راهبان بودایی می‌توانند بدن خود را به منبعی از نور خالص تبدیل کنند!

بر اساس مدارک موجود، راهبان بودایی قادر به تبدیل بدن خود به منبعی از نور خالص هستند. جالب است بدانید که تنها در تبت و هند ۱۶۰ هزار سند از تبدیل‌شدن بدن راهبان بودایی به منبعی از نور و انرژی خالص وجود دارد،‌ اما این اتفاق چگونه رخ می‌دهد؟!

راهبان بودایی که در مناطقی مانند هند و تبت جمعیت متمرکزی دارند، به واسطه مهارت‌های شگفت‌انگیز خود در مراقبه و مدیتیشن معروف بوده و بسیاری از آن‌ها قادرند تا کارهایی که به اصطلاح عام معجزه خوانده می‌شود را انجام دهند. در همین رابطه جالب است بدانیم که در دو کشور ذکرشده تاکنون ۱۶۰ هزار مدرک مستند به ثبت رسیده که راهبان بودایی توانسته‌اند بدن خود را به منبع نور تبدیل کنند؛ کاری فوق‌العاده و غیرطبیعی که با تعریف عامه معجزه همخوانی دارد.

اصطلاح «بدن رنگین‌کمانی» (Rainbow Body) برای این حالت جسمی راهبان بودایی استفاده می‌شود و برای رسیدن به آن،‌ علاوه بر آماده کردن جسم و ذهن برای سال‌های سال، این افراد باید بدن خود را با پروراندن افکار محبت‌آمیز در ذهن، به گونه‌ای از قید و بندهای دنیا خارج کرده و آن را به نور تبدیل کنند.

راهبان بودایی می‌توانند بدن خود را به منبعی از نور خالص تبدیل کنند!

وجود حداقل ۱۶۰ هزار مدرک از تبدیل‌شدن بدن راهبان بودایی به نور تایید شده است.

تخمین زده می‌شود که هر ۵ سال یک‌بار، یکی از پیروان آموزش‌دیده آیین بودایی به این حد از مهارت می‌رسد تا چنین کاری را انجام دهد و گزارش شده که برای انجام آن، حدودا ۷ روز طول می‌کشد تا بدن شخص به تدریج کوچک شده و اصطلاحا به نور تجزیه شود و به گفته خود بوداییان،‌ به درجه‌ای بالاتر از وجود برسد.

نورانی شدن بدن راهبان بودایی از دید مکتب‌های دیگر

همانطور که انتظار می‌رود حالت بدن رنگینمانی در مکتب‌ها و آیین‌های دیگر هم شناخته شده است؛ به عنوان مثال در آیین تصوف که برخی از متخصصان آن را به اسم‌های عرفان اسلامی و ابعاد درونی اسلام هم می‌شناسند، این درجه از مهارت مراقبه، «مقدس‌ترین بدن» و «بدن آسمانی» نام‌گذاری شده است.

در مکتب تائوئیسم (Taoism) که متعلق به کشور چین است،‌ این حالت به اسم «بدن الماسی» شناخته می‌شود و از هر کس که به این درجه برسید، به عنوان فردی که به جاودانگی رسیده و یا کسی که بر روی ابرها راه می‌رود، یاد می‌کنند.

در کتاب‌ها و نوشته‌های موجود از آموزه‌ها، مکتب‌ها و فلسفه‌های مختلف هم مانند باورهای مصریان باستان، متخصصان تانترا و شکل‌های گوناگون و جهانی مراقبه هم از این کار راهبان بودایی به عناوین مختلفی یاد شده است.

بدن رنگین‌کمانی در عصر حاضر

با این تفاسیر تبدیل کردن بدن به منبعی از نور تنها مختص صدها و هزاران سال پیش نیست و شواهد مختلفی از اتفاق افتادن آن در سال‌های اخیر وجود دارد؛ در کنار شهادت‌های ثبت‌شده از مهارت‌های راهبان تبتی در این رابطه، یکی از مثال‌های موجود به کشیش معروف کاتولیک، فرانسیس تیسو (Francis Tiso) مربوط است که سرگذشت یک راهب بودایی اهل تبت به نام خنپو آچو (Khenpo Achö) که در سال ۱۹۹۸ درگذشت و داستان رسیدن این شخص به حالت بدن رنگین‌کمانی را ثبت کرد.

متخصص دیگری به نام دیوید استیندل (David Steindl) در سال ۲۰۰۲ رسما برای تحقیق در این رابطه تلاش‌هایی کرد و در یکی از مصاحبه‌هایش گفت که اگر اتفاقی که پیروان مسیحی از آن به نام رستاخیز مسیح یاد می‌کنند،‌ چیزی شبیه به پدیده بدن رنگین‌کمانی بوده، می‌توان گفت که این اتفاق تنها در ۲ هزار سال پیش رخ نداده است؛ بنابراین با در نظر گرفتن چنین درجه‌ای از مدیتیشن امکان این وجود دارد که دانشمندان با بخش جدیدی از توانایی‌های بشر آشنا شوند.

راهبان بودایی می‌توانند بدن خود را به منبعی از نور خالص تبدیل کنند!

جای دست یکی از راهبان مشهور بر روی سنگی در نپال که صدها سال پیش به حالت بدن رنگین‌کمانی رسید.

استیندل در جریان پژوهش خود با کشیش تیسو مصاحبه کرد و مشخص شد که چند روز قبل از مرگ خنپو آچو، راهبی که تیسو در مورد او مدرک جمع کرده بود،‌ رنگین‌کمان‌هایی بر روی خانه این فرد ظاهر شده بودند و پس از مرگ هم تعداد این رنگین‌کمان‌ها بیشتر شد.

تیسو با چشمان خود دیده بود که بدن آچو پس از مرگ نورانی‌تر شد و ظاهرش تغییر کرده بود؛ بنا به رسم پیروان آیین بودایی، جسد این راهب در پارچه پیچیده شد و بعد از جان دادن او، بدنش روز به روز کوچک‌تر می‌شد. این اتفاق تا چند روز ادامه داشت و ‌سرانجام گزارش شده بعد از روز هفتم هیچ اثری از بقایای خنپو آچو باقی نمانده است.

اتفاقی که برای این راهب افتاد در زمان خود توجه زیادی را جلب کرد و افراد سرشناسی در مورد آن نوشتند. یکی دیگر از راهبان بودایی که شاگرد فردی به نام دزوگچن رینپوچه (Dzogchen Rinpoche) بود هم اخیرا نوشته‌هایی را از مرگ استادش منتشر کرد؛ این راهب گفته است که در تاریخ ۱۱ نوامبر ۲۰۱۳ رینپوچه با شرایط مشابهی همانند آنچه برای خنپو آچو اتفاق افتاده، از دنیا رفته و دقیقا همان فرآیند کوچک شدن بدن و رسیدن به حالتی از جسم بدون اتم و سراسر نور برای او پیش آمده است.

این اتفاق یکی از آخرین موارد گزارش‌شده از پدیده بدن رنگین‌کمانی است که توجه به جزئیات و تعداد دفعات رخ دادن آن در گذشته،‌ ابهامات زیادی را که در مورد تاریخ بشریت و افراد تاثیر گذار آن در چند هزار سال اخیر آشکار می‌کند.

کشف ماده خودمونتاژ با قابلیت کنترل توسط نور

پژوهشگران دانشگاه ایالت کارولینای شمالی شیوه‌ای جدید برای استفاده از نور به منظور کنترل ترتیب تا خوردن ماده‌ی خودمونتاژ کشف کرده‌اند.

گویا آی تی – در گذشته شاهد ساخت و عرضه‌ی سازه‌هایی خود تا شونده‌ای بوده‌ایم که توسط نور کنترل می‌شده‌اند؛ این تکنیکی است که برای تبدیل صفحات مسطح به اشکال ۳بعدی مثل مکعب و هرم به خوبی جواب می‌دهد. دانشمندان در تلاش برای هوشمندتر کردن این مواد هوشمند شیوه‌ای جدید برای ساخت سازه‌های خود تاشونده‌ی پیچیده طراحی کرده‌اند؛ این کار از طریق تغییر رنگ نور و ”لولاها“ انجام می‌شود تا هر بخش از ماده به ترتیبی خاص تا بخورد.

پژوهش جدید با استفاده از یافته‌های قبلی ایالت کارولینای شمالی در سال ۲۰۱۱ انجام شده  یعنی زمانی که پژوهشگران اقدام به ساخت قالب‌های ۲بعدی کرده‌ بودند که در زمان قرارگیری در معرض اشعه‌ی مادون قرمز می‌توانستند خودشان را به فرم یک شکل ۳بعدی تا بزنند. کلید اصلی برای این کار وجود خطوط سیاه برجسته در لولاها بود که در مقایسه با مواد شفاف اطرفا خود، می‌توانستند انرژی زیادی را به خود جذب کرده و نهایتا قسمت مورد نظر از ماده را در نقطه‌ی مورد نظر دانشمندان قرار دهد. تیم پروژه با تنظیم ضخامت هر خط، قادر به کنترل سرعت و زاویه‌ی هر کدام از تا‌ها (چین‌ها) بود.

یکی از نقاط ضعف روش قبلی این بود که قرارگیری ماده‌ی مذکور در معرض نور باعث می‌شد که پروسه‌ی چین خوردن تاها همزمان شروع شود. حال پژوهشگران با استفاده از تغییر رنگ نور و لولاها، شیوه‌ی جدیدی برای کنترل ترتیب چین خوردن‌ها کشف کرده‌اند.

«مایکل دیکی» یکی از دست‌اندرکاران پژوهش در این مورد توضیح می‌دهد: ”یکی از چالش‌های قدیمی در این حوزه پیدا کردن راهی برای کنترل ترتیبی تبدیل شدن یک ورقه‌ی ۲بعدی به یک شئی ۳بعدی بود. هر کسی که تا به حال اوریگامی ساخته باشد –یا لباس‌هایش را تا زده باشد- تصدیق می‌کند که ترتیب تا خوردن‌ها فوق‌العاده مهم است.

سیستم جدید بر این اساس استوار است که رنگ‌های مختلف قادر به جذب طول‌ موج‌های مختلف نور با سرعت و شدت متفاوتی هستند. پژوهشگران با چاپ لولاها به رنگ‌های خاص جوهر می‌توانند ماده‌ را در معرض نور رنگی که باعث واکنش بعضی لولاها و نه همه‌ی آنها می‌شود، قرار دهند. برای مثال تصور کنید یک لولا زرد باشد و یکی دیگر آبی. تاباندن نور آبی روی شکل باعث می‌شود لولای زرد رنگ (و نه آبی رنگ) تا شود، زیرا جوهر آبی، نور آبی را جذب نخواهد کرد. در حالی که نور قرمز هر زمان که نیاز باشد لولای آبی‌ رنگ را فعال می‌کند.

این روش به تیم پژوهشگران اجازه می‌داد یک شکل ۳بعدی را با استفاده از نمایش منظم رقص نورهای مختلف ایجاد نموده و از سوی دیگر امکان کنترل زنجیره‌ای از چین‌ها بدون نیاز به تغییر رنگ هم فراهم می‌شد. رنگ‌های مختلف جوهر قادر به جذب طول موج‌های خاص با سرعت و شدت خاصی هستند به این معنی که یک لولا قادر به واکنش سریع بوده در حالی که یکی دیگر کار خود را به آهستگی و با سرعت کمتری دنبال می‌کند.

امکان تعریف مجموعه‌ای دقیق از دستورالعمل‌ها به مواد و سازه‌هایی که امکان تا شدن دارند گستره‌ی وسیعی از کاربردهای بالقوه‌ی دارد از جمله امکان ساخت ربات‌های هضم شدنی که بعد از بلعیده شدن با دریافت دستور باز شده (از حالت تا شدگی خارج شده) و وظیفه‌ی محول شده را در بدن انجام می‌دهند؛ ضمنا از این مواد می‌توان در ساخت صفحات‌های خورشیدی که بعد از ارسال به فضا به صورت خودکار باز خواهند شد هم می‌توان استفاده کرد.

این پژوهش تائیدی است بر درستی و صحت نظراتی که در این حوزه وجود دارد و ضمنا درها را به سوی کاربردهای بالقوه‌ای که با پروسه‌های ساده می‌توان آنها را انجام داد می‌گشاید. مردم به دلایل گوناگون به سازه‌هایی که خود قادر به باز شدن (خارج شدن از حالت تا شدگی) هستند علاقه دارند؛ برای مثال می‌توان اشیا مختلف را در بسته‌هایی صاف و مسطح به جایی دیگر ارسال کرد و شاهد اسمبل شدن آنها در مقصد بود. ضمنا از کاربرد گسترده‌ی آنها در صنایع پزشکی و الکترونیک هم نمی‌توان به سادگی چشم‌پوشی کرد.

این پژوهش در ژورنال Science Advances منتشر شده است. برای آِشنایی بیشتر با پژوهش مذکور این ویدئو را تماشا کنید.