دانشمندان موفق به تخمین عمر ستاره تراپیست ۱ شدند!

تراپیست ۱ (TRAPPIST-1) یک ستاره کوتوله فراسرد در فاصله ۳۹ سال نوری زمین است. به تازگی دانشمندان موفق شده‌اند عمر ستاره تراپیست ۱ را تعیین کنند.

این ستاره کوتوله فراسرد که برای اولین بار در بهمن ماه سال گذشته از سوی دانشمندان کشف شد، توجه زیادی را به خود جلب کرده و گمانه‌زنی‌ها پیرامون وضعیت زیست‌پذیری سیارات آن همچنان ادامه دارد. در مدار ستاره تراپیست ۱، تعداد ۷ سیاره مشابه زمین در گردش بوده و بر اساس برآوردهایی که صورت گرفت، حداقل تعداد ۳ سیاره از آنان در کمربند حیات مستقر هستند. این بدان معناست که دمای سطحی این سیارات به گونه‌ای است که آب به صورت مایع در آن جریان داشته و احتمالا از حیات نیز پشتیبانی می‌کند. در حالی که این سیستم ستاره‌ای در میان رسانه‌های خبری سر و صدای زیادی را به راه انداخته، اخیر دانشمندان موفق شده‌اند عمر ستاره تراپیست ۱ را تخمین بزنند.

گروهی از ستاره‌شناسان، داده‌های دریافتی از تلسکوپ‌های مختلف را برای تعیین عمر ستاره تراپیست ۱ مورد استفاده قرار دادند. طبق برآوردهای انجام گرفته، سن ستاره تراپیست ۱ در حدود دو برابر خورشید و بین ۵٫۴ تا ۹٫۸ میلیارد سال است.

حقیقت این است که با مشاهده یک ستاره، امکان تعیین سن دقیق آن وجود ندارد. اما دانشمندان با جستجوی سرنخ‌های موثر بر رفتار ستاره‌ها، می‌توانند برآوردی تقریبی را از عمر ستارگان به دست آورند.

عمر ستاره تراپیست 1

آدام بورگسر (Adam Burgasser) به عنوان متخصص فیزیک نجومی در دانشگاه سن دیگو به همراه معاون برنامه‌های اکتشافی سیارات فراخورشیدی در ناسا یعنی اریک مامایک (Eric Mamajek) داده‌های دریافتی از تلسکوپ‌ها را مورد بررسی قرار دادند و در نهیات موفق شدند پیش‌بینی نسبتا دقیقی را برای عمر ستاره تراپیست ۱ ارائه کنند. به منظور کشف سرنخ‌های مرتبط، دانشمندان سرعت تراپیست ۱ در کهکشان راه شیری و ترکیبات جوی آن را زیر ذره‌بین قرار دادند.

کسب اطلاعات بیشتر در مورد سامانه تراپیست ۱ بسیار جذاب است. با این حال، منظومه TRAPPIST-1 یکی از عجیب و غریب‌ترین سامانه‌ها در کهکشان راه شیری شناخته شده و تخمین عمر ستاره تراپیست ۱ می‌تواند ما را به درک صحیح‌تری از شرایط موجود در سیارات آن برساند.

همانطور که امروز می‌دانیم، توسعه حیات و شکل‌گیری نوع هوشمند آن بر روی زمین نزدیک به ۴ میلیارد سال زمان برده است. با این تفاسیر، تخمین عمر ستاره تراپیست ۱ در نوع خود بسیار شگفت‌انگیز به شمار می‌آید؛ چرا که به کمک آن می‌توانیم به جزئیات تازه‌ای از زیست‌پذیری این سیاره در طول زمان پی ببریم.

بدیهی است که با توجه به اکتشافات اخیر دانشمندان، بحث و گمانه‌زنی پیرامون حیات پذیر بودن یا نبودن سیارات منظومه تراپیست ۱ بیش از پیش قوت بگیرد. برخی از ستاره‌شناسان معتقدند که این سیاره‌ها به علت نزدیک بودن به ستاره تراپیست ۱، امکان حفظ حیات را ندارند. ستاره‌های کوتوله از نوع M که تراپیست ۱ نیز از همین نوع است، شعله‌های بزرگی را از خود منتشر می‌کنند که نابودی اتمسفر سیارات آن را در پی دارد. از طرفی با توجه به نزدیکی بسیار زیاد این سیارات در طول چندین میلیارد سال، احتمالا تمامی منابع آبی آن‌ها به علت حرارت زیاد بخار گردیده و شرایط زیست‌پذیری آن را از بین برده است. از سوی دیگر برخی از ستاره‌شناسان معتقدند که بعضی از نقاط این سیاره‌ها، احتمالا هنوز شانس زیست‌پذیری را دارا هستند. بنابراین در حال حاضر پرسش‌های بسیاری در مورد این منظومه محبوب در میان ستاره‌شناسان باقی خواهد ماند.

دانشمندان امیدوار هستند که راه‌اندازی نسل جدید تلسکوپ‌ها از جمله تلسکوپ فضایی جیمز وب (James Webb)، بتواند ما را به درک صحیح‌تری از جهان اطراف رسانده و از اسرار موجود در آنان پرده‌برداری کند.

۲۸ تصویر ناسا از اجسام عجیب بر روی سیاره مریخ ؛ چه رازی پشت پرده سیاره سرخ پنهان شده است؟

اجسام عجیب بر روی سیاره مریخ این روزها سر و صدای زیادی را در میان کاربران شبکه‌های اجتماعی به راه انداخته است. چه توضیحی برای این تصاویر عجیب وجود دارد؟

سیاره مریخ، یکی از رویاهای دیرینه انسان برای سفرها و اکتشافات فضایی است. تصاویری که مریخ‌نوردها و ربات‌های اکتشافی ناسا از سیاره مریخ به ثبت می‌رسانند، گاها خیل عظیمی از سوالات و حواشی عجیب را به راه می‌اندازند. در این مطلب، به تماشای ۲۸ تصویر از اجسام عجیب بر روی سیاره مریخ خواهیم نشست که در نوع خود بسیار جالب هستند.

تصاویری از اجسام عجیب بر روی سیاره مریخ

۱- چهره عجیب بر روی مریخ

انسان‌ها عاشق داستان‌های جذاب فضایی هستند. به همین جهت است که انتشار تصاویر جدید از مریخ، مردم را به تشبیه آنان به اشکالی عجیب و غریب تشویق می‌کند. تصورات ما به گونه‌ای هستند که سنگ‌های مریخی را همانند صورتک‌هایی عجیب تصور کنیم و یا با مشاهده اشعه‌های کیهانی، آنان را به ارتباط با بیگانگان نسبت دهیم. تصاویری که اخیرا توسط مریخ‌نورد کنجکاوی به ثبت رسیده، گمانه‌زنی‌های بسیاری را در شبکه‌های اجتماعی به راه انداخته است. در یکی از این تصاویر چهره‌ای از صورت یک موجود به چشم می‌خورد. آیا این سازه توسط بیگانگان در مریخ ساخته شده است؟ کارشناسان ناسا بر این عقیده هستند که این تصویر، احتمالا تنها یک ساختار عجیب در سنگ‌های مریخی بوده و ارتباطی با بیگانگان ندارد.

مدارگرد وایکینگ ۱ ناسا (NASA’s Viking 1 Orbiter) در سال ۱۹۷۶ در نزدیکی مریخ در حرکت بود و تصویر بالا را به ثبت رساند. انتشار این تصویر در میان عموم، سر و صدای بسیاری را به راه انداخت؛ چرا که در اولین نگاه چهره‌ای از صورت یک موجود عجیب به چشم می‌خورد. اگر ذهن خلاقی داشته باشید، با اولین نگاه دو چشم، بینی و دهان این صورتک عجیب توجه‌تان را جلب خواهد کرد. تصورها بر این است که این صورتک عجیب و غریب، در واقع یک بنای یادبود از موجودات بیگانه در سطح مریخ است.

۲- نگرشی جدید به صورتک مریخی

ناسا دوست ندارد که چهره مشاهده شده بر سطح مریخ، بدون داشتن توضیحی واقعی در شبکه‌های اجتماعی دست به دست شود. نقشه‌بردار سراسر مریخ (Mars Global Surveyor)، توانست با ثبت یک تصویر واضح از این قطعه سنگ عجیب و غریب در سال ۲۰۰۱، توضیحی منطقی را برای این صورتک مریخی ارائه کند. این تصویر کاملا واضح و با جزئیات بالا به ثبت رسیده و نشان می‌دهد که صورتک عجیب مریخی، تنها یک تپه است و ارتباطی به بیگانگان ندارد.

۳- استخوان ران در مریخ

یکی دیگر از اجسام عجیب بر روی سیاره مریخ به کشف استخوان ران انسان در این سیاره تعلق دارد! مریخ‌نورد کنجکاوی در سال ۲۰۱۴ عکسی را به زمین مخابره کرد که یک سنگ بسیار عجیب و غریب را نشان می‌داد. این قطعه سنگ، شباهت غیرقابل باوری به استخوان ران انسان دارد! دانشمندان به وضوح توضیح دادند که این کشف عجیب و غریب، در واقع قطعه سنگی است که به علت فرسایش‌های بادی و آبی به این شکل درآمده و ارتباطی با استخوان بدن انسان ندارد!

۴- سَر دونالدو ترامپ در سنگ مریخی

پای رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا یعنی دونالد ترامپ نیز به مریخ باز شد! تصویر مذکور برای اولین بار در سال ۲۰۰۹ توسط مریخ‌نورد فرصت (Opportunity) به زمین مخابره شد و بعدها در سال ۲۰۱۶، موضوع شباهت آن به سر دونالد ترامپ مطرح شد. نسبت دادن این قطعه سنگ به سر دوتالدو ترامپ مصداق واضحی از پدیده روان‌شناختی پاریدولیا (Pareidolia) است. به علت همین پدیده است که بسیاری از انسان‌ها، ابرهای موجود در آسمان را به اشکالی همچون اژدها و یا خرگوش‌ها نسبت می‌دهند. تصویر مربوط به این سنگ مریخی، ظاهری همچون یک فرد تاجر دارد که با موهای بسیار پوشانده شده است.

۵- کد مورس

یکی دیگر از تصاویر مربوط به اجسام عجیب بر روی سیاره مریخ ، به مشاهده کد مورس در مریخ تعلق دارد! مدارگرد شناسایی مریخ (Mars Reconnaissance Orbiter) با ثبت تصاویری در سال ۲۰۱۶، ساختارهای عجیب و غریبی را از سطح سیاره سرخ به زمین مخابره کرد. مناطقی تیره رنگ و برجسته، در واقع تپه‌هایی هستند که به کد مورس شباهت‌ دارند.

دانشمند سیاره‌ای با نام ورونیکا بری (Veronica Bray)، این کد را با عبارات زیر ترجمه کرد:

NEE NED ZB 6TNN DEIBEDH SIEFI EBEEE SSIEI ESEE SEEE !!

۶- ماهی در مریخ

در کمال ناباوری باید بگوییم که یکی دیگر از اجسام عجیب بر روی سیاره مریخ ، قطعه سنگی هم‌شکل ماهی است؛ اما هیچ ماهی زنده‌ای در این سیاره وجود ندارد! مریخ‌نورد کنجکاوی (Curiosity)، با ثبت این تصویر، توجه علاقمندان به یوفوها و موجودات بیگانه را به خود جلب کرد. شکل منحصر به فرد این سنگ و تابش نور به گونه‌ای است که ظاهری همچون ماهی را از آن به نمایش می‌گذارد. البته بسیاری بر این عقیده هستند که این ماهی، در واقع یک فسیل بر جای مانده است موجودات باستانی مریخ است. اما ناسا با رد این فرضیات، می‌گوید که مریخ هیچگاه به اندازه کافی دارای اکسیژن در جو نبوده و از اشکال پیچیده موجودات میزبانی نمی‌کند.

۷- گردباد

در چشم‌اندازی که توسط مریخ‌نورد فرصت در سال ۲۰۱۶ به ثبت رسید، یک جت فضایی در فاصله‌ای دور به چشم می‌خورد که در واقعیت مشابه این پدیده را در زمین با گردباد می‌شناسیم. اینگونه گردبادهای خشن، یکی از اصلی‌ترین چالش‌های انسان برای حضور در سیاره سرخ هستند.

۸- دونات ژله‌ای در مریخ

یکی دیگر از اجسام عجیب بر روی سیاره مریخ که به دونات ژله‌ای معروف است، در یک تصویر وجود داشته و در تصویر بعدی وجود ندارد! مریخ نورد فرصت، با ثبت مجموعه‌ای از تصاویر و سپس مخابره آنان به زمین، مسئله پیچیده‌ای را مطرح ساخت. دونات ژله‌ای چه بود و چرا در برخی از تصاویر وجود داشته و در برخی وجود ندارد؟ بسیاری بر این باورند که این تصویر، در واقع متعلق به یک قارچ فرازمینی است، اما ناسا تمامی این شایعات را رد می‌کند.

ناسا در نهایت اعلام کرد که حرکت چرخ‌های این مریخ‌نورد، منجر به پرتاب شدن ناگهانی این سنگ به محل ثبت این تصویر بوده و ارتباطی به کشف خوراک‌های خوشمزه در مریخ ندارد!

۹- جزایر بیسکوئیت وافل در مریخ

با رد شدن فرضیه کشف دونال ژله‌ای در مریخ از سوی ناسا (!)، کار این آژانس فضایی با خوراکی‌ها به پایان نرسید! مدارگرد شناسایی مریخ در اواخر سال ۲۰۱۴ تصویری را به ثبت رساند که جزیره‌ای را در شکل و شمایل یک بیسکوئیت وافل به نمایش می‌گذارد! این جزیره که وسعتی ۲ کیلومتری دارد، در حوالی منطقه گدازه‌های آتش‌فشانی شکل گرفته است.

۱۰- شی درخشان در سطح مریخ

همه افراد اشیای درخشان را دوست دارند! ما نیز از دوست‌داران آن هستیم، مخصوصا اینکه یک شی درخشان را در لایه‌لای خاک‌های سرخ رنگ سیاره‌ای بیگانه ببینیم! این اتفاق در سال ۲۰۱۲ رخ داد و مریخ‌نورد کنجکاوی توانست یک شی طلایی رنگ و بسیار عجیب را در سطح مریخ مشاهده کند. دانشمندان ناسا تایید کرده‌اند که این شی بسیار کوچک، یک قطعه کاملا طبیعی از زمین‌شناسی مریخ است.

۱۱- قاشق معلق در مریخ

به مرکز این تصویر که توسط مریخ‌نورد کنجکاوی به ثبت رسیده دقت کنید. آیا شما هم موفق به دیدن این قاشق معلق شدید؟ آیا این نشانه‌ای از پخت و پز و لذت آشپزی در مریخ است؟! متاسفانه خیر؛ علت معلق بودن این شی عجیب و غریب، تفاوت در کشش گرانشی سیاره زمین و مریخ عنوان شده و این قاشق مریخی به جای فرو رفتن در سطح، به صورت معلق باقی مانده است.

۱۲- مجسمه فلزی بیگانه در مریخ

برخی از طرفداران عکس‌های مریخی در شبکه Flickr، یکی از تصاویر مریخ‌نورد کنجکاوی در سال ۲۰۱۳ را واضح کرده و جسمی فلزی و بیگانه را در آن به شکلی دقیق‌تر به نمایش گذاشتند. توضیح احتمالی مربوط به اجسام عجیب بر روی سیاره مریخ نیز در نوع خود جالب هستند! در این باره ناسا اعلام کرد که در واقع ما با یک سنگ آسمانی با روشنایی عجیب و غریب طرف هستیم و این بار هم خبری از حضور بیگانگان در مریخ نیست.

۱۳- تپه‌های ماسه‌ای در مریخ

در سال ۲۰۱۷، مدارگرد شناسایی مریخ تصویری را از سطح مریخ به ثبت رساند که یک نمای شگفت‌انگیز از ناحیه‌ای موسوم به «دخمه‌های شبانه» را به نمایش می‌گذاشت. امواج جذاب و چشم‌نواز موجود در اطراف این تپه از ماسه‌های مریخی تشکیل شده‌اند.

ناسا در این باره می‌گوید: «این نمایی فرسوده از مریخ با تخته‌سنگ‌ها و تپه‌هایی شنی است که ماسه‌ها بر روی آنان جریان دارند. نمای لایه لایه احتمالا حاکی از فعالیت‌های رسوبی در این ناحیه است.»

۱۴- مشاهده یک نور روشن در افق مریخ

مریخ‌نورد کنجکاوی ناسا با ثبت این تصویر در سال ۲۰۱۴، سوالات بسیاری را در اذهان عموم ایجاد کرد. طرفداران موجودات بیگانه و یوفولوژیست‌ها، ضمن اشاره به این منبع نوری در مریخ استدلال می‌کنند که این تصویر در واقع شواهدی از فعالیت‌های بیگانگان در سیاره مریخ را نشان می‌دهد.

داگ الیسون (Doug Ellison) به عنوان یکی از دانشمندان ناسا، این روشنایی را به برخورد پرتوهای کیهانی حاصل از ذراتی با انرژی بسیار بالا نسبت داد.

۱۵- قطعه‌ای از یک مریخ نورد

مریخ‌نورد کنجکاوی ناسا، همواره در مکان‌هایی حضور داشته که موجب ثبت تصاویری غیر معمول در مریخ شده است. یکی از این رویدادها در سال ۲۰۱۲ رخ داد. در این لحظه، مریخ‌نورد کنجکاوی متوجه وجود یک شی براق شد که آغازی بر ثبت یک تصویر دیگر از اجسام عجیب بر روی سیاره مریخ شد. ناسا در این زمینه اعلام کرد که جسم مذکور، در واقع یک قطعه کوچک از مریخ‌نورد کنجکاوی است که بر سطح سیاره سرخ قرار دارد.

۱۶- شهاب‌سنگ کوچک

در اکتبر سال ۲۰۱۶، مریخ‌نورد کنجکاوی ناسا توانست تصویری از یک شهاب‌سنگ فلزی و بسیار کوچک را در دهانه گیل به ثبت برساند. به نظر می‌رسد که این شهاب‌سنگ فلزی در اندازه‌ای است که می‌تواند در کف دست جای بگیرد. نمایش دقیق‌تر سطح این شهاب‌سنچ، پیچیدگی‌های بیشتری از آن را به نمایش می‌گذارد. محققان، نام این شهاب‌سنگ عجیب را «تخم‌ مرغ» نهاده‌اند.

۱۷- نگاهی نزدیک به شی درخشان

این شی براق و عجیب و غریب در طی ماجراجویی‌های مریخ‌نورد کنجکاوی به ثبت رسید و توضیحی غیرمنتظره را در پی داشت. این شی، فقط یک نوار پلاستیکی متعلق به همین مریخ‌نورد بود که توسط دوربین دقیق ChemCam مریخ‌نورد کنجکاوی به ثبت رسید و دانشمندان ناسا را قادر ساخت منشا دقیق آن را کشف کنند. با این وجود، بسیاری بر این باورند که توضیح ارائه شده قانع‌کننده نیست و تصورات بر وجود نژادی بیگانه در سیاره سرخ ادامه خواهد داشت.

۱۸- گودال عمیق و عجیب

این تصویر که در سال ۲۰۱۷ توسط مدارگرد شناسایی مریخ به زمین مخابره شد، توضیح دقیقی را از ناسا در پی نداشت. فرضیات حاکی از آن هستند که این گودال به صورت خودکار ایجاد شده و یا فعالیت‌های آتش‌فشانی منجر به ایجاد آنان شده است.

این گودال، در منطقه قطب جنوب این سیاره واقع شده و در زمان‌هایی که نور خورشید با شدت کمتری می‌تابد، به شکل واضح‌تری خودنمایی می‌کند.

۱۹- مجسمه زنی در مریخ

یکی دیگر از تصاویر مربوط به اجسام عجیب بر روی سیاره مریخ ، به مجسمه یک موجود زن تعلق دارد! مریخ‌نورد روح (Spirit)، در سال ۲۰۰۷ تصویری را از سطح مریخ به زمین مخابره کرد که نمایانگر ساختارهای سنگی کمیابی در سطح این سیاره بود. یکی از اشکال نسبت داده شده به این ساختار سنگ، مجسمه‌ای از یک انسان یا پاگنده (Bigfoot) است.

از طرفی، رسانه‌ها و علاقمندان به موضوعات مرتبط با یوفولوژی، بر این باورند که این ساختار، در واقع متعلق به مجسمه زنی است که توسط بیگانگان در سطح این سیاره ایجاد گردیده است. این مجسمه نیز یکی از مصادیق بارز پدیده پاریدولیا است که در طی آن، ذهن انسان تمایل دارد که تصاویر مشاهده شده را به الگوهایی آشنا برای ذهن خود مشابه سازد.

۲۰- زنی دیگر در مریخ

مجسمه زنان در مریخ، بیش از یک عدد هستند! این تصویر که توسط مریخ‌نورد کنجکاوی در سال ۲۰۱۵ به ثبت رسید، سر و صدای بسیاری را از سوی نظریه‌پردازان موجودات بیگانه به راه انداخت. شی کوچکی که در دایره قرمز رنگ این تصویر مشاهده می‌شود، به مجسمه یک خانم با لباس شباهت دارد.

البته شما نیز همواره می‌توانید با دنبال کردن تصاویر جدید مخابره شده از سوی مریخ‌نوردهای ناسا، آنان را به اجسام عجیب بر روی سیاره مریخ نسبت دهید.

۲۱- وجود خرچنگ در مریخ

مریخ‌نورد کنجکاوی در سال ۲۰۱۵ تصویری را از سطح مریخ به زمین مخابره کرد که توانست سر و صدای بسیاری را در شبکه‌های اجتماعی به راه اندازد. این تصویر بارها و بارها در میان علاقمندان دست به دست شد و چیزی شبیه به یک خرچنگ به آن نسبت داده می‌شد. اما در نهایت باید گفت که خرچنگ مریخی وجود ندارد و چیزی که در تصویر پیداست، ترکیبی از نور و سایه در میان صخره‌های مریخی است.

۲۲- اسکلت پاگنده

تصور حضور بیگانگان در سیاره مریخ در نوع خود بسیار جذاب و جالب توجه است. شما ممکن است تصاویری از سرهای بزرگ و چشم‌های بیگانگان را در میان آنان ببینید و آن‌ها را به تصورات خود نسبت دهید. علاقمندان به بشقاب‌پرنده‌ها، با انتشار این تصاویر در شبکه‌های اجتماعی چیزی فراتر از این را انجام دادند! آیا در این تصویر با بقایای جمجمه پاگنده طرف هستیم؟

این تصویر در سال ۲۰۱۶ و توسط مریخ‌نورد کنجکاوی به ثبت رسید و ممکن است اولین نگاه به این تکه سنگ، شباهت کمی به جمجمه‌ای بیگانه داشته باشد. آیا این واقعا جمجه پاگنده است؟ خیر! این تصویر متعلق به یک سنگ معمولی بوده و خیال‌پردازی‌های انسان به نظر می‌رسد تا سطح مریخ نیز پیش‌روی کرده باشد.

۲۳- صورت خدای باستانی

در سمت چپ، یک نمای برش خورده از تصویری را ملاحظه می‌کنید که توسط مریخ‌نورد فرصت به ثبت رسیده است. در سمت راست، مجسمه یکی از خدایان باستانی آشوری از موزه بریتانیا قرار گرفته که با مقایسه آن‌ها با همدیگر، شباهت‌های عجیبی به چشم می‌آید. برخی از طرفداران یوفو، این سنگ را به مجسمه خدای باستانی آشوریان شباهت داده‌اند.

در واقعیت، بسیاری از سنگ‌های مریخی با نمونه‌های موجود بر زمین شباهت دارند. از این جهت می‌توان گفت نسبت دادن این سنگ‌ها به اشیای شناخته شده در ذهن، ترکیبی از تخیل انسان و جهت تابش نور خورشید است. از این رو، نمی‌توان وجود چنین سنگ‌هایی را به حضور بیگانگان در مریخ نسبت داد.

۲۴- اثری از یک فرود بر سطح مریخ

در اکتبر ۲۰۱۶، کاوشگر شیاپارلی (Schiaparelli) مربوط به ماموریت اگزومارس (ExoMars) آژانس فضایی اروپا در مریخ سقوط کرد. بعد از این اتفاق، مدارگرد شناسایی مریخ توانست با ثبت مجموعه‌ای از تصاویر، نمایی از واقعیت رخ داده را به زمین مخابره کند. نقطه تاریک بزرگ بیانگر محل سقوط و دیگر مناطق برجسته، مربوط به شیلد جلویی و چترهای نجات هستند.

۲۵- تجهیزات فرود مریخ‌نورد

این نماهای دایره‌ای شکل و شگفت‌انگیز، از دیگر تصاویر مربوط به اجسام عجیب بر روی سیاره مریخ هستند که در دهانه ایگل (Eagle Crater) سیاره مریخ کشف شده‌اند. اگر به دایره سمت راست دقت کنید، یک نقطع طلایی رنگ کوچک در آن قابل مشاهده است. این درست همان مکانی است که در سال ۲۰۰۴، مریخ‌نورد فرصت بر سطح مریخ فرود آمد. نقطه دیگری که در سمت چپ و پایین این تصاویر پیداست، محل شیلد عقب و چترهای نجات این مریخ‌نورد است.

ناسا تصاویر تازه از این نمای دهانه ایگل را در آوریل ۲۰۱۷ به اشتراک گذاشت.

۲۶- قطب جنوب مریخ

این چشم‌انداز عجیب و غریب، ممکن است شما را به یاد مسیر حرکت کرم‌ها و یا مزرعه مورچه‌ها بیندازد. آنچه شما در اینجا مشاهده می‌کنید، نمایی بسیار جذاب از قطب جنوب مریخ است که توسط مدارگرد شناسایی مریخ در سال ۲۰۱۶ به ثبت رسید.

ناسا در این باره توضیح داده است که پوشش قطب جنوب مریخ، از دی اکسید کربن یخ زده است که به طور طبیعی در زمین وجود ندارد. حفره‌های دایره‌ای در این لایه از یخ‌ها، هر ساله چندین متر گسترش پیدا می‌کنند.

۲۷- مجسمه‌ای در حال بوسه در مریخ

لب‌هایی غنچه شده در سطح مریخ! این سنگ مریخی، همچون صورتکی در حال بوسه زدن است. شکل غیرمعمول این سنگ، ظاهری شبیه به چهره انسان با لب، چشم، بینی، پیشانی، چانه و … دارد.

این تصاویر که در سال ۲۰۱۶ توسط مریخ‌نورد کنجکاوی به زمین مخابره شد، بسیاری از طرفداران بیگانگان را مجذوب خود ساخت. اما انتشار این تصویر نشانه‌ای از وجود حیات بیگانه در مریخ نیست.

۲۸- چهر‌های بیگانگان در مریخ

با صرف اندکی زمان و دقت در تصاویر مریخی، هرکسی می‌تواند ساختارهای موجود در سطح مریخ را به اشکال ذهنی خود نسبت دهد. برای مثال در این تصاویر، دو چهره مختلف از صورتک‌های مریخی وجود دارند که ویژگی‌های آنان نیز با جزئیات دقیق مشخص شده است. این تصویر، در سال ۲۰۱۶ توسط مریخ‌نورد کنجکاوی به ثبت رسیده است.

تمام این‌ها، تصوراتی هستند که به علت پدیده روان‌شناختی پاریدولیا در ذهن انسان شکل می‌گیرند. اگر شما هم از علاقمندان به کشف اجسام عجیب بر روی سیاره مریخ هستید، به سادگی می‌توانید با صرف اندکی دقت و زمان بر روی تصاویر مریخی، به این الگوهای جذاب برسید.

تمدن های فرازمینی می‌توانند از طریق اینترنت کهکشانی با همدیگر ارتباط برقرار کنند

یک دانشمند با انتشار مقاله‌ای جدید، به بررسی نحوه برقراری ارتباط بین تمدن‌های هوشمند فرازمینی پرداخته است. آیا بیگانگان به کمک اینترنت کهکشانی با هم در تعامل هستند؟

به عقیده این دانشمند، تمدن‌های هوشمندی که در نقاط مختلفی از کهکشان ساکن هستند، می‌توانند با ساخت یک شبکه‌ در میان کهکشانی بزرگ، با یکدیگر در ارتباط باشند. مشابه چنین پدیده‌ای در کره زمین، شبکه جهانی اینترنت نامیده می‌شود که در چند سال اخیر، کاربردهای گسترده‌ای را از آن شاهد بوده‌ایم. این مقاله جدید که توسط دکتر دانکن فورگن (Duncan H. Forgan) از دانشگاه سنت‌اندروز (University of St. Andrews) منتشر شده، پیش‌بینی می‌کند که تمدن‌های پیشرفته از موجودات فضایی ، می‌توانند با ایجاد گذرهای مصنوعی در ستاره‌های مربوط به خود، با سایر تمدن‌های بیگانه ارتباط برقرار کنند.

این مقاله با نام «گذر سیارات فراخورشیدی به عنوان پایه‌گذار شبکه ارتباطاتی بین ستاره‌ای» (Exoplanet Transits as the Foundation of an Interstellar Communications Network) منتشر شده، به دو مسئله اساسی برای برقراری اینگونه از ارتباطات بین کهکشانی اشاره می‌کند: زمان و صرف انرژی!

اگر صحبت از امواج رادیویی باشد، تامین انرژی مورد نیاز برای ارسال یک پیام رادیویی منسجم در فواصل بسیار زیاد مقرون به صرفه نیست. از سوی دیگر، سیگنال‌های نوری (یعنی لیزرها) نیاز به انرژی کمتری دارند، اما تشخیص صحیح آنان از سوی گیرنده، نیازمند یک زمان‌بندی دقیق و تا حد بسیاری غیرممکن است.

بنابراین، در حال حاضر هیچ روشی به منظور تشخیص پیام‌های ارتباطی دو تمدن هوشمند در نقاط مختلف جهان توسط انسان وجود ندارد. به راستی بیگانگان چگونه با همدیگر ارتباط برقرار می‌کنند؟ آیا آن‌ها با راه‌اندازی سرویس گسترده‌ای همچون اینترنت کهکشانی ، چنین رویایی را به حقیقت تبدیل ساخته‌اند؟

نویسنده این مقاله استدلال می‌کند که متدی که بر اساس گذر در مقابل ستارگان منظومه‌های بین کهکشانی کار کند، قادر است هردو مشکل مذکور را برطرف سازد. در واقع، این موضوع یک چیز کاملا منطقی است؛ چرا که امروزه ستاره‌شناسان با استفاده از همین متد، می‌توانند تعداد سیاره‌های مربوط به یک سیستم ستاره‌ای را تشخیص دهند.

اینترنت کهکشانی

ستاره‌شناسان، با نظارت دقیق بر روی وضعیت نوری یک ستاره در نقطه‌ای از کهکشان، روشنایی آن را زیر نظر می‌گیرند. کاسته شدن این روشنایی، می‌تواند به معنای عبور یک سیاره یا جسم فرازمینی از جلوی آن باشد. این روش، همچنین می‌تواند برای تشخیص وجود یا عدم وجود اتمسفر در یک سیاره فراخورشیدی مورد استفاده قرار گیرد.

با این حال، دکتر دانکن فورگن استدلال می‌کند که این روش می‌تواند به عنوان راهکاری جهت ارسال سیگنال به سایر سیستم‌های ستاره‌ای نیز مورد استفاده قرار گیرد و شبکه‌ای را موسوم به اینترنت کهکشانی راه‌اندازی کند.

پروفسور فورگن فرآیند برقراری ارتباط بین سیستم ستاره‌ای A و B با هم را اینگونه تشریح می‌کند:

در این حالت، ساکنین منظومه B می‌بایست در حال نظاره سیستم‌ ستاره‌ای A باشند. بدین منظور، گونه‌های هوشمند منظومه A می‌بایست با ساخت سازه‌های مصنوعی، گذرهایی قابل مشاهده توسط موجودات ساکن منظومه B را ایجاد کنند. این عمل، همچنین با ارسال سیگنال در حین گذر ایجاد شده نیز امکان‌پذیر است. این نوع ارتباط، هزینه بسیار کمتری نسبت به طرح‌های الکترومغناطیسی موجود دارد و شبکه‌ای که تشکیل می‌شود قادر است چندین تمدن فوق پیشرفته را به همدیگر متصل کند.

پروفسور فورگن در همین رابطه معتقد است که در مناطقی از کهکشان راه شیری، تمدن‌هایی هوشمند ساکن بوده و توانسته‌اند با ایجاد گذرهای مصنوعی، با سایر تمدن‌ها در تعامل باشند.

دیگر تمدن‌های هوشمند جهان که در حال جستجوی ستاره‌ها و سیاره‌های موجود در کهکشان هستند نیز می‌توانند گاها چنین گذرهایی را مشاهده کنند. در واقع این گذرها، می‌تواند به عنوان یک شیوه ارتباطی بین موجودات فضایی مورد توجه قرار گیرد.

به کمک این روش، یک سیگنال می‌تواند مسافت ۶۲۰ تریلیون کیلومتری را با سرعت نور و در کمتر از ۰٫۰۶ میلیون سال پیمایش کند. حال اگر ما یک دوره زمانی نسبتا کوتاه با فرض اینکه هر دو سیستم ستاره‌ای تا ۱۰۰ هزار سال در منطقه گذر قرار داشته‌ باشند را در نظر بگیریم، در مجموع ۳۰ گذر در بین آنان رخ می‌دهد.

ستاره تابی (Tabby) یا KIC 8462852، ستاره‌ای در پیکر آسمانی ماکیان با فاصله ۱۴۸۰ سال نوری زمین است که دگرگونی‌هایی این‌چنینی در آن به چشم می‌خورند.

در سال ۲۰۱۵ میلادی، دانشمندان موفق به کشف ستاره‌ای شدند که که در طول چند سال گذشته، دگرگونی‌های ناهمسان بسیاری در روشنایی آن مشاهده شده است. از آنجا که چنین رویدادی را به هیچ روشی نمی‌توان به عنوان یک پدیده طبیعی تشریح کرد، برخی از اخترشناسان استدلال می‌کنند که نزول‌های غیرمعمول در روشنایی ستاره تابی را می‌توان به گذرهای یک ابر سازه غول‌پیکر توسط تمدنی از موجودات پیشرفته فضایی نسبت داد. این ساختار عظیم، در قالب عضوی از شبکه اینترنت کهکشانی نقش‌آفرینی می‌کند.

اینترنت کهکشانی

پروفسور فورگن معتقد است که استفاده از این روش برای برقراری ارتباط با سایر تمدن‌ها، راهکاری عملی و مقرون به صرفه خواهد بود. با استناد بر نظریه گراف (Graph Theory)، فورگن استدلال می‌کند که نژادهای بیگانه از موجودات فرازمینی ، با ساخت شبکه‌ای عظیم همچون اینترنت کهکشانی ، توانسته‌اند امکان تعامل با یکدیگر را فراهم سازند. چه بسا که در کهکشان راه شیری، چندین تمدن مختلف با ساخت چنین شبکه‌ای، امکان برقراری ارتباط از مسافت‌های بسیاری دور را نیز فراهم ساخته باشند. اگر بیگانگان نیز توانسته‌اند چنین شبکه‌ای را موسوم به اینترنت کهکشانی ایجاد کنند، سوالی که مطرح می‌شود این است که آیا این شبکه همانند آن چیزی‌ست که ما تصور آن را می‌کنیم؟

اینترنت کهکشانی

متد مذکور، دارای چندین نکته قابل توجه و مثبت است. پروفسور فورگن می‌گوید که این روش علاوه بر صرف اقتصادی، دامنه سیگنال‌های ارسالی و دریافتی موجودات بیگانه را به وسعت تمدن‌های خودشان محدود می‌سازد.

این روش همچنین دارای مزایای دیگری است؛ برای مثال اصلی‌ترین پیش‌نیاز این روش ارتباطی، دست‌یابی به تکنولوژی ارتباطی کافی به منظور تشخیص گذرهای مصنوعی از طبیعی است. درست همان کاری که امروزه توسط انسان در دست پیشرفت و توسعه قرار دارد.

به عبارت دیگر، یک تمدن هوشمند تنها زمانی می‌تواند به شبکه اینترنت کهکشانی بپیوندد که به سطح مشخصی از دستاوردهای تکنولوژیکی دست یافته باشد. همین امر از حضور تمدن‌هایی با سطح دانش و فرهنگ پایین در شبکه مذکور جلوگیری به عمل می‌آورد. اگر چنین باشد، می‌توانیم به علت عدم کشف موجودات فضایی توسط انسان پی ببریم؛ چرا که احتمالا هنوز به سطح دانش مورد نیاز برای این کار دست نیافته‌ایم.

علاوه بر این، یک مزیت دیگر روش مذکور این است که در صورت دست‌یابی به چنین تکنولوژی پیشرفته‌ای، انسان قادر خواهد بود سیگنال‌های گذر را به شکل ساده‌تری تشخیص دهد؛ چرا که هر گذر مربوط به یک دوره مداری منحصر به فرد است.

چرا مشاهده خورشید گرفتگی با عینک آفتابی به چشم‌ها آسیب می‌زند؟

همواره کارشناسان توصیه می‌کنند که برای مشاهده خورشید گرفتگی باید از عینک‌های مخصوص استفاده کرد. اما چرا عینک‌های آفتابی برای دیدن خورشید گرفتگی مناسب نیستند؟

۲۱ آگوست (۳۰ مرداد) خورشید با قرار گرفتن پشت ماه، از آسمان برخی مناطق در ایالات متحده آمریکا ناپدید خواهد شد؛ رویدادی که بسیاری از آن با نام خورشید گرفتگی بزرگ آمریکایی (the Great American Solar Eclips) یاد می‌کنند.

در این تاریخ، عاشقان ستاره شناسی با کنار گذاشتن تلسکوپ‌های خود و استفاده از عینک‌های مخصوص، بدون نگرانی از آسیب دیدن چشم‌هایشان به تماشای این پدیده نادر و بسیار زیبا خواهند نشست. اما چه چیزی این وسایل مخصوص را از عینک‌های آفتابی معمولی متمایز می‌کند؟

به گفته یکی از استادان بازنشسته اپتومتری دانشگاه واترلو کانادا، رالف چو (B. Ralph Chou)، عینک های مخصوص خورشید گرفتگی نور بیشتری را نسبت به عینک‌های آفتابی فیلتر کرده و از آسیب دیدن چشم‌ها جلوگیری می‌کنند.

کوررنگی

یکی از تفاوت‌های اصلی میان عینک‌های مخصوص و عینک‌های آفتابی، میزان نوری است که توسط آنها فیلتر می‌شود. به گفته آقای چو، عینک‌های آفتابی معمولا به گونه‌ای طراحی شده‌اند که ۳۰ تا ۸۰ درصد از نوری که به چشم‌ها می‌رسد را کاهش می‌دهند. هرچند، چنین عینک‌هایی نمی‌توانند نور را تا اندازه‌ای که ادراک رنگ تغییر کند، فیلتر کنند و یا ممکن است آنها مانع انجام برخی کارها همچون رانندگی شوند.

مشاهده خورشید گرفتگی

مشاهده خورشید گرفتگی با عینک آفتابی احتمال کوررنگی را افزایش می‌دهد

انواع خاصی از عینک‌های آفتابی رنگی می‌توانند با کاهش نور از بخش‌های مشخصی از طیف مرئی، عملا باعث کوررنگ شدن کاربران شوند. در این صورت رنگ‌های قرمز و سبز در چراغ راهنمایی یکسان خواهد بود. برای اطمینان از این‌که عینک‌های آفتابی باعث کوررنگی نخواهند شد، نور زیادی توسط آنها فیلتر نمی‌شود.

حتی عینک‌های مخصوص کوهنوردی که برای مسدود کردن سطوح بالای اشعه ماورای بنفش و شدت اضافی نور خورشید که از برف‌ها در ارتفاع بازتاب می‌شود، طراحی شده‌اند، تنها ۹۵ تا ۹۹ درصد از نور را مسدود می‌کنند.

در تضاد با آنها، عینک‌های مخصوص مشاهده خورشید گرفتگی نور مرئی را با عاملی در حدود ۲۵۰ هزار کاهش می‌دهند:

شما در شرایطی به خورشید نگاه می‌کنید که تنها ۰٫۰۰۰۳ درصد از نور از طریق فیلتر عبور می‌کند.

فیلترینگ مخصوص

برای رسیدن به چنین قابلیتی، عینک های مشاهده خورشید گرفتگی از تکنولوژی های متفاوتی استفاده کرده و از رزین یا مواد پلاستیکی در بخش اصلی همه آنها استفاده می‌شود. برخی از آنها نور را با استفاده از ترکیب اجزای کوچک کربن و رزین فیلتر می‌کنند. کربن سیاه، بیشتر نور را مسدود می‌کند. عینک‌های دیگر نیز از لنزهایی با جنس پلاستیک یا رزین استفاده می‌کنند، اما این لنزها با لایه‌ای بسیار نازک از فلز پوشیده می‌شوند که علاوه بر بازتاب بخش زیادی از نور، یک فیلتر متراکم و یکنواخت را هم ایجاد می‌کنند. تکنولوژی های مختلفی که مورد استفاده قرار می‌گیرد نیز از اسرار اختصاصی شرکت‌های سازنده بوده و با یکدیگر تفاوت دارد.

مشاهده خورشید گرفتگی

فیلترهای ساده اغلب با سوار شدن روی فریم‌های مقوایی یا قرار گرفتن روی فریم‌های پلاستیکی، به عنوان فیلترهای دوربین یا تلسکوپ در خدمت کاربران خواهند بود. در تئوری، مردم می‌توانند به کمک لنزهای فیلتر شده یا جعبه کفش، آلومینیوم، سوزن و مقداری چسب، عینک‌های اختصاصی خود را در خانه درست کنند. با این حال بهتر است علاقه‌مندان برای مشاهده خورشید گرفتگی ، عینک‌های مخصوصی که فروخته می‌شود را خریداری کنند چرا که ایمن، قابل اطمینان و البته ارزان هستند.

با توجه به این‌که قیمت هر کدام از این عینک‌ها تنها چند دلار است، صرف زمان یا انرژی برای درست کردن آنها ارزش چندانی نخواهد داشت. یکی دیگر از مواردی که باید در نظر بگیرید، اطمینان از نصب ایمن مواد فیلترکننده است تا با یک نسیم قوی، اجزای اصلی جدا نشوند.

کشور فضایی آزگاردیا تابستان امسال متولد می‌شود: تحقق رویای دیرینه‌ی بشر برای زندگی خارج از زمین!

مهرماه سال گذشته بود که در یک کنفرانس خبری در پاریس، خبر بسیار عجیب و ادعای بسیار جسورانه‌ای برسر زبان‌ها افتاد: دیگر زمین،‌ تنها خانه‌ی انسان‌ها نخواهد بود! خبر ساخت کشور فضایی آزگاردیا (Asgardia) را مرکز تحقیقات بین المللی هوا و فضا (AIRC) اعلام نمود و از زمینی‌های علاقمند به زندگی در فضا دعوت کرد تا برای گرفتن مجوز شهروندی در آزگاردیا ثبت نام کنند.

این ایده در ابتدا بسیار عجیب و شاید دیوانه‌وار به نظر می‌رسید، اما موسسان آزگاردیا آنقدر به ایده‌های خود باور داشتند که حتی زمان پرتاب اولین ماهواره آزگاردیا را هم تابستان سال بعد اعلام کردند. حالا همان تابستان موعود است و موسسان آزگاردیا به قول خود عمل می‌کنند: آنها در کنفرانس خبری پنج روز پیش در هنگ‌کنگ اعلام کردند که اولین ماهواره آزگاردیا به زودی پرتاب می‌شود!

این همه ماجرا نیست! شکل‌گیری یک ملت و کشور فضایی به پرتاب یک ماهواره ختم نمی‌شود. همانطور که از قبل اعلام شده بود، کشور فضایی آزگاردیا ، کشوری مستقل، آزاد و صلح‌طلب خواهد بود که فارغ از هر گونه اغتشاش و اختلالی که زمین را به یک سیاره ناآرام تبدیل کرده،‌ به حیات آرام و پیشرفته‌ی خود ادامه خواهد داد. بنابراین لازم است تا کسانی که به عنوان شهروند کشور فضایی آزگاردیا ثبت نام کرده‌اند، دست به‌کار شده و قانون اساسی کشور فضاییشان را تصویب کنند. به‌ زودی، رای‌گیری قانون اساسی کشور فضایی آزگاردیا برگزار خواهد شد و صدها هزار نفری که حالا آزگاردی (شهروند آزگاردیا) هستند در این رای‌گیری، شرکت خواهند کرد.

کشور فضایی آزگاردیا

مطمئنا ذهن شما هم مثل ما، سرشار از سوالات عجیب و غریب در مورد آزگاردیاست. متاسفانه یا خوشبختانه، مسولان آزگاردیا هنوز توضیح زیادی در مورد چگونه عملی‌کردن ایده‌ جسورانه‌ی خود نداده‌اند و احتمالا تا زمان جذب همکاری‌های بین المللی، اوضاع به همین منوال خواهد بود. یکی از سوالات بسیار مهم در مورد کشور فضایی آزگاردیا ، محل تامین بودجه‌ی چنین پروژه‌ی عظیمی است. در واقع کارشناسان در مورد اینکه شهروندان آزگاردیا واقعا تبدیل به یک ملت یا کشور فضایی شوند، خیلی اطمینان ندارند، چرا که تبدیل‌شدن یک توده‌ی انسانی به یک ملت، کار راحت و ساده‌ای نیست!

آزگاردیا یک سازمان غیردولتی در وین اتریش است. موسسان آزگاردیا امیدوارند کشور صلح‌جویی بسازند که معادن فضایی را استخراج کرده و از سیاره زمین در برابر شهاب سنگ‌های خطرناک و سایر تهدیدات فضایی، محافظت کند. به زودی نخستین ماهواره‌ی کشور فضایی آزگاردیا با نام آزگاردیا-۱ پرتاب خواهد شد و بدین ترتیب کشور فضایی آزگاردیا رسما متولد خواهد شد. این را جفری مَنبِر (Jeffrey Manber)، رییس کمپانی نانورکز (NanoRacks) که ماموریت هدایت آزگاردیا-۱ را بر عهده دارد، می‌گوید.

کشور فضایی آزگاردیا

این فضاپیما، نانوماهواره‌ای به اندازه‌ی‌ یک قرص نان است و وزنی حدود یک نوزاد تازه متولدشده دارد. به طور دقیق‌تر این فضاپیمای تقریبا مکعبی، دارای طول و عرض ۱۰ و ارتفاع ۲۰ سانتی‌متر بوده و وزنی معادل ۲٫۸ کیلوگرم دارد. آزگاردیا-۱، حامل داده‌های بارگذاری شده توسط شهروندان آزگاردیا خواهد بود. این نانوماهواره در ۱۲ سپتامبر ۲۰۱۷ روی مدار خاصی در ایستگاه فضایی بین المللی (ISS) قرار گرفته و سپس به درون یک سفینه کارگوی ناسا (سفینه پشتیبانی و بدون سرنشین) هدایت خواهد شد. وقتی فضاپیما به ایستگاه فضایی متصل شد، کارکنان ایستگاه فضایی بین‌المللی، آن را در مدار خواهند انداخت.

هزینه این پروژه توسط ایگور اشوربیلی (Igor Ashurbeyli) که یک مهندس هوا-فضا و البته یک میلیاردر روسی است، تامین می‌شود و مدیریت آن به عهده رام جاکو (Ram Jakhu)، مدیر موسسه‌ی هوا-فضای دانشگاه مک گیل است. جاکو می‌گوید:

آزگاردیا، یک کشور فضایی چند قومی، چند ملیتی و چنددینی خواهد بود که کاملا اخلاق‌مدار و صلح‌جوست و تلاش می‌کند انسانیت را در فضا حاکم کند. کشور فضایی آزگاردیا یک سلطنت مشروطه با سه قوه مقننه، مجریه و قضاییه خواهد داشت.

آیا آزگاردیایی‌ها، تبدیل به دزدان فضایی خواهند شد؟!

نانوفضاپیمای آزگاردیا-۱ که توسط یک کمپانی در ایندیانا به نام نیراسپیس لانچ (NearSpace Launch) ساخته می‌شود، نمی‌تواند از مدار زمین، فراتر برود. آزگاردیا یک حافظه ۵۱۲ گیگابایتی را حمل خواهد کرد که با داده‌های ۱٫۵ میلیون شهروند اول آزگاردیا پر می‌شود. این داده‌ها می تواند عکس مادر، همسایه یا حتی گربه کوچک یا هرچیزی که به ذهن آزگاردی‌ها می‌رسد باشد. این اطلاعات تا زمانی که آزگاردیا وجود دارد، موجود خواهند بود. اگرچه حرکت آزگاردیا-۱ در اتمسفر بالایی زمین، به تدریج کُند شده و در مدت ۵ سال، به طور کامل خواهد سوخت، اما اطلاعات شهروندان به ماهواره‌ها یا فضاپیماهای آینده منتقل خواهد شد. صدهزار شهروند نخست، از طریق یک فرآیند چهار مرحله‌ای تایید شده و هریک، ۳۰۰ کیلوبایت از فضای آزگاردیا-۱ را دریافت خواهند کرد. چهارصد هزار شهروند بعدی هر یک، ۲۰۰ کیلوبایت و یک میلیون شهروند بعدی، هریک ۱۰۰ کیلوبایت در اختیار خواهند داشت. در بخشی از فرآیند تایید، شهروندان می‌توانند به قانون اساسی مقدماتی رای دهند و در صورت انجام این‌کار، مجاز به بارگذاری داده‌هایشان روی آزگاردیا-۱ قبل از پرتاب خواهند بود. اشوربیلی که تا برگزاری انتخابات، رهبری آزگاردیا را بر عهده خواهد داشت، می‌گوید:

بدون قانون اساسی، ما یک ملت جعلی خواهیم بود، یک بازی کامپیوتری بسیار پیچیده؛ و این چیزی نیست که ما می‌خواهیم. ما می‌خواهیم نخستین کشور فضایی مستقل و مشروع را بسازیم.

قطعا تولد کشور فضایی آزگاردیا تبعات حقوقی زیادی خواهد داشت. سال گذشته یکی از کارشناسان حقوق فضا گفت:

با وجود درخواست‌ها و ثبت‌نام‌های زیاد، تا وقتی کسی به فضا نرود، دولتی تشکیل نمی‌شود!

از طرفی، ذخیره‌ی اطلاعات در فضا، بحث‌های قانونی و اخلاقی زیادی را پیش می‌آورد. قانون اساسی آزگاردیا می‌تواند هر چیزی باشد. حقوقدانان معتقدند ملت آزگاردیا می‌توانند قوانین داخلی تصویب کنند که آنها را از هر گونه احضاریه، مصون نگه بدارد و در این‌صورت، شاید شهروندان آزگاردیا به دزدان فضایی تبدیل شوند!

شکل‌گیری کشور فضایی آزگاردیا

آزگاردیا-۱، نقطه‌ی شروع کوچک اما هیجان‌انگیزی برای ساخت یک کشور فضایی است. اما هدف نهایی، انتقال مردم به فضا و اسکان آنهاست. مردمی که یک ملت مستقل بوده و قوانین و مقررات خاص خودشان را خواهند داشت. هنوز جزییات این پروژه مانند جمیت اولیه‌ یا مقدار هزینه موردنیاز،‌ منتشر نشده است. به هرحال، ساخت ایستگاه‌های فضایی در هر اندازه‌ یا نوعی و اسکان مردم در آنها، بسیار بسیار گران است. یک پایگاه فضایی در ابعاد زمین فوتبال، برای ۱۸ نفر مناسب است و ساخت آن، حدود ۱۰۰ میلیارد دلار هزینه دارد. از طرفی، ارزان‌ترین هدایت‌کننده در مدار، راکت فالکن ۹ اسپیس ایکس (SpaceX’s Falcon 9 rocket) است که به ازای هر پرتاب، حدود ۴۳ تا ۶۵ میلیون دلار هزینه دارد.

کشور فضایی آزگاردیا

سوالات متدوال در مورد کشور فضایی آزگاردیا

در وب‌سایت رسمی آزگاردیا، به تعدادی از سوالات مطرح‌شده، پاسخ داده شده که در ادامه چند مورد از آنها را آورده‌ایم:

  • من یک آزگاردی هستم (شهروندی آزگاردیا را گرفته‌ام). آیا فرزندان من هم آزگاردی خواهند بود؟

براساس قانون اساسی آزگاردیا، هر کودکی که دارای یک والد آزگاردی باشد، شهروند آزگاردیا محسوب می‌شود. کودکی که قبل از تاسیس آزگاردیا متولد شده، بنا به درخواست والدینش که شهروند (یا شهروندان) آزگاردیا هستند، می‌تواند شهروند آزگاردیا شود.

  • آیا آزگاردیا عضو کمیته‌های المپیک و پارالمپیک می‌شود و در مسابقات آنها شرکت خواهد کرد؟

آزگاردیا برنامه‌ریزی می‌کند تا در کمیته بین المللی المپیک عضو شود.

  • آیا سفارت آزگاردیا در کشور من وجود خواهد داشت؟

سفارت آزگاردیا در هر قاره وجود خواهد داشت.

  • آیا آزگاردیا، شبکه تلویزیونی خاص خودش را خواهد داشت؟

بله، آزگاردیا برنامه‌‌ریزی می‌کند تا شبکه تلویزونی خودش را داشته باشد.

ایده کشور فضایی آزگاردیا مانند کودکی است که برای برخواستن و قدم برداشتن، تلاش می‌کند، اما باید منتظر باشیم و ببینیم آیا این کودک، روزی می‌تواند روی پاهایش ایستاده و راه برود؟ واقعیت این است که هرگاه در طول تاریخ، فرد یا افرادی، در جستجوی چیزهای غیرعادی بوده‌اند، ابتدا مورد تمسخر قرار گرفته‌اند، اما هر ایده‌ی دیوانه‌واری، روزی عادی خواهد شد، درست همانطور که هزاران داستان علمی-تخیلی، حالا تبدیل به یک حقیقت علمی شده‌اند!

درباره این نویسنده

ناهید سادات ریاحی ، زاده ی اردیبهشت ۶۹ و دانشجوی دکترای شیمی کوانتوم محاسباتی در دانشگاه شهید بهشتی است. او علاقمند به دنیای کوانتوم و تکنولوژی بوده و علاوه بر سردبیری دیپ لوک، به طراحی وب و نویسندگی در گجت نیوز و ماهنامه جیبی GSM مشغول است. (وب‌سایت شخصی)

احتمال وجود حیات بیگانه را با ریاضیات پیش‌بینی کنید: آیا ما د‌ردانه‌های کائناتیم؟

آیا ما در جهان، تنها هستیم؟ اگر بله، چرا و اگر نه بقیه کجا هستند؟ ریاضی می‌تواند در حل این سوال عمیق کیهان‌شناسی یا شاید بهتر باشد بگویم فلسفی، به ما کمک کند. برای بررسی این سوال، یعنی احتمال وجود حیات بیگانه و یک بازی ریاضی با آن، با گجت نیوز همراه باشید…

شاید اغراق نباشد اگر بگویم یکی از هیجان‌انگیزترین و قدیمی‌ترین سوالات بشر، احتمال وجود حیات بیگانه بوده است. البته این سوال در تمام ادوار تاریخ به یک اندازه اهمیت نداشته، چرا که انسان اولیه، بیشتر از آنکه در جستجوی احتمال حیات بیگانه باشد، به دنبال یافتن روش‌هایی برای تامین نیازها‌ی اولیه‌‌ی خودش بوده است. حتی زمانیکه انسان‌ها به فکر پیدا کردن جایگاه خود در عالم افتادند، باز هم احتمال وجود حیات بیگانه خیلی مورد توجه قرار نگرفت. دلیلش هم واضح است، زیرا حتی هنوز در مورد جایگاه خودشان هم در عالم، شک و شبهه‌ی زیادی وجود داشت. برای فلاسفه‌ی باستان که زمین را روی شاخ گاو می‌پنداشتند تا بطلمیوسی که زمین را مرکز عالم می‌دانست و خدا و فرشتگانی که روی فلک‌ الافلاک زندگی می‌کردند، احتمال وجود حیات بیگانه خنده‌دار به‌نظر می‌رسید! اما پس از آنکه بنیان نظریه زمین مرکزی بطلمیوس توسط کوپرنیک فروریخت و معلوم شد این زمین است که به دور خورشید می‌چرخد، اوضاع تغییر کرد. با پیشرفت علم نجوم و مشاهده‌ی گیتی پهناوری که گویا انتهایی نداشت، احتمال وجود حیات بیگانه جان تازه‌ای گرفت و عطش بشر برای پاسخ به آن، بیشتر شد. حالا و در قرن بیست و یکم، این سوال به یکی از بزرگترین دغدغه‌های نه‌تنها دانشمندان، بلکه انسان‌ها و حتی دولت‌ها تبدیل شده است (البته در مورد دولت‌ کشورهایی مثل ایران، خیلی صادق نیست). چندسالی است که انسان‌های زمینی به کمک پروژ‌ه‌های بزرگی مانند SETI، گوش‌هایشان را برای شنیدن صدای حیات بیگانه تیز کرده‌ اند!

به خاطر دارم زمانیکه در دوران نوجوانی، کتاب‌های فیزیکی می‌خواندم، در بحث ذرات بنیادی و احتمال وجود پادماده، نویسنده‌ی کتاب، مثال جالبی زده بود: فرض کنید حیات بیگانه پیدا شده و تمام مردم زمین با هیجان زیادی منتظر از راه رسیدن موجودات فرازمینی هستند. وقتی اولین موجود فرازمینی را می‌بینید و به رسم زمینی‌ها با اون دست می‌دهید، هر دو منفجر می‌شوید، زیرا او از پادماده ساخته شده بود! جدا از اینکه، منفجر‌شدن ما در اولین برخورد، به هیچ وجه، جالب نبود، اما این مثال جذاب، مرا ساعت‌ها به فکر فروبرد، می‌خواستم بدانم موجودات فرازمینی چه شکلی دارند و یا از چه جنسی هستند؟ اما قبل از همه‌ی این سوالات جزیی‌تر، یک سوال بنیادی‌تر وجود داشت: احتمال وجود حیات بیگانه چقدر است؟ آیا موجودات فرازمینی، اصلا وجود دارند؟

photo_2017-05-28_19-40-46

در سال ۱۹۶۷، دانشجویی به نام ژاکلین بل، پدیده‌ی عجیبی را در قسمتی از آسمان که مثلث تابستانی نامیده می‌شود،‌ کشف کرد: پالس‌هایی از امواج رادیویی که هر ۱٫۳۳۷۳ ثانیه یکبار، تکرار می‌شدند (درست مثل ساعتی که کمی آرامتر، تیک تاک کند). پیدا کردن چنین پدیده‌ای، بسیار نادر بود؛ بنابراین بل، منبع این سیگنال را LGM1 نامید که مخفف عبارت «آدمک‌های سبز» است. امروزه می‌دانیم که عامل آن سیگنال‌ها، آدمک‌های سبز نبودند، بلکه پدیده‌‌‌ای نجومی به نام تپ اختر باعث چنین پدیده‌ای شده بود. کشف تپ اختر هم، بسیار هیجان‌انگیز بود، اما قطعا نه به اندازه کشف آدمک‌های سبز یا همان آدم فضایی‌ها!

احتمال وجود حیات بیگانه

ده سال بعد، سیگنالی عجیب‌تر از یک رادیوتلسکوپ دریافت شد. این سیگنال، خیلی غیرعادی بود، زیرا بسیار قوی بود و شبیه هیچ سیگنال رادیویی دیگری نبود، بنابراین به نظر می‌رسید که از جای دیگری غیر از زمین آمده است. این سیگنال، آنقدر عجیب بود که کاشف آن، کلمه مشهور wow را در حاشیه داده‌هایش نوشت. پس از اینکه منجمان، زمین را به عنوان منبع این سیگنال رد کردند، نظر همگان بر آن شد که این سیگنال از جایی، ماورای زمین آمده است. اما سوال مهمی که تاکنون هم بی‌جواب مانده، این است: از کجا؟ توسط چه چیزی یا چه کسی؟ آیا آن سیگنال را یک پدیده‌ی طبیعی ایجاد کرده بود؟ یا موجودات هوشمند فرازمینی؟ پاسخ سوال آخر، احتمالا «نه» است. در هر صورت، این سیگنال، یک منبع خارجی داشت.

بسیاری از دانشمندان حدس می‌زنند حیات بیگانه وجود داشته باشد. آنها این حدس را براساس نوعی محاسبات ریاضی می‌زنند. البته واقعیت این است که محاسبات احتمال وجود حیات بیگانه سرشار از متغیرهایی است که هیچ یک را نمی‌توانیم با قطعیت تعیین کنیم. برای درک نسبی این متغیرها، بهتر است نگاهی به آمار کیهانی بیندازیم. اجازه دهید ببینیم ریاضیات در مورد احتمال وجود حیات بیگانه دقیقا چه اطلاعاتی می‌تواند در اختیار ما قرار دهد؟

آمار ستارگان

بیایید با آمار ستارگان و سیارات شروع کنیم. خب می‌دانیم که کل حیات روی زمین، از همین سیاره‌، سرچشمه گرفته و دانشمندان بر این باورند که در مورد ریشه‌‌ی حیات‌های دیگر (اگر وجود داشته باشند) هم، احتمالا همینطور خواهد بود. دلایل علمی ثابت می‌کند حیات روی سیاره‌هایی شکل می‌گیرد که به دور ستاره‌های نه خیلی بزرگ و نه خیلی کوچک (درست شبیه خورشید خودمان) می‌چرخند.

منجمان حدس می‌زنند حدود ۱۰۰ میلیارد از چنین ستاره‌های خورشید مانندی در کهکشان ما وجود دارد. حدود نصف این‌ ستاره‌ها، به دور ستاره‌ی دیگری می‌چرخند که در نتیجه، احتمال وجود سیارات به دور آنها را بسیار کم می‌کند (زیرا آن ستاره‌ها باعث پرت شدن سیارات از سیستم مداری می‌شوند). پس تا اینجا، حدود نصف ستاره‌ها از دور رقابت خارج می‌شوند، اما هنوز حدود ۵۰ میلیارد ستاره‌ی قابل حیات در کهکشان ما باقی می‌ماند!

آمار سیارات

در مورد سیاره‌های قابل سکونت، قضیه از چه قرار است؟ در منظومه شمسی،  تقریبا ۱۰ سیاره برای پیدایش حیات وجود دارد؛ بنابراین اگر فرض کنیم به ازای هر سیستم خورشیدی، ۱۰ سیاره‌ی قابل حیات وجود داشته باشد، با احتساب عددی که در بخش قبل برای ستارگان بدست آوردیم (۵۰ میلیارد)، حدود ۵۰۰ میلیارد سیاره‌ی مناسب برای حیات در کهکشان ما وجود دارد!

اگر فرض کنیم یک دهم سیاره‌های موجود در منظومه شمسی، واقعا قابلیت حیات دارند، پس حدود یک دهم از ۵۰۰ میلیارد، یعنی ۵۰ میلیارد سیاره با برخی از گونه‌های حیات (نه لزوما هوشمند) می‌تواند در کهکشان ما وجود داشته باشد. با وجود تمام این حساب‌کتاب‌ها، اگر بروز حیات در منظومه شمسی که ۴ میلیارد سال پیش رخ داده، یک رویداد بسیار غیرمحتمل بوده، پس شاید ما در کهکشان و حتی در کائنات، تنها باشیم! بنابراین اگر بخواهیم احتمالاتی فکر کنیم، تعداد سیاره‌‌‌های با امکان حیات در کهکشان ما، از ۱ (یعنی فقط ما) تا ۵۰ میلیارد متغیر است؛ و این یعنی یک گستره‌ی به‌شدت بزرگ! آیا می‌توانیم این گستره را محدودتر کنیم؟ دانشمندان در حال کار روی آن هستند.

احتمال وجود حیات بیگانه

احتمال وجود حیات بیگانه چقدر است؟

احتمال وجود حیات بیگانه و معادله دِرِیک (Drake)

تا اینجا با یک حساب سرانگشتی حدس زدیم میلیاردها نژاد مستقل زندگی می‌تواند در کهکشانمان وجود داشته باشد. این فرض، ما را جسورتر می‌کند که به سوالات جذاب‌تر بعدی فکر کنیم: چند گونه از این نژادهای حیات، هوشمند بوده و شاید حتی از نظر تکنولوژیکی از ما پیشرفته‌ترند؟ در حقیقت، هیچ راهی برای پیداکردن پاسخ دقیق به این سوالات وجود ندارد، اما این دلیلی خوبی برای کنار گذاشتن آنها نیست! روح کاوشگر انسان او را به جستجویی جسورانه در مورد پاسخ این سوالات وادار می‌کند؛ و این کاری بود که منجمی به‌نام فرانک دریک در سال ۱۹۶۱ انجام داد. او معادله‌ای معرفی کرد که حالا معادله دریک نامیده می‌شود. معادله دریک به شکل زیر است:

N= R* × fp × ne × fL × fi × fc × L

نمادهای بالا به ترتیب به‌صورت زیر تعریف می‌شوند:

  • N= تعداد تمدن‌هایی در کهکشان راه شیری که می‌توانند با ما ارتباط برقرار کنند
  • R*= تعداد ستاره‌های کهکشان راه شیری که در هر سال جدید، قابلیت حیات پیدا می‌کنند
  • fp= کسری از ستاره‌هایی که دارای سیستم‌های سیاره‌ای هستند
  • ne= تعداد سیاره‌هایی که به ازای هر سیستم ستاره‌ای، قابلیت نگهداری حیات را دارند
  • fL = کسری از سیاره‌های مناسبی که حیات، واقعا در آنها توسعه می‌یابد
  • fi= کسری از سیاره‌های دارای حیات که به هوشمندی می‌رسند
  • fc= کسری از سیاره‌های دارای حیات که موجودات پیشرفته‌ی تکنولوژیکی دارای ارتباطات پیشرفته دارند
  • L= تعداد متوسط سال‌هایی که چنین تمدنی وجود دارد و می‌توند ارتباط برقرار ‌کند (عمر تمدن)

این معادله، سرشار از متغیرهای نامعلوم است. در واقع اگرچه متغیرهای این معادله، زیاد هستند، اما ایده‌ی پشت آن، واقعا ساده است:

  • اگر تعداد ستاره‌های کهکشانمان که هر سال، قابلیت حیات پیدا می‌کنند را در کسر ستاره‌هایی که سیاره‌هایی در اطراف خود دارند، ضرب کنیم و سپس این عدد را در تعداد سیاره‌های هر ستاره که واقعا قابلیت حیات دارند ضرب کنیم، به یک عدد تخمینی برای تعداد سیاره‌هایی در کهکشانمان می‌رسیم که هرسال قابلیت حیات پیدا می‌کنند.
  • سپس اگر این عدد را در کسر سیاره‌هایی که زندگی نه تنها به‌طور نظری، بلکه واقعا بروز می‌یابد ضرب کرده و سپس در کسر این سیاره‌هایی که نه تنها حیات، بلکه حیات هوشمند بروز می‌یابد ضرب کنیم و در نهایت این عدد را در کسر سیاره‌هایی که زندگی تکنولوژیکی پیشرفته‌ای دارند، ضرب کنیم، تخمینی از تعداد تمدن‌های تکنولوژیکی پیشرفته را بدست می‌آوریم که هر سال در کهکشان ما ظاهر می‌شوند.
  • در نهایت اگر بخواهیم تعداد تمدن‌های پیشرفته‌ی تکنولوژیکی که همین حالا در کهکشان ما وجود دارند را حساب کنیم، باید عددی که بدست آوردیم را در تعداد متوسط سال‌هایی که چنین تمدنی دوام می‌آورد (عمر تمدن)، ضرب کنیم.

آیا ما تنها هستیم؟

احتمال وجود حیات بیگانه

اگرچه منطق معادله دریک، بسیار سرراست است، اما اکثر متغیرهای این معادله، احتمالاتی یا حتی کاملا ناشناخته هستند؛ مثلا در چه کسری از سیاره‌های مناسب برای زندگی، واقعا زندگی بروز می‌یابد؟ واقعیت این است که جواب را نمی‌دانیم! چه کسری از این حیات‌های بروزیافته، هوشمند یا از نظر تکنولوژیکی پیشرفته خواهند بود؟ باز هم جوابی نداریم!

با این حال، مردم تلاش کرده‌اند تا با استدلال‌های منطقی، متغیرهای این معادله را تا حدودی تخمین بزنند. واضح است که استدلال‌های متفاوت، جواب‌های متفاوتی هم تولید خواهند کرد: از یک تمدن پیشرفته‌ی تکنولوژیکی (که ما هستیم) تا میلیون‌ها تمدن پیشرفته تکنولوژیکی مستقل در همین کهکشان خودمان! در واقع معادله دریک، بیشتر یک بازی ریاضی سرگرم‌کننده و جذاب است تا یک معادله‌ی فنی و کاربردی! زیرا همانطور که گفتم سخت‌ترین قسمت ماجرا، پیدا کردن مقادیر دقیق متغیرهاست که گویا قرار نیست به این زودی، آنها را پیدا کنیم. پس دوباره به خانه اول بازمی‌گردیم و می‌پرسیم:

آیا ما در کائنات تنهاییم؟ اگر نه، چرا فقط ما باید تنها ساکنان این گیتی پهناور باشیم که در زمین به این کوچکی، جای گرفته‌ایم؟ و اگر بله، پس بقیه کجا هستند؟ من بیشتر با جواب دوم موافقم و می‌گویم ما تنها نیستیم، اما در مورد اینکه بقیه کجا هستند، چیزی‌ نمی‌دانم: شاید خیلی دور و شاید خیلی نزدیک! شما چه فکر می‌کنید؟

درباره این نویسنده

ناهید سادات ریاحی ، زاده‌ی اردیبهشت ۶۹ و دانشجوی دکترای شیمی کوانتوم محاسباتی در دانشگاه شهید بهشتی است. او علاقمند به دنیای کوانتوم و تکنولوژی بوده و علاوه بر سردبیری دیپ لوک، به طراحی وب و نویسندگی در گجت نیوز و ماهنامه جیبی GSM مشغول است. (Personal Web)

دورترین سیاره منظومه تراپیست وان در کانون توجه تلسکوپ کپلر

منظومه تراپیست وان با هفت سیاره، یکی از هیجان‌انگیزترین کشف‌های اخیر در حوزه سیارات فراخورشیدی بود. اکنون اطلاعات بیشتری از دورترین سیاره آن منتشر شده است.

در زمان کشف این مجموعه سیاره‌ای، در مورد آخرین سیاره آن به نام Trappist-1 h، اطلاعات زیادی وجود نداشت. اما اکنون، با استفاده از داده‌های تلسکوپ کپلر، برخی از سوالات مربوط به نوع مدار، دما و شانس زیست‌پذیری آن، با قطعیت بیشتری پاسخ داده شده است.

به دلیل نور بیش از حد ستارگان، تصویربرداری مستقیم از سیارات فراخورشیدی، تقریبا ناممکن است. در عوض، با مشاهده خود ستاره، می‌توان پی به وجود سیارات و ویژگی‌های آنها برد. به این صورت که با عبور سیاره از جلوی قرص ستاره میزبان، شاهد افت نوری بسیار کمی در نور رسیده از ستاره هستیم. تلسکوپ کپلر، هزاران سیاره را با این روش کشف کرده است و اکنون درباره یکی از این سیارات، اطلاعات جالب‌توجه‌تری در اختیار ما قرار داده است.

پیش از این مطالعه جدید، ستاره‌شناسان تنها یک بار گذر هفتمین سیاره منظومه تراپیست-۱ را از برابر ستاره آن رصد کرده بودند. به این صورت اطلاعات بسیار کمی در مورد این سیاره موجود بود. اما هم‌اکنون در تحقیقی که در دانشگاه واشنگتن و زیر نظر دانشجوری دکترایی به نام Rodrigo Lugar انجام شده، زمانی برابر ۷۹ روز از رصد‌های کپلر استخراج شده تا چهار مورد گذر این سیاره از منظومه تراپیست وان ثبت شود.

حتی این داده‌های جدید نیز چالش‌برانگیز بودند. به طور مثال یکی از گذرهای سیاره trappist-1-h با گذر نزدیکترین سیاره، همزمان شده است. گذر دیگری، همزمان با یکی از فوران‌های ستاره بوده است. با این حال مشخص شده که این سیاره هر ۱۸٫۷۷ روز یک بار به دور ستاره میزبان خود گردش می‌کند و دمایی در حدود منفی ۱۰۰ درجه سانتی‌گراد دارد.

مداری که برای این سیاره تعیین شده است، به میزان بسیار دقیقی با تخمین‌های پیشین ستاره‌شناسان همخوانی دارد. مطالعه سرعت‌های مداری شش سیاره دیگر، به دانشمندان اجازه می داد تا بتوانند حدود دوره تناوب سیاره h را با توجه به رزونانس مداری سایر سیارات محاسبه کنند.

تراپیست وان

چنین رزونانس‌های در منظومه‌های سیاره‌ای دیگری نیز مشاهده می‌شود. رزونانس مداری به این صورت است که دوره تناوب سیاره دورتر، عدد صحیحی از دوره تناوب مداری سیاره نزدیکتر است. این پیکربندی خاص، به سیارات این مجموعه اجاره داده است تا در مدارهایی بسیار نزدیک، نزدیکتر از عطارد به خورشید، جای بگیرند و پایدار باشند.

بخش دیگری از این مطالعه پیشنهاد می‌کند که در زمان‌های گذشته، دورترین سیاره از منظومه تراپیست وان ، در محدوده کمربند حیات تراپیست-۱ قرار داشته است و پس از آن بوده که با تغییرات مداری بوجود آمده، سیارات در مدارهای کنونی خود به پایداری رسیده‌اند.

بنابراین ممکن است حیات در گذشته، روی این سیاره شکل گرفته باشد و پس از یخبندان بوجود آمده، در آن حفظ شده باشد. احتمالی که کاوش‌های بیشتر در این سیاره را می‌طلبد.

فیلم لو رفته ناسا از پرواز یوفو در نزدیکی ایستگاه فضایی بین المللی

۲۹ اردیبهشت ۹۶ ساعت ۲۱:۳۶

فضانوردان طی یک پیاده‌روری فضایی، متوجه پرواز یوفو در نزدیکی ایستگاه فضایی بین المللی شده و ویدیویی از آن را به زمین مخابره کردند!

دو فضانوردی که در فضای بیرونی ایستگاه بودند، متوجه پرواز یوفو در نزدیکی ایستگاه فضایی بین المللی شده و ویدیویی از آن را به زمین فرستادند. در این فایل ویدیویی، تعداد ۳ بشقاب پرنده به چشم می‌آیند که تماشای آنان شما را شگفت‌زده خواهد کرد.

پرواز یوفو در نزدیکی ایستگاه فضایی بین المللی برای فضانوردان نیز تعجب‌آور بوده است!

فایل ویدیویی زیر که قسمت کوچکی از گزارش ۳۰ دقیقه‌ای فضانوردان است، تعداد ۳ شی ناشناس پرنده را نشان می‌دهد که تاکنون توجه طیف وسیعی از یوفولوژیست‌ها را به خود جلب نموده و منجر به طرح سوالاتی جدی می‌گردد. فضانوردان با دیدن پرواز یوفو در نزدیکی ایستگاه فضایی بین المللی مات و مبهوت شده و دیدن این بشقاب پرنده ها برای آنان نیز دور از انتظار بوده است. نکته جالب در مورد این پیاده‌روری فضایی این است که هم فضانوردان و هم یوفوها از دیدن همدیگر تعجب کرده و واکنش نشان می‌دهند!

فضانوردی که با استفاده از دوربین مخصوص، در حال فیلم‌برداری است، با دیدن این اشیای پرنده ناشناس تعادل حفظ دوربین را از دست داده و آن را در حالت شناور رها می‌کند. جالب اینکه ۲ بشقاب پرنده نمایش داده شده در این فایل ویدیویی، با حرکت سریع این فضانورد، به سرعت واکنش نشان داده و مسیر پرواز خود را تغییر می‌دهند.

مخالفان این نظریه بر این باورند که اشیای قابل مشاهده در این فایل ویدیویی، گرد و غبار موجود در فضا هستند که با قرار گرفتن در معرض نور خورشید، چنین انعکاسی را از خود نشان می‌دهند.

اما آقای وارینگ (Mr Waring)، به عنوان یکی از یوفولوژیست‌های مطرح، ادعای مخالفان را زیر سوال برده و در این باره می‌گوید:

با دقت در این ویدیو، من سریعا متوجه حرکات اشیای سفید رنگی شدم که کوچک و در اندازه‌ی هواپیماهای بدون سرنشین بودند. تعداد دیگری از آنان در اندازه‌ای کوچک‌تر بوده و حرکاتی زیگزاگی را از خود نشان می‌دهند. به نظر می‌رسد که این اشیا، کاملا کنترل شده بوده و متعلق به موجوداتی غیر زمینی هستند.

۱۰ نژاد ترسناک موجودات فضایی در فیلم های علمی تخیلی

۱۷ اردیبهشت ۹۶ ساعت ۲۲:۴۱

داستان ها و فیلم های علمی تخیلی بسیاری پیرامون موجودات فضایی ساخته شده و گونه های مختلفی از بیگانگان به تصویر کشیده شده است. در این مطلب نگاهی داریم به ۱۰ نژاد ترسناک موجودات فضایی در فیلم ها و داستان های علمی تخیلی.

معرفی ۱۰ نژاد ترسناک موجودات فضایی !

۱- «درنده» در فیلم شکارچیان (Predators)

موجودات فضایی

یکی از نژاد‌های احتمالی برای موجودات فضایی ، نژاد «درنده» در فیلم شکارچیان است. در نسخه‌های ابتدایی این فیلم، شکارچیان به زمین می‌آیند تا مراسم شکار موجودات را به اجرا بگذارند. اگر ما به طور اتفاقی یا از سر کنجکاوی، به سیاره‌ی شکارچیان سفر کنیم، چه اتفاقای در انتظارمان خواهند بود؟ در نسخه سوم این فیلم که در سال ۲۰۱۰ به نمایش درآمد، گروهی از سربازان با گذشته‌ای تاریک، به یک جنگل ناشناخته فرود می‌آیند. طولی نمی‌کشد که در می‌یابند در سیاره‌ای فرازمینی هستند! این سربازها در گذشته‌ی خود، به راحتی افراد دیگر را به قتل می‌رساندند، اما اکنون خودشان طعمه‌ای لذیذ برای موجودات فضایی یا شکارچیان هستند. با تماشای این فیلم، به سرعت می‌توان دریافت که سفر به سرزمین فرازمینی ها ، تا چه اندازه می‌تواند خطرناک و غیرقابل پیش‌بینی باشد. حتی اگر به اندازه‌ی کافی هوشیار و زرنگ باشید، باز هم در سیاره‌ای بیگانه به دام افتاده‌اید و همواره باید در انتظار یک رویداد ترسناک باشید!

۲- «دلقک‌ها» در فیلم دلقک‌های قاتل از فضای خارج از جو (Killer Klowns from Outer Space)

موجودات فضایی

با گذشت چند دهه از عرضه این فیلم کمدی از سال ۱۹۸۸، هنوز موضوع دلقک هراسی در میان مردم دیده می‌شود. علت اصلی این پدیده را می‌توان به فیلم دلقک‌های قاتل نسبت داد. در این فیلم، گروهی از موجودات بیگانه با ظاهری مشابه دلقک‌های سیرک، توسط سفینه خود به زمین آمده و با اسلحه‌های خود انسان‌ها را تهدید می‌کنند. با وجود آنکه سفینه فضایی دلقک‌ها، تنها چند نوع مختلف از بالون‌های هوایی است، اما نقش و نگارهای موجود بر آنان، نشان‌ از رفتارهای ترسناک دلقک‌ها با زمینیان دارد. با وجود آنکه در این فیلم، دلقک‌ها علاقه‌ای به ربودن انسان به سیاره‌ی خود ندارند، باز هم تصور چنین رویدادی می‌تواند موضوع دلقک هراسی را در میان مردم رواج دهد.

۳- «خاکستری‌ها» در کتاب ارتباط (Communion)

موجودات فضایی

خاکستری‌ها، ترسناک‌ترین گونه از موجودات فضایی هستند. بسیاری از پرونده‌های آدم ربایی توسط فرازمینی ها را به این نژاد از موجودات فضایی نسبت داده‌اند. کتاب مشارکت (Communion) از وایتلی استریبر (Whitley Strieber) بر مبنای تجربه شخصی او، از ربوده شدن توسط موجودات بیگانه منتشر شده است. به گفته‌ی استریبر، برخورد با خاکستری‌ها بسیار ترسناک بوده و صدمات روانی زیادی را در پی خواهد داشت. او در این کتاب، به روایت ربایش توسط موجودات فضایی از نژاد خاکستری‌ها پرداخته و از آن دوران به عنوان «زمان‌های گمشده» یاد می‌کند.

۴- موجودات فضایی با زبان سومریان باستان در فیلم نوع چهارم (The Fourth Kind)

موجودات فضایی

سازندگان این فیلم، شدیدا اصرار دارند که وقایع به تصویر کشیده شده در آن مبتنی بر رویدادهایی کاملا واقعی هستند. بر اساس باورهای قدیمی، بین سال‌های ۱۹۶۰ تا ۲۰۰۰ میلادی در شهر نوم در غرب آلاسکا، وقایع ماوراء الطبیعه‌ای روی داده است که تعدادی از آنان در این فیلم به تصویر کشیده می‌شود. گونه‌ای از موجودات فضایی که در این فیلم حضور دارند، در تاریکی شب قربانیان خود را انتخاب می‌کنند. هدف اصلی آنان، کودکان بوده و در برخی مواقع نیز والدین آنان را هدف قرار می‌دهند. در افسانه‌های شهر نوم، می‌خوانیم که طی ۴۰ سال، تعداد ۲۰ نفر از اهالی این شهر کوچک ربوده شده و بررسی‌های اداره پلیس نیز نتیجه‌ای در بر نداشته است. موجودات فضایی که در این فیلم به تصویر کشیده شده‌اند، دارای یک زبان سومری بوده‌اند که از آن‌ها به عنوان قدیمی‌ترین گونه‌های فرازمینی ها در سیاره زمین یاد می‌شود.

۵- «موجودات بیگانه» در فیلم فراموش شدگان (The Forgotten)

موجودات فضایی

مادری عزادار با نام تلی (Telly)، در غم از دست دادن پسر خود در یک سانحه‌ی هوایی به سر می‌برد. یک روز که تلی از خواب بیدار می‌شود، رویدادی عجیب و غریب رخ می‌دهد؛ هیچکسی جز او، حتی به خاطر ندارد که او و همسرش صاحب فرزند بوده‌اند! با توجه به این اتفاق، اطرافیان با او همانند یک فرد دیوانه برخورد می‌کنند. خوشبختانه، وجود حس مادرانه در تلی، در انتهای ماجرا همه چیز را به حالت واقعی خود تغییر می‌دهد. موجودات فضایی، با ساخت یک صحنه‌ی غیر واقعی از سقوط هواپیما، فرزند او را ربوده و حافظه‌ی تمامی اطرافیان و سازمان‌های دولتی مرتبط با این واقعه را پاک کرده بودند. موجودات بیگانه در فیلم فراموش شدگان، از ظالم‌ترین آدم‌ربایان در کهکشان شناخته می‌شدند.

۶- «خاکستری‌ها» در فیلم آسمان‌های تاریک (Dark Skies)

موجودات فضایی

بر اساس باورها، افسانه‌ها، فیلم‌های تخیلی و بسیاری از پرونده‌های حل نشده در زمینه ربایش انسان توسط موجودات فضایی ، می‌توان بیگانگان را موجوداتی فراتر از تصورات پیش‌بینی کرد. آن‌ها با دارا بودن علم و تکنولوژی بسیار پیشرفته، می‌توانند انسان‌ها را با نقشه‌های شوم خود سردرگم کنند. درست همانند آنچه که فیلم آسمان‌های تاریکی در تلاش است تا برای بیننده به تصویر بکشد! خانواده‌ای ۴ نفره در حومه‌ی شهر زندگی می‌کنند. وقوع اتفاقات عجیب و غریب و غیر قابل توضیح، والدین را به کار گذاشتن دوربین در سرتاسر خانه وادار می‌کند. به زودی مشخص می‌شود که پای فرازمینی ها در میان است. این خانواده برای رمزگشایی از این اتفاقات ترسناک، به سراغ مردی می‌روند که ادعا می‌کند با موجودات فضایی ارتباط دارد. توضیحات او درباره موجودات فضایی بدین گونه است که بیگانگان، علاقه‌ای به بر هم زدن جامعه نداشته و سعی می‌کنند با کنترل کردن اشخاص، آنان را همچون موش آزمایشگاهی تحت کنترل خود درآورند.

۷- «بیگانگان» در سریال تلویزیونی پرونده‌های ایکس (X Files)

موجودات فضایی

قسمت ۲۰ از فصل سوم سریال پرطرفدار پرونده‌های ایکس، به حضور بیگانگان در زمین اختصاص دارد. اتومبیل شخصی یک دختر و پسر جوان، در راه برگشت به خانه به طور ناگهانی متوقف می‌شود. در این زمان، یک گروه از بیگانگان خاکستری آنان ربوده و در ادامه، با گونه‌ای غول پیکر از بیگانگان فضایی رو به رو می‌شوند. شایعاتی وجود دارند که بیگانگان حضور یافته در این اپیزود از سریال را به عنوان موجوداتی واقعی معرفی می‌کنند!

۸- موجودات فضایی در فیلم «آتش در آسمان» (Fire in the Sky)

موجودات فضایی

همانند کتاب ارتباط (Communion)، فیلم آتش در آسمان نیز بر مبنای داستانی واقعی از ربودن انسان منتشر گردیده است. طرفداران این فیلم، مدعی هستند که فیلم آتش در آسمان، ترسناک‌ترین نوع برخورد موجودات فضایی را به تصویر کشانده است. بیگانگان این فیلم، از نوع بی‌رحم‌ترین فرازمینی ها بوده و در مقایسه با موجودات کتاب Communion، بسیار ترسناک‌تر هستند.

۹- بیگانگان در انیمیشن مریخ به مادر نیاز دارد (Mars Needs Moms)

موجودات فضایی

مریخ، به عنوان یکی از مهم‌ترین سیاره‌های منظومه شمسی شناخته می‌شود. بسیاری بر این باورند که سیاره سرخ، در گذشته پذیرای حیات بوده و بر همین اساس، داستان‌ها و افسانه‌های متعددی از موجودات مریخی روایت شده است. انیمیشن مذکور، یک گونه‌ی ترسناک از فرازمینی‌ ها را به شکلی متفاوت به تصویر می‌کشاند. میلو یک پسرک جوان است که با مادر خود رابطه‌ای صمیمانه ندارد. یک نسل ناشناخته از موجودات فضایی که در زیر پوسته سیاره مریخ زندگی می‌کنند، همواره به شکلی دقیق زندگی زمینیان را زیر نظر دارند. سرپرست مریخی‌ها، تصمیم دارد که مادرِ میلو را برای پرورش دادن نسل آینده ربات‌های مریخی مورد استفاده قرار دهد. یک شب، صحبت‌های میلو با مادرش بر سر قوانین خانه بالا گرفته و میلو به شدت عصبانی می‌شود. او در اوج عصبانیت به مادرش می‌گوید که زندگی او بدون مادرش ساده‌تر است. فردای آن شب، میلو برای عذرخواهی مادرش به اتاق می‌رود، اما در کمال تعجب متوجه می‌شود که او توسط فرازمینی ها ربوده شده است. مریخی‌ها سعی دارند که با منتقل کردن او به یک مجموعه زیرزمینی، ذهنش را به کلی تخلیه کنند و نسل جدیدی از ربات‌های پرورش‌دهنده را راه‌اندازی کنند.

۱۰- بیگانگان در فیلم «سانتا کلاوز مریخ را فتح می‌کند» (Santa Claus Conquers the Martians)

موجودات فضایی

این فیلم کمدی تخیلی، محصول سال ۱۹۶۴ میلادی، داستان جالبی از بیگانگان فضایی را روایت می‌کند. به نظر می‌رسد که ما انسان‌ها، تنها موجوداتی هستیم که عشق، احساس، دوست داشتن هم‌نوع و … را درک می‌کنیم. در بسیاری از فیلم‌ها، افسانه‌ها، پرونده‌های برخورد نزدیک و ..، شاهد برخوردهایی غیر احساسی و کاملا قاطعانه از بیگانگان هستیم. اما در فیلم فتح مریخ توسط بابانوئل، جریان اندکی متفاوت است! این بار موجودات فضایی مریخی با پوست سبز رنگ خود، بابانوئل را از زمین می‌ربایند تا کودکان مریخی هم بتوانند از او جوایز سال جدید دریافت کنند!

روایت پیدایش نسل انسان توسط موجودات فضایی در کتیبه‌های سومر باستان

۰۹ اردیبهشت ۹۶ ساعت ۲۱:۴۵

بر اساس ترجمه آثار بر جای مانده از کتیبه‌های ۲۰ هزار ساله‌‌ی تمدن سومر باستان، پیدایش نسل انسان توسط موجودات فضایی صورت گرفته است !

آیا تا به حال این سوال را از خود پرسیده‌اید که اصلی‌ترین علت پیدایش نسل انسان چیست؟ بر اساس باورهای مذهبی در ادیان مختلف، خالقی توانا و مسلط به تمامی علوم شناخته شده و شناخته نشده، انسان‌ را به عنوان اشرف مخلوقات به زمین فرستاد تا یک زندگی خداگونه را تجربه کنند. در بسیاری از متون و آثار بر جای مانده از ادیان مختلف، انسان‌ها همواره به مهربانی، کمک به هم‌نوع، بخشندگی و … تشویق شده‌اند.

کتیبه‌های سومر باستان، پیدایش نسل انسان را به بیگانگان فضایی نسبت می‌دهند!

با این وجود، همچنان ابتدا و منشاء آفرینش در هاله‌ای از ابهام قرار دارد. بر اساس چندین نوشته‌ی قدیمی بر روی کتیبه‌های باستانی، صدها هزار سال قبل و پیش از آنکه تاریخ‌نگاران، شروع به ثبت و ضبط رویدادهای تاریخی کنند، گروهی از فضانوردان از گونه‌های فرازمینی به سیاره ما سفر کرده‌اند. اولین گونه‌های بیگانگان فضایی، در خلیج فارس به زمین نشسته و ضمن سفر به قاره آفریقا، سفر استعماری خود را برای استخراج طلا از اعماق زمین آغاز کردند.

امروزه، دو دیدگاه کاملا متفاوت به نظریه پیدایش نسل انسان وجود دارد:

۱- گروهی از دانشمندان و افراد بر پایه باورهای “علمی” استدلال می‌کنند که حیات بر روی زمین، میلیون‌ها سال پیش از ابتدایی‌ترین ارگانیسم‌های زنده آغاز گردیده و اکنون به موجودی تکامل یافته و هوشمند با نام “انسان” تبدیل شده است.

پیدایش نسل انسان

۲- برخی دیگر، خلقت انسان را به مداخله “الهی” نسبت می‌دهند. پیدایش نسل انسان و شکل‌گیری حیات بر روی زمین، حاصل یک طراحی بی نقص از سوی “خدا” است. آفریننده‌ای قادر و توانا که انسان، زمین، خورشید و … به دست او خلق شده‌اند.

پیدایش نسل انسان

بر اساس متون مذهبی، انسان‌ها توسط خالقی فوق پیشرفته و توانا ایجاد شده‌اند، در اینجا توجه شما را به مواردی از آنان جلب می‌کنیم:

به عنوان یکی از نمونه‌های مذهبی، در کتاب پیدایش می‌خوانیم: (پیدایش ۱:۲۷)

پس خدا انسان را به صورت خود آفرید، او را به صورت خدا آفرید؛ ایشان را مرد و زن آفرید.

همانطور که پیش‌تر خواندیم، دو نظریه کاملا متفاوت برای نشانه‌های پیدایش نسل انسان بر روی زمین وجود دارد. از آن‌جا که جستجوی چندین ساله‌ی حیات بیگانه در سیارات فرازمینی بی‌فایده بوده است، این سوال پیش می‌آید که به راستی منشأ اصلی موجودات هوشمندی با نام “انسان” در کره زمین کجا یا چه چیزی است؟ چرا با وجود مطالعه و بررسی‌های چندین ساله بر عوامل پیدایش انسان در زمین و جستجوی حیات بیگانه در سایر نقاط کیهان، هنوز به پاسخی قاطع دست پیدا نکرد‌ه‌ایم؟

اگر به باورهای مذهبی بسنده کنیم، امکان اثبات چنین چیزی در ذهن‌های ما نمی‌گنجد؛ چرا که ما انسان‌ها در برابر یک آفریننده‌ی توانا و قادر، ظرفیتی بسیار محدود داشته و نمی‌توانیم توانایی‌های او را در ذهن خود به خوبی درک کنیم. با این وجود، بخش بزرگ و بسیار وسیعی از جمعیت ساکن بر روی کره زمین، صرف نظر از نوع ادیان یا مذاهب، به طور قطع بر یقین انسان را حاصل خلقتی بی نقص از سوی خداوند می‌دانند.

اما اگر در آینده‌ای دور یا نزدیک، نسل جدیدی از موجودات بیگانه کشف شوند، در این صورت آیا باز هم می‌توانیم خود را اشرف مخلوقات و موجودات برتر بنامیم؟

پیدایش نسل انسان

بسیاری از متون باستانی که بعدها قسمت‌هایی از آن به عنوان کتاب مقدس، متون ادیان مسیحیت را تشکیل دادند، پیدایش نسل انسان را به عنوان موجودی “خلق شده” معرفی می‌کنند. از طرفی در کتاب مقدس Popol Vuh از مایا‌ها، انسان به صورت “طراحی شده توسط موجوداتی دیگر” معرفی شده است.

خلقت انسان در قرآن کریم – سوره العلق:

به نام خداوند بخشنده و مهربان
بخوان به نام پروردگارت که آفرید (۱)
انسان را از علق آفرید (۲)
بخوان و پروردگار تو کریمترین [کریمان] است (۳)
همان کس که به وسیله قلم آموخت (۴)
آنچه را که انسان نمى‏ دانست [بتدریج به او] آموخت (۵)

با دقت در سوره العلق از قرآن کریم، باز هم به نشانه‌هایی شگفت‌آور، از دخالت مستقیم خداوند در تکامل فهم و دانش انسان می‌رسیم. به واقع چنین نکات ریز و قابل تأملی، در بسیاری از متون مذهبی در ادیان مختلف به وضوح دیده می‌شوند.

از طرفی سوال دیگری که مطرح می‌شود این است که آیا می‌توان ارتباطی میان خداوند یکتا و خدایان مصر و یونان باستان پیدا کرد؟ شاید مطالعه‌ای بر کتیبه‌های باستانی از سومر باستان، بتوانند ما را در این زمینه راهنمایی کنند.

پیدایش نسل انسان

موجوداتی از تمدن‌های بیگانه در نقاط دور کیهان، علت اصلی پیدایش نسل انسان هستند! آیا اولین انسان‌ها، ساخته‌ی آنوناکی‌ها بوده‌اند؟ آیا ادعاهای مطرح شده در رابطه با بازگشت آنوناکی به زمین حقیقت دارد؟ چه اتفاقی خواهد افتاد اگر نوشته‌های باقی مانده از کتیبه‌های سومری حقیقت داشته باشند؟ اکنون توجه شما را به نوشته‌های زکریا سیتچین، به عنوان مترجم این کتیبه‌ها جلب می‌کنیم.

همه چیز از سیاره مرموز نیبیرو شروع می‌شود، سیاره‌ای که به عنوان سیاره ایکس شناخته شده و دارای مداری بیضی شکل در منظومه شمسی ماست. شکل گردش این سیاره به دور خورشید به گونه‌ای است که آن را هر ۳۶۰۰ سال یک بار، در نزدیک‌ترین نقطه از سیاره زمین قرار می‌دهد. ساکنین این سیاره دارای شکل و شمایلی مشابه با زمینیان بوده و به طور متوسط قد آنان ۲٫۵ متر است.

پیدایش نسل انسان

در حدود ۴۵۰ هزار سال قبل، ساکنین سیاره نیبیرو از وجود معادن بسیار غنی طلا، در سیاره زمین مطلع شدند. از این رو گروهی از مردان خود را برای یک سفر استعماری به زمین ارسال کرده و در خلیج فارس به زمین نشستند.

مسافرین زمین، تعداد ۸ شهر بزرگ را بر روی سیاره مادری ما ایجاد کردند. Enki که در باورهای سومریان باستان به عنوان خدای “علم” شناخته می‌شود، قسمت‌هایی از آرایش ژنتیکی نیبیرویی‌ها را بر روی موجودات زمینی اعمال کرد و از آنان گونه‌هایی هوشمند و پیشرفته را ساخت. علت اصلی طراحی چنین موجوداتی در آن زمان، استفاده از آن‌ها به عنوان کارگران معدنچی بوده است.

بر اساس نوشته‌های ترجمه شده از سوی زکریا سیتچین، شهرهای ساخته شده توسط بیگانگان، در جریان طوفان بزرگ (داستان حضرت نوح) در حدود ۳۰ هزار سال قبل، به کلی از بین رفتند.

پیدایش نسل انسان

بر اساس آثار بر جای مانده از گفته‌های سومریان باستان ، زمانی وجود داشت که در کره زمین هیچ انسانی به شکل موجودات امروزی وجود نداشت. هیچ خبری از تمدن و فناوری نبود و تنها ساکنین زمین، حیواناتی وحشی بودند. هزاران سال قبل، بیگانگان فضایی در قالب یک گروه ۵۰ نفره از آنوناکی‌ها به زمین آمدند. آن‌ها در حدود ۴۴۵ هزار سال قبل، از سیاره نیبیرو به زمین آمده و در خلیج فارس فرود آمدند.

گاه‌شمار آنوناکی – سفر به زمین (ترجمه از زکریا سیتچین)

۴۵۰ هزار سال پیش از میلاد مسیح

پس از جنگ‌هایی طولانی مدت، اتمسفر سیاره‌ی نیبیرو شروع به تخریب کرده و آن را به محیطی خصمانه برای زندگی تبدیل کرد. آنوناکی‌ها برای ترمیم آن به طلا احتیاج داشتند. بنابر گفته‌های محققین، ما انسان‌ها نیز می‌توانیم با استفاده از نانو ذرات طلا، لایه‌ی ازن را ترمیم کنیم.

۴۴۵ هزار سال پیش از میلاد مسیح

بیگانگان فرازمینی به زمین آمده و پایگاه خود را در اِریدو (محلی باستانی در جنوب میان‌رودان) مستقر ساختند تا در ادامه از خلیج فارس طلا استخراج کنند. این گروه به دست Enki، پسر Anu رهبری میشد.

۴۱۶ هزار سال پیش از میلاد مسیح

استخراج طلا با مشکل مواجه شد که در پی این اتفاق Anu همراه با پسر دیگرش با نام Enlil به زمین آمدند. آنو تصمیم گرفت که فرآیند استخراج طلا در آفریقا و در طی ماموریتی تحت عنوان Terran ادامه پیدا کند.

۴۰۰ هزار سال پیش از میلاد مسیح

در بین النهرین جنوبی تعداد ۷ کشور توسعه یافته بودند. از جمله مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به Sipar, Nippur و Shuruppak اشاره کرد. پس از آنکه فرآیند استخراج طلا به پایان رسید، با استفاده از سفینه‌هایی مخصوص آنان را به سیاره مادر ارسال کردند.

جالب است بدانید که در میان کتیبه‌های بر جای مانده از سومریان باستان، یک فهرست کاملا دقیق از تمامی پادشاهان زمین کشف گردیده که برخی از این پادشاه‌ها، چندین هزار سال بر زمین حکومت کرده‌اند!

پس از رانده شدن پادشاهی از بهشت به کره زمین، اولین پادشاه سومری در شهر اریدو، Alulim نام داشت. او در حدود ۲۸ هزار و ۸۰۰ سال حکومت کرد! Alaljar به عنوان پادشاه بعدی، ۳۶ هزار سال حاکمیت را بر عهده داشت و دو پادشاه بعدی در مجموع ۶۴ هزار و ۸۰۰ سال در زمین به حکومت پرداختند.

پیدایش نسل انسان

بررسی این اسناد باستانی، یک زمان تاریخی را توصیف می‌کنند که طی آن، موجوداتی ناشناخته برای هزاران سال در زمین حکم‌رانی کرده‌اند. در برخی موارد، خدایان آن‌ها برای چندین هزار سال در یک منطقه حکم‌رانی کرده‌اند؛ درست در زمانی که خدایان و انسان‌ها با همدیگر در زمین زندگی می‌کردند! نظر شما در این باره چیست؟ آیا به نظر شما این احتمال وجود دارد که هزاران سال قبل، گونه‌ای پیشرفته از موجودات بیگانه، منجر به پیدایش نسل انسان شده باشند؟