۹ دلیل عجیب و علمی برای اینکه ما هنوز بیگانگان و موجودات فضایی را پیدا نکرده‌ایم

آیا تا به حال فکر کرده‌اید که چرا بعد از سال‌ها تحقیق و نظریه‌پردازی، ما هنوز موفق به ملاقات با بیگانگان و موجودات فضایی نشده‌ایم؟ در این مقاله، ۹ دلیل علمی و البته عجیب دانشمندان مختلف را بررسی خواهیم کرد.

۶۰ سال پیش، یک شب فیزیک‌دانی به اسم «انریکو فرمی» به آسمان نگاه کرد و پرسید: «بقیه کجا هستند؟» منظور او از این جمله، بیگانگان بودند. امروزه، دانشمندان می‌دانند که میلیون‌ها یا شاید میلیاردها سیاره وجود دارد که می‌توانند حامل زندگی باشند. در این صورت، چرا در طول تاریخ هیچ‌گاه این سیاره‌ها و ساکنان آنها با انسان‌ها و زمین ارتباط برقرار نکرده‌اند؟ شاید برخی علت این موضوع را گستردگی دنیا بدانند. یک فرضیه دیگر می‌تواند این باشد که بیگانگان و موجودات فرازمینی عمدا ما را نادیده می‌گیرند. حتی این احتمال وجود دارد که سایرین به شکلی غیر قابل برگشت، محکوم به نابودی خود شده‌اند. این موضوع می‌تواند دلایل بسیاری داشته باشد و احتمالا پاسخ هر کسی به آن متفاوت خواهد بود.

پاسخ سوال ما می‌تواند بسیار عجیب‌تر از چیزی باشد که بالاتر به آن اشاره کردیم. در ادامه، ۹ مورد از دلایلی را که دانشمندان در پاسخ به تناقض فرمی مطرح کرده‌اند، بررسی خواهیم کرد.

بیگانگان در اقیانوس‌های زیرزمینی مخفی شده‌اند

بیگانگان

اگر انسان‌ها امیدوارند با بیگانگان صحبت کنند، احتمالا به ابزاری برای شکستن یخ نیاز خواهند داشت. ما کاملا جدی صحبت می‌کنیم و این احتمال وجود دارد که موجودات فرازمینی، در اقیانوس‌های مخفی و در سیاره‌های یخ‌زده دفن شده باشند. فضانوردان می‌گویند اقیانوس‌های آب مایع سطحی، در اقمار مختلف منظومه شمسی وجود دارند و ممکن است بتوان آنها را در سراسر کهکشان راه شیری پیدا کرد.

یکی از فیزیک‌دانان ناسا به اسم «الن استرن» فکر می‌کند جهان‌های مخفی آبی مثل این‌ها می‌توانند مرحله‌ای عالی را برای تکامل زندگی فراهم کنند؛ حتی اگر شرایط سخت سطحی سبب آسیب زدن به آن سیاره‌ها شود. این فیزیک‌دان در گفتگویی با وب‌سایت اینترنتی «اسپیس» می‌گوید هیچ‌کدام از فاکتورها مثل «ضربه‌ها، شعله‌های خورشیدی، ابرنواختر نزدیک، مداری که در آن هستید، اینکه مگنتوسفر داشته باشید یا نه و اینکه اتمسفر، سمی باشد یا نه» برای زندگی زیرزمینی مهم نیستند.

اثر نداشتن هیچ‌کدام از موارد بالا بر روی زندگی موجودات فضایی می‌تواند خبر خوبی برای آنها باشد؛ اما به این معنی هم هست که ما هیچ‌گاه نمی‌توانیم با یک تلسکوپ، از این فاصله طولانی به تماشای آنها یا سیاره‌شان بپردازیم. آیا ممکن است آنها با ما ارتباط برقرار کنند؟ استرن چنین نظری ندارد و می‌گوید این مخلوقات در اعماق سیاره‌های دیگر زندگی می‌کنند؛ ما حتی نمی‌توانیم انتظارش را داشته باشیم که آنها بدانند آسمانی در بالای سرشان وجود دارد.

موجودات فرازمینی در ابرزمین‌ها زندانی شده‌اند

بیگانگان

با دیدن کلمه “super-Earth” یا همان ابر زمین نباید ذهن شما سمت کارتون‌ها و فیلم‌های سینمایی برود؛ در ستاره‌شناسی، این عبارت به نوعی از سیاره اشاره دارد که ۱۰ برابر بزرگتر از سیاره زمین است. وضعیت این سیاره‌ها به گونه‌ای است که می‌توانند شرایط لازم برای داشتن آب مایع را داشته باشند. این یعنی تکامل زندگی بیگانه در ابر زمین‌ها در سراسر جهان امکان‌پذیر است.

متاسفانه، ما احتمالا هیچ‌گاه با این موجودات ملاقات نخواهیم داشت. مطابق با یک مطالعه که نتایج آن در ماه آوریل سال جاری به انتشار رسید، سرعت گریز سیاره‌ای با ۱۰ برابر جرم زمین می‌تواند ۲٫۴ بار بیشتر از زمین باشد؛ موضوعی که ارسال راکت و مسافرت فضایی به آنها را تقریبا غیر ممکن می‌کند.

“Michael Hippke”، نویسنده این تحقیق و یکی از محققان وابسته به «رصدخانه زونه‌برگ» در آلمان، در گفتگویی با “Live Science” از هزینه بالای سفرهای فضایی به سیاره‌هایی که جرم بیشتری دارند، سخن گفت و اعلام کرد که بیگانگان حتی می‌توانند در سیاره خود نیز محبوس شده باشند.

نگاه ما اشتباه است؛ ربات‌ها همان بیگانگان هستند!

بیگانگان

انسان‌ها رادیو را در حدود ۱۹۰۰ میلادی ساختند؛ نخستین کامپیوتر در سال ۱۹۴۵ ساخته شد و حالا بشر قادر به ساخت ماشین‌ها و دستگاه‌های پیشرفته است که می‌توانند میلیاردها محاسبه را ظرف یک ثانیه انجام دهد. ما فاصله زیادی با ظهور کامل هوش مصنوعی نداریم و یکی از آینده‌نگران به نام «ست شوتاک» می‌گوید دلایل به اندازه‌ای کافی هستند که ما بخواهیم دیدگاه خود را برای جستجو تغییر داده و به دنبال بیگانگان هوشمند باشیم. به بیان ساده‌تر، ما باید به دنبال ماشین‌ها باشیم، نه مردان سبز کوچک.

شوستاک در خلال کنفرانس “Dent:Space” که سال ۲۰۱۶ در سان فرانسیسکو برگزار شده بود، گفت ما می‌توانیم متوجه هر جامعه‌ای از بیگانه‌ها شویم که رادیو را اختراع می‌کند:

آنها جانشینان رادیو را هم اختراع می‌کنند و من فکر می‌کنم این موضوع اهمیت بالایی دارد زیرا جاشین آنها، ماشین‌ها هستند.

این کارشناس می‌گوید اجتماعی واقعا پیشرفته از بیگانه‌ها احتمالا از ربات‌های بسیار هوشمند تشکیل شده باشد و این موضوع می‌تواند جهت تحقیقات ما را تغییر دهد. به عقیده شوتاک، به جای آنکه ما تمام منابع خود را صرف پیدا کردن سیاره‌های قابل سکونت کنیم، باید به دنبال جایی باشیم که بیشتر برای ماشین‌ها جذاب است؛ به عنوان مثال، مکان‌هایی با انرژی فراوان مانند مرکز کهکشان‌ها.

ما پیش‌تر موجودات بیگانه را پیدا کرده‌ایم (اما متوجه نشده‌ایم)

بیگانگان

در فرهنگ ما، کلمه «بیگانه» یا «آدم فضایی»، تصویری از یک موجود شبیه انسان با کله‌ای بزرگ و طاس را در ذهن شما ایجاد می‌کند. این موضوع شاید در مورد هالیوود صدق کند؛ اما گروهی کوچک از محققان اسپانیایی می‌گویند تصویری که در اینجا ضمیمه شده، دیدگاه ما و زمینه جستجو در مورد موجودات فضایی را به کلی تغییر خواهد داد.

در یک مطالعه کوچک، محققان از ۱۳۷ نفر خواستند تا به تصاویری از زمین نگاه کرده و به دنبال نشانه‌هایی از موجودات فضایی یا سازه‌هایی باشند که احتمالا به دست آنها ساخته شده است. در میان این تصاویر، آنها مردی مخفی را در لباس یک گوریل پیدا کردند که اندازه کوچکی داشت. از آنجایی که اکثر افراد با دیدگاهی که پیش‌تر در مورد موجودات فضایی داشتند، به دنبال نشانه‌های آنها بودند، متوجه وجود این مرد نشده و تنها ۳۰ درصد از افراد، آن را شناسایی کرده بودند.

محققان می‌گویند در واقعیت، احتمالا موجودات فضایی هیچ شباهتی به میمون‌ها نخواهند داشت و احتمالا ما قادر نخواهیم بود آنها را به کمک نور یا امواج صوتی شناسایی کنیم. با این تفاسیر، این مطالعه چه چیزی را بیان می‌کند؟ اساسا، این تصور و دیدگاه ماست که جستجو برای خارجی‌ها را محدود می‌کند. اگر نگرش خود را گسترش ندهیم، متوجه شواهد موجود نخواهیم شد.

انسان‌ها تمام بیگانگان را خواهند کشت (یا شاید کشته باشند)

بیگانگان

«هر اندازه که ما به پیدا کردن موجودات فضایی نزدیک‌تر می‌شویم، به نابود کردن آنها هم نزدیک‌تر خواهیم شد.» این احتمال در مورد موجودات بیگانه توسط فیزیک‌دان تئوری، «الکساندر برزین» مطرح شده است.

برزین می‌گوید هر تمدن با توانایی کاوش در ماورای منظومه شمسی خود، باید در مسیر توسعه و رشد بدون محدودیت باشد و آنگونه که ما روی زمین می‌دانیم، توسعه اغلب در قالب هزینه شدن چیزهای کوچکتر انجام می‌شود. برزین معتقد است ذهین «اول من» احتمالا در مواجهه با موجودان بیگانه پایان نخواهد یافت.

این فیزیکدان در مقاله‌ای که مارس سال جاری میلادی برای نشریه “arXiv.org” نوشته بود، گفت «چه می‌شود اگر نخستین موجوداتی که به قابلیت سفر بین ستاره‌ای دست یافتند، سایرین را برای تبدیل آنها به سوخت خود برای توسعه بیشتر، ریشه‌کن کنند؟ من به این موضوع اشاره نمی‌کنم که یک تمدن بسیار توسعه‌یافته بخواهد به صورت آگاهانه، فرم‌های دیگری از زندگی را نابود کند. [در مقابل] اغلب آنها به این موضوع توجهی نخواهند کرد؛ مثل گروهی از سازندگان که هنگام تخریب یک خانه به منظور ساخت یک ملک جدید، توجهی به تخریب شدن لانه مورچه‌ها ندارند. در حقیقت، آنها هیچ انگیزه‌ای برای حفاظت از آن ندارند.»

بیگانگان موجب تغییرات آب‌و‌هوایی در سیاره خود شده‌اند و مرده‌اند

بیگانگان

هنگامی که جمعیتی منابع موجود را با سرعتی بالاتر از توانایی سیاره آنها در تامین دوباره این منابع می‌سوازند، فاجعه پدیدار می‌شود. ما به اندازه کافی در این مورد اطلاعات داریم و می‌دانیم که شرایط آب و هوایی در زمین با چه سرعتی در حال تغییر است. با این اوصاف، آیا این احتمال وجود ندارد که تمدنی پیشرفته از موجودات بیگانه نیز همین وضعیت را در سیاره خود به وجود آورده و با مشکلات ناشی از آن، دست و پنجه نرم کنند؟

یکی از اخترفیزیکدان‌ها به نام «آدام فرانک» نه‌تنها چنین اتفاقی را غیر ممکن نمی‌داند، بلکه شدیدا به محتمل بودن آن باور دارد. این محقق در اوایل سال جاری میلادی، مجموعه‌ای از مدل‌های ریاضی را به اجرا درآورد تا چگونگی ترقی کردن و نابود شدن یک تمدن فضایی فرضی را با تبدیل منابع به انرژی، بررسی کند. خبر بد این است که در سه مورد از چهار سناریوی در نظر گرفته شده، این جامعه از هم پاشید و اغلب جمعیت آن مرد و فقط در سناریوی آخر بود که به محض درک مشکل، جامعه با روی آوردن به انرژی‌های پایدار، نجات پیدا کرد. این یعنی اگر بیگانگان واقعا وجود داشته باشند، ممکن است پیش از آنکه ما با آنها ملاقات کنیم، به دست خودشان نابود شده باشند.

در زمان و فضای کیهانی، شما برنده و بازنده خواهید داشت؛ افرادی که متوجه جریان موجود شده و راهی برای عبور از آن پیدا کرده‌اند در برابر افرادی که در این کار موفق نبوده‌اند. سوال این است که ما می‌خواهیم در کدام دسته باشیم؟

سرعت تکامل آنها به اندازه کافی سریع نیست (و مرده‌اند)

بیگانگان

یکی دیگر از دلایلی که مانع ملاقات ما با موجودات فضایی شده است، می‌تواند سرعت پایین تکامل آنها و مردن‌شان باشد. شاید دنیا پر از سیاره‌هایی باشد که محلی مناسبی برای زندگی هستند؛ اما این موضوع نمی‌تواند تضمینی برای زنده ماندن تمدن‌ها و تکامل آنها باشد. مطابق با مطالعه‌ای که سال ۲۰۱۶ در دانشگاه ملی استرالیا انجام شد، سیاره‌های مرطوب و سنگی مثل زمین شرایط اولیه پایداری برای زندگی ندارند. به همین جهت اگر موجودات خارجی به زندگی و تکامل در چنین دنیایی امید داشته باشند، شرایط بسیار محدودی برای تکامل خواهند داشت.

بین پالس‌های گرمای اولیه، انجمادها و تنوع مواد بخارشدنی و گازهای گلخانه‌ای، حفظ زندگی بر روی سیاره‌ای مرطوب و سنگی مثل زمین، مانند راندن یک گاو وحشی است؛ اغلب افراد سقوط می‌کنند. احتمالا زندگی در جهان عالم نادر است؛ نه به خاطر اینکه شروع آن دشوار باشد، بلکه حفظ زندگی و محیط‌های قابل سکونت در چند میلیارد سال اولیه، بسیار دشوار خواهد بود.

انرژی تاریک در حال جدا کردن ما از یکدیگر است

بیگانگان

عالم در حال گسترش است؛ این کار به آرامی انجام می‌شود، ولی ما در مورد آن مطمئن هستیم. کهکشان‌ها در حال جدا شدن از یکدیگر هستند و همواره ستاره‌ها در نظر ما کم‌نورتر می‌شوند. دانشمندان، تمام این اتفاقات را در نتیجه نوع مرموز و ناشناخته‌ای از انرژی دانسته و از آن به عنوان «انرژی تاریک» یاد می‌کنند. دانشمندان حدس می‌زنند طی چند تریلیون سال آینده، انرژی تاریک، جهان را به اندازه‌ای بسط خواهد داد که زمینی‌ها دیگر قادر به مشاهده نور کهکشان‌های دورتر نباشند.

«دن هوپر»، اخترفیزیک‌دان «آزمایشگاه فرمی» در ایالت ایلینوی آمریکا، در مطالعه‌ای پیرامون انرژی تاریک این‌گونه می‌نویسد:

نه‌تنه ستاره‌ها غیر قابل رویت می‌شوند، بلکه دیگر به آنها دسترسی نخواهیم داشت.

این یعنی ما در یک موقعیت ضرب الاجلی برای پیدا کردن موجودان بیگانه قرار داریم و برای اینکه در مورد انرژی تاریک جلوتر از آنها باشیم، باید تمدن خود را پیش از آنکه همه چیز از بین برود، هر اندازه که می‌توانیم در کهکشان‌های دیگر گسترش دهیم. البته انجام چنین کاری ساده نخواهد بود و هوپر می‌گوید این کار احتمالا «شامل بازچینی ستاره‌ها هم می‌شود.»

یک دیدگاه متفاوت؛ خود ما بیگانگان هستیم!

بیگانگان

اگر امروز از خانه خود خارج شدید، یک بیگانه دیده‌اید. همسایه کناری شما؟ او هم بیگانه است. والدین و برادران و خواهران چطور؟ آنها نیز همگی بیگانه هستند.

این‌ مفاهیم که با دگرزیست‌شناسی ارتباط دارند، بخشی از «فرضیه پان اسپرمیا» بودند که بیان کردیم. به صورت خلاصه، این فرضیه «معتقد است زندگی در جایی به وجود نمی‌آید، بلکه همواره در جهان وجود داشته و بذرهای آن در جای‌جای جهان هستی پراکنده شده است.»ویکیپدیا طرفداران این فرضیه می‌گویند این بذرها به وسیله شهاب سنگ‌هایی که حامل باکتری‌ها بوده‌اند، از دنیایی دیگر وارد زمین شده‌اند.

طرفداران این نظریه همچنین معتقدند بذر انسان‌ها، خوکچه خزه‌ای و هشت‌پا از کهکشان‌های دیگر به اینجا آمده است؛ اما هیچ مدرک محکمی را برای اثبات این ادعا ندارند. اینجا یک سوالی مهم مطرح می‌شود که می‌تواند استدلال این دسته از افراد را نقض کند: اگر باکتری‌های حامل DNA انسانی در سیاره‌های نزدیک دیگر تکامل پیدا کرده‌اند، چرا رد پای انسان در جایی جز زمین پیدا نشده است؟ اگر حتی ما این فرضیه را باور کنیم، باز هم به کمک آن نمی‌توان جوابی به پارادوکس فرمی داد!

بازدید موجودات بیگانه از زمین؛ افشاگری یک مقام سابق پنتاگون، ما تنها نیستیم

یکی از مقامات سابق و رسمی آمریکایی که در پروژه شناسایی یوفوها حضور داشته، ادعا می‌کند که ما تنها نیستیم و موجودات بیگانه بارها از زمین بازدید کرده‌اند.

لوییس الیزوندو (Luis Elizondo)، یک مقام سابق پنتاگون، پروژه دولتی محرمانه‌ای را برای شناسایی و رهگیری اشیای ناشناس پرنده یا بشقاب پرنده‌ها مدیریت می‌کرد. وی اعتقاد دارد که موجودات بیگانه وجود دارند و به سیاره ما نیز آمده‌اند. در سوابق منتشر شده از برنامه شناسایی تهدید هوافضایی پیشرفته، گزارش‌های زیادی از برخورد با هواگردهای ناشناس دیده می‌شود. الیزوندو که اداره این برنامه ۲۲ میلیون دلاری را بر عهده داشت، معتقد است که این هواگردهای بیگانه برای بازدید از زمین به سیاره ما آمده‌اند و ما تنها نیستیم.

اخیرا اعتراضات زیادی به پنهان‌کاری بیش از حد و  سرمایه‌های زیادی که روی این پروژه انجام شده بود، صورت گرفت. سرمایه‌گذاری ۲۲ میلیون دلاری بر روی برنامه مذکور در سال ۲۰۱۲ قطع شد و الیزوندو نیز در ماه اکتبر به دلیل فشارهای وارد شده از کار در وزارت دفاع آمریکا استعفا داد.

به گفته وی، یوفوهای مشاهده شده دارای ویژگی‌هایی بودند که تا به امروز نه در فهرست هواپیماهای ایالات متحده آمریکا و نه در فهرست دارایی هیچ کشور دیگری وجود نداشته است. این هواگردها، خدمات پرواز مشخص و نیروی محرکه واضحی نداشتند و در مسیرهایی که خیلی مانورپذیر نبودند مانور می‌دادند.

یک نمونه از تجربیات مشکوک به برخورد با موجودات بیگانه

در بین مشاهدات یوفوها، گزارشی از خلبانان دو جنگنده سوپر هورنت نیروی دریایی آمریکا دیده می‌شود که در یک ماموریت آموزشی، یک یوفو را رویت کردند. آن‌ها در ۱۰۰ مایلی سن دیگو در اقیانوس آرام بودند که یک تماس رادیویی مبنی بر این که آیا سلاحی به همراه دارند یا خیر، دریافت کردند. این درخواست غیرعادی در سال ۲۰۰۴ از ناو دریایی پرینستون ارسال شد که دو هفته در حال ردیابی هواگردی ناشناخته بود.

موجودات بیگانه

دیوید فریور (David Fravor) و جیم اسلایت (Jim Slaight)، فقط موشک‌های مشقی به همراه داشتند ولی به آن‌ها دستور داده شد تا پرنده‌هایی که ناگهان در ارتفاع ۸۰ هزار پایی ظاهر شده و سپس در افق دریا محو شدند را بررسی کنند.

فریور به سمت این شی ناشناس پرنده رفت و در آن زمان، هواگرد برای دیدنش بالا آمد و ناگهان با سرعت خارق‌العاده‌ای از او دور شد. این پرنده عجیب، بال یا موتور نداشت و مسافت یک مایل را در ثانیه‌ای پیمود. به گونه‌ای که حتی از سریع‌ترین جت‌های نظامی ارتش آمریکا نیز به سادگی سبقت می‌گرفت. این فرمانده نیروی دریایی به تازگی در مصاحبه‌ای اظهار کرد که مطمئنم آن هواگرد به این دنیا تعلق نداشت و متعلق به موجودات به بیگانه بود.

ویدیوی مشاهده یوفو توسط خلبانان نیروی دریایی آمریکا

ناسا با کمک هوش مصنوعی گوگل، از کشف منظومه ستاره ای کپلر-۹۰ خبر داد!

تلسکوپ فضایی کپلر ناسا با کمک هوش مصنوعی گوگل، موفق به کشف منظومه ستاره ای کپلر-۹۰ شد؛ منظومه‌ای که شباهت بسیاری به منظومه شمسی دارد!

همانطور که وعده داده شد، لحظاتی پیش کنفرانس آژانس فضایی ناسا در رابطه با اکتشاف جدید تلسکوپ فضایی کپلر منتشر شد. همزمان با اعلام زمان‌بندی این کنفرانس، شایعات و گمانه‌زنی‌ها پیرامون این رویداد قوت گرفت و تیتر اول رسانه‌های مختلف را به خود اختصاص داد.

آژانس فضایی ناسا، لحظاتی پیش از کشف منظومه ستاره ای کپلر-۹۰ (Kepler-90) خبر داد؛ منظومه‌ای که تعداد سیارات آن با منظومه شمسی برابری می‌کند.

این اکتشاف جدید نشان می‌دهد که سامانه‌هایی مشابه با منظومه شمسی، ممکن است در هر نقطه دیگری از کیهان نیز وجود داشته باشند. ستاره کپلر-۹۰ و سیستم خورشیدی مربوط به آن، تماما توسط تلسکوپ فضایی کپلر کشف شده‌اند و همکاری ناسا با سیستم هوش مصنوعی گوگل، ۲ جهان جدید از این منظومه ستاره‌ای را معرفی می‌کند.

کپلر-۹۰، نام ستاره‌ای از نوع G در فاصله ۲۵۴۵ سال نوری زمین است که در صورت فلکی اژدها (Draco) واقع شده و به عنوان جدیدترین اکتشاف تلسکوپ فضایی کپلر به شمار می‌رود. شیوه انجام کار بدین صورت است که تلسکوپ فضایی کپلر، داده‌های خود را به زمین ارسال و کامپیوتری مجهز به هوش مصنوعی، سیگنال‌های دریافتی را آنالیز می‌کند. طی این دستاورد، دو سیاره جدید در منظومه ستاره ای کپلر-۹۰ کشف شد که ویژگی‌های آنان جالب توجه هستند.

منظومه ستاره ای کپلر-90

این نشان می‌دهد که آنالیز داده‌ها به کمک سیستم هوش مصنوعی، شانس اکتشاف سیارات فراخورشیدی با ویژگی‌های مناسب برای حیات را افزایش می‌دهد. تلسکوپ فضایی کپلر در طول فعالیت ۴ سال اخیر خود، بیش از ۳۵ هزار سیگنال احتمالی مربوط به سیارات فراخورشیدی را کشف کرده است؛ این رقم بسیار بیشتر از آن چیزی‌ست که بتوان آن را بدون استفاده از هوش مصنوعی مورد بررسی قرار داد. در همین راستا، پاول هرتز (Paul Hertz) به عنوان مدیر بخش اخترفیزیکدانان در مرکز ناسا اظهار کرد:

همانطور که انتظار می‌رفت، اکتشافات هیجان‌انگیزی در میان داده‌های ارسالی تلسکوپ فضایی کپلر به زمین ارسال شده است. امروز با استفاده از ابزاری مناسب (هوش مصنوعی)، می‌توان آن‌ها را با دقت بسیار بیشتری مورد تحلیل و بررسی قرار داد. این اکتشاف نشان می‌دهد که داده‌های ما، در آینده‌ همانند گنجینه‌ای گرانبها توسط سایر محققان مورد استفاده قرار خواهد گرفت.

آندره وندربرگ (Andrew Vanderburg)، دانشمند فوق دکترای ستاره‌شناسی در ناسا در رابطه با این اکتشاف جدید اظهار کرد که در صورت عدم کشف سامانه دیگری همانند منظومه شمسی، به شدت غافل‌گیر می‌شد؛ چرا که احتمالا وجود چنین منظومه‌هایی در سایر نقاط کیهان امری رایج و معمولی خواهد بود. در واقع می‌توان گفت که این اکتشاف، احتمالا آخرین مورد از آن نخواهد بود و بر همین اساس، منظومه شمسی را نمی‌توان یک سامانه نادر در دنیا به شمار آورد.

منظومه ستاره ای کپلر-90

در واقع، سیستم ستاره ای کپلر-۹۰ ممکن است سیارات بیشتری را در خود جای داده باشد که هنوز قادر به تشخیص آن نیستیم. با این حال، هنوز به طور دقیق مشخص نیست که کدام یک از این سیارات بزرگ‌تر هستند.

سیارات در منظومه ستاره ای کپلر-۹۰ بسیار نزدیک به هم بوده و در عین حال کاملا هم پایدار هستند. به بیان دیگر، منظومه ستاره‌ ای کپلر-۹۰ را می‌توان یک نسخه کوچک‌تر از منظومه شمسی به شمار آورد. در فضای داخلی این منظومه، سیارات کوچک‌تر و در فضای خارجی آن، سیاراتی بزرگ‌تر قرار گرفته‌اند؛ با این تفاوت که فواصل این سیاره‌ها بسیار نزدیک به هم است.

کپلر-۹۰ احتمالا سامانه‌ای مناسب برای جستجوی حیات نیست. اما اکتشاف این منظومه ۸ سیاره‌ای، شانس موفقیت در جستجوی حیات بیگانه را بر حسب تعداد خود افزایش می‌دهد؛ چرا که در پهنه گیتی، تعداد سیارات فراخورشیدی بسیار بیشتر از تصورات پیشین ما هستند.

سیاره کپلر-۹۰ آی (Kepler-90i)، یک دنیای جالب توجه و بسیار داغ است که هر ۱۴٫۴ روز یک بار در مدار ستاره خود گردش می‌کند. علاوه بر این، ستاره‌شناسان یک سیاره دیگر را نیز در مدار ستاره کپلر-۸۰ (Kepler-80) کشف کرده‌اند.

منظومه ستاره ای کپلر-90

این سیارات درست همانند هزاران سیاره دیگر، با تماشای آسمان توسط تلسکوپ فضایی کپلر کشف شده‌اند. زمانی که سیارات از مقابل ستاره خوب عبور می‌کنند، بخشی از روشنایی ستاره افت می‌کند و همین امر دانشمندان را در شناخت سرعت و مشخصه‌های سیارات آنان یاری می‌کند.

بخش مهمی از این روند، به تشخیص الگوها بستگی دارد که تا پیش از این، توسط آنالیز دستی داده‌ها صورت می‌گرفت. اما یافته‌های جدید، حاصل همکاری ناسا و هوش مصنوعی گوگل هستند که با دقت بسیار بیشتری به تحلیل داده‌های جمع‌آوری شده می‌پردازد. این اولین بار است که شبکه‌های عصبی، برای کشف سیارات فراخورشیدی در داده‌های کپلر مورد استفاده قرار می‌گیرد.

دانشمندان امیدوارند که با استفاده از تکنولوژی مشابه با آن، بتوانند سایر مجموعه داده‌های کپلر یا سایر تلسکوپ‌ها را مورد بررسی قرار دهد. تلسکوپ فضایی کپلر در طی فعالیت چندین ساله خود، مجموعه‌ای از داده‌ها را به زمین مخابره کرده که بسیاری از آنان، حاوی اطلاعاتی بسیار مفید از سیارات احتمالی هستند.

فیلم لو رفته ناسا از پرواز یوفو در نزدیکی ایستگاه فضایی بین المللی

۲۹ اردیبهشت ۹۶ ساعت ۲۱:۳۶

فضانوردان طی یک پیاده‌روری فضایی، متوجه پرواز یوفو در نزدیکی ایستگاه فضایی بین المللی شده و ویدیویی از آن را به زمین مخابره کردند!

دو فضانوردی که در فضای بیرونی ایستگاه بودند، متوجه پرواز یوفو در نزدیکی ایستگاه فضایی بین المللی شده و ویدیویی از آن را به زمین فرستادند. در این فایل ویدیویی، تعداد ۳ بشقاب پرنده به چشم می‌آیند که تماشای آنان شما را شگفت‌زده خواهد کرد.

پرواز یوفو در نزدیکی ایستگاه فضایی بین المللی برای فضانوردان نیز تعجب‌آور بوده است!

فایل ویدیویی زیر که قسمت کوچکی از گزارش ۳۰ دقیقه‌ای فضانوردان است، تعداد ۳ شی ناشناس پرنده را نشان می‌دهد که تاکنون توجه طیف وسیعی از یوفولوژیست‌ها را به خود جلب نموده و منجر به طرح سوالاتی جدی می‌گردد. فضانوردان با دیدن پرواز یوفو در نزدیکی ایستگاه فضایی بین المللی مات و مبهوت شده و دیدن این بشقاب پرنده ها برای آنان نیز دور از انتظار بوده است. نکته جالب در مورد این پیاده‌روری فضایی این است که هم فضانوردان و هم یوفوها از دیدن همدیگر تعجب کرده و واکنش نشان می‌دهند!

فضانوردی که با استفاده از دوربین مخصوص، در حال فیلم‌برداری است، با دیدن این اشیای پرنده ناشناس تعادل حفظ دوربین را از دست داده و آن را در حالت شناور رها می‌کند. جالب اینکه ۲ بشقاب پرنده نمایش داده شده در این فایل ویدیویی، با حرکت سریع این فضانورد، به سرعت واکنش نشان داده و مسیر پرواز خود را تغییر می‌دهند.

مخالفان این نظریه بر این باورند که اشیای قابل مشاهده در این فایل ویدیویی، گرد و غبار موجود در فضا هستند که با قرار گرفتن در معرض نور خورشید، چنین انعکاسی را از خود نشان می‌دهند.

اما آقای وارینگ (Mr Waring)، به عنوان یکی از یوفولوژیست‌های مطرح، ادعای مخالفان را زیر سوال برده و در این باره می‌گوید:

با دقت در این ویدیو، من سریعا متوجه حرکات اشیای سفید رنگی شدم که کوچک و در اندازه‌ی هواپیماهای بدون سرنشین بودند. تعداد دیگری از آنان در اندازه‌ای کوچک‌تر بوده و حرکاتی زیگزاگی را از خود نشان می‌دهند. به نظر می‌رسد که این اشیا، کاملا کنترل شده بوده و متعلق به موجوداتی غیر زمینی هستند.