نشان می‌دادند حرف‌های پخش شده توسط این دیوایس روی مردم موثر است٬‌اما زمانی که دانشمندان در دهه 1950 شروع به استفاده از نوار مغزی برای نظارت بر امواج مغز در حالت خواب کردند٬ نتایج دیگری حاصل شد. محققان دریافتند که اگر هم تاثیری روی شخصی گذاشته شده٬ فقط به این خاطر بوده که اجراکننده‌ی تحقیق٬ شرکت کننده را بیدار کرده است. این مطالعات یادگیری در خواب را بار دیگر رد کرد.

اوا در سال‌های اخیر مطالعاتی منتشر شده که نشان می‌دهند مغز ممکن است در طول خواب بی‌مصرف نباشد. این یافته‌ها نشان می‌دهد که مغز خوابیده ممکن است اطلاعات را جذب کند و حتی خاطرات جدیدی را ایجاد کند٬ با این حال خاطرات تلویحی یا ناخودآگاهانه هستند. به عبارت دیگر این نوع یادگیری بسیار پیش پا افتاده‌تر از آن است که شما بخواهید آموزش مکانیک کوانتوم یا زبان آلمانی را در خواب فرابگیرید. اما حالا که همین یادگیری بسیار سطح پایین هم ثابت شده٬ دانشمندان به شدت جذب آن شده‌اند. توماس اندریلون٬ یک عصب‌شناس از دانشگاه Monash ملبورن استرالیا می‌گوید:

برای دهه‌ها بود که دانشمندان می‌گفتند یادگیری در خواب غیرممکن است. بنابراین حتی دیدن ساده‌ترین شکل یادگیری هم برای یک دانشمند جالب است. اما مردم علاقه‌ای به یادگیری خیلی سطح پایین ندارند.

روش‌های ماهی گندیده و ترک سیگار

اندریلون به سایت Live Science گفته است که این یافته‌های اخیر باعث امیدواری دانشمندان شده است. به طور مثال ماهیت ضمنی یادگیری در خواب باعث می‌شود کسانی که به دنبال ترک عادت‌های بد نظیر کشیدن سیگار هستند٬‌ بتوانند با این روش به خواسته‌ی خود برسند. مطالعات متعددی انجام شده که نشان می‌دهند یک شکل از یادگیری در خواب با استفاده از حس بویایی وجود دارد. در سال 2012 یک تحقیق در مجله‌ی Nature Neuroscience منتشر شد که نشان می‌دهد انسان‌ها می‌توانند در خواب انواع بو را با صداها بشناسند. دانشمندان در حالی که شرکت کنندگان این مطالعه خواب بودند٬ همراه با یک صدای مشخص یک ماهی گندیده‌ی بد بو را جلوی بینی آن‌ها بردند. هنگامی که آن‌ها بیدار شده‌اند٬ همان صدا را مجددا ایجاد کردند و آن بوی بد به ناخودآگاه به مشام شرکت کنندگان رسید.

guga به معنای فیل؛ یادگیری زبان جدید در خواب نشدنی است!

اندریلون و همکارانش دریافتند که یادگیری هنگام خواب می‌تواند فراتر از مبحث ساده‌ی حس بویایی باشد. در تحقیقی که در سال 2017 در مجله‌ی Nature Communications منتشر شد٬ شرکت کنندگان الگوهای پیچیده‌تری از صدا که در طول خواب شنیده بودند را تشخیص دادند. شاید توانایی‌های یادگیری ما به یادگیری کلمات در خواب نیز بی‌انجامد. یک مطالعه در مجله‌ی Current Biology in January منتشر شد که در آن محققان کلماتی نظیر “guga” به معنای فیل را ایجاد کردند و در خواب به شرکت کنندگان آن را آموختند. بعد از بیدار شدند٬ آن‌ها قدرتی فراتر از شانس را برای انتخاب گزینه‌ی درست که شامل معنی درست کلمات بود٬ در اختیار داشتند. آنچه در این مطالعات مشترک است٬‌ این است که یک شکل ضمنی حافظه را به نمایش می‌گذارند. اندریلون می‌گوید این دانش خاصی نیست که به طور ناخودآگاه بتوان از آن استفاده کرد٬ زیرا مردم حتی مردم نمی‌دانند که چنین دانشی در ضمیر ناخودآگاهشان وجود دارد. پرسش این است که از کجا می‌توانیم به این بخش از ذهن خودمان دسترسی پیدا کنیم؟

یادگیری در خواب

یادگیری یک زبان جدید دارای لایه‌های مختلفی نظیر تشخیص صداها٬ یادگیری واژگان و به کار بردن دستور زبان است. در حال حاضر تحقیفات نشان می‌دهند که ما قادر به یادگیری پیش پا افتاده‌ترین جزئیات٬ نظیر کارهایی که در طول روز انجام دادیم هستیم. هزینه‌هایی که یادگیری در خواب برای مغز در پی دارد هم سنگین است. تحریک مغز خفته با اطلاعات می‌تواند وظایف خواب را مختل کند و تاثیر منفی بر روی حافظه‌ی ما و آنچه در طول روز یاد گرفته‌ایم بگذارد. تلاش برای یادگیری چند کلمه‌ی ساده در خواب ارزش از دست دادن یک خواب باکیفیت را ندارد٬‌ با این حال اگر این موضوع برایتان مهم است٬ خبر خوب این که محققان همچنان در حال بررسی راهی هستند که بتوان بدون آسیب رسیدن به مغز٬ بتوان موارد پیشرفته‌تری را در خواب آموخت. اما اندریلون می‌گوید که مغز خفته آن قدرها هم باهوش نیست و ما می‌توانیم آن را به نفع خودمان دستکاری کنیم. این چیزیست که محققان را سرگرم خودش کرده است.

تا زمان حاصل شدن نتایج بهتر٬ به خاطر داشته باشید که خواب خوب شب می‌تواند بهترین نیروی تقویتی برای کسانی باشد که در حال یادگیری یک زبان جدید هستند.

اطلاعاتی که لازم است درباره سکته مغزی بدانید

یکی از خطراتی که جان انسان‌های زیادی را تهدید می‌کند، سکته مغزی بوده که در سالیان اخیر رو به افزایش است. به نظر می‌رسد ارائه اطلاعات مهم درباره سکته مغزی مفید خواهد بود.

سکته مغزی همان حملات مغزی شناخته می‌شود؛ این مشکل زمانی اتفاق خواهد افتاد که انتقال خون به مغز مسدود شود. این نوع سکته یک وضعیت اورژانسی بوده که نیازمند مراقبت‌های فوری پزشکی است.

سکته مغزی را به عنوان پنجمین علت مرگ و میر در ایالات متحده آمریکا می‌دانند. بر اساس آمارهای منتشرشده، نزدیک به 800 هزار نفر در هر سال دچار سکته مغزی می‌شوند؛ این آمار نشان می‌دهد که به ازای هر 40 ثانیه، یک نفر دچار سکته از ناحیه مغز خواهد شد.

در این مقاله قصد داریم به بررسی دلایل و شیوه درمان سکته مغزی بپردازیم، همچنین انواع روش های پیشگیری از مشکل را هم بررسی خواهیم کرد.

حقایقی درباره سکته مغزی

تعدادی از حقایق مربوط به سکته مغزی را می‌توان در موارد زیر عنوان کرد:

  • مغز در طول سکته نمی‌تواند اکسیژن یا مواد مغذی کافی را دریافت کند و همین مسئله موجب مرگ سلول‌های مغزی خواهد شد.
  • این سکته باید سریعا تشخیص داده شود و به سرعت از آسیب‌های احتمالی جلوگیری شود.
  • درمان به نوع سکته مغزی بستگی دارد.
  • موثرترین شیوه جلوگیری از سکته مغزی را می‌توان داشتن شیوه زندگی سالم و درمان شرایط اساسی دانست که می‌توانند موجب خطر شوند.

سکته مغزی چیست؟

سکته مغزی

همانطور که گفته شد، این نوع سکته در اثر قطع یا کاهش عرضه خون در مغز ایجاد می‌شود که در نهایت، مرگ سلول های مغزی را به دنبال دارد. تقریبا 40 درصد از افراد مبتلا به سکته مغزی در ایالات متحده آمریکا مرد هستند و 60 درصد مرگ و میر در زنان وجود دارد.

بر اساس گفته انجمن قلب آمریکا (AHA)، سیاه‌پوستان در مقایسه با سفیدپوستان از احتمال دو برابری جهت مبتلا شدن به نخستین سکته مغزی برخوردارند.

رفتارهای لازم در برابر سکته مغزی

همانطور که سکته‌های ایسکمیک و هموراژیک عوامل مختلفی دارند، درمان نیز در حالت‌های مختلفی است. باید توجه داشت که امکان دارد درمان یک نوع سکته مغزی برای نوع دیگر، مضر باشد.

سکته مغزی ایسکمیک

این نوع سکته ناشی از مسدود شدن یا محدودیت عرضه خون در مغز است، بنابراین تمرکز بر روی بازگرداندن جریان خون به مغز خواهد بود.

درمان با داروهایی شروع خواهد شد که لخته خون را از بین برده و از تشکیل آن هم جلوگیری می‌کنند. آسپیرین می‌تواند به عنوان یک تزریق پلاسمینوژن بافتی انجام شود، همچنین TPA در رفع لخته خون تا حد زیادی موثر است، اما باید در عرض 4.5 ساعت از شروع علائم سکته مغزی تزریق شود.

روش‌های اضطراری شامل TPA به صورت مستقیم به شریان‌های مغز یا استفاده از کانتر برای از بین بردن لخته خون می‌شود، تحقیقات کماکان حکایت از موثر بودن این روش‌ها دارد.

شیوه‌های دیگری هم وجود دارند که می‌توانند در کاهش خطر سکته مغزی موثر باشند؛ یکی از آن‌ها انتروتورکتومی بوده که شامل جراحی باز کردن شریان کاروتید می‌شود.

آنژیوپلاستی نوعی جراحی‌ست که یک بادکنک کوچک را در آئورت تنگ شده از طریق کانتر و با قرار دادن لوله با نام استنتن وارد سوراخ خواهند کرد؛ این کار باعث می‌شود که شریان مجددا از بین نرود.

سکته هموراژیک

سکته های هموراژیک ناشی از خونریزی در مغز است، بنابراین تمرکز بر روی کنترل خونریزی و کاهش فشار مغز خواهد بود.

درمان سکته مغزی می‌تواند با تجویز دارو به منظور کاهش فشار در مغز، کنترل کلی فشار خون، جلوگیری از تشنج و جلوگیری از انقباض ناگهانی عروق خونی شود. در صورتی که یک فرد داروهای ضد انعقاد خون یا ضد ترومبوسی همانند وارفارین یا کلوپیدوگرل مصرف کند، می‌توان آن‌ها را برای مقابله با اثرات دارو یا انتقال خون به منظور کاهش خونریزی در نظر گرفت.

جراحی می‌تواند مشکلات مربوط به رگ‌های خونی که منجر به سکته مغزی می‌شوند را رفع کند. در صورتی که خونریزی ناشی از ناهنجاری‌های شریانی (AVMs) باشد و بیش از اندازه در مغز رشد نکرده باشند، جراحان می‌توانند برای از بین بردن آن‌ها اقدام کنند.

توانبخشی

این نوع از انواع مختلف سکته می‌تواند بر روی زندگی تاثیرگذار باشد و حتی افراد را از لحاظ جسمی و احساسی تحت تاثیر قرار دهد. پس از سکته مغزی، بهبود موفقیت‌آمیز غالبا شامل درمان و پشتیبانی‌های خاصی می‌شود که شامل موارد زیر خواهد بود:

گفتار درمانی: این کار برای هرگونه مشکلی که برای گفتار ایجاد  شود، مفید است. تمرین، آرامش و تغییر سبک ارتباطات می‌تواند به همه کمک کند.

فیزیوتراپی: این مسئله می‌تواند به حرکت و هماهنگی بازخورد افراد کمک کند؛ فعالیت کردن مهم است، حتی اگر در ابتدا سخت باشد.

درمان حرفه‌ای: این کار برای کمک به افراد در بازیابی توانایی‌هایی همانند حمام کردن، پخت و پز، لباس پوشیدن، خوردن، خواندن، نوشتن و کلیه امور روزمره مفید است.

گروه‌های پشتیبانی: این مسئله می‌تواند در درمان مشکلات رایج روانی همانند افسردگی که بعد از سکته مغزی ایجاد می‌شوند، موثر باشد. افراد زیادی هستند که تجربه مشترک و تبادل اطلاعات را با یکدیگر به اشتراک گذاشتند.

پشتیبانی دوستان و خانواده: افراد نزدیک به کسانی که سکته مغزی را تجربه کرده‌اند، باید حمایت‌های زیادی از شخص بیمار انجام دهند. به خانواده و دوستان اجازه دهید تا بتوانند نقش مهم خود را ایفا کنند.

توانبخشی یک بخش مهم و مستمر درمان است؛ با توجه به حمایت‌های افراد خانواده و دوستان، بسته به شدت سکته مغزی، توانبخشی می‌تواند کیفیت زندگی را تا حد زیادی بالا ببرد.

شیوه‌های پیشگیری از سکته مغزی

بهترین روش برای جلوگیری از سکته مغزی را می‌توان شناسایی دلایل زیر عنوان کرد؛ موارد زیر به راحتی از طریق ایجاد تغییر در شیوه زندگی به دست خواهند آمد:

رژیم غذایی مناسب برای پیشگیری از سکته مغزی

  • مصرف رژیم غذایی سالم
  • حفظ وزن و تناسب اندام
  • ورزش کردن به صورت منظم
  • اجتناب از استعمال دخانیات
  • اجتناب از مصرف الکل

مصرف رژیم غذایی سالم شامل مقدار زیادی میوه، سبزیجات، دانه‌های سالم، آجیل و حبوبات است، همچنین کاهش مصرف گوشت قرمز و محدود کردن مصرف کلسترول و چربی اشباع می‌تواند موثر باشد. کاهش مصرف نمک برای داشتن فشار خون سالم مسئله مهمی‌ست. برخی اقدامات مفید جهت کاهش ایجاد خطر سکته را می‌توان موارد زیر عنوان کرد:

  • تحت نظر داشتن فشار خون
  • مدیریت کردن دیابت
  • درمان آپنه خواب

پزشکان می‌توانند در کنار تغییرات شیوه زندگی برای کاهش خطر ابتلا به سکته های ایسکمیک، داروهای ضد انعقادی یا ضد ترومبولیت را هم تجویز کنند، همچنین جراحی شریان هم می‌تواند در کاهش سکته‌های مکرر موثر باشد.

دلایل ایجاد سکته مغزی

تمام سکته های مغزی دارای دلایل گوناگونی هستند، اما سکته مغزی می‌تواند برخی افراد را که به دلایل زیر دچار مشکل شده‌اند را تحت تاثیر قرار دهد:

  • داشتن اضافه وزن
  • داشتن سن 55 سال به بالا
  • وجود سوابق شخصی یا خانوادگی در رابطه با سکته مغزی
  • نداشتن فعالیت در طول زندگی
  • مصرف الکل و استعمال دخانیات
  • سکته مغزی ایسکمیک

نشانه‌های مهم سکته مغزی

بر اساس اطلاعات موجود، علائم این نوع سکته بدون هشدار ظاهر می‌شود. برخی از علائم عبارتند از:

  • احساس سردرگمی همانند داشتن مشکل در گفتار یا درک کردن
  • سردرد که احتمالا با استفراغ همراه است
  • بی حسی یا ناتوانی در جابه‌جایی قسمت‌هایی از صورت، بازو، پا یا علی‌الخصوص در یک سمت بدن
  • داشتن مشکلات بینایی در یک یا هر دو چشم
  • به سختی راه رفتن و عدم هماهنگی

سکته می‌تواند مشکلاتی برای سلامتی در طولانی مدت ایجاد کند؛ بسته به این که سکته با چه سرعتی تشخیص داده شود، امکان دارد افراد دچار اختلالات موقتی یا دائمی شوند. علاوه بر موارد ذکرشده، این نوع سکته می‌تواند علائم زیر را هم به دنبال داشته باشد:

  • مشکلات کنترل مثانه یا روده
  • افسردگی
  • احساس درد در دست و پا که با تغییرات حرارتی بدتر می‌شود
  • احساس ضعف در یک یا هر دو سمت بدن
  • داشتن مشکلاتی در کنترل یا بیان احساسات

در سریع‌ترین زمان باید افراد مبتلا به سکته مغزی را به مراکز درمانی منتقل کرد تا بدین ترتیب بتوان از میزان آسیب و اختلالات احتمالی جلوگیری کرد.

شیوه تشخیص این نوع سکته

تشخیص سکته مغزی

این سکته به سرعت ایجاد می‌شود و معمولا افراد نمی‌توانند به موقع خود را به پزشک برسانند. بهترین زمان برای دریافت کمک‌های درمانی توسط یک فرد مبتلا به سکته مغزی در حدود 3 ساعت پس از مشاهده نخستین علائم سکته مغزی است. روش‌های آزمایش زیادی وجود دارند که پزشکان می‌توانند برای تعیین نوع سکته مغزی به کارگیری کنند، از جمله:

معاینه فیزیکی: پزشکان سوالاتی درباره علائم و سوابق دارویی مطرح خواهند کرد، همچنین امکان کنترل فشار خون، گوش دادن به شریان‌های کاروتید در گردن و بررسی رگ‌های خونی در پشت چشم‌ها برای بررسی نشانه‌های لخته شدن خون وجود دارد.

آزمایش خون: احتمال انجام آزمایش خون برای بررسی میزان لخته شدن سریع و وجود مواد خاص در خون که از عوامل ایجاد عفونت هستند، وجود خواهد داشت.

سی تی اسکن: انجام اشعه ایکس می‌تواند خونریزی، سکته مغزی، تومور و سایر شرایط مرتبط با مغز را نشان دهد.

اسکن MRI: امواج رادیویی و مغناطیسی می‌تواند یک تصویر از مغز برای تشخیص بافت آسیب‌دیده مغز ایجاد کند.

سونوگرافی کاروتید: اسکن اولتراسوند برای بررسی جریان خون در شریان‌های کاروتید و امکان وجود داشتن پلاک را بررسی خواهد کرد.

آنژیوگرافی مغزی: ماده‌ای مخصوص به رگ‌های خونی مغز وارد خواهد شد تا بخش و موارد موردنظر را زیر اشعه ایکس نمایان کند، بنابراین امکان مشاهده مشکل فراهم می‌شود.

اکوکاردیوگرام: دستگاهی که موجب ایجاد تصویری دقیق از قلب برای بررسی هر نوع لخته خونی که منتهی به مغز می‌شود، خواهد شد.

13 نشانه اولیه احتمالی از ابتلا به بیماری پارکینسون

یکی از اختلالات عصبی که می‌تواند به مرور زمان در انسان گسترده شود، بیماری پارکینسون است. با دانستن 13 نشانه اولیه بیماری پارکینسون ، می‌توان از پیشرفت آن در افراد جلوگیری کرد.

علائم برجسته بیماری پارکینسون را می‌توان لرزش شدید و آرام در کنار حرکات سفت و سخت بدن عنوان کرد. ایجاد تغییرات کوچک در حرکات و رفتار افراد مختلف می‌تواند نشانه هایی از بیماری پارکینسون، قبل از تشخیص آن باشد.

بیماری پارکینسون نوعی اختلال عصبی بوده که حدود 1 درصد از افراد بالای 65 سال را تحت تاثیر قرار می‌دهد. علائم این بیماری عصبی در طول چند سال و به آرامی رشد خواهند کرد، در ابتدا نشانه‌های ظریفی هستند و ممکن است مورد توجه قرار نگیرند.

در صورتی که برخی افراد متوجه علائم بیماری پارکینسون شوند، باید به پزشک مراجعه کنند تا اطلاعات بیشتر را کسب کرده و همچنین روش های درمان پارکینسون را آموزش ببینند. درمان این بیماری عصبی در مراحل اولیه می‌تواند نتایج بلندمدت آن را بهبود ببخشد. در این مقاله قصد داریم تعدادی از علائم بیماری پارکینسون را مورد بررسی قرار دهیم.

1: لرزش در بدن

تعداد زیادی از متخصصان مراقبت‌های بهداشتی بر این باورند که لرزش بدن می‌تواند به عنوان علائم هشداردهنده بیماری پارکینسون شناخته شود؛ لرزش‌ها شامل تکان دادن دست، پا یا چانه هستند.

هنگامی که افراد مبتلا به این بیماری از بخش موردنظر بدن که در حال لرزش است، استفاده می‌کنند، این مشکل رفع خواهد شد.

لرزش بدن در مراحل اولیه تا حد زیادی ظریف است، به صورتی که سایر افراد متوجه مشکل در فرد بیمار نخواهند شد، اما به تدریج و با گذشت زمان، علائم شدیدتر می‌شوند. معمولا لرزش در یک سمت بدن ظاهر شده و سپس به سایر بخش‌ها منتقل می‌شود.

2: با سختی راه رفتن

ایجاد تغییرات ظریف در الگوی راه رفتن افراد را می‌توان به عنوان نشانه‌ای از مراحل اولیه بیماری پارکینسون دانست؛ افراد مبتلا به این بیماری عصبی به آرامی حرکت می‌کنند و تمایل دارند تا پای خود را بکشند. این دسته از افراد با سرعت نامنظم حرکت می‌کنند، ناگهان سریع یا کند قدم خواهند زد و طول گام‌های خود را به صورت مداوم تغییر می‌دهند.

3: خط نوشتاری ریز

بیماری پارکینسون

میکروگرافی نوعی اختلال بوده که علائم آن را می‌توان دست خط‌های غیرطبیعی ریز یا کم رنگ دانست. پزشکان، میکروگرافی یا ریزنگاری را با برخی شرایط پزشکی همانند پارکینسون که سیستم عصبی را تحت تاثیر قرار می‌دهند، مرتبط می‌دانند.

4: از دست دادن قدرت بویایی

اختلال Hyposmia زمانی اتفاق خواهد افتاد که افراد توانایی استشمام بو را از دست بدهند، در حقیقت این مشکل را می‌توان نوعی اختلال در عملکرد بویایی عنوان کرد. از دست دادن توانایی بویایی، یک نشانه نسبتا شایع بوده که 70 الی 90 درصد افراد مبتلا به بیماری پارکینسون را تحت تاثیر قرار می‌دهد.

بر اساس گزارش‌های منتشرشده، این اختلال از علائم قابل توجه بیماری پارکینسون بوده که به تحرک مربوط نیست. اختلال بویایی از چند سال قبل اختلال پارکینسون آغاز خواهد شد تا زمانی که شرایط جدی شود. افراد مبتلا به هیپوسمی ممکن است موارد زیر را تجربه کنند:

  • اختلال در حس بویایی
  • ایجاد مشکل در تشخیص و شناسایی بوهای مختلف
  • ایجاد مشکل در تمایز میان بوهای مختلف

پزشکان از تست بویایی برای تشخیص هیپوسمی استفاده می‌کنند، اما دقت آزمایش‌ها به طور گسترده متفاوت است.

توجه داشته باشید که داشتن هیپوسمی نمی‌تواند نشان از مبتلا بودن افراد به بیماری پارکینسون باشد، ممکن است این مشکل ناشی از دلایلی همانند سن، سیگار کشیدن یا قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی خطرناک ایجاد شود.

اینطور که پیداست، هیپوسمی می‌تواند نشانه‌ای از سایر شرایط پزشکی همانند بیماری آلزایمر و بیماری هانتینگتون باشد.

5: ایجاد مشکلات در زمینه خواب

بیماری پارکینسون می‌تواند توانایی افراد در زمینه خواب را به شدت تحت تاثیر قرار دهد. افراد مبتلا به این اختلال عصبی ممکن است طیف وسیعی از علائم مرتبط با خواب را تجربه کنند، از جمله:

  • بیخوابی
  • خستگی روزانه بیشتر از حد
  • نارکولپسی
  • ایجاد آپنه خواب
  • کابوس
  • حرکات غیر قابل کنترل و پراکنده در هنگام خواب

6: نداشتن تعادل

بیماری پارکینسون

این اختلال به صورت خاص بر روی سلول‌های عصبی با نام Basal Ganglia که عمق مغز را تشکیل می‌دهد، تاثیر خواهد گذاشت؛ این عصب‌ها در زمینه کنترل تعادل و انعطاف‌پذیری فعال هستند، بنابراین تمام آسیب‌ها باعث اختلال در تعادل افراد خواهد شد.

پزشکان با استفاده از تست کشش، وضعیت تعادل افراد را بررسی خواهند کرد. این تست به وسیله یک فرد که در زمینه مراقبت های بهداشتی فعال است، انجام می‌شود؛ پزشکان این افراد را از پشت سر به عقب خواهند کشید و سپس مدت زمان برگشتن به حالت عادی و دسترسی به تعادل را مورد ارزیابی قرار خواهد داد.

افراد سالم پس از یک الی دو مرحله بهبود خواهند یافت، در حالی که افراد مبتلا به بیماری پارکینسون ممکن است تعداد بیشتری از مراحل کوچک جهت برقراری تعادل را تجربه کنند.

7: کند شدن حرکات (برادی کینزی)

برادی کینزی یک اصطلاح بوده و به معنای کندی یا عدم توانایی حرکت است. این مشکل می‌تواند علائم مختلفی همانند سفتی اندام و حرکات آهسته را ایجاد کند.

برخی افراد که دارای این نشانه‌ها هستند، امکان دارد اختلال را به عنوان ضعف عضلانی در نظر بگیرند، اما این علائم نمی‌توانند تاثیری بر روی قدرت عضلانی داشته باشند.

8: پنهان کردن صورت با حالت‌های مختلف

افرادی که مبتلا به بیماری پارکینسون هستند، اغلب توانایی پایین‌تری در نشان دادن حالت چهره دارند؛ این گروه از افراد امکان دارد در زمینه نشان دادن احساس، توانایی نداشته باشند، اما احساسات آن‌ها از بین نرفته است. حالت چهره می‌تواند در افراد مبتلا باعث شود که حرکت چشم‌هایشان را آهسته کنند.

افراد مبتلا به این اختلال در ارتباط برقرار کردن با سایر اشخاص دچار مشکل هستند، زیرا تغییرات صورت آن‌ها از حد معمولی پایین‌تر است.

9: ایجاد تغییرات در صدا

تغییرات ایجادشده در حجم و کیفیت صدای افراد را می‌توان از سایر نشانه‌های اولیه بیماری پارکینسون عنوان کرد. تغییرات صدا می‌تواند شامل صحبت کردن با صدای پایین باشد که در ادامه قابل شنیدن نیست یا نرم می‌شود.

در برخی از موارد ممکن است بیماران، تغییرات معمول در حجم صدا و لحن خود را از دست بدهند، به طوری که شاهد صدای یکنواخت و خسته‌کننده باشند.

10: دچار شدن به وضعیتی همانند قوز کردن

امکان دارد بیماران مبتلا به پارکینسون، نشانه‌هایی همانند تغییر در وضعیت ایستادن و استحکام عضلانی را مشاهده کنند، این دسته از افراد خمیده هستند.

11: یبوست

یکی از مشکلاتی که می‌تواند طیف گسترده‌ای از علائم را داشته باشد، یبوست نام دارد؛ این مشکل از شایع‌ترین نشانه‌های غیر مرتبط با مغز بیماری پارکینسون است. بر اساس گزارش‌های منتشرشده، تقریبا 25 درصد افراد مبتلا به پارکینسون، قبل از تشخیص علائم حرکتی به یبوست مبتلا هستند.

12: علائم روانی

بیماری پارکینسون

بیماری پارکینسون می‌تواند تا حد زیادی بر روی سلامت روانی افراد تاثیرگذار باشد؛ این بیماری با کاهش سطح دوپامین باعث تغییر در حالت و رفتار افراد خواهد شد. برخی از علائم روانی مرتبط با این اختلال عصبی عبارتند از:

  • افسردگی
  • اضطراب
  • روان‌پریشی
  • زوال عقل
  • احساس گیجی
  • کاهش در توانایی حل مشکلات
  • داشتن مشکل در زمینه طراحی اهداف

13: کاهش وزن

افراد مبتلا به بیماری پارکینسون ممکن است به دلایل مختلف، کاهش وزن را تجربه کنند. لرزش و سایر علائم حرکاتی مرتبط با پارکینسون امکان دارد انرژی بدن را مصرف کنند، همچنین مواردی همانند افسردگی یا مسائل گوارشی هم می‌توانند سبب کاهش مصرف مواد غذایی شود که در نتیجه کاهش وزن را به دنبال خواهد داشت.

تشخیص بیماری پارکینسون، علی‌الخصوص در مراحل اولیه کار دشواری است، اما داشتن اطلاعات در رابطه با نشانه‌های اولیه می‌تواند مانع پیشرفت بیماری شود.

هنگام استفاده از گوشی حتما این نکات را رعایت کنید (گجت تی وی)

کمتر با گوشی به بدنتان صدمه وارد کنید، ترفندهای زندگی با گجت نیوز


گوشی های موبایل این روزها به جزئی جدانشدنی از زندگی های روزمره ما تبدیل شده‌اند و در هر ساعت، چندین دقیقه از آنها استفاده می‌کنیم. امروز می‌خواهیم نکات مهمی که رعایت آنها آسیب کمتری به سلامت شما وارد می‌کنند را معرفی کنیم.

سلامت ستون فقرات، گردن، دست‌ها و انگشت‌ها رابطه‌ی مستقیمی با نحوه‌ی استفاده‌ی ما از گوشی های موبایل دارند. خیلی از کاربران عادت کرده‌اند که در طول روز چندین ساعت به طور متوالی از گوشی و تبلت‌ های سنگین‌وزن خود استفاده کنند و اگر نکاتی را در این ساعات رعایت نکنید، آسیب‌هایی مانند آرتروز گردن، شست دست و مشکلاتی از این قبل برایتان به وجود خواهد آمد. پس شما هم به تماشای ویدیوی امروز گجت تی وی بنشینید تا بتوانید سلامتی خود را تا سال‌های طولانی حفظ کنید:

نکات استفاده‌ صحیح از موبایل برای حفظ سلامت جسمی

جاری شدن اشک های خونین از چشمان مردی میانسال خبرساز شد!

اشک های خونین نوعی عارضه نادر و عجیب است که مدتی پیش یک مردی ایتالیایی را روانه بیمارستان کرد؛ این بیماری عجیب باعث شد تا شخص مورد نظر همانند فیلم‌های ترسناک خون گریه کند! اما دلیل چنین اتفاقی چه می‌تواند باشد؟

اشک های خونین موضوعی است که با شنیدن آن مخاطب به یاد فیلم‌های ترسناک و یا شیرین‌کاری‌های جشن هالووین می‌افتد، اما جالب است بدانیم که نوعی بیماری نادر و خاص وجود دارد که باعث می‌شود تا فرد بیمار خون گریه کند؛ این بیماری مدتی پیش یکی از شهروندان ایتالیا را گرفتار خود کرده است.

تصاویر و اطلاعات این مطلب ممکن است برای همه مناسب نباشند

اشک های خونین بیمار ایتالیایی برخلاف انتظار دردناک نبودند!

گزارش عارضه عجیب این مرد 52 ساله به تازگی در ژورنال “The New England Journal of Medicine” منتشر شده و در آن اشاره شده که فرد مورد نظر پس از سرازیر شدن اشک های خونین از دو چشمش به سرعت به بیمارستان رفته است.

ریختن این اشک‌ها برخلاف انتظار دردناک نبوده، اما مرد ایتالیایی اعلام کرده که هیچ وقت چنین اتفاقی را تجربه نکرده است. بررسی‌های پزشکان نشان داد که هیچ جراحتی در صورت بیمار وجود ندارد، بینایی فرد مختل نشده و هر دو چشم او بدون هیچ مشکلی توانایی حرکت دارند. این اشک های خونین حدودا یک ساعت پس از سرازیر شدن به صورت خود به خود متوقف شدند.

جاری شدن اشک های خونین از چشمان مردی میانسال خبرساز شد!

تشخیص نهایی پزشکان بیماری نادر همولاکریا (Hemolacria)‌ بود که باعث وارد شدن خون به مجاری اشک فرد می‌شود؛ گفته شده که مشکلاتی مانند عفونت چشم، التهاب، تومور چشمی و یا عوامل خارجی باعث بروز همولاکریا می‌شوند و حتی در مواردی گزارش شده که بازگشت جریان خون از قسمت‌های دیگر صورت به اشک‌ها، این بیماری را به وجود می‌آورد؛ در سال 2003 مورد مشابهی گزارش شد که یک زن انگلیسی برای متوقف کردن خون دماغ خود بینی‌اش را فشار داده بود، اما جریان خون به جای بیرون آمدن از دماغ، از حفره اشک‌ها و گوش‌های این زن خارج شد.

در مورد بیماری مرد ایتالیایی گفته شده که وجود تومور غیر سرطانی در پلک‌های فرد باعث خونریزی از حفره‌های گوشه چشم‌های او شده و بر اساس گزارشی از کتابخانه ملی پزشکی آمریکا،‌ چنین عارضه‌ای به دلیل رشد بیش از حد رگ‌های خونی به وجود می‌آید.

پزشکان برای درمان بیمار ایتالیایی از نوعی قطره چشم که فشار وارده به پلک‌های فرد را کم می‌کند، استفاده کردند و تا به امروز که حدودا یک سال از درمان بیماری می‌گذرد، شخص دیگر دچار این مشکل نشده است.

مضرات وجود شیرین کننده‌های مصنوعی در مواد غذایی را جدی بگیرید

شیرین کننده‌های مصنوعی غالبا به صورت مواد افزودنی پودری برای شیرین کردن نوشیدنی‌‌ها در صنایع غذایی مورد استفاده قرار می‌گیرند و برتری آن‌ها نسبت به قند و شکر، نداشتن کالری است. اما آیا وجود آن‌ها در رژیم غذایی برای بدن زیان‌بار نیست؟

برای دهه‌ها دانشمندان در پی یافتن پاسخ این پرسش بوده‌اند که شیرین کننده‌های مصنوعی چه تاثیری روی بدن انسان می‌گذارند. تا به امروز، محققان بیش از 210 هزار مطالعه مختلف را با تمرکز روی جایگزین‌های قند ترتیب داده‌اند؛ اما با این وجود، دانش ما از اثرات بهداشتی چنین ترکیباتی همچنان ناچیز است.

شیرین کننده های مصنوعی

تنها چیزی که با یقین می‌توان گفت این است که مصرف شیرین کننده‌های مصنوعی در مقادیر اندک، احتمالا سبب بروز سرطان در انسان نخواهد شد. اما اگر ریسک ابتلا به سرطان را کنار بگذاریم، هنوز برخی از دانشمندان درباره مزایای مصرف جایگزین‌های قند (به جای قند و شکر معمولی) برای بدن تردید دارند و نگرانی‌ها در این زمینه رو به افزایش نهاده است. در همین راستا «آریل کوشمارو» استاد رشته بیوتکنولوژی میکروبی در دانشگاه بن‌گوریون می‌گوید:

توصیه من، عدم استفاده از شیرین کننده‌های مصنوعی است.

مضرات احتمالی شیرین کننده‌های مصنوعی برای بدن

به تازگی نتایج مطالعه اخیر کوشمارو روی شیرین کننده‌های مصنوعی، در مجله مولکول‌ها (Molecules) انتشار یافته است. بر اساس نتایجی که با همکاری محققان دانشگاه بن‌گوریون و دانشگاه نانیانگ سنگاپور به دست آمد؛ برخی از مرسوم‌ترین شیرین کننده‌های مصنوعی مورد استفاده‌‌ی ما، می‌توانند در عملکرد باکتری‌های مفید روده اختلال ایجاد کنند.

در این مطالعه کوشمارو و تیم تحقیقاتی او، نوع خاصی از باکتری زیست‌تاب اشرشیاکلای (E. coli) را در معرض 6 شیرین کننده مصنوعی رایج  از جمله آسپارتام،  سوکرالوز و ساکارین قرار دادند. گفتنی است که سازمان غذا و داروی امریکا (FDA)، این شیرین کننده‌ها را بی‌خطر قلمداد کرده است.

پس از خوراندن چندصدباره‌ این شیرین کننده‌های مصنوعی به باکتری E. coli، کوشمارو نتیجه گرفت که چنین ترکیباتی دارای اثرات مخرب و سمی هستند و موجب می‌شوند که میکروب‌های مفید روده در رشد و تکثیر خود با مشکل مواجه شوند. به عقیده اعضای تیم تحقیقاتی، کافیست دوبار در روز اقدام به نوشیدن قهوه یا نوشابه‌ای بکنیم که با این مواد افزودنی شیرین شده‌اند، تا نه تنها به باکتری‌های مفید دستگاه گوارش خود آسیب بزنیم؛ بلکه فرآیند هضم قند طبیعی و سایر کربوهیدرات‌ها را نیز برای بدن‌مان مشکل‌تر کنیم.

البته از آنجایی که این آزمایش‌ به طور مستقیم روی باکتری‌ها انجام شده است، نمی‌توان با اطمینان از بروز آثار و علائم مشابه در بدن انسان سخن گفت. کوشمارو نیز در توضیح این نکته می‌گوید:

ما مدعی سمی بودن شیرین کننده‌های مصنوعی برای انسان نیستیم؛ بلکه احتمال سمی بودن این ترکیبات برای باکتری‌های روده را مطرح کرده‌ایم که در این صورت، روی سلامت بدن ما نیز اثرگذار خواهند بود.

کوشمارو و همکارانش اولین محققانی نیستند که آژیر خطر را به صدا درآورده‌اند. دانشمندان دیگری که اخیرا تاثیر شیرین کننده‌های مصنوعی روی موش‌ها را مورد بررسی قرار دادند هم از تغییر روند سوخت و ساز چربی و انرژی در بدن حیوانات سخن گفته‌اند. آن‌ها حتی به از کار افتادگی عضلات بدن موش‌ها نیز اشاره کرده‌اند.

شیرین کننده‌های مصنوعی ، اشتها و میل افراد به خوردن شیرینی‌جات را کاهش نمی‌دهند

در مطالعات انجام شده‌ی پیشین روی انسان‌ها نیز، مصرف شیرین کننده‌های مصنوعی با امراضی چون دیابت، فشار خون بالا و سکته مرتبط دانسته شده است. نتایج برخی مطالعات دیگر از آن حکایت دارند که اگرچه شیرین کننده‌های فاقد کالری می‌توانند در کاهش وزن به افراد کمک کنند؛ اما با مصرف نوشیدنی‌های حاوی این ترکیبات، اشتها و میل به خوردن کاهش پیدا نمی‌کند.

همچنین این احتمال وجود دارد که شیرین کننده‌های مصنوعی با فریب دادن مغز، سبب شوند افراد هنگام مصرف مواد غذایی حاوی این ترکیبات، آنچنان احساس سیری نکنند و همین امر به خوردن و نوشیدن بیش از حد بیانجامد.

کوشمارو با اشاره به اهمیت باکتری‌های روده، قصد دارد آزمایش‌های بیشتری را برای بررسی تاثیر شیرین کننده‌های مصنوعی بر جمعیت میکروبی دستگاه گوارش انسان تدارک ببیند.

البته رفته رفته مصرف کنندگان هم روی خوشی به این نوع شیرین کننده‌ها نشان نمی‌دهند و به دنبال جایگزین‌های بهتری چون عصاره برگ گیاه استویا (stevia) هستند. سال گذشته فروش استویا در امریکا 12 درصد افزایش داشته؛ در حالی که فروش آسپارتام با افت 8 درصدی و فروش سوکرالوز و ساکارین با کاهش حدودا 6 درصدی همراه بوده است.

شیرین کننده‌های مصنوعی

با این حال محققان به سایر جایگزین‌های قند نیز مشکوک هستند و این شامل استویا هم می‌شود؛ چرا که مطالعات انجام شده روی این گیاه، نتایج ضد و نقیضی را به دنبال داشته و فعلا تصویر روشنی از مزایا و مضرات آن ترسیم نشده است. برگ استویا در امریکا هنوز مورد تایید FDA نیست و نگرانی‌هایی درباره تاثیر آن روی باروری، سلامت کلیه‌ها، سطح قند خون و سیستم قلب و عروق وجود دارد.

بنابراین برای داشتن یک رژیم غذایی سالم و حفظ تندرستی خود، احتمالا به حداقل رساندن مصرف قند و شکر (اعم از طبیعی یا مصنوعی) بهترین راهکار است.

تداوم فعالیت مغزی انسان پس از تشخیص مرگ کامل

تداوم فعالیت مغزی انسان پس از اعلام مرگ کامل یک بیمار منجر به سردرگمی پزشکان شد. پدیده ای که آنها نمی توانستند برای آن دلیل علمی عنوان کنند.
تداوم فعالیت مغزی انسان در بیماری در یکی از مراکز درمانی کشور کانادا، پزشکان را مبهوت خود ساخت. پس از آنکه علائم حیاتی به طور کامل در این بیمار از بین رفت، پزشکان تجهیزات پزشکی را از وی جداکردند، اما در کمال ناباوری متوجه شدند که ده دقیقه پس از تشخیص مرگ، مغز بیمار همچنان فعال بوده است.

در واقع مرگ بیمار از لحاظ پزشکی تایید شده بود، اما چرا مغز وی همچنان زنده بود و آیا امواج ساطع شده از مغز بیمار به معنای زنده بودن وی بود؟ تمامی نشانه های مرگ در بیمار یاد شده بروز کرده بود، از جمله مردمک چشم غیر فعال و فقدان ضربان، اما با این وجود بیمار یاد شده به مدت 10 دقیقه امواج دلتا را از طریق مغز خود به بیرون ارسال می کرد.

این امواج همان موج هایی هستند که مغز انسان در زمان خواب کامل و عمیق از خود ساطع می کند. پزشکان کانادایی همچنین دریافتند که مرگ برای هر بیمار یک تجربه متفاوت خواهد بود و شباهت های کمی بین تجربه مرگ در هر یک از آنها وجود دارد. در واقع بیماران قبل از مرگ و در زمان مرگ تجارب متفاوتی دارند.
پزشکان کانادایی هیچ دلیل علمی برای توجیه تداوم فعالیت مغزی انسان نداشتند. آنها نمی توانستند تدوام ۱۰ دقیقه ای فعالیت مغز را توجیه کنند، آن هم در حالی که قلب کاملا از کار افتاده بود. بر همین اساس این امر را به اشتباهات رخ داده نسبت دادند.

این در حالی بود که هیچ یک از تجهیزات پزشکی دچار نقص فنی نبوده و همه بدرستی کار می کردند و اشتباهی رخ نداده بود. در تصویر زیر اسکن مغزی مربوط به چهار بیمار کانادایی در زمان مرگ را مشاهده می کنیم، یعنی زمانی که قلب به طور کامل توقف کرده است.

تداوم فعالیت مغزی انسان پس از مرگ

تداوم فعالیت مغزی انسان

در تصویر اسکن فوق این رنگ زرد است که برای ما اهمیت دارد که نشان دهنده فعالیت مغزی است. فعالیت مغزی در سه بیمار از چهار بیمار یاد شده قبل از توقف کامل قلب از بین می رود. اما به دلایلی بیمار چهارم نشانه هایی از ساطع شدن امواج دلتا به مدت ۱۰ دقیقه و ۳۸ ثانیه را نشان می دهد یعنی ۱۰ دقیقه پس از توقف کامل فعالیت قلب، مغز همچنان امواج دلتا را از خود ارسال می کند.

پژوهشگران کانادایی همچنین قصد داشتند تا در جریان آزمایشات خود دریابند که آیا پدیده ای به نام امواج مرگ در بیماران در حال احتضار رخ می دهد یا خیر. این بدان دلیل بود که در سال ۲۰۱۱ تیمی از محققان، فعالیت های مغزی را در موش در حال مرگ مشاهده کردند. در واقع یک دقیقه پس از آنکه سر موش را از بدن جدا کرده بودند امواج موسوم به امواج مرگ از مغز او ساطع می شد.

در واقع پس از قطع سر موش، به مدت یک دقیقه امواج مغزی یاد شده از مغز موش ساطع شد که آخرین فعالیت موجود زنده در مرز بین مرگ و زندگی بود. اما تیم محققان کانادایی چنین پدیده ای را در خصوص انسان در حال مرگ مشاهده نکردند.

عامل اصلی تمایل بیشتر پشه ها به نیش زدن برخی افراد چیست؟

عامل اصلی تمایل بیشتر پشه ها به نیش زدن برخی افراد و جذب شدن به سوی آنها چیست؟ چرا پشه ها در زمان نیش زدن انسان، تبعیض قائل می‌شوند و تمایل بیشتری به نیش زدن برخی افراد خاص از خود نشان می‌دهند؟

عامل اصلی تمایل بیشتر پشه ها در نیش زدن برخی افراد از مدت‌ها پیش ذهن انسان را به خود مشغول کرده است. در واقع در موارد متعددی شاهد بوده‌ایم که در یک محیط مشترک، بعضی افراد بیشتر از دیگران مورد هجوم پشه ها و نیش آنها قرار می‌گیرند و برخی دیگر یا اصلاً انتقادی در این زمینه ندارند و یا اینکه به مراتب کمتر از دیگران از نیش پشه ها شکایت می‌کنند. پژوهشگران درصدد هستند تا عامل اصلی تمایل بیشتر پشه به نیش زدن برخی را کشف کنند.

شاید جالب باشد بدانید که تنها چند گونه از ۳۰۰۰ گونه پشه‌ای که بر روی زمین زندگی می‌کنند تمایل به نیش زدن انسان دارند. در این میان دو گونه پشه وجود دارند که تخصص آنها نیش زدن انسان و انتقال بیماری است. یکی از این گونه‌ها Aedes aegypti نام دارد که ناقل بیماری‌های تب دینگو و زیکا است و گونه دومهم به  Anopheles gambiae  معروف است که ناقل انگل ایجادکننده بیماری مالاریا است.

اعتقاد بر این است که پشه در زمان انتخاب طعمه انسانی، تبعیض قائل می‌شوند و بر این اساس برخی انسان‌ها بیشتر از دیگران مورد توجه پشه قرارمی‌گیرند. این اعتقاد توسط دانشمندان تأیید شده است، اما چه عاملی در انتخاب پشه ها نقش دارد؟

برای شما هم به یقین اتفاق افتاده که در یک محیط  مشترک، برخی افراد بیشتر از دیگران از آزار و اذیت پشه ها انتقاد می‌کنند و برخی دیگر نسبت به حضور پشه ها مشکلی ندارند و به نظر می‌رسد که پشه ها هم چندان توجهی به آنها ندارند. اعتقادات بسیاری در این خصوص وجود دارد که عامل جذب پشه ها را مواردی ازجمله خون، نوع پوست، تعریق و نیز تغذیه تلقی می‌کنند. حتی برخی معتقدند خوردن سیر و سرکه سیب منجر به جذب پشه ها می‌شود.

به هر حال در فرهنگ‌های مختلف عواملی برای این موضوع عنوان می‌گردد، اما علم در این زمینه چه پاسخی دارد؟ پژوهشگران به این مقوله علاقه‌مند هستند، زیرا یقین دارند که کشف علت جذب پشه و یا دفع آنها می‌تواند به معنای رسیدن به راهبردهای پزشکی باشد که درنهایت از شیوع بیماری‌هایی که پشه ناقل اصلی آنهاست جلوگیری به عمل می‌آورد.

پشه ها

همه پشه ها از دی اکسید کربن به عنوان یک نشانه دال بر حضور یک میزبان در اطراف خود استفاده می‌کنند، اما این فاکتور نمی‌تواند فاکتور تأثیر گذار در زمینه اولویت دادن به یک انتخاب توسط پشه باشد. فاکتور دیگری که محققان نقش آن را در این زمینه تأیید کرده‌اند بوی اسید لاکتیک است که بیشتر از انسان ساطع می‌شود تا از حیوانات. ترکیبات دیگری هم وجود دارد که پشه متوجه آنها می‌شود که از آن جمله می‌توان به آستون، آمونیاک، برخی از اسیدهای کربوکسیلیک و سولاتاکون اشاره کرد.

همه این فاکتورها تنها به این سؤال پاسخ می‌دهند که چرا پشه ها بجای حیوانات وپرنده‌ها، جذب انسان می‌شوند؟ و این فاکتورها نقشی در انتخاب‌های خاص پشه و اینکه عامل اصلی تمایل بیشتر پشه ها چه می‌تواند باشد، ندارند.

ساختار میکروبی پوست؛ عامل اصلی تمایل بیشتر پشه ها به نیش زدن

ساختار میکروبی پوست هر انسانی شامل باکتری‌ها و قارچ‌هایی هستند که بر روی پوست انسان زندگی می‌کنند. میکروب‌های یاد شده از خود بویی را ساطع می‌کنند که می‌تواند پیامی برای پشه باشد و به آنها اطلاعاتی دز زمینه میزان خوشمزگی خون هر کسی ارائه دهد.

ساختار میکروبی پوست انسان‌ها کاملاً خاص است و پشه ها با توجه به دیتاهایارسال شده از این ساختار می‌توانند افراد مختلف را تشخیص دهند. انسان‌ها بر روی هر سانتیمتر مکعب پوست خود ۱ میلیون باکتری را میزبانی می‌کنند که اینباکتری‌ها می‌توانند از صدها گونه مختلف باشند.

لذا این ما نیستیم که برای پشه مهم است بلکه ساختار میکروبی پوست ماست که ارزش ما را نشان می‌دهد. این احتمال وجود دارد که ساختار میکروبی یاد شده پیام‌های متفاوتی را به پشه ارسال کند و در دفع و یا جذب آنها نقش داشته باشد.

ساختار میکروبی پوست هر انسان را محیط و تغذیه تعیین می‌کنند، اما از سوی دیگر شواهدی نیز وجود دارد که بر نقش ساختار ژنتیکی انسان در ساختارمیکروبی پوست او تاکید دارند. به هر حال عوامل ژنتیکی، میزان تعریق و میزان چرب بودن پوست می‌تواند در شکل گیری ساختار میکروبی خاص بر روی پوست نقش داشته باشد.

هر چند در حال حاضر می دانیم که ساختار میکروبی پوست انسان در جذب و یا دفع پشه نقش دارد، اما اینکه چرا پشه‌ها تمایل به جذب یک ساختار نشان می‌دهند و یا از ساختار دیگری فرار می‌کنند هنوز مشخص نیست.

اکنون می‌دانیم که عامل اصلی تمایل بیشتر پشه در نیش زدن برخی افراد چیست و اگر بتوانیم تشخیص دهیم که پشه‌ها از چه ساختار میکروبی فرار می‌کنند، می‌توانیم این ساختار را بر روی پوست شبیه سازی کرده و مانع از هجوم پشه به سوی خود شویم که این امر می‌تواند در مبارزه با بیماری‌های منتقل شده از طریق پشه نقش عظیمی را ایفا کند.

مصرف طولانی‌ مدت ریمل باعث بیماری عجیب یک زن استرالیایی شد

ریمل یا همان ماسکارا یکی از وسایل آرایشی پراستفاده است که بر روی تارهای موی مژه کشیده می‌شود؛ در همین رابطه،‌ یک مورد عجیب پزشکی به تازگی نشان داده است که مصرف‌کنندگان به هیچ وجه نباید شب‌ها بدون پاک کردن ریمل از چشمان خود بخوابند.

ریمل یا ماسکارا (Mascara) ماده‌ای آرایشی و پراستفاده است که برای حجیم کردن مژه‌ها کاربرد دارد. بر اساس اطلاعات موجود، گفته شده که بسیاری از مصرف‌کنندگان عادت دارند تا مواد آرایشی خود از جمله ریمل را برای مدت‌های طولانی از صورتشان پاک نکنند؛ در همین رابطه،‌ اخیرا زنی 50 ساله به نام ترسا لینچ (Theresa Lynch) در سیدنی استرالیا دچار مشکل پزشکی نسبتا ترسناکی شده که نشان می‌دهد افراد حتما باید قبل از خوابیدن ماسکارا خود را از صورتشان پا کنند.

تصاویر و اطلاعات این مطلب ممکن است برای همه مناسب نباشند

عوارض مصرف طولانی ‌مدت ریمل

لینچ پس از اینکه نوعی احساس عجیب در زیر پلک‌هایش باعث آزار او شده بود، به پزشک مراجعه کرد و معاینه‌ها نشان داد که نقطه‌های سیاه رنگ زیادی در این قسمت از پوشش محافظ چشم او وجود دارد؛ بعد از این اتفاق شهروند استرالیایی گفت که برای مدت 25 سال است که به صورت طولانی مدت و به میزان زیاد از ریمل استفاده می‌کند و به نظر می‌رسد که عادت نگه داشتن ماده آرایشی بر روی صورت مشکل مورد نظر را به وجود آورده است.

بررسی‌های پزشک معالج نشان داد که یکی از مشکلات به وجود آمده در اثر پاک نکردن ماسکارا در طی بیش از دو دهه، سفت شدن مواد آرایشی مورد نظر بر روی پلک‌ها و شکل‌گیری دانه‌های شن مانند ریمل در داخل پوست فرد بود؛ این دانه‌ها به مرور زمان بیشتر و بیشتر داخل پلک بیمار فرو رفته بودند و احساس آزاردهنده گزارش‌شده هم به این دانه‌ها مربوط بود.

مشکل پزشکی یک زن استرالیایی از خطرات مصرف طولانی‌ مدت ریمل خبر می‌دهد!

به صورت کلی در ریمل‌ها مشکی رنگ چند نوع روغن، موم، آب و موادی مانند کربن سیاه و اکسیدهای آهن وجود دارد و گفته شده که در صورت محدود بودن مواد استفاده‌شده در ساخت محصول به این موارد و نظارت درست بر فرآیند ساخت، مصرف ماسکارا ضرری برای بدن ندارد.

به علاوه این ماده آرایشی به گونه‌ای است که پس از گذشت زمان، خود به خود از روی مژه‌ها می‌ریزد، اما همانطور که دکتر دینا روبایی (Dana Robaei)‌ پزشک معالج این بیمار گرفته است، هر ماده‌ای که روی چشم قرار بگیرد و برای مدت طولانی مدت پاک نشود، به احتمال قوی راه خود را به سمت قرنیه پیدا می‌کند. در این مورد به خصوص هم مصرف طولانی مدت ماده باعث بروز مشکل شده است.

هنوز مشخص نیست که لینچ از چه برندهای ریملی در سال‌های گذشته استفاده کرده، اما همانطور که متخصصان گفته‌اند، در برخی از ماسکاراها شکل‌هایی از الیاف مصنوعی هم استفاده می‌شوند که خطرات ایجادشده برای چشمان را بیشتر می‌کنند.

مشکل پزشکی یک زن استرالیایی از خطرات مصرف طولانی‌ مدت ریمل خبر می‌دهد!

لینچ و روبایی پس از اینکه در یک عمل جراحی 90 دقیقه‌ای تمامی ذرات شن مانند ایجادشده در پلک بیمار تخلیه شدند، تصمیم گفتند تا اطلاعات پرنده پزشکی را در اختیار عموم قرار داده و به تمامی کسانی که عادت ندارند قبل از خواب آرایش خود را پاک کنند، هشداری جدی بدهند؛ گفته شده که زخم‌های به جا مانده از وجود دانه‌ها و جراحی، تا همیشه بر روی پلک‌ها و قرنیه لینچ باقی خواهند ماند.

البته روبایی گفته است که مصرف‌کنندگان قبل از نتیجه‌گیری نهایی در مورد استفاده از ریمل باید توجه داشته باشند که این پرونده پزشکی، مورد خاص و عجیبی بوده و استفاده درست از چنین مواد آرایشی نمی‌تواند باعث بروز مشکل شود. متخصصان گفته‌اند که ماسکارا باید پس از استفاده پاک شود و چنین محصولاتی نباید بیشتر از سه ماه نگهداری شوند. با این حال رعایت بهداشت صورت هم فاکتور مهمی است که می‌تواند از بروز مشکلات این چنین جلوگیری کند.

مقاله مربوط به پرونده ترسا لینچ در ژورنال “Ophthalmology” به چاپ رسیده است.