کشور فضایی آزگاردیا تابستان امسال متولد می‌شود: تحقق رویای دیرینه‌ی بشر برای زندگی خارج از زمین!

مهرماه سال گذشته بود که در یک کنفرانس خبری در پاریس، خبر بسیار عجیب و ادعای بسیار جسورانه‌ای برسر زبان‌ها افتاد: دیگر زمین،‌ تنها خانه‌ی انسان‌ها نخواهد بود! خبر ساخت کشور فضایی آزگاردیا (Asgardia) را مرکز تحقیقات بین المللی هوا و فضا (AIRC) اعلام نمود و از زمینی‌های علاقمند به زندگی در فضا دعوت کرد تا برای گرفتن مجوز شهروندی در آزگاردیا ثبت نام کنند.

این ایده در ابتدا بسیار عجیب و شاید دیوانه‌وار به نظر می‌رسید، اما موسسان آزگاردیا آنقدر به ایده‌های خود باور داشتند که حتی زمان پرتاب اولین ماهواره آزگاردیا را هم تابستان سال بعد اعلام کردند. حالا همان تابستان موعود است و موسسان آزگاردیا به قول خود عمل می‌کنند: آنها در کنفرانس خبری پنج روز پیش در هنگ‌کنگ اعلام کردند که اولین ماهواره آزگاردیا به زودی پرتاب می‌شود!

این همه ماجرا نیست! شکل‌گیری یک ملت و کشور فضایی به پرتاب یک ماهواره ختم نمی‌شود. همانطور که از قبل اعلام شده بود، کشور فضایی آزگاردیا ، کشوری مستقل، آزاد و صلح‌طلب خواهد بود که فارغ از هر گونه اغتشاش و اختلالی که زمین را به یک سیاره ناآرام تبدیل کرده،‌ به حیات آرام و پیشرفته‌ی خود ادامه خواهد داد. بنابراین لازم است تا کسانی که به عنوان شهروند کشور فضایی آزگاردیا ثبت نام کرده‌اند، دست به‌کار شده و قانون اساسی کشور فضاییشان را تصویب کنند. به‌ زودی، رای‌گیری قانون اساسی کشور فضایی آزگاردیا برگزار خواهد شد و صدها هزار نفری که حالا آزگاردی (شهروند آزگاردیا) هستند در این رای‌گیری، شرکت خواهند کرد.

کشور فضایی آزگاردیا

مطمئنا ذهن شما هم مثل ما، سرشار از سوالات عجیب و غریب در مورد آزگاردیاست. متاسفانه یا خوشبختانه، مسولان آزگاردیا هنوز توضیح زیادی در مورد چگونه عملی‌کردن ایده‌ جسورانه‌ی خود نداده‌اند و احتمالا تا زمان جذب همکاری‌های بین المللی، اوضاع به همین منوال خواهد بود. یکی از سوالات بسیار مهم در مورد کشور فضایی آزگاردیا ، محل تامین بودجه‌ی چنین پروژه‌ی عظیمی است. در واقع کارشناسان در مورد اینکه شهروندان آزگاردیا واقعا تبدیل به یک ملت یا کشور فضایی شوند، خیلی اطمینان ندارند، چرا که تبدیل‌شدن یک توده‌ی انسانی به یک ملت، کار راحت و ساده‌ای نیست!

آزگاردیا یک سازمان غیردولتی در وین اتریش است. موسسان آزگاردیا امیدوارند کشور صلح‌جویی بسازند که معادن فضایی را استخراج کرده و از سیاره زمین در برابر شهاب سنگ‌های خطرناک و سایر تهدیدات فضایی، محافظت کند. به زودی نخستین ماهواره‌ی کشور فضایی آزگاردیا با نام آزگاردیا-۱ پرتاب خواهد شد و بدین ترتیب کشور فضایی آزگاردیا رسما متولد خواهد شد. این را جفری مَنبِر (Jeffrey Manber)، رییس کمپانی نانورکز (NanoRacks) که ماموریت هدایت آزگاردیا-۱ را بر عهده دارد، می‌گوید.

کشور فضایی آزگاردیا

این فضاپیما، نانوماهواره‌ای به اندازه‌ی‌ یک قرص نان است و وزنی حدود یک نوزاد تازه متولدشده دارد. به طور دقیق‌تر این فضاپیمای تقریبا مکعبی، دارای طول و عرض ۱۰ و ارتفاع ۲۰ سانتی‌متر بوده و وزنی معادل ۲٫۸ کیلوگرم دارد. آزگاردیا-۱، حامل داده‌های بارگذاری شده توسط شهروندان آزگاردیا خواهد بود. این نانوماهواره در ۱۲ سپتامبر ۲۰۱۷ روی مدار خاصی در ایستگاه فضایی بین المللی (ISS) قرار گرفته و سپس به درون یک سفینه کارگوی ناسا (سفینه پشتیبانی و بدون سرنشین) هدایت خواهد شد. وقتی فضاپیما به ایستگاه فضایی متصل شد، کارکنان ایستگاه فضایی بین‌المللی، آن را در مدار خواهند انداخت.

هزینه این پروژه توسط ایگور اشوربیلی (Igor Ashurbeyli) که یک مهندس هوا-فضا و البته یک میلیاردر روسی است، تامین می‌شود و مدیریت آن به عهده رام جاکو (Ram Jakhu)، مدیر موسسه‌ی هوا-فضای دانشگاه مک گیل است. جاکو می‌گوید:

آزگاردیا، یک کشور فضایی چند قومی، چند ملیتی و چنددینی خواهد بود که کاملا اخلاق‌مدار و صلح‌جوست و تلاش می‌کند انسانیت را در فضا حاکم کند. کشور فضایی آزگاردیا یک سلطنت مشروطه با سه قوه مقننه، مجریه و قضاییه خواهد داشت.

آیا آزگاردیایی‌ها، تبدیل به دزدان فضایی خواهند شد؟!

نانوفضاپیمای آزگاردیا-۱ که توسط یک کمپانی در ایندیانا به نام نیراسپیس لانچ (NearSpace Launch) ساخته می‌شود، نمی‌تواند از مدار زمین، فراتر برود. آزگاردیا یک حافظه ۵۱۲ گیگابایتی را حمل خواهد کرد که با داده‌های ۱٫۵ میلیون شهروند اول آزگاردیا پر می‌شود. این داده‌ها می تواند عکس مادر، همسایه یا حتی گربه کوچک یا هرچیزی که به ذهن آزگاردی‌ها می‌رسد باشد. این اطلاعات تا زمانی که آزگاردیا وجود دارد، موجود خواهند بود. اگرچه حرکت آزگاردیا-۱ در اتمسفر بالایی زمین، به تدریج کُند شده و در مدت ۵ سال، به طور کامل خواهد سوخت، اما اطلاعات شهروندان به ماهواره‌ها یا فضاپیماهای آینده منتقل خواهد شد. صدهزار شهروند نخست، از طریق یک فرآیند چهار مرحله‌ای تایید شده و هریک، ۳۰۰ کیلوبایت از فضای آزگاردیا-۱ را دریافت خواهند کرد. چهارصد هزار شهروند بعدی هر یک، ۲۰۰ کیلوبایت و یک میلیون شهروند بعدی، هریک ۱۰۰ کیلوبایت در اختیار خواهند داشت. در بخشی از فرآیند تایید، شهروندان می‌توانند به قانون اساسی مقدماتی رای دهند و در صورت انجام این‌کار، مجاز به بارگذاری داده‌هایشان روی آزگاردیا-۱ قبل از پرتاب خواهند بود. اشوربیلی که تا برگزاری انتخابات، رهبری آزگاردیا را بر عهده خواهد داشت، می‌گوید:

بدون قانون اساسی، ما یک ملت جعلی خواهیم بود، یک بازی کامپیوتری بسیار پیچیده؛ و این چیزی نیست که ما می‌خواهیم. ما می‌خواهیم نخستین کشور فضایی مستقل و مشروع را بسازیم.

قطعا تولد کشور فضایی آزگاردیا تبعات حقوقی زیادی خواهد داشت. سال گذشته یکی از کارشناسان حقوق فضا گفت:

با وجود درخواست‌ها و ثبت‌نام‌های زیاد، تا وقتی کسی به فضا نرود، دولتی تشکیل نمی‌شود!

از طرفی، ذخیره‌ی اطلاعات در فضا، بحث‌های قانونی و اخلاقی زیادی را پیش می‌آورد. قانون اساسی آزگاردیا می‌تواند هر چیزی باشد. حقوقدانان معتقدند ملت آزگاردیا می‌توانند قوانین داخلی تصویب کنند که آنها را از هر گونه احضاریه، مصون نگه بدارد و در این‌صورت، شاید شهروندان آزگاردیا به دزدان فضایی تبدیل شوند!

شکل‌گیری کشور فضایی آزگاردیا

آزگاردیا-۱، نقطه‌ی شروع کوچک اما هیجان‌انگیزی برای ساخت یک کشور فضایی است. اما هدف نهایی، انتقال مردم به فضا و اسکان آنهاست. مردمی که یک ملت مستقل بوده و قوانین و مقررات خاص خودشان را خواهند داشت. هنوز جزییات این پروژه مانند جمیت اولیه‌ یا مقدار هزینه موردنیاز،‌ منتشر نشده است. به هرحال، ساخت ایستگاه‌های فضایی در هر اندازه‌ یا نوعی و اسکان مردم در آنها، بسیار بسیار گران است. یک پایگاه فضایی در ابعاد زمین فوتبال، برای ۱۸ نفر مناسب است و ساخت آن، حدود ۱۰۰ میلیارد دلار هزینه دارد. از طرفی، ارزان‌ترین هدایت‌کننده در مدار، راکت فالکن ۹ اسپیس ایکس (SpaceX’s Falcon 9 rocket) است که به ازای هر پرتاب، حدود ۴۳ تا ۶۵ میلیون دلار هزینه دارد.

کشور فضایی آزگاردیا

سوالات متدوال در مورد کشور فضایی آزگاردیا

در وب‌سایت رسمی آزگاردیا، به تعدادی از سوالات مطرح‌شده، پاسخ داده شده که در ادامه چند مورد از آنها را آورده‌ایم:

  • من یک آزگاردی هستم (شهروندی آزگاردیا را گرفته‌ام). آیا فرزندان من هم آزگاردی خواهند بود؟

براساس قانون اساسی آزگاردیا، هر کودکی که دارای یک والد آزگاردی باشد، شهروند آزگاردیا محسوب می‌شود. کودکی که قبل از تاسیس آزگاردیا متولد شده، بنا به درخواست والدینش که شهروند (یا شهروندان) آزگاردیا هستند، می‌تواند شهروند آزگاردیا شود.

  • آیا آزگاردیا عضو کمیته‌های المپیک و پارالمپیک می‌شود و در مسابقات آنها شرکت خواهد کرد؟

آزگاردیا برنامه‌ریزی می‌کند تا در کمیته بین المللی المپیک عضو شود.

  • آیا سفارت آزگاردیا در کشور من وجود خواهد داشت؟

سفارت آزگاردیا در هر قاره وجود خواهد داشت.

  • آیا آزگاردیا، شبکه تلویزیونی خاص خودش را خواهد داشت؟

بله، آزگاردیا برنامه‌‌ریزی می‌کند تا شبکه تلویزونی خودش را داشته باشد.

ایده کشور فضایی آزگاردیا مانند کودکی است که برای برخواستن و قدم برداشتن، تلاش می‌کند، اما باید منتظر باشیم و ببینیم آیا این کودک، روزی می‌تواند روی پاهایش ایستاده و راه برود؟ واقعیت این است که هرگاه در طول تاریخ، فرد یا افرادی، در جستجوی چیزهای غیرعادی بوده‌اند، ابتدا مورد تمسخر قرار گرفته‌اند، اما هر ایده‌ی دیوانه‌واری، روزی عادی خواهد شد، درست همانطور که هزاران داستان علمی-تخیلی، حالا تبدیل به یک حقیقت علمی شده‌اند!

درباره این نویسنده

ناهید سادات ریاحی ، زاده ی اردیبهشت ۶۹ و دانشجوی دکترای شیمی کوانتوم محاسباتی در دانشگاه شهید بهشتی است. او علاقمند به دنیای کوانتوم و تکنولوژی بوده و علاوه بر سردبیری دیپ لوک، به طراحی وب و نویسندگی در گجت نیوز و ماهنامه جیبی GSM مشغول است. (وب‌سایت شخصی)

احتمال وجود حیات بیگانه را با ریاضیات پیش‌بینی کنید: آیا ما د‌ردانه‌های کائناتیم؟

آیا ما در جهان، تنها هستیم؟ اگر بله، چرا و اگر نه بقیه کجا هستند؟ ریاضی می‌تواند در حل این سوال عمیق کیهان‌شناسی یا شاید بهتر باشد بگویم فلسفی، به ما کمک کند. برای بررسی این سوال، یعنی احتمال وجود حیات بیگانه و یک بازی ریاضی با آن، با گجت نیوز همراه باشید…

شاید اغراق نباشد اگر بگویم یکی از هیجان‌انگیزترین و قدیمی‌ترین سوالات بشر، احتمال وجود حیات بیگانه بوده است. البته این سوال در تمام ادوار تاریخ به یک اندازه اهمیت نداشته، چرا که انسان اولیه، بیشتر از آنکه در جستجوی احتمال حیات بیگانه باشد، به دنبال یافتن روش‌هایی برای تامین نیازها‌ی اولیه‌‌ی خودش بوده است. حتی زمانیکه انسان‌ها به فکر پیدا کردن جایگاه خود در عالم افتادند، باز هم احتمال وجود حیات بیگانه خیلی مورد توجه قرار نگرفت. دلیلش هم واضح است، زیرا حتی هنوز در مورد جایگاه خودشان هم در عالم، شک و شبهه‌ی زیادی وجود داشت. برای فلاسفه‌ی باستان که زمین را روی شاخ گاو می‌پنداشتند تا بطلمیوسی که زمین را مرکز عالم می‌دانست و خدا و فرشتگانی که روی فلک‌ الافلاک زندگی می‌کردند، احتمال وجود حیات بیگانه خنده‌دار به‌نظر می‌رسید! اما پس از آنکه بنیان نظریه زمین مرکزی بطلمیوس توسط کوپرنیک فروریخت و معلوم شد این زمین است که به دور خورشید می‌چرخد، اوضاع تغییر کرد. با پیشرفت علم نجوم و مشاهده‌ی گیتی پهناوری که گویا انتهایی نداشت، احتمال وجود حیات بیگانه جان تازه‌ای گرفت و عطش بشر برای پاسخ به آن، بیشتر شد. حالا و در قرن بیست و یکم، این سوال به یکی از بزرگترین دغدغه‌های نه‌تنها دانشمندان، بلکه انسان‌ها و حتی دولت‌ها تبدیل شده است (البته در مورد دولت‌ کشورهایی مثل ایران، خیلی صادق نیست). چندسالی است که انسان‌های زمینی به کمک پروژ‌ه‌های بزرگی مانند SETI، گوش‌هایشان را برای شنیدن صدای حیات بیگانه تیز کرده‌ اند!

به خاطر دارم زمانیکه در دوران نوجوانی، کتاب‌های فیزیکی می‌خواندم، در بحث ذرات بنیادی و احتمال وجود پادماده، نویسنده‌ی کتاب، مثال جالبی زده بود: فرض کنید حیات بیگانه پیدا شده و تمام مردم زمین با هیجان زیادی منتظر از راه رسیدن موجودات فرازمینی هستند. وقتی اولین موجود فرازمینی را می‌بینید و به رسم زمینی‌ها با اون دست می‌دهید، هر دو منفجر می‌شوید، زیرا او از پادماده ساخته شده بود! جدا از اینکه، منفجر‌شدن ما در اولین برخورد، به هیچ وجه، جالب نبود، اما این مثال جذاب، مرا ساعت‌ها به فکر فروبرد، می‌خواستم بدانم موجودات فرازمینی چه شکلی دارند و یا از چه جنسی هستند؟ اما قبل از همه‌ی این سوالات جزیی‌تر، یک سوال بنیادی‌تر وجود داشت: احتمال وجود حیات بیگانه چقدر است؟ آیا موجودات فرازمینی، اصلا وجود دارند؟

photo_2017-05-28_19-40-46

در سال ۱۹۶۷، دانشجویی به نام ژاکلین بل، پدیده‌ی عجیبی را در قسمتی از آسمان که مثلث تابستانی نامیده می‌شود،‌ کشف کرد: پالس‌هایی از امواج رادیویی که هر ۱٫۳۳۷۳ ثانیه یکبار، تکرار می‌شدند (درست مثل ساعتی که کمی آرامتر، تیک تاک کند). پیدا کردن چنین پدیده‌ای، بسیار نادر بود؛ بنابراین بل، منبع این سیگنال را LGM1 نامید که مخفف عبارت «آدمک‌های سبز» است. امروزه می‌دانیم که عامل آن سیگنال‌ها، آدمک‌های سبز نبودند، بلکه پدیده‌‌‌ای نجومی به نام تپ اختر باعث چنین پدیده‌ای شده بود. کشف تپ اختر هم، بسیار هیجان‌انگیز بود، اما قطعا نه به اندازه کشف آدمک‌های سبز یا همان آدم فضایی‌ها!

احتمال وجود حیات بیگانه

ده سال بعد، سیگنالی عجیب‌تر از یک رادیوتلسکوپ دریافت شد. این سیگنال، خیلی غیرعادی بود، زیرا بسیار قوی بود و شبیه هیچ سیگنال رادیویی دیگری نبود، بنابراین به نظر می‌رسید که از جای دیگری غیر از زمین آمده است. این سیگنال، آنقدر عجیب بود که کاشف آن، کلمه مشهور wow را در حاشیه داده‌هایش نوشت. پس از اینکه منجمان، زمین را به عنوان منبع این سیگنال رد کردند، نظر همگان بر آن شد که این سیگنال از جایی، ماورای زمین آمده است. اما سوال مهمی که تاکنون هم بی‌جواب مانده، این است: از کجا؟ توسط چه چیزی یا چه کسی؟ آیا آن سیگنال را یک پدیده‌ی طبیعی ایجاد کرده بود؟ یا موجودات هوشمند فرازمینی؟ پاسخ سوال آخر، احتمالا «نه» است. در هر صورت، این سیگنال، یک منبع خارجی داشت.

بسیاری از دانشمندان حدس می‌زنند حیات بیگانه وجود داشته باشد. آنها این حدس را براساس نوعی محاسبات ریاضی می‌زنند. البته واقعیت این است که محاسبات احتمال وجود حیات بیگانه سرشار از متغیرهایی است که هیچ یک را نمی‌توانیم با قطعیت تعیین کنیم. برای درک نسبی این متغیرها، بهتر است نگاهی به آمار کیهانی بیندازیم. اجازه دهید ببینیم ریاضیات در مورد احتمال وجود حیات بیگانه دقیقا چه اطلاعاتی می‌تواند در اختیار ما قرار دهد؟

آمار ستارگان

بیایید با آمار ستارگان و سیارات شروع کنیم. خب می‌دانیم که کل حیات روی زمین، از همین سیاره‌، سرچشمه گرفته و دانشمندان بر این باورند که در مورد ریشه‌‌ی حیات‌های دیگر (اگر وجود داشته باشند) هم، احتمالا همینطور خواهد بود. دلایل علمی ثابت می‌کند حیات روی سیاره‌هایی شکل می‌گیرد که به دور ستاره‌های نه خیلی بزرگ و نه خیلی کوچک (درست شبیه خورشید خودمان) می‌چرخند.

منجمان حدس می‌زنند حدود ۱۰۰ میلیارد از چنین ستاره‌های خورشید مانندی در کهکشان ما وجود دارد. حدود نصف این‌ ستاره‌ها، به دور ستاره‌ی دیگری می‌چرخند که در نتیجه، احتمال وجود سیارات به دور آنها را بسیار کم می‌کند (زیرا آن ستاره‌ها باعث پرت شدن سیارات از سیستم مداری می‌شوند). پس تا اینجا، حدود نصف ستاره‌ها از دور رقابت خارج می‌شوند، اما هنوز حدود ۵۰ میلیارد ستاره‌ی قابل حیات در کهکشان ما باقی می‌ماند!

آمار سیارات

در مورد سیاره‌های قابل سکونت، قضیه از چه قرار است؟ در منظومه شمسی،  تقریبا ۱۰ سیاره برای پیدایش حیات وجود دارد؛ بنابراین اگر فرض کنیم به ازای هر سیستم خورشیدی، ۱۰ سیاره‌ی قابل حیات وجود داشته باشد، با احتساب عددی که در بخش قبل برای ستارگان بدست آوردیم (۵۰ میلیارد)، حدود ۵۰۰ میلیارد سیاره‌ی مناسب برای حیات در کهکشان ما وجود دارد!

اگر فرض کنیم یک دهم سیاره‌های موجود در منظومه شمسی، واقعا قابلیت حیات دارند، پس حدود یک دهم از ۵۰۰ میلیارد، یعنی ۵۰ میلیارد سیاره با برخی از گونه‌های حیات (نه لزوما هوشمند) می‌تواند در کهکشان ما وجود داشته باشد. با وجود تمام این حساب‌کتاب‌ها، اگر بروز حیات در منظومه شمسی که ۴ میلیارد سال پیش رخ داده، یک رویداد بسیار غیرمحتمل بوده، پس شاید ما در کهکشان و حتی در کائنات، تنها باشیم! بنابراین اگر بخواهیم احتمالاتی فکر کنیم، تعداد سیاره‌‌‌های با امکان حیات در کهکشان ما، از ۱ (یعنی فقط ما) تا ۵۰ میلیارد متغیر است؛ و این یعنی یک گستره‌ی به‌شدت بزرگ! آیا می‌توانیم این گستره را محدودتر کنیم؟ دانشمندان در حال کار روی آن هستند.

احتمال وجود حیات بیگانه

احتمال وجود حیات بیگانه چقدر است؟

احتمال وجود حیات بیگانه و معادله دِرِیک (Drake)

تا اینجا با یک حساب سرانگشتی حدس زدیم میلیاردها نژاد مستقل زندگی می‌تواند در کهکشانمان وجود داشته باشد. این فرض، ما را جسورتر می‌کند که به سوالات جذاب‌تر بعدی فکر کنیم: چند گونه از این نژادهای حیات، هوشمند بوده و شاید حتی از نظر تکنولوژیکی از ما پیشرفته‌ترند؟ در حقیقت، هیچ راهی برای پیداکردن پاسخ دقیق به این سوالات وجود ندارد، اما این دلیلی خوبی برای کنار گذاشتن آنها نیست! روح کاوشگر انسان او را به جستجویی جسورانه در مورد پاسخ این سوالات وادار می‌کند؛ و این کاری بود که منجمی به‌نام فرانک دریک در سال ۱۹۶۱ انجام داد. او معادله‌ای معرفی کرد که حالا معادله دریک نامیده می‌شود. معادله دریک به شکل زیر است:

N= R* × fp × ne × fL × fi × fc × L

نمادهای بالا به ترتیب به‌صورت زیر تعریف می‌شوند:

  • N= تعداد تمدن‌هایی در کهکشان راه شیری که می‌توانند با ما ارتباط برقرار کنند
  • R*= تعداد ستاره‌های کهکشان راه شیری که در هر سال جدید، قابلیت حیات پیدا می‌کنند
  • fp= کسری از ستاره‌هایی که دارای سیستم‌های سیاره‌ای هستند
  • ne= تعداد سیاره‌هایی که به ازای هر سیستم ستاره‌ای، قابلیت نگهداری حیات را دارند
  • fL = کسری از سیاره‌های مناسبی که حیات، واقعا در آنها توسعه می‌یابد
  • fi= کسری از سیاره‌های دارای حیات که به هوشمندی می‌رسند
  • fc= کسری از سیاره‌های دارای حیات که موجودات پیشرفته‌ی تکنولوژیکی دارای ارتباطات پیشرفته دارند
  • L= تعداد متوسط سال‌هایی که چنین تمدنی وجود دارد و می‌توند ارتباط برقرار ‌کند (عمر تمدن)

این معادله، سرشار از متغیرهای نامعلوم است. در واقع اگرچه متغیرهای این معادله، زیاد هستند، اما ایده‌ی پشت آن، واقعا ساده است:

  • اگر تعداد ستاره‌های کهکشانمان که هر سال، قابلیت حیات پیدا می‌کنند را در کسر ستاره‌هایی که سیاره‌هایی در اطراف خود دارند، ضرب کنیم و سپس این عدد را در تعداد سیاره‌های هر ستاره که واقعا قابلیت حیات دارند ضرب کنیم، به یک عدد تخمینی برای تعداد سیاره‌هایی در کهکشانمان می‌رسیم که هرسال قابلیت حیات پیدا می‌کنند.
  • سپس اگر این عدد را در کسر سیاره‌هایی که زندگی نه تنها به‌طور نظری، بلکه واقعا بروز می‌یابد ضرب کرده و سپس در کسر این سیاره‌هایی که نه تنها حیات، بلکه حیات هوشمند بروز می‌یابد ضرب کنیم و در نهایت این عدد را در کسر سیاره‌هایی که زندگی تکنولوژیکی پیشرفته‌ای دارند، ضرب کنیم، تخمینی از تعداد تمدن‌های تکنولوژیکی پیشرفته را بدست می‌آوریم که هر سال در کهکشان ما ظاهر می‌شوند.
  • در نهایت اگر بخواهیم تعداد تمدن‌های پیشرفته‌ی تکنولوژیکی که همین حالا در کهکشان ما وجود دارند را حساب کنیم، باید عددی که بدست آوردیم را در تعداد متوسط سال‌هایی که چنین تمدنی دوام می‌آورد (عمر تمدن)، ضرب کنیم.

آیا ما تنها هستیم؟

احتمال وجود حیات بیگانه

اگرچه منطق معادله دریک، بسیار سرراست است، اما اکثر متغیرهای این معادله، احتمالاتی یا حتی کاملا ناشناخته هستند؛ مثلا در چه کسری از سیاره‌های مناسب برای زندگی، واقعا زندگی بروز می‌یابد؟ واقعیت این است که جواب را نمی‌دانیم! چه کسری از این حیات‌های بروزیافته، هوشمند یا از نظر تکنولوژیکی پیشرفته خواهند بود؟ باز هم جوابی نداریم!

با این حال، مردم تلاش کرده‌اند تا با استدلال‌های منطقی، متغیرهای این معادله را تا حدودی تخمین بزنند. واضح است که استدلال‌های متفاوت، جواب‌های متفاوتی هم تولید خواهند کرد: از یک تمدن پیشرفته‌ی تکنولوژیکی (که ما هستیم) تا میلیون‌ها تمدن پیشرفته تکنولوژیکی مستقل در همین کهکشان خودمان! در واقع معادله دریک، بیشتر یک بازی ریاضی سرگرم‌کننده و جذاب است تا یک معادله‌ی فنی و کاربردی! زیرا همانطور که گفتم سخت‌ترین قسمت ماجرا، پیدا کردن مقادیر دقیق متغیرهاست که گویا قرار نیست به این زودی، آنها را پیدا کنیم. پس دوباره به خانه اول بازمی‌گردیم و می‌پرسیم:

آیا ما در کائنات تنهاییم؟ اگر نه، چرا فقط ما باید تنها ساکنان این گیتی پهناور باشیم که در زمین به این کوچکی، جای گرفته‌ایم؟ و اگر بله، پس بقیه کجا هستند؟ من بیشتر با جواب دوم موافقم و می‌گویم ما تنها نیستیم، اما در مورد اینکه بقیه کجا هستند، چیزی‌ نمی‌دانم: شاید خیلی دور و شاید خیلی نزدیک! شما چه فکر می‌کنید؟

درباره این نویسنده

ناهید سادات ریاحی ، زاده‌ی اردیبهشت ۶۹ و دانشجوی دکترای شیمی کوانتوم محاسباتی در دانشگاه شهید بهشتی است. او علاقمند به دنیای کوانتوم و تکنولوژی بوده و علاوه بر سردبیری دیپ لوک، به طراحی وب و نویسندگی در گجت نیوز و ماهنامه جیبی GSM مشغول است. (Personal Web)

دورترین سیاره منظومه تراپیست وان در کانون توجه تلسکوپ کپلر

منظومه تراپیست وان با هفت سیاره، یکی از هیجان‌انگیزترین کشف‌های اخیر در حوزه سیارات فراخورشیدی بود. اکنون اطلاعات بیشتری از دورترین سیاره آن منتشر شده است.

در زمان کشف این مجموعه سیاره‌ای، در مورد آخرین سیاره آن به نام Trappist-1 h، اطلاعات زیادی وجود نداشت. اما اکنون، با استفاده از داده‌های تلسکوپ کپلر، برخی از سوالات مربوط به نوع مدار، دما و شانس زیست‌پذیری آن، با قطعیت بیشتری پاسخ داده شده است.

به دلیل نور بیش از حد ستارگان، تصویربرداری مستقیم از سیارات فراخورشیدی، تقریبا ناممکن است. در عوض، با مشاهده خود ستاره، می‌توان پی به وجود سیارات و ویژگی‌های آنها برد. به این صورت که با عبور سیاره از جلوی قرص ستاره میزبان، شاهد افت نوری بسیار کمی در نور رسیده از ستاره هستیم. تلسکوپ کپلر، هزاران سیاره را با این روش کشف کرده است و اکنون درباره یکی از این سیارات، اطلاعات جالب‌توجه‌تری در اختیار ما قرار داده است.

پیش از این مطالعه جدید، ستاره‌شناسان تنها یک بار گذر هفتمین سیاره منظومه تراپیست-۱ را از برابر ستاره آن رصد کرده بودند. به این صورت اطلاعات بسیار کمی در مورد این سیاره موجود بود. اما هم‌اکنون در تحقیقی که در دانشگاه واشنگتن و زیر نظر دانشجوری دکترایی به نام Rodrigo Lugar انجام شده، زمانی برابر ۷۹ روز از رصد‌های کپلر استخراج شده تا چهار مورد گذر این سیاره از منظومه تراپیست وان ثبت شود.

حتی این داده‌های جدید نیز چالش‌برانگیز بودند. به طور مثال یکی از گذرهای سیاره trappist-1-h با گذر نزدیکترین سیاره، همزمان شده است. گذر دیگری، همزمان با یکی از فوران‌های ستاره بوده است. با این حال مشخص شده که این سیاره هر ۱۸٫۷۷ روز یک بار به دور ستاره میزبان خود گردش می‌کند و دمایی در حدود منفی ۱۰۰ درجه سانتی‌گراد دارد.

مداری که برای این سیاره تعیین شده است، به میزان بسیار دقیقی با تخمین‌های پیشین ستاره‌شناسان همخوانی دارد. مطالعه سرعت‌های مداری شش سیاره دیگر، به دانشمندان اجازه می داد تا بتوانند حدود دوره تناوب سیاره h را با توجه به رزونانس مداری سایر سیارات محاسبه کنند.

تراپیست وان

چنین رزونانس‌های در منظومه‌های سیاره‌ای دیگری نیز مشاهده می‌شود. رزونانس مداری به این صورت است که دوره تناوب سیاره دورتر، عدد صحیحی از دوره تناوب مداری سیاره نزدیکتر است. این پیکربندی خاص، به سیارات این مجموعه اجاره داده است تا در مدارهایی بسیار نزدیک، نزدیکتر از عطارد به خورشید، جای بگیرند و پایدار باشند.

بخش دیگری از این مطالعه پیشنهاد می‌کند که در زمان‌های گذشته، دورترین سیاره از منظومه تراپیست وان ، در محدوده کمربند حیات تراپیست-۱ قرار داشته است و پس از آن بوده که با تغییرات مداری بوجود آمده، سیارات در مدارهای کنونی خود به پایداری رسیده‌اند.

بنابراین ممکن است حیات در گذشته، روی این سیاره شکل گرفته باشد و پس از یخبندان بوجود آمده، در آن حفظ شده باشد. احتمالی که کاوش‌های بیشتر در این سیاره را می‌طلبد.

فیلم لو رفته ناسا از پرواز یوفو در نزدیکی ایستگاه فضایی بین المللی

۲۹ اردیبهشت ۹۶ ساعت ۲۱:۳۶

فضانوردان طی یک پیاده‌روری فضایی، متوجه پرواز یوفو در نزدیکی ایستگاه فضایی بین المللی شده و ویدیویی از آن را به زمین مخابره کردند!

دو فضانوردی که در فضای بیرونی ایستگاه بودند، متوجه پرواز یوفو در نزدیکی ایستگاه فضایی بین المللی شده و ویدیویی از آن را به زمین فرستادند. در این فایل ویدیویی، تعداد ۳ بشقاب پرنده به چشم می‌آیند که تماشای آنان شما را شگفت‌زده خواهد کرد.

پرواز یوفو در نزدیکی ایستگاه فضایی بین المللی برای فضانوردان نیز تعجب‌آور بوده است!

فایل ویدیویی زیر که قسمت کوچکی از گزارش ۳۰ دقیقه‌ای فضانوردان است، تعداد ۳ شی ناشناس پرنده را نشان می‌دهد که تاکنون توجه طیف وسیعی از یوفولوژیست‌ها را به خود جلب نموده و منجر به طرح سوالاتی جدی می‌گردد. فضانوردان با دیدن پرواز یوفو در نزدیکی ایستگاه فضایی بین المللی مات و مبهوت شده و دیدن این بشقاب پرنده ها برای آنان نیز دور از انتظار بوده است. نکته جالب در مورد این پیاده‌روری فضایی این است که هم فضانوردان و هم یوفوها از دیدن همدیگر تعجب کرده و واکنش نشان می‌دهند!

فضانوردی که با استفاده از دوربین مخصوص، در حال فیلم‌برداری است، با دیدن این اشیای پرنده ناشناس تعادل حفظ دوربین را از دست داده و آن را در حالت شناور رها می‌کند. جالب اینکه ۲ بشقاب پرنده نمایش داده شده در این فایل ویدیویی، با حرکت سریع این فضانورد، به سرعت واکنش نشان داده و مسیر پرواز خود را تغییر می‌دهند.

مخالفان این نظریه بر این باورند که اشیای قابل مشاهده در این فایل ویدیویی، گرد و غبار موجود در فضا هستند که با قرار گرفتن در معرض نور خورشید، چنین انعکاسی را از خود نشان می‌دهند.

اما آقای وارینگ (Mr Waring)، به عنوان یکی از یوفولوژیست‌های مطرح، ادعای مخالفان را زیر سوال برده و در این باره می‌گوید:

با دقت در این ویدیو، من سریعا متوجه حرکات اشیای سفید رنگی شدم که کوچک و در اندازه‌ی هواپیماهای بدون سرنشین بودند. تعداد دیگری از آنان در اندازه‌ای کوچک‌تر بوده و حرکاتی زیگزاگی را از خود نشان می‌دهند. به نظر می‌رسد که این اشیا، کاملا کنترل شده بوده و متعلق به موجوداتی غیر زمینی هستند.

۱۰ نژاد ترسناک موجودات فضایی در فیلم های علمی تخیلی

۱۷ اردیبهشت ۹۶ ساعت ۲۲:۴۱

داستان ها و فیلم های علمی تخیلی بسیاری پیرامون موجودات فضایی ساخته شده و گونه های مختلفی از بیگانگان به تصویر کشیده شده است. در این مطلب نگاهی داریم به ۱۰ نژاد ترسناک موجودات فضایی در فیلم ها و داستان های علمی تخیلی.

معرفی ۱۰ نژاد ترسناک موجودات فضایی !

۱- «درنده» در فیلم شکارچیان (Predators)

موجودات فضایی

یکی از نژاد‌های احتمالی برای موجودات فضایی ، نژاد «درنده» در فیلم شکارچیان است. در نسخه‌های ابتدایی این فیلم، شکارچیان به زمین می‌آیند تا مراسم شکار موجودات را به اجرا بگذارند. اگر ما به طور اتفاقی یا از سر کنجکاوی، به سیاره‌ی شکارچیان سفر کنیم، چه اتفاقای در انتظارمان خواهند بود؟ در نسخه سوم این فیلم که در سال ۲۰۱۰ به نمایش درآمد، گروهی از سربازان با گذشته‌ای تاریک، به یک جنگل ناشناخته فرود می‌آیند. طولی نمی‌کشد که در می‌یابند در سیاره‌ای فرازمینی هستند! این سربازها در گذشته‌ی خود، به راحتی افراد دیگر را به قتل می‌رساندند، اما اکنون خودشان طعمه‌ای لذیذ برای موجودات فضایی یا شکارچیان هستند. با تماشای این فیلم، به سرعت می‌توان دریافت که سفر به سرزمین فرازمینی ها ، تا چه اندازه می‌تواند خطرناک و غیرقابل پیش‌بینی باشد. حتی اگر به اندازه‌ی کافی هوشیار و زرنگ باشید، باز هم در سیاره‌ای بیگانه به دام افتاده‌اید و همواره باید در انتظار یک رویداد ترسناک باشید!

۲- «دلقک‌ها» در فیلم دلقک‌های قاتل از فضای خارج از جو (Killer Klowns from Outer Space)

موجودات فضایی

با گذشت چند دهه از عرضه این فیلم کمدی از سال ۱۹۸۸، هنوز موضوع دلقک هراسی در میان مردم دیده می‌شود. علت اصلی این پدیده را می‌توان به فیلم دلقک‌های قاتل نسبت داد. در این فیلم، گروهی از موجودات بیگانه با ظاهری مشابه دلقک‌های سیرک، توسط سفینه خود به زمین آمده و با اسلحه‌های خود انسان‌ها را تهدید می‌کنند. با وجود آنکه سفینه فضایی دلقک‌ها، تنها چند نوع مختلف از بالون‌های هوایی است، اما نقش و نگارهای موجود بر آنان، نشان‌ از رفتارهای ترسناک دلقک‌ها با زمینیان دارد. با وجود آنکه در این فیلم، دلقک‌ها علاقه‌ای به ربودن انسان به سیاره‌ی خود ندارند، باز هم تصور چنین رویدادی می‌تواند موضوع دلقک هراسی را در میان مردم رواج دهد.

۳- «خاکستری‌ها» در کتاب ارتباط (Communion)

موجودات فضایی

خاکستری‌ها، ترسناک‌ترین گونه از موجودات فضایی هستند. بسیاری از پرونده‌های آدم ربایی توسط فرازمینی ها را به این نژاد از موجودات فضایی نسبت داده‌اند. کتاب مشارکت (Communion) از وایتلی استریبر (Whitley Strieber) بر مبنای تجربه شخصی او، از ربوده شدن توسط موجودات بیگانه منتشر شده است. به گفته‌ی استریبر، برخورد با خاکستری‌ها بسیار ترسناک بوده و صدمات روانی زیادی را در پی خواهد داشت. او در این کتاب، به روایت ربایش توسط موجودات فضایی از نژاد خاکستری‌ها پرداخته و از آن دوران به عنوان «زمان‌های گمشده» یاد می‌کند.

۴- موجودات فضایی با زبان سومریان باستان در فیلم نوع چهارم (The Fourth Kind)

موجودات فضایی

سازندگان این فیلم، شدیدا اصرار دارند که وقایع به تصویر کشیده شده در آن مبتنی بر رویدادهایی کاملا واقعی هستند. بر اساس باورهای قدیمی، بین سال‌های ۱۹۶۰ تا ۲۰۰۰ میلادی در شهر نوم در غرب آلاسکا، وقایع ماوراء الطبیعه‌ای روی داده است که تعدادی از آنان در این فیلم به تصویر کشیده می‌شود. گونه‌ای از موجودات فضایی که در این فیلم حضور دارند، در تاریکی شب قربانیان خود را انتخاب می‌کنند. هدف اصلی آنان، کودکان بوده و در برخی مواقع نیز والدین آنان را هدف قرار می‌دهند. در افسانه‌های شهر نوم، می‌خوانیم که طی ۴۰ سال، تعداد ۲۰ نفر از اهالی این شهر کوچک ربوده شده و بررسی‌های اداره پلیس نیز نتیجه‌ای در بر نداشته است. موجودات فضایی که در این فیلم به تصویر کشیده شده‌اند، دارای یک زبان سومری بوده‌اند که از آن‌ها به عنوان قدیمی‌ترین گونه‌های فرازمینی ها در سیاره زمین یاد می‌شود.

۵- «موجودات بیگانه» در فیلم فراموش شدگان (The Forgotten)

موجودات فضایی

مادری عزادار با نام تلی (Telly)، در غم از دست دادن پسر خود در یک سانحه‌ی هوایی به سر می‌برد. یک روز که تلی از خواب بیدار می‌شود، رویدادی عجیب و غریب رخ می‌دهد؛ هیچکسی جز او، حتی به خاطر ندارد که او و همسرش صاحب فرزند بوده‌اند! با توجه به این اتفاق، اطرافیان با او همانند یک فرد دیوانه برخورد می‌کنند. خوشبختانه، وجود حس مادرانه در تلی، در انتهای ماجرا همه چیز را به حالت واقعی خود تغییر می‌دهد. موجودات فضایی، با ساخت یک صحنه‌ی غیر واقعی از سقوط هواپیما، فرزند او را ربوده و حافظه‌ی تمامی اطرافیان و سازمان‌های دولتی مرتبط با این واقعه را پاک کرده بودند. موجودات بیگانه در فیلم فراموش شدگان، از ظالم‌ترین آدم‌ربایان در کهکشان شناخته می‌شدند.

۶- «خاکستری‌ها» در فیلم آسمان‌های تاریک (Dark Skies)

موجودات فضایی

بر اساس باورها، افسانه‌ها، فیلم‌های تخیلی و بسیاری از پرونده‌های حل نشده در زمینه ربایش انسان توسط موجودات فضایی ، می‌توان بیگانگان را موجوداتی فراتر از تصورات پیش‌بینی کرد. آن‌ها با دارا بودن علم و تکنولوژی بسیار پیشرفته، می‌توانند انسان‌ها را با نقشه‌های شوم خود سردرگم کنند. درست همانند آنچه که فیلم آسمان‌های تاریکی در تلاش است تا برای بیننده به تصویر بکشد! خانواده‌ای ۴ نفره در حومه‌ی شهر زندگی می‌کنند. وقوع اتفاقات عجیب و غریب و غیر قابل توضیح، والدین را به کار گذاشتن دوربین در سرتاسر خانه وادار می‌کند. به زودی مشخص می‌شود که پای فرازمینی ها در میان است. این خانواده برای رمزگشایی از این اتفاقات ترسناک، به سراغ مردی می‌روند که ادعا می‌کند با موجودات فضایی ارتباط دارد. توضیحات او درباره موجودات فضایی بدین گونه است که بیگانگان، علاقه‌ای به بر هم زدن جامعه نداشته و سعی می‌کنند با کنترل کردن اشخاص، آنان را همچون موش آزمایشگاهی تحت کنترل خود درآورند.

۷- «بیگانگان» در سریال تلویزیونی پرونده‌های ایکس (X Files)

موجودات فضایی

قسمت ۲۰ از فصل سوم سریال پرطرفدار پرونده‌های ایکس، به حضور بیگانگان در زمین اختصاص دارد. اتومبیل شخصی یک دختر و پسر جوان، در راه برگشت به خانه به طور ناگهانی متوقف می‌شود. در این زمان، یک گروه از بیگانگان خاکستری آنان ربوده و در ادامه، با گونه‌ای غول پیکر از بیگانگان فضایی رو به رو می‌شوند. شایعاتی وجود دارند که بیگانگان حضور یافته در این اپیزود از سریال را به عنوان موجوداتی واقعی معرفی می‌کنند!

۸- موجودات فضایی در فیلم «آتش در آسمان» (Fire in the Sky)

موجودات فضایی

همانند کتاب ارتباط (Communion)، فیلم آتش در آسمان نیز بر مبنای داستانی واقعی از ربودن انسان منتشر گردیده است. طرفداران این فیلم، مدعی هستند که فیلم آتش در آسمان، ترسناک‌ترین نوع برخورد موجودات فضایی را به تصویر کشانده است. بیگانگان این فیلم، از نوع بی‌رحم‌ترین فرازمینی ها بوده و در مقایسه با موجودات کتاب Communion، بسیار ترسناک‌تر هستند.

۹- بیگانگان در انیمیشن مریخ به مادر نیاز دارد (Mars Needs Moms)

موجودات فضایی

مریخ، به عنوان یکی از مهم‌ترین سیاره‌های منظومه شمسی شناخته می‌شود. بسیاری بر این باورند که سیاره سرخ، در گذشته پذیرای حیات بوده و بر همین اساس، داستان‌ها و افسانه‌های متعددی از موجودات مریخی روایت شده است. انیمیشن مذکور، یک گونه‌ی ترسناک از فرازمینی‌ ها را به شکلی متفاوت به تصویر می‌کشاند. میلو یک پسرک جوان است که با مادر خود رابطه‌ای صمیمانه ندارد. یک نسل ناشناخته از موجودات فضایی که در زیر پوسته سیاره مریخ زندگی می‌کنند، همواره به شکلی دقیق زندگی زمینیان را زیر نظر دارند. سرپرست مریخی‌ها، تصمیم دارد که مادرِ میلو را برای پرورش دادن نسل آینده ربات‌های مریخی مورد استفاده قرار دهد. یک شب، صحبت‌های میلو با مادرش بر سر قوانین خانه بالا گرفته و میلو به شدت عصبانی می‌شود. او در اوج عصبانیت به مادرش می‌گوید که زندگی او بدون مادرش ساده‌تر است. فردای آن شب، میلو برای عذرخواهی مادرش به اتاق می‌رود، اما در کمال تعجب متوجه می‌شود که او توسط فرازمینی ها ربوده شده است. مریخی‌ها سعی دارند که با منتقل کردن او به یک مجموعه زیرزمینی، ذهنش را به کلی تخلیه کنند و نسل جدیدی از ربات‌های پرورش‌دهنده را راه‌اندازی کنند.

۱۰- بیگانگان در فیلم «سانتا کلاوز مریخ را فتح می‌کند» (Santa Claus Conquers the Martians)

موجودات فضایی

این فیلم کمدی تخیلی، محصول سال ۱۹۶۴ میلادی، داستان جالبی از بیگانگان فضایی را روایت می‌کند. به نظر می‌رسد که ما انسان‌ها، تنها موجوداتی هستیم که عشق، احساس، دوست داشتن هم‌نوع و … را درک می‌کنیم. در بسیاری از فیلم‌ها، افسانه‌ها، پرونده‌های برخورد نزدیک و ..، شاهد برخوردهایی غیر احساسی و کاملا قاطعانه از بیگانگان هستیم. اما در فیلم فتح مریخ توسط بابانوئل، جریان اندکی متفاوت است! این بار موجودات فضایی مریخی با پوست سبز رنگ خود، بابانوئل را از زمین می‌ربایند تا کودکان مریخی هم بتوانند از او جوایز سال جدید دریافت کنند!

روایت پیدایش نسل انسان توسط موجودات فضایی در کتیبه‌های سومر باستان

۰۹ اردیبهشت ۹۶ ساعت ۲۱:۴۵

بر اساس ترجمه آثار بر جای مانده از کتیبه‌های ۲۰ هزار ساله‌‌ی تمدن سومر باستان، پیدایش نسل انسان توسط موجودات فضایی صورت گرفته است !

آیا تا به حال این سوال را از خود پرسیده‌اید که اصلی‌ترین علت پیدایش نسل انسان چیست؟ بر اساس باورهای مذهبی در ادیان مختلف، خالقی توانا و مسلط به تمامی علوم شناخته شده و شناخته نشده، انسان‌ را به عنوان اشرف مخلوقات به زمین فرستاد تا یک زندگی خداگونه را تجربه کنند. در بسیاری از متون و آثار بر جای مانده از ادیان مختلف، انسان‌ها همواره به مهربانی، کمک به هم‌نوع، بخشندگی و … تشویق شده‌اند.

کتیبه‌های سومر باستان، پیدایش نسل انسان را به بیگانگان فضایی نسبت می‌دهند!

با این وجود، همچنان ابتدا و منشاء آفرینش در هاله‌ای از ابهام قرار دارد. بر اساس چندین نوشته‌ی قدیمی بر روی کتیبه‌های باستانی، صدها هزار سال قبل و پیش از آنکه تاریخ‌نگاران، شروع به ثبت و ضبط رویدادهای تاریخی کنند، گروهی از فضانوردان از گونه‌های فرازمینی به سیاره ما سفر کرده‌اند. اولین گونه‌های بیگانگان فضایی، در خلیج فارس به زمین نشسته و ضمن سفر به قاره آفریقا، سفر استعماری خود را برای استخراج طلا از اعماق زمین آغاز کردند.

امروزه، دو دیدگاه کاملا متفاوت به نظریه پیدایش نسل انسان وجود دارد:

۱- گروهی از دانشمندان و افراد بر پایه باورهای “علمی” استدلال می‌کنند که حیات بر روی زمین، میلیون‌ها سال پیش از ابتدایی‌ترین ارگانیسم‌های زنده آغاز گردیده و اکنون به موجودی تکامل یافته و هوشمند با نام “انسان” تبدیل شده است.

پیدایش نسل انسان

۲- برخی دیگر، خلقت انسان را به مداخله “الهی” نسبت می‌دهند. پیدایش نسل انسان و شکل‌گیری حیات بر روی زمین، حاصل یک طراحی بی نقص از سوی “خدا” است. آفریننده‌ای قادر و توانا که انسان، زمین، خورشید و … به دست او خلق شده‌اند.

پیدایش نسل انسان

بر اساس متون مذهبی، انسان‌ها توسط خالقی فوق پیشرفته و توانا ایجاد شده‌اند، در اینجا توجه شما را به مواردی از آنان جلب می‌کنیم:

به عنوان یکی از نمونه‌های مذهبی، در کتاب پیدایش می‌خوانیم: (پیدایش ۱:۲۷)

پس خدا انسان را به صورت خود آفرید، او را به صورت خدا آفرید؛ ایشان را مرد و زن آفرید.

همانطور که پیش‌تر خواندیم، دو نظریه کاملا متفاوت برای نشانه‌های پیدایش نسل انسان بر روی زمین وجود دارد. از آن‌جا که جستجوی چندین ساله‌ی حیات بیگانه در سیارات فرازمینی بی‌فایده بوده است، این سوال پیش می‌آید که به راستی منشأ اصلی موجودات هوشمندی با نام “انسان” در کره زمین کجا یا چه چیزی است؟ چرا با وجود مطالعه و بررسی‌های چندین ساله بر عوامل پیدایش انسان در زمین و جستجوی حیات بیگانه در سایر نقاط کیهان، هنوز به پاسخی قاطع دست پیدا نکرد‌ه‌ایم؟

اگر به باورهای مذهبی بسنده کنیم، امکان اثبات چنین چیزی در ذهن‌های ما نمی‌گنجد؛ چرا که ما انسان‌ها در برابر یک آفریننده‌ی توانا و قادر، ظرفیتی بسیار محدود داشته و نمی‌توانیم توانایی‌های او را در ذهن خود به خوبی درک کنیم. با این وجود، بخش بزرگ و بسیار وسیعی از جمعیت ساکن بر روی کره زمین، صرف نظر از نوع ادیان یا مذاهب، به طور قطع بر یقین انسان را حاصل خلقتی بی نقص از سوی خداوند می‌دانند.

اما اگر در آینده‌ای دور یا نزدیک، نسل جدیدی از موجودات بیگانه کشف شوند، در این صورت آیا باز هم می‌توانیم خود را اشرف مخلوقات و موجودات برتر بنامیم؟

پیدایش نسل انسان

بسیاری از متون باستانی که بعدها قسمت‌هایی از آن به عنوان کتاب مقدس، متون ادیان مسیحیت را تشکیل دادند، پیدایش نسل انسان را به عنوان موجودی “خلق شده” معرفی می‌کنند. از طرفی در کتاب مقدس Popol Vuh از مایا‌ها، انسان به صورت “طراحی شده توسط موجوداتی دیگر” معرفی شده است.

خلقت انسان در قرآن کریم – سوره العلق:

به نام خداوند بخشنده و مهربان
بخوان به نام پروردگارت که آفرید (۱)
انسان را از علق آفرید (۲)
بخوان و پروردگار تو کریمترین [کریمان] است (۳)
همان کس که به وسیله قلم آموخت (۴)
آنچه را که انسان نمى‏ دانست [بتدریج به او] آموخت (۵)

با دقت در سوره العلق از قرآن کریم، باز هم به نشانه‌هایی شگفت‌آور، از دخالت مستقیم خداوند در تکامل فهم و دانش انسان می‌رسیم. به واقع چنین نکات ریز و قابل تأملی، در بسیاری از متون مذهبی در ادیان مختلف به وضوح دیده می‌شوند.

از طرفی سوال دیگری که مطرح می‌شود این است که آیا می‌توان ارتباطی میان خداوند یکتا و خدایان مصر و یونان باستان پیدا کرد؟ شاید مطالعه‌ای بر کتیبه‌های باستانی از سومر باستان، بتوانند ما را در این زمینه راهنمایی کنند.

پیدایش نسل انسان

موجوداتی از تمدن‌های بیگانه در نقاط دور کیهان، علت اصلی پیدایش نسل انسان هستند! آیا اولین انسان‌ها، ساخته‌ی آنوناکی‌ها بوده‌اند؟ آیا ادعاهای مطرح شده در رابطه با بازگشت آنوناکی به زمین حقیقت دارد؟ چه اتفاقی خواهد افتاد اگر نوشته‌های باقی مانده از کتیبه‌های سومری حقیقت داشته باشند؟ اکنون توجه شما را به نوشته‌های زکریا سیتچین، به عنوان مترجم این کتیبه‌ها جلب می‌کنیم.

همه چیز از سیاره مرموز نیبیرو شروع می‌شود، سیاره‌ای که به عنوان سیاره ایکس شناخته شده و دارای مداری بیضی شکل در منظومه شمسی ماست. شکل گردش این سیاره به دور خورشید به گونه‌ای است که آن را هر ۳۶۰۰ سال یک بار، در نزدیک‌ترین نقطه از سیاره زمین قرار می‌دهد. ساکنین این سیاره دارای شکل و شمایلی مشابه با زمینیان بوده و به طور متوسط قد آنان ۲٫۵ متر است.

پیدایش نسل انسان

در حدود ۴۵۰ هزار سال قبل، ساکنین سیاره نیبیرو از وجود معادن بسیار غنی طلا، در سیاره زمین مطلع شدند. از این رو گروهی از مردان خود را برای یک سفر استعماری به زمین ارسال کرده و در خلیج فارس به زمین نشستند.

مسافرین زمین، تعداد ۸ شهر بزرگ را بر روی سیاره مادری ما ایجاد کردند. Enki که در باورهای سومریان باستان به عنوان خدای “علم” شناخته می‌شود، قسمت‌هایی از آرایش ژنتیکی نیبیرویی‌ها را بر روی موجودات زمینی اعمال کرد و از آنان گونه‌هایی هوشمند و پیشرفته را ساخت. علت اصلی طراحی چنین موجوداتی در آن زمان، استفاده از آن‌ها به عنوان کارگران معدنچی بوده است.

بر اساس نوشته‌های ترجمه شده از سوی زکریا سیتچین، شهرهای ساخته شده توسط بیگانگان، در جریان طوفان بزرگ (داستان حضرت نوح) در حدود ۳۰ هزار سال قبل، به کلی از بین رفتند.

پیدایش نسل انسان

بر اساس آثار بر جای مانده از گفته‌های سومریان باستان ، زمانی وجود داشت که در کره زمین هیچ انسانی به شکل موجودات امروزی وجود نداشت. هیچ خبری از تمدن و فناوری نبود و تنها ساکنین زمین، حیواناتی وحشی بودند. هزاران سال قبل، بیگانگان فضایی در قالب یک گروه ۵۰ نفره از آنوناکی‌ها به زمین آمدند. آن‌ها در حدود ۴۴۵ هزار سال قبل، از سیاره نیبیرو به زمین آمده و در خلیج فارس فرود آمدند.

گاه‌شمار آنوناکی – سفر به زمین (ترجمه از زکریا سیتچین)

۴۵۰ هزار سال پیش از میلاد مسیح

پس از جنگ‌هایی طولانی مدت، اتمسفر سیاره‌ی نیبیرو شروع به تخریب کرده و آن را به محیطی خصمانه برای زندگی تبدیل کرد. آنوناکی‌ها برای ترمیم آن به طلا احتیاج داشتند. بنابر گفته‌های محققین، ما انسان‌ها نیز می‌توانیم با استفاده از نانو ذرات طلا، لایه‌ی ازن را ترمیم کنیم.

۴۴۵ هزار سال پیش از میلاد مسیح

بیگانگان فرازمینی به زمین آمده و پایگاه خود را در اِریدو (محلی باستانی در جنوب میان‌رودان) مستقر ساختند تا در ادامه از خلیج فارس طلا استخراج کنند. این گروه به دست Enki، پسر Anu رهبری میشد.

۴۱۶ هزار سال پیش از میلاد مسیح

استخراج طلا با مشکل مواجه شد که در پی این اتفاق Anu همراه با پسر دیگرش با نام Enlil به زمین آمدند. آنو تصمیم گرفت که فرآیند استخراج طلا در آفریقا و در طی ماموریتی تحت عنوان Terran ادامه پیدا کند.

۴۰۰ هزار سال پیش از میلاد مسیح

در بین النهرین جنوبی تعداد ۷ کشور توسعه یافته بودند. از جمله مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به Sipar, Nippur و Shuruppak اشاره کرد. پس از آنکه فرآیند استخراج طلا به پایان رسید، با استفاده از سفینه‌هایی مخصوص آنان را به سیاره مادر ارسال کردند.

جالب است بدانید که در میان کتیبه‌های بر جای مانده از سومریان باستان، یک فهرست کاملا دقیق از تمامی پادشاهان زمین کشف گردیده که برخی از این پادشاه‌ها، چندین هزار سال بر زمین حکومت کرده‌اند!

پس از رانده شدن پادشاهی از بهشت به کره زمین، اولین پادشاه سومری در شهر اریدو، Alulim نام داشت. او در حدود ۲۸ هزار و ۸۰۰ سال حکومت کرد! Alaljar به عنوان پادشاه بعدی، ۳۶ هزار سال حاکمیت را بر عهده داشت و دو پادشاه بعدی در مجموع ۶۴ هزار و ۸۰۰ سال در زمین به حکومت پرداختند.

پیدایش نسل انسان

بررسی این اسناد باستانی، یک زمان تاریخی را توصیف می‌کنند که طی آن، موجوداتی ناشناخته برای هزاران سال در زمین حکم‌رانی کرده‌اند. در برخی موارد، خدایان آن‌ها برای چندین هزار سال در یک منطقه حکم‌رانی کرده‌اند؛ درست در زمانی که خدایان و انسان‌ها با همدیگر در زمین زندگی می‌کردند! نظر شما در این باره چیست؟ آیا به نظر شما این احتمال وجود دارد که هزاران سال قبل، گونه‌ای پیشرفته از موجودات بیگانه، منجر به پیدایش نسل انسان شده باشند؟

۲۰ واقعیت عجیب در مورد ماهواره یا سفینه شوالیه سیاه ؛ فضاپیمای بیگانه در مدار زمین

۰۳ فروردین ۹۶ ساعت ۲۲:۰۹

بسیاری از ستاره‌شناسان معتقد هستند اطلاعات ما در مورد سیاره‌ی مادری‌مان، بسیار کمتر از آن چیزی‌ست که از سایر اجرام موجود در کیهان به دست آورده‌ایم. یکی از عجیب‌ترین چیزهایی که برای مدتی طولانی سیاره زمین را تحت نظر دارد، ماهواره‌ای‌ست که ساخته‌ دست بشر نیست! ماهواره یا سفینه شوالیه سیاه ، فضاپیمایی در مدار زمین است که با واقعیتی عجیب، در مدار زمین گردش می‌کند: این ماشین غول پیکر را ما انسان‌ها نساخته‌ایم!

از زمانی که بشر برای اولین بار موفق به خروج از زمین شد، به واقعیات خارق‌العاده‌ای دست پیدا کرد. اختراع انواع تلسکوپ‌ها، رصد اجرام مختلف آسمانی،‌ شناخت دقیق‌تر سیاره‌های موجود در منظومه‌ی شمسی و پی بردن به وسعت کیهان از جمله دستاوردهای انسان در این زمینه بوده‌اند. علاوه بر این‌ها، ارسال ماهواره‌هایی به قسمت‌های دور دست منظومه‌ی شمسی و تهیه تصاویر مربوط به سیاره‌ها و قمرهای آسمانی، دانش و اطلاعات ما را از منظومه‌ی خورشیدی‌مان افزایش داده‌اند.

وسعت جهان به اندازه‌ی ۱۳٫۸ میلیارد سال نوری است، این بدان معناست که از لحظه‌ای تولد دنیا تاکنون ۱۳٫۸ میلیارد سال می‌گذرد! با وقوع انفجار بزرگ (Big Bang)، جهان با سرعت نور شروع به انبساط یا گسترش کرد و در گوشه و کنار خود، اجرام مختلفی را شکل داد. وسعت کیهان به اندازه‌ای است که ممکن است دانش ریاضیاتی امروز ما، نتواند تصور درستی از آن را به ما ارائه کند. در طول این مدت، بسیاری از پدیده‌های خارق‌العاده‌ی آسمانی همچون ستاره‌ها، کهکشان‌ها، سیاره‌ها، اقمار و … شروع به شکل‌گیری کردند. در گوشه‌ی بسیار کوچکی از کیهان، منظومه‌ی شمسی و همچنین سیاره زمین قرار گرفته اند. با گذشت سال‌هایی بسیار طولانی، با برخورد دنباله‌دارها و اجرام یخی، زمین سرشار از آب شد و اولین نشانه‌ها از حیات شروع به شکل‌گیری کردند. با تکامل نسل‌های متعدد، سرانجام موجودی هوشمند به نام انسان پای بر این سیاره گذاشت و با تشکیل تمدن‌های مختلف، نسل به نسل بر دانش و مهارت‌های خود اضافه کرد. اکنون با گذشت هزاران سال از حضور ما انسان‌ها بر روی زمین، امروز قادر هستیم با ساخت فضاپیما و ماهوراه‌های فضایی، به فضای بیرون از زمین سفر کرده و سیاره‌ی آبی‌مان را از خارج مشاهده کنیم.

سفینه شوالیه سیاه

تصور کنید مشابه رویدادی که برای زمین رخ داد، در گوشه‌ای دیگر از دنیا نیز اتفاق افتاده باشد! در این صورت در گوشه‌ای از کیهان، گونه‌ای از حیات در حال زندگی‌ست که همانند ما، تمدن‌ و تکنولوژی‌های مختلفی دارد. کوچک‌ترین اختلاف زمانی در شکل‌گیری و تکامل موجودات زمین با این موجودات غیرزمینی، می‌تواند منجر به یک اختلاف عظیم در تمدن‌ها و امکانات آنان شود. برای مثال اگر تمامی رویداد‌هایی که در مورد شکل گیری جهان، پیدایش حیات و … در مورد زمین گفته شد، در نقطه‌ای از کیهان ۱ میلیون سال زودتر رخ دهد، تمدن موجوداتی که در این نقطه از دنیا ساکن هستند، دقیقاً ۱ میلیون سال از ما جلوتر است! تصور کنید که موجودات هوشمند آن نقطه از دنیا، طی این اختلاف به چه فناوری‌های غیر قابل تصوری دست پیدا کرده‌اند!

سفینه شوالیه سیاه

اگر چنین احتمالی واقعیت داشته باشد، طبیعی‌ست که این تمدن بسیار پیشرفته برای سال‌هایی طولانی ما را تحت نظارت و بررسی خود قرار داده باشد. البته برای این کار نیازی نیست که حتما به زمین سفر کنند! آن‌ها قادر هستند با تکنولوژی پیشرفته‌ی خود، سفینه‌ها یا ماهواره‌‌هایی را در نزدیکی ما قرار داده و به صورت از راه دور فرآیند رشد و تکامل ما را طی سال‌ها مورد بررسی قرار دهند. از اواخر دهه ۵۰ میلادی به بعد، گردش یک شی غیر طبیعی در مدار زمین، به سوژه‌ای داغ و جذاب برای رسانه‌ها تبدیل شد. این شما و این هم ماهواره یا سفینه شوالیه سیاه !

ماهواره یا سفینه شوالیه سیاه از مرموزترین اشیای موجود در مدار زمین است که ساخت دست بشر نیست و قدمتی ۱۳ هزار ساله دارد!

این ماشین فضایی غول‌پیکر، از اجرام طبیعی آسمان نیست؛ چرا که شباهت بسیاری از ماهواره‌های امروزی ما دارد. جالب است بدانید زمانی که شوالیه سیاه برای اولین بار در مدار زمین مشاهده شد، هنوز انسان‌ها موفق به ساخت ماهواره نشده بودند! گفته می‌شود حتی ایده‌ی فعلی ساخت ماهواره‌های فضایی توسط انسان نیز از ماهواره یا سفینه شوالیه سیاه الهام‌گیری شده است! شوالیه سیاه یکی از جذاب‌ترین موضوعات قابل بحث در مورد فضاست، تا جایی که در همان سال‌های اولیه، شایعات و گمانه‌‌زنی‌های بسیاری مبنی بر ارتباط آن با یک ماموریت جاسوسی از کشور روسیه به گوش می‌رسید. اما واقعیت ماجرا این است که: ماهواره یا سفینه شوالیه سیاه ساخته دست بشر نیست!

سفینه شوالیه سیاه

اگر شما هم مقاله‌ی مفصل و هیجان‌انگیز گجت نیوز، پیرامون شوالیه سیاه را خوانده باشید، احتمالا اکنون سوالات بسیاری در مورد این جسم غیر زمینی برایتان پیش‌ آمده است! در اینجا قصد داریم به ارائه جزئیات و واقعیاتی جالب در مورد این فضاپیمای موجود در مدار زمین بپردازیم.

۱- با توجه به گزارش سازمان‌های نظارتی در سراسر جهان، ماهواره یا سفینه شوالیه سیاه از ۵۰ سال قبل تاکنون، در حال مخابره‌ سیگنال‌های رادیویی است!

سفینه شوالیه سیاه

۲- ایالات متحده آمریکا و اتحاد جماهیر شوروی، آن را به عنوان “شی ناشناس فضایی” نامگذاری کردند.

۳- شایعات حاکی از آن هستند که نیکولا تسلا (Nikola Tesla) پس از ساخت یک دستگاه رادیویی با ولتاز بالا در Colorado Springs، اولین فردی بود که موفق به رهگیری سیگنال‌های رادیویی شوالیه سیاه در سال ۱۸۹۹ شد.

سفینه شوالیه سیاه

۴- ستاره‌شناسان مختلف از سال ۱۹۳۰ میلادی تاکنون، از سیگنال‌های رادیویی متعددی گزارش می‌دهند که منبع آن ماهواره شواله سیاه است.

۵- در سال ۱۹۵۷، دکتر Luis Corralos از وزارت ارتباطات ونزوئلا، هنگام تهیه یک تصویر از فضاپیمای Sputnik 2 بر فراز شهر کاراکاس، به طور تصادفی از ماهواره یا سفینه شوالیه سیاه تصویر‌برداری کرد.

۶- داستان شوالیه سیاه، اولین بار در روزنامه سنت لوئیس دیسپچ (St. Louis Dispatch) در سال ۱۹۴۰ منتشر شد. در سال ۱۹۵۴ میلادی نیز روزنامه The San Francisco Examiner، در مطلبی تحت عنوان “ماهواره” به آن پرداخت.

سفینه شوالیه سیاه

۷- مجله تایمز در هفتم مارس ۱۹۶۰ میلادی، به موضوع داغ ماهوراه یا سفینه شوالیه سیاه پرداخت.

۸- در سال ۱۹۵۷، یک شی ناشناخته بر روی فضاپیمای Sputnik 1 سایه اندازی می‌کرد. بنابر گزارشات، این شی ناشناخته در مدار قطبی قرار داشته است.

سفینه شوالیه سیاه

۹- در سال ۱۹۵۷، ایالات متحده آمریکا ساخت یک فضاپیما جهت گردش در مدار قطبی را پیشنهاد کرد.

۱۰- اولین گردش رسمی این ماهواره، در سال ۱۹۶۰ در مدار قطبی انجام گرفت.

۱۱- مدارهای قطبی معمولا به منظور نقشه‌برداری و یا اندازه‌گیری زمان‌ عبور ماهواره‌ها از یک نقطه خاص مورد استفاده قرار می‌گیرند. این ماموریت توانست ماهواره یا سفینه شوالیه سیاه را مورد مشاهده قرار دهد.

سفینه شوالیه سیاه

۱۲- در سال ۱۹۶۰، ماهواره شوالیه سیاه یک بار دیگر در مدار قطبی ظاهر شد. ستاره‌شناسان و دانشمندان وزن این شی ناشناخته را در حدود ۱۰ تُن تخمین زدند. این خبر، ماهواره یا سفینه شوالیه سیاه را به عنوان سنگین‌ترین جسم مصنوعی موجود در مدار زمین معرفی می‌کرد.

۱۳- مدار گردشی شوالیه سیاه به دور زمین، نسبت به گردش تمامی اشیای موجود در مدار سیاره‌ی ما متفاوت است.

۱۴- شرکت هواپیمایی گرومن، به این ماهواره‌ی مرموز توجه خاصی نشان می‌داد. در سوم سپتامبر ۱۹۶۰، یک دوربین ردیابی در کارخانه لانگ آیلند این کمپانی، موفق به تهیه یک تصویر از این شی عجیب و غریب شد.

۱۵- شرکت هواپیمایی گرومن، یک کمیته‌ی مخفیانه را برای بررسی مشاهدات موجود تشکیل داد.

۱۶- در سال ۱۹۶۳ میلادی، ایالات متحده آمریکا اولین ماموریت فضایی سرنشین‌دار خود را آغاز و طی آن گوردون کوپر را به فضا فرستاد. طی آخرین گردش مداری، گوردون کوپر از مشاهده یک شی ناشناخته‌ با نوری سبز رنگ خبر داد. ایستگاه ردیابی Muchea در استرالیا که پیغام دریافتی از کوپر را دریافت می‌کرد، این شی ناشناس را در تصاویر راداری خود در حال حرکت از غرب به شرق مورد تایید قرار دادند.

۱۷- برای اولین بار یک اپراتور رادیویی، توانست سیگنال‌های دریافتی از ماهوراه یا سفینه شوالیه سیاه را مرتبط با صورت فلکی اپسیلون گاوران تفسیر کند.

سفینه شوالیه سیاه

۱۸- پیغام ترجمه شده حاکی از آن بود که ماهواره شوالیه سیاه، به منظومه ستاره‌ای اپسیلون گاوران و زمانی در حدود ۱۳ هزار سال قبل تعلق دارد!

۱۹- در ۲۳ آگوست سال ۱۹۵۴، مجله Aviation Week and Space Technology داستان و حقایق محرمانه‌ای را پیرامون شوالیه سیاه منتشر کرد که عصبانیت پنتاگون را در پی داشت.

۲۰- ناسا به صورت رسمی تصاویر مربوط به شوالیه سیاه را منتشر کرده است.

ادعای جنجالی دانشگاه هاروارد: انفجارهای رادیویی مرموز، انرژی سفینه های موجودات فضایی را تامین می‌کنند !

۲۱ اسفند ۹۵ ساعت ۲۲:۵۹

به عقیده‌ی فیزیکدانان دانشگاه هاروارد، انفجارهای رادیویی در واقع منبعی برای تامین انرژی سفینه های موجودات فضایی هستند؛ چرا که هیچ چیز دیگری نمی‌تواند این پدیده را توضیح دهد! اما آیا مسئله وجود یا عدم وجود موجودات فضایی تا جایی پیشرفته داشته است که اکنون دانشمندان هاروارد، از نحوه‌ی تامین انرژی سفینه های موجودات فضایی صحبت می‌کنند؟ با وجود اینکه در جهان هستی پدیده‌های غیرقابل توضیح بسیاری وجود دارد، با این حال عجیب‌ترین آنان انفجارهای رادیویی پرسرعت هستند. با اینکه عمر این انفجارهای رادیویی تنها در حدود چند میلی ثانیه است، اما آن‌ها می‌توانند مقدار انرژی‌ای برابر با ۵۰۰ میلیون خورشید را تولید کنند!

سال گذشته، محققان تعداد ۱۶ انفجاره رادیویی پرسرعت را از یک منبع یکسان، در مکانی فراتر از کهکشان راه شیری کشف کردند. اکنون فیزیکدانان هاروارد پیش‌بینی کرده‌اند که این سیگنال‌ها، می‌توانند نشانه‌ای از فناوری‌های پیشرفته‌ی بیگانگان فضایی باشد.

فیزیکدان نظری با نام Avi Loeb از مرکز اخترفیزیک هاروارد-اسمیتسونین در این باره گفت:

انفجارهای رادیویی پرسرعت بسیار واضح بوده و دارای طول عمری کوتاه هستند که از یک مبدا بسیار دور می‌آیند. چنین چیزی نمی‌تواند از یک پدیده‌ی طبیعی باشد! در این زمینه فرضیه‌ی یک منشا مصنوعی، ارزش تفکر و بررسی را دارد.

انفجارهای رادیویی پرسرعت (FRB)، آن چنان هم غیرمعمول نیستند؛ برای مثال اولین کشف مربوط به این انفجارها در سال ۲۰۰۷ صورت گرفت. محققان پیش‌بینی کرده‌اند که در طول یک شبانه روز، تعداد ۲۰۰۰ عدد از این انفجارها در جهان اتفاق می‌افتد.

انفجارهای رادیویی

اما مشکل اصلی در رابطه با تجزیه و تحلیل این سیگنال‌ها، مسئله کوتاه مدت بودن طول عمر آن‌ها نیست؛ چرا که علاوه بر طول عمر کمتر از ۵ میلی‌ثانیه‌ای آنان، منابع مربوطه نیز به صورت کاملا تصادفی هستند.

البته‌ این‌ها فقط تا قبل از اواخر سال ۲۰۱۶ بود؛ چرا که پس از آن تعداد ۱۱ انفجار رادیویی پرسرعت از منبعی یکسان و در مکانی بسیار دور، توسط محققین تشخیص داده شد.

اوایل سال جاری، تعداد ۶ انفجار دیگر نیز از منبع یاد شده صورت گرفت، طی این انفجارها محققین موفق شدند که فاصله‌ی منبع آنان را تعیین کنند. این انفجارها مربوط به کهکشان کوتوله‌ی ضعیفی در فاصله‌ی ۳ میلیارد سال نوری زمین هستند.

اکتشافات مذکور، پیشرفتی چشم‌گیر به شمار می‌روند؛ چرا که تا پیش از این، تمامی FRBها از منابعی کاملا تصادفی در فضا بوده اند که پیگیری و ردیابی آنان را غیرممکن می‌کرد.

اگر شما دوست دارید که در مورد انفجارهای رادیویی پرسرعت، اطلاعات بیشتری را کسب کنید، باید بگوییم که دامنه‌ی تحقیقاتی شما به معنای واقعی کلمه، به اندازه‌ی کل “جهان” خواهد بود!

با وجود کشف اولین انفجارهای رادیویی پرسرعت به صورت تکرار شونده با نام FRB 121102، هنوز  توضیحی قانع کننده برای آن ارائه نشده است. اما به واقع علت اصلی این پدیده چه چیزی است؟ آیا تامین انرژی سفینه های موجودات فضایی به کمک FRBها انجام می‌شود؟ فیزیکدانان دانشگاه هاروارد بر این باورند که بیگانگان فضایی، ممکن است دارای تکنولوژی‌ها و سازه‌هایی بسیار پیشرفته‌تر از ما باشند، از این رو ممکن است که تامین انرژی سفینه های موجودات فضایی توسط همین انفجارها انجام شود!

انفجارهای رادیویی

فرضیه‌ی فعلی بر پایه‌ی این است که انفجارهای رادیویی مرموز از بی‌ثبات‌ترین مواد منفجره موجود در جهان متولد می‌شوند. سیاه‌چاله‌های عظیم در دنیا، انفجار ابرنواخترهای فوق العاده درخشان و چرخش ستاره‌های نوترونی از جمله عواملی هستند که به عنوان علت وقوع پدیده‌ی انفجارهای رادیویی پرسرعت از آنان یاد می‌شود.

بر اساس فرضیات موجود، این سیگنال‌ها در واقع از قدرتمندترین رویداد‌هایی که ما از دنیا می‌شناسیم سرچشمه می‌گیرند.

حال Avi Loeb و اعضای تیمش، اظهار داشته‌اند با وجود اینکه هیچ توضیح منطقی‌ای در مورد این انفجارها نمی‌توان ارائه داد، شاید بهتر باشد بر روی منابع غیرطبیعی تمرکز کنیم! برای مثال بادبان‌های خورشیدی را در نظر بگیرید، اگر بیگانگان قادر به استفاده از فرستنده‌های رادیویی بزرگ برای حرکت دادن سفینه‌های غول‌پیکر خود باشند، به نظر می‌رسد که تامین انرژی سفینه های موجودات فضایی نیز به همین روش انجام می‌گیرد.

تصور ما بر این است که وقوع انفجارهای رادیویی پرسرعت، مربوط به سازه‌ها و یا سفینه‌های بیگانگان پیشرفته‌ی فضایی است.

آیا تامین انرژی سفینه های موجودات فضایی با استفاده از انفجارهای رادیویی پر سرعت انجام می‌گیرد؟

اگر شما هنوز با این فناوری آشنایی ندارید، به این دلیل است که تکنولوژی مربوطه هنوز در مراحل ابتدایی قرار دارد. با این حال، فناوری مذکور، انقلابی بزرگ در زمینه اکتشافات فضایی خواهد بود. با توجه به برآوردهای محققین ناسا، با استفاده از تکنولوژی بادبان‌ خورشیدی، می‌توان در مدت ۳ روز به سیاره‌ی مریخ سفر کرد!

بادبان خورشیدی، توسط حرکت فوتون‌ها (ذرات نور) حرکت می‌کند که توسط اشعه‌های خورشیدی کنترل می‌شود. این بدان معناست که برای حرکت چنین فضاپیمایی، به هیچ نوع سوختی نیازی نیست و سفر با آنان تا زمانی که قطعات فیزیکی سر جای خود باقی مانده باشند امکان پذیر خواهد بود.

با توجه به این موضوع، Avi Loeb و اعضای تیمش فرضیه‌ی جالبی را مطرح کرده‌اند. آنان معتقند که انفجارهای رادیویی پرسرعت از سیاره‌ای دور و توسط فرستنده‌های رادیویی بسیار بزرگ ارسال می‌شوند. در واقع این فرستنده‌ها، وظیفه‌ی تامین انرژی سفینه های موجودات فضایی از نوع بادبان‌های خورشیدی را بر عهده دارند.

با جمع آوری داده‌ها از FRBها، دانشمندان محاسبه کرده‌اند که تولید چنین سیگنال‌هایی، نیازمند فضایی در اندازه‌ی یک سیاره است تا نور خورشید را جمع‌آوری کرده و با ارسال چنین سیگنال‌هایی، ما بتوانیم آنان را در کره‌ی زمین و از فاصله‌ای چندین میلیارد سال نوری دریافت کنیم!

انفجارهای رادیویی

البته نه هر سیاره‌ای، اندازه‌ی سیاره‌ی مذکور می‌بایست به اندازه‌ی کره‌ای با سایز دو برابر زمین باشد! آیا ممکن است که ما در حال صحبت از کره‌ی دایسون باشیم؟ آیا واقعا تامین انرژی سفینه های موجودات فضایی، توسط یک سازه‌ی عظیم همچون کره‌ی دایسون انجام می‌شود؟

فرضیه اولیه در پروپوزال Breakthrough Starshot با حمایت پروفسور استوین هاوکینگ اینگونه مطرح شد:

به منظور جلوگیری از نابودی نور و ارسال‌ کننده‌های رادیویی در عرض چند میلی ثانیه، نیازمند یک سیستم خنک کننده مبتنی بر آب هستیم. اما چنین چیزی برای ما انسان‌ها تقریبا غیر قابل درک است؛ چرا که ما هنوز سیستم شارژ بیسیم و هاوربردها را به درستی درک نکرده‌ایم. اما در این باره چه می‌دانیم؟ محققین می‌گویند چنین دستگاهی در لابه‌لای قوانین فیزیک وجود دارد.

ساخت چنین دستگاهی در نهایت دارای دو هدف عمده است: اول آنکه پرتوی تابشی سیگنال‌های آن در سر تا سر جهان گسترش پیدا خواهد کرد (همانند ما)، دوم اینکه می‌توان از آنان به عنوان راهکاری برای تامین انرژی سفینه های موجودات فضایی نام برد. چرا که به کمک این پرتوها، می‌توان انرژی مورد نیاز سفینه‌های فضایی برای سفرهای بین ستاره‌ای را نیز تامین کرد.

تصور ما بر این است که ساخت دستگاهی با قابلیت انتشار امواج رادیویی پرسرعت، می‌تواند برای راه‌اندازی بادبان‌های خورشیدی مورد استفاده قرار گیرد. همانطور که یک کشتی بادبانی با انرژی باد می‌تواند با همان سرعت حرکت کند، یک بادبان خورشیدی هم می‌تواند به کمک انرژی مذکور، به سرعت نور دست پیدا کند.

اما درست همانند توضیحات قبلی در مورد انفجارهای رادیویی پرسرعت، تیم تحقیقاتی Avi Loeb از ارائه توضیحات بسیار دقیق‌تر پیرامون آن ناتوان بوده و اظهار داشته‌اند که آنان تمامی پاسخ‌های مورد انتظار را در این طرح ندارند.

Avi Loeb در ادامه صحبت‌های خود می‌گوید:

علم آن چیزی نیست که شما به آن باور دارید، بلکه چیزی‌ست که آن را می‌بینید. بنابراین به نظر منطقی است که برای دیدن آن چیزی که ارزش دارد، برخی باورهای غلط را دور بیندازید. اگر منشاء انفجارهای رادیویی پرسرعت را سازه‌های پیشرفته‌ی بیگانگان فضایی بدانیم، نکته‌ی حائز اهمیت، پیگیری داده‌هایی است که از مشاهدات آینده به دست خواهند آمد.

ایده جدید ناسا برای محافظت از اتمسفر مریخ با یک سپر مغناطیسی

نزدیکترین نقطه برای سکونت خارج از کره زمین، سیاره مریخ است. مریخ بعد از زمین نزدیکترین سیاره به خورشید محسوب شده و فاکتورهای خوبی را برای ساکن‌شدن دارد. اگر اکنون از دانشمندان دلیل سرد و یخ‌زده و همچنین مرده بودن این سیاره را بپرسید، به احتمال بسیار قوی به مرگ میدان مغناطیسی آن اشاره خواهند کرد، اتفاقی که حدود ۴٫۲ میلیارد سال قبل رخ داده است. محافظت از اتمسفر مریخ بدون این میدان مغناطیسی غیر ممکن است، چرا که بادهای خورشیدی به طور مداوم و آهسته به آن برخورد می‌کنند.

با وجود این شرایط، یک تیم رهبری شده توسط ناسا تصور می‌کند که می‌توان میدان مغناطیسی باقی‌مانده را حفظ کرده و شرایط را برای اکتشافات بیشتر انسان مهیا کرد. این محققین برای محافظت از اتمسفر مریخ ، پیشنهاد کرده‌‌اند تا یک سپر مغناطیسی در نقطه لاگرانژی L1 و آن سوی سیاره قرار گرفته و به این وسیله با ایجاد یک مگنتوسفر مصنوعی، بادهای خورشیدی و تابش‌های دریافتی از آن را منحرف کنند.

محافظت از اتمسفر مریخالبته ممکن است ایده فراتر از این نیز رفته و دستاوردهای دیگری را نیز به ارمغان بیاورد. ممکن است این اتمسفر در اطراف مریخ به اندازه کافی ضخیم شده و به ذوب شدن یخ دی‌اکسید کربن در قطب شمال این سیاره منجر شود. در ادامه این اتفاق، به لطف ایجاد اثر گلخانه‌ای، میزان قابل توجهی از یخ‌های آب مریخ ذوب شده و بخشی از اقیانوس‌های سیاره مجددا جاری خواهند شد.

محافظت از اتمسفر مریخ غیر ممکن نیست، ولی بسیار سخت و زمان‌بر است

این ایده، آن طور که به نظر می‌رسد دور از انتظار نیست. از مدت‌ها قبل تحقیقات بر روی سازه‌‎های تورم شکل گرفته تا به این وسیله با ایجاد یک مگنتوسفر کوچک، مراحل ابتدایی عملی‌شدن این نظریه آغاز شود. همانند بسیاری دیگر از مسائل مرتبط با فضا، بزرگترین چالش در اینجا زمان است. اگرچه محافظت از اتمسفر مریخ با یک سپر مغناطیسی نسبی مهیا می‌شود، اما مشخص نیست ضخیم‌شدن این سپر محافظتی و افزایش دمای سیاره تا رسیدن به میزان مورد نیاز چقدر زمان خواهد برد. ایجاد سپر مغناطیسی برای محافظت از اتمسفر مریخ فرآیندی است که از نظر علمی باید به مرور زمان انجام شود و این اتفاق در بهترین حالت چندین دهه وقت خواهد برد. با وجود شرایط کنونی، ناسا و شرکت اسپیس ایکس (SpaceX) در سال‌های آتی نیز مجبور خواهند بود تا با یک سیاره مرده و سرد دست و پنج نرم کنند.

کشف حیات در مریخ با تحقیق بر روی میکرو ارگانیسم های بیابان آتاکاما شیلی + ویدیو

بیابان آتاکاما در شیلی با عمر بیش از ۱۵۰ میلیون سال، قدیمی‌ترین و خشک‌ترین بیابان کره زمین محسوب می‌شود. این منطقه از لحاظ آب و هوایی و زیست‌محیطی، شباهت زیادی به کره مریخ دارد و به همین دلیل دانشمندان بر این باورند که با تحقیق در این بیابان می‌توانند کلید معمای حیات در مریخ را پیدا کنند.

دانشمندان اهل شیلی قصد دارند با تحقیق و بررسی بر روی میکرو ارگانیسم های بیابان آتاکاما به جوابی برای معمای حیات در مریخ دست پیدا کنند. آرماندو آزوا (Armando Azua)، بیولوژیست و ستاره‌شناس شیلیایی در این رابطه اظهار کرد:

پیش از این گفته می‌شد که امکان وجود زندگی در بخش‌های دارای آب مریخ بسیار زیاد است اما ما می‌توانیم ثابت کنیم که حتی در نواحی بسیار خشک سیاره سرخ نیز می‌توان ردپایی از زندگی و حضور میکرو ارگانیسم‌ها پیدا کرد. ما تلاش می‌کنیم تا فرضیه‌ای متفاوت را نشان بدهیم که حتی در نواحی خیلی خشک مانند بیابان های مریخ نیز گونه‌ای از زندگی انطباق‌پذیر وجود دارد و در همین راستا توانسته‌‌ایم ارگانیسم‌های بسیار کوچکی را در خشک‌ترین بیابان زمین یعنی بیابان آتاکاما کشف کنیم.

۷۰ گونه میکرو ارگانیسم در بیابان آتاکاما کشف شده است

تاکنون محققان موفق شده‌اند حدود ۷۰ گونه از میکرو ارگانیسم ها را در بیابان آتاکامای شیلی پیدا کنند. همچنین گونه‌ای از باکتری‌ها در این منطقه کشف شده که می‌تواند در دمای بسیار بالا و بدون رطوبت نیز زندگی کند. به این ترتیب اگر نظریه آرماندو آزوا ثابت شود دریچه تازه‌ای برای کشف حیات در مریخ پیش روی دانشمندان گشوده خواهد شد. ناسا نیز اخیرا اعلام کرد که تیمی از پژوهشگران خود را برای تحقیقات بیشتر به بیابان آتاکاما می‌فرستد.

آزوا همچنین در خصوص اهمیت این تحقیقات بیان کرد:

ما داده‌های یافته شده را به منظور درک چگونگی زندگی میکرو ارگانیسم ها و باکتری‌ها در مکان‌هایی با کمترین میزان رطوبت و همچنین مکانیسم مولکولی و ساختار ژنتیکی آن‌ها بررسی کردیم. نتایج این تحقیقات می‌تواند به کشف حیات در بخش‌های بیابانی مریخ کمک بسیاری کند.

به گفته‌ی این دانشمند اهل شیلی، نظریه‌ی مذکور تنها به مریخ اختصاص ندارد و هدف او کشف احتمال زندگی در تمام سیاره‌هایی است که ویژگی‌هایی نزدیک به بیابان شیلی دارد. ما می‌توانیم ثابت کنیم که امکان زندگی پایدار در خشکی زیاد مانند بیابان آتاکاما نیز وجود دارد و به این ترتیب، کشف حیات در نواحی خشک و بیابانی مریخ نیز دور از ذهن نیست.

ویدیوی تحقیق بر روی بیابان آتاکاما و کشف حیات در مریخ