سازمان فضایی روسیه در سال 2031 فضانورد به ماه اعزام می‌کند

اعزام فضانورد به ماه


سازمان فضایی روسیه قصد دارد در سال 2031 و 2032 طی دو ماموریت فضانورد به ماه اعزام کند. فضانوردان روسی که به ماه سفر خواهند کرد در کنار فعالیت‌های عادی خود وظیفه دارند دستورهای آکادمی علوم روسیه را نیز انجام دهند.

در سال 1969 برای نخستین بار نیل آرمسترانگ در ماموریت آپولو 11 روی ماه فرود آمد که به واسطه آن سال‌ها آمریکا این رویداد را مظهری از برتری قدرت خود نسبت به روسیه می‌دانست، اما حالا کشور روسیه قصد دارد در سال 2031 برای نخستین بار در تاریخ فضانوردی خود، فضانورد به ماه اعزام کند. فضانوردان روسی که به ماه سفر خواهند کرد در کنار فعالیت‌های خود وظیفه دارند دستورهای آکادمی علوم روسیه را نیز انجام دهند.

فضانورد به ماه

برنامه فضایی اعزام فضانورد به ماه

روسیه علاوه بر این‌که در سال 2031 فضانورد به ماه می‌فرستد، قصد دارد در سال 2032 نیز به همراه یک ماه‌پیما گروه دیگری از فضانوردان را به ماه بفرستد تا بتوانند این ماه پیمای روسی را روی سطح ماه آزمایش کنند. بر اساس اعلام سازمان فضایی روسیه، فضانوردان با استفاده از این ماه پیما می‌توانند مسافت‌های زیادی را بر سطح ماه بپیمایند و به راحتی سطح آن را بررسی کنند. همچنین روسیه قصد دارد در سال 2034 یک مقر پیشرفته را در ماه بسازد که در سال 2035 به بهره‌برداری می‌رسد. اخیرا ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه از تکمیل شدن فضاپیمای Federatsiya خبر داد که در کنار آن مراحل ساخت موشکی مخصوص برای اعزام فضانورد به ماه نیز به زودی شروع می‌شود.

یوساکو مائزاوا نخستین مسافر ماه خواهد بود

27 شهریور 97 ساعت 21:50

یوساکو مائزاوا (Yusaku Maezawa) نخستین مسافر اسپیس ایکس برای سفر به ماه خواهد بود. این خبر را ایلان ماسک در یک وب‌کست اعلام کرده است. اما مائزاوا چه زمانی به ماه سفر می‌کند؟

طی برنامه‌ای زنده که از مقر اسپیس ایکس پخش شد، ایلان ماسک سرانجام نخستین مسافر برای سفر به دور ماه را معرفی کرد. این میلاردر و کارآفرین ژاپنی در برنامه زنده اسپیس گفت «سرانجام می‌توانم بگویم که سفر به ماه را انتخاب کردم!»

مائزاوا اذعان داشت که تمام صندلی‌های اولین پرواز انسانی با Big Falcon Rocket را خریداری کرده است؛ یک سیستم حمل و نقل بین سیاره‌ای که به منظور ایجاد تمدن انسانی در مریخ طراحی شده است. این کارآفرین قصد دارد 6 تا 8 هنرمند دیگر را برای همراهی در سفر به دور ماه انتخاب کند. این افراد هنوز انتخاب نشده‌اند، اما بخشی از پروژه، آنها را در ساخت کارهایی با الهام از سفر قمری خود، بعد از بازگشت به زمین، درگیر خواهد کرد.

اگر از من می‌شنوید، لطفا بگویید بله و دعوت من را قبول کنید. لطفا نه نگویید.

اسپیس ایکس هنوز میزان پول دریافتی از یوساکو مائزاوا را اعلام نکرده است، اما می‌گوید مبلغ قابل توجهی بوده و او، این پول را به عنوان سپرده نزد شرکت قرار داده است. ایلان ماسک نیز می‌گوید «او پول زیادی پرداخت کرده است که می‌تواند به کشتی [فضایی] و بوستر آن کمک کند.»

یوساکو مائزاوا ؛ نخستین توریست فضایی جهان

یوساکو مائزاوا در جوانی یک اسکیت‌باز و نوازنده طبل بوده و 20 سال پیش، شرکت مد Zozo را تاسیس کرده است. این میلیاردر حالا به عنوان یک مجموعه‌دار هنری، نامی برای خود دست و پا کرده است. سال گذشته، او بابت یکی از تابلوهایی که سال 1982 توسط ژان میشل باسکیت نقاشی شده بود، 110 میلیون دلار پرداخت کرد.

او گفت بعد از تفکر در مورد اثر هنری باسکیت که احتمالا بعد از سفر به فضا ترسیم شده بود، تحت تاثیر قرار گرفت که تعدادی از هنرمندان مشهور را در سفر به دور ماه با خود همراه کند:

یک روز، زمانی که به نقاشی او خیره شده بودم، فکر کردم «چه می‌شد اگر باسکیت به فضا رفته بود و ماه را می‌دید؟ [او] چه شاهکاری را می‌توانست خلق کند؟»

اگر تمام برنامه‌ها درست پیش روند، یوساکو مائزاوا و گروه هنرمند او می‌توانند نخستین توریست‌های ماه در طول تاریخ باشند. این میلیاردر ژاپنی گفت امیدوار است که گروه او شامل یک موسیقی‌دان، مجسمه‌ساز، نقاش، کارگردان، رقصنده، عکاس، معمار، رمان‌نویس و طراح مد باشد. او همچنین این پروژه را dearMoon# می‌نامد.

یوساکو مائزاوا

این ماموریت قرار است در سال 2023 انجام شود. هرچند، ایلان ماسک می‌گوید که در رابطه با این زمان مطمئن نیست:

اگر من نوعی گوی جادویی داشتم، دوست داشتم بدانم که همه چیز چقدر طول می‌کشد. شما باید تاریخی را تعیین کنید که در آن همه چیز درست پیش می‌رود. البته ما واقعیت داریم و در واقعیت، چیزها به درستی پیش نمی‌روند. معمولا موانع و مشکلات بسیاری وجود دارد.

ماسک اضافه کرد:

هیچ یقین 100 درصدی وجود ندارد که ما در دست‌یابی به این پرواز موفق باشیم…ولی ما در سریع‌ترین زمان و ایمن‌ترین شیوه، هرچیزی که انسان‌ها بتوانند برای این پرواز انجام دهند را انجام خواهیم داد.

ماسک از یوساکو مائزاوا به عنوان یک انسان فوق‌العاده شجاع یاد کرد و گفت او لایق شرکت در این پروژه است. ماسک همچنین این ماموریت را بسیار خطرناک دانست:

این [سفر] بسیار خطرناک خواهد بود. این [کار] قدم برداشتن در پارک نیست.

طراحی تکامل‌یافته BFR

یوساکو مائزاوا

در کنار معرفی اولین مسافر خصوصی برای سفر به ماه، ماسک در مورد طراحی جدید BFR نیز سخن گفت. این فضاپیما در عوض داشتن ارتفاعی 347 فوتی (105 متری)، 387 فوت (118 متر) ارتفاع خواهد داشت. در BFR علاوه بر بال‌های فعال‌کننده جلویی، از سه بال عقبی که همانند پدهای فرود عمل خواهند کرد، استفاده می‌شود.

فضاپیمای این سیستم حمل و نقل، بالای یک راکت تقویت‌کننده قرار گرفته و انتظار می‌رود حداکثر 100 نفر و 150 تن تدارکات را با خود حمل کند.

اسپیس ایکس حداقل تا زمان تکمیل یک محل جدید و بزرگ، مشغول نمونه‌سازی این فضاپیما در چادری به مساحت 20 هزار فوت مربع (1858 متر مربع) در بندرگاه لس آنجلس است. ماسک گفت که پیش از این، بخش اول این سیستم ساخته شده است. پروژه سفر به ماه، فوق‌العاده گران‌قیمت و جاه‌طلبانه بوده و ماسک می‌گوید هزینه توسعه کامل BFR، چیزی بین 2 تا 10 میلیارد دلار خواهد بود:

گفتن هزینه توسعه [این پروژه] دشوار است. من فکر می‌کنم تقریبا 5 میلیارد دلار.

یوساکو مائزاوا

پیش از این، در کنگره بین‌المللی هوانوردی 2017، ماسک به صورت عمومی در رابطه با سیستم حمل و نقل BFR صحبت کرده بود. اگرچه شکل ظاهری این فضاپیما دگرگون شده است، اما ماسک می‌گوید که اسپیس ایکس، هنوز «چند کانسپت» برای بخش داخلی دارد. ماسک در پاسخ به سوال وب‌سایت بیزنس اینسایدر در رابطه با طراحی بخش داخلی BFR، گفت «در جاذبه صفر، چه چیزی بیش از همه می‌تواند سرگرم‌کننده باشد؟ ما آن را خواهیم داشت»

متخصصان صنعت فضایی و افرادی که فعالیت‌های ماسک و شرکت اسپیس ایکس را دنبال می‌کنند، می‌گویند تا سال 2023 و زمانی که BFR نخستین سفر قمری خود را تجربه کند، احتمالا شاهد چند طرح دیگر برای این سیستم حمل و نقل خواهیم بود.

“Greg Autry”، رییس “Southern California Spaceflight Initiative”، طی گفتگویی با بیزنس اینسایدر گفت «من فکر می‌کنم که مشاهده این تغییرات، واقعا اتفاق درستی هستند چرا که معتقدم می‌توان حدس زد که که این [تغییرات] بر اساس توسعه و شبیه‌سازی‌های واقعی هستند.» هرچند، ماسک گفت که «این آخرین تکرار در طراحی معماری گسترده است.»

یوساکو مائزاوا

او همچنین اضافه کرد که اسپیس ایکس قصد دارد عمده تلاش‌های مهندسان شرکت را تا پایان سال جاری میلادی، در جهت BFR به کار گیرد و از رقابت در حال رشد در مسابقه فضایی خصوصی استقبال می‌کند.

چرا سال 2018 است و هیچ پایگاهی روی ماه وجود ندارد؟ ما باید یک [پایگاه] در آنجا داشته باشیم و بسیار سفر کنیم. – ایلان ماسک

استخراج آب از ماه ماموریت‌های فضایی را متحول خواهد کرد

این روزها بحث استخراج آب از ماه با جدیت بیشتری نسبت به گذشته دنبال می‌شود. اما علاوه بر جنبه‌های آشکار اهمیت وجود آب در قمر زمین، این موضوع درهای تازه‌ای را برای انجام ماموریت‌های فضایی خواهد گشود؛ چرا که آب در فضا می‌تواند نقش نفت را در تامین انرژی ایفا کند.

ادعای اخیر دانشمندان مبنی بر به دست آوردن شواهد محکم دال بر وجود آب منجمد شده در سطح کره ماه، موجبات خرسندی شیفتگان علوم فضایی و به ویژه طرفداران حفاری در ماه را پدید آورد. ظاهرا میزان یخ موجود در این قمر، بیش از تصورات پیشین است و مهم‌تر آنکه محققان مدعی‌اند از مکان اختفای این منابع ارزشمند نیز باخبرند؛ موضوعی که می‌تواند سبب تسهیل استخراج آب از ماه در آینده شود.

وجود این مایه حیات، لازمه‌ی انجام ماموریت‌های بلند مدت در ماه است و می‌توان آن را در آینده برای مصارفی چون آشامیدن، شستشو و پرورش گیاهان خوراکی در اقامتگاه‌های فضانوردان مورد استفاده قرار داد. اما شاید مهم‌ترین و آنی‌ترین کاربرد استخراج آب از ماه ، استفاده از آن برای تامین سوخت راکت‌ها باشد.

هیدروژن و اکسیژن اجزای سازنده آب را تشکیل می‌دهند و در حال حاضر همین دو عنصر، تامین کننده‌ی اصلی نیروی پیشرانه‌ی موشک‌ها هستند. بنابراین با استخراج آب از ماه و تامین هیدروژن و اکسیژن از این طریق، راکت‌ها نیازی به حمل تمامی سوخت مورد نیاز خود از زمین نخواهند داشت و به این ترتیب، هزینه اجرای ماموریت‌های فضایی به طرز قابل توجهی کاهش خواهد یافت.

استخراج آب از ماه

به گفته‌ی «جولی بریست» محقق انستیتو فضایی فلوریدا:

ایده این است که یک زنجیره تامین فرآورده‌های مختلف (از جمله آب و سوخت) در فضا ایجاد شود تا پیشروی در عمق فضا از یک ایستگاه به ایستگاه دیگر تسهیل گردد.

پرتاب یک راکت یا ماهواره از زمین به فضا، بسیار پر هزینه است؛ زیرا این امر مستلزم غلبه بر جاذبه‌ی سیاره‌ی ماست که نیروی پیشرانه‌ بسیاری را می‌طلبد. در واقع بخش اعظم وزن یک راکت را در زمان پرتاب، سوخت مورد نیاز آن برای رهایی از جاذبه‌ی زمین تشکیل می‌دهد. قاعدتا برای پیشروی هرچه بیشتر در عمق فضا نیز، پیشرانه‌ی افزون‌تر و صرف هزینه‌ی گزاف‌تری نیاز است.

اما اگر به جای حمل تمامی سوخت مورد نیاز، بتوان عمل سوخت‌گیری مجدد را در فضا و ایستگاه‌های احداث شده در آن انجام داد، چه تحولی ایجاد خواهد شد؟ پروفسور «جورج سوئرز» از دانشگاه معدن‌شناسی کلرادو موضوع را اینگونه تشبیه می‌کند که تصور کنید برای به جاده زدن و آغاز یک مسافرت طولانی؛ به دلیل عدم وجود پمپ بنزین در مسیر، نیاز به حمل تمامی سوخت مورد نیاز خود داشته باشید که قاعدتا چندان امکان‌پذیر نخواهد بود.

استخراج آب از ماه به همین دلیل بسیار اغواکننده است؛ چرا که این امر امکان احداث ایستگاه‌های سوخت‌رسانی فضایی در نزدیکی‌های این قمر یا مدار پایینی زمین را میسر می‌سازد.

هزینه انتقال این منابع سوخت از ماه به نقاط دیگر فضا، به هیچ وجه با هزینه حمل و جابه‌جایی سوخت از زمین قابل قیاس نیست؛ چرا که جاذبه در سطح ماه، یک ششم زمین است و غلبه بر آن، هزینه‌ی کمتری را می‌طلبد. سوئرز اخیرا هزینه احتمالی این نقل و انتقال را برآورد کرده و به این نتیجه رسیده است که انتقال آب از ماه به مدار پایینی زمین، 20 تا 30 درصد ارزان‌تر از انتقال آب از زمین به این مدار تمام خواهد شد؛ حتی با وجود اینکه فاصله ماه تا مدار پایینی زمین بیشتر است.

البته داستان تبدیل آب موجود در ماه به سوخت راکت‌ها، سر دراز دارد و مدت‌هاست که دانشمندان درباره‌ی این موضوع رویاپردازی کرده‌اند. در سال 1994، ناسا و ارتش ایالات متحده ائتلافی تحقیقاتی موسوم به کلمنتاین (Clementine) تشکیل دادند که به شواهدی مبنی بر وجود آب در گودال‌های قطبی ماه دست یافت. این نقاط هرگز رنگ نور خورشید را به خود نمی‌بینند و بالاترین دمای ممکن در آن‌ها، منفی 120 درجه سانتی‌گراد است.

پروژه‌های تحقیقاتی دیگری نیز به امکان استخراج آب از ماه اشاره داشته‌اند. به عنوان مثال در سال 2009 فضاپیمای LCROSS با بررسی یکی از گودال‌های قطب جنوب این قمر، به وجود مقدار کمی آب در آن پی برد.

با این حال در مطالعه‌ی تازه‌ای که نتایج آن هفته گذشته به چاپ رسید، دانشمندان از کشف نقاط سرشار از آب در ماه خبر دادند. این نتیجه با آنالیز داده‌های ارسالی فضاپیمای چاندرایان 1 که توسط سازمان فضایی هند در سال 2008 عازم ماموریت شد به دست آمد. البته داده‌های نور مادون قرمز حاکی از آن است که این آب نه به صورت مایع یا بخار، بلکه به شکل منجمد در برخی نقاط ماه وجود دارد.

نکته قابل توجه اینکه این توده‌های یخ در سطح یا نزدیکی‌های سطح ماه قرار دارند و وسعت آن‌ها به حدی است که در برخی مناطق، 20 تا 30 درصد سطح کره را پوشانده‌اند. بنابراین بسته به اینکه تا چه مقدار در عمق نفوذ کرده‌اند، می‌توان آن‌ها را منبع قابل توجهی برای تغذیه‌ی راکت‌ها درنظر گرفت.

استخراج آب از ماه

مکان‌های احتمالی وجود توده‌های یخ در دو قطب کره ماه

به عقیده‌ی «فیل متزگر» فیزکیدان نجومی از دانشگاه مرکزی فلوریدا و یکی از دست‌اندرکاران مرکز فضایی کندی ناسا:

به واقع نیازی نیست که ما تمرکز خود را معطوف مکان‌های بسیاری در فضا بکنیم. همین که روی برخی نقاط خاص متمرکز شویم، خواهیم توانست آب مورد نیاز برای تدارک سفرهای فضایی در 30 سال آینده را استخراج کنیم.

احداث یک مرکز سوخت‌رسانی در مدار نزدیک به زمین، درهای تازه‌ای را برای اجرای ماموریت‌های فضایی خواهد گشود. به عنوان مثال می‌توان راکت‌هایی را در فضا مستقر کرد که با سوخت‌گیری‌های پیاپی، قادر به رساندن ماهواره‌ها به مقصد مورد نظرشان باشند؛ چیزی که از آن به عنوان «بکسل فضایی» یاد می‌شود. در حال حاضر ماهواره‌ها برای عزیمت به مدارهای فوقانی زمین، ابتدا وارد یک مدار انتقالی اولیه می‌شوند و سپس با موتور کنترل کننده‌ی آنبرد خود، به آهستگی و طی 6 الی 12 ماه به مدارهای بالاتر صعود می‌کنند.

در این مدت، ماهواره‌ها قادر به انجام وظیفه نیستند و در نتیجه درآمدزایی نخواهند داشت؛ اما با پیاده‌سازی طرح بکسل فضایی، می‌توان ابتدا ماهواره‌‌ها را با راکت‌های‌ کوچکتری به مدار پایینی زمین فرستاد، سپس با کمک یک راکت چند بار مصرف مستقر در فضا، در عرض چند روز به مقصد نهایی هدایت کرد و آغاز به کار آن‌ها را چندین ماه به جلو انداخت.

چالش‌های پیش رو در راه استخراج آب از ماه

علی‌رغم اینکه استخراج آب از ماه و استفاده از آن به عنوان سوخت می‌تواند امکان‌پذیر باشد؛ اما انجام پروژه‌های حفاری در فضا به این سادگی‌ها هم نیست و ابتدا باید راهکاری مجاب کننده برای این کار پیشنهاد شود.

در حال حاضر محققان به عنوان گام اول، با کمک نشریه آکادمی ملی علوم در امریکا نقشه‌ای از ماه تهیه کرده‌اند که مکان‌های بلقوه غنی از آب در قطب‌های این قمر را نشان می‌دهد. گام بعدی اعزام کاوشگرها به این مناطق برای انتخاب نقاط هدف و بررسی خصوصیات توده‌های یخ است؛ چرا که هنوز دانشمندان نمی‌دانند که این یخ‌ها، با خاک و سایر مواد مخلوط شده‌اند یا از خلوص بالایی برخوردار هستند.

به گفته‌‌ی متزگر، در مورد انتخاب و استفاده از تجهیزات مناسب برای حفاری هم هنوز تردید وجود دارد. یکی از ایده‌ها، به کارگیری ربات‌های حفاری است که توان مکش مواد و انتقال آن‌ها به یک دستگاه‌ تصفیه کننده را داشته باشند. این دستگاه باید به گونه‌ای طراحی شود که از طریق حرارت دادن، قادر به جداسازی یخ از خاک باشد و در ادامه بتواند آب را با جریان الکتریکی به اجزای سازنده‌اش (اکسیژن و هیدروژن) تفکیک نماید. از این طریق نه تنها سوخت تجهیزات فعال در ماه تامین خواهد شد؛ بلکه می‌توان سوخت مازاد را نیز به نقاط تعیین شده در فضا برای استفاده در راکت‌ها ارسال کرد.

استخراج آب از ماه

ناسا روی ربات‌های حفاری برای به کارگیری در ماه و مریخ کار می‌کند

البته تمام این‌ها بار مالی به دنبال خواهد داشت و باز هم بحث هزینه-فایده به میان می‌آید؛ اینکه حمل سوخت راکت‌ها از زمین به فضا ارزان‌تر خواهد بود یا ارسال تجهیزات به فضا و استخراج آب از ماه برای تامین سوخت مورد نیاز؟ بر اساس برآورد متزگر، بریست و سوئرز چیزی حدود یک دهه زمان می‌برد تا پروژه‌های حفاری در ماه به سوددهی برسند؛ اما از آنجایی که ریسک این کار بسیار بالاست، شاید در مقطع کنونی شرکت‌های زیادی مایل به سرمایه‌گذاری روی چنین عملیاتی نباشند.

به همین دلیل است که این محققان معتقدند ناسا خود باید تامین بخشی از سرمایه اولیه‌ی استخراج آب از ماه را برعهده بگیرد؛ چرا که با حضور یک نهاد معتبر دولتی، سرمایه‌گذاران بیشتری برای مشارکت در این پروژه علاقه نشان داده و بخشی از هزینه‌ها را تقبل خواهند کرد. صحبت از تولید سالیانه 900 تن سوخت است که در صورت حمل این مقدار سوخت از زمین، می‌بایست 3.5 میلیارد دلار هزینه تقبل شود.

سوئرز اعتقاد دارد چنین پروژه‌ای هزینه‌ی اجرای ماموریت‌های اکتشافی در ماه، مریخ و سایر اجرام آسمانی را به طرز قابل توجهی کاهش خواهد داد؛ موضوعی که با توجه به عزم ناسا برای اعزام مجدد فضانوردان به ماه، بسیار حائز اهمیت است.

من از مدت‌ها پیش گفته بودم که آب در فضا می‌تواند نقش نفت را ایفا کند. اگر ناسا به دنبال حضور مستمر بشر در کره ماه است، هدف نخست خود را باید احداث تاسیسات تولید سوخت در آنجا بداند.

بشر به کشف آب در ماه نزدیک شد

محققان معتقدند که گودال‌های تاریک موجود در نزدیکی‌های دو قطب ماه، حجم زیادی از آب را به صورت یخ‌زده در دل خود جای داده‌اند. با کشف آب در ماه امکان کاوش‌های پرشمار رباتیک یا حتی انسان محور در این قمر میسر خواهد شد.

در مطالعه‌ی تازه‌ای که نتایج آن اخیرا به چاپ رسیده است، محققان داده‌های حاصل از فضاپیماهای ماه‌گرد امریکا و هندوستان را با یک مدل شبیه‌سازی شد‌ه‌ی کامپیوتری مقایسه کردند؛ با این هدف که بدانند آیا داده‌های جمع‌آوری شده ارتباطی با وجود یخ و کشف آب در ماه دارند یا خیر؟ بر اساس این مدل، صدها نقطه در سطح یا نزدیکی‌های سطح ماه شناسایی شد که ظن وجود یخ در آن‌ها می‌رود.

«لزلی گرچ» زمین‌شناس دانشگاه علوم و تکنولوژی میزوری؛ علی‌رغم مهم و خاص توصیف کردن این داده‌های تازه، آن‌ها را غافلگیرکننده نمی‌داند. او به عنوان کسی که درباره‌‌ استخراج منابع از اجرام فضایی مطالعاتی را انجام داده می‌گوید: ایده‌ی کشف آب در ماه مدت‌هاست که ذهن دانشمندان را به خود مشغول کرده است و حالا این نتایج نشان می‌دهند که چنین موضوعی می‌تواند حقیقت داشته باشد.

در صورت صحت داشتن این فرضیه، بستر لازم برای اجرای عملیات حفاری در سطح ماه مهیا خواهد شد. به گفته‌ی «آنخل عباد-مادرید» از کالج معدن‌شناسی کلرادو:

اطمینان از وجود یخ در سطح فوقانی این قمر، برای تدارک عملیات استخراج ضروری است و حالا یک قدم دیگر به شناخت ماه و توضیح امکان دسترسی به یخ در آن نزدیک شده‌ایم. کشف آب در ماه و استخراج آن، می‌تواند اولین گام برای تاسیس یک پایگاه فضایی باشد.

اما یافتن تکه یخ‌های سهل‌الوصول در قمر زمین، تنها از این حیث حائز اهمیت نیست که آب آشامیدنی مورد نیاز فضانوردان را تامین خواهد کرد؛ چرا که آب قابل جداسازی به اتم‌های سازنده‌اش (هیدروژن و اکسیژن) است و می‌توان از آن برای تامین سوخت راکت ‌ها و تجهیزات اکتشافی هم استفاده کرد. به این ترتیب اکتشافات فضایی وارد عصر تازه‌ای خواهد شد.

با منابع عظیم سوخت که از آب‌ موجود در ماه منشا خواهند گرفت، چه بسا جف بزوس (موسس کمپانی آمازون) و ایلان ماسک (موسس کمپانی‌های تسلا و اسپیس ایکس) بلندپروازی‌های فضایی خود را بیش از پیش دست‌یافتنی ببینند. بزوس رویای انتقال صنایع سنگین به کره ماه را در سر می‌پروراند و ماسک نیز درصدد تاسیس اقامتگاه‌های دائمی برای انسان در آنجا است.

اما هم عباد-مادرید و هم گرچ که البته نقشی در این مطالعه‌ی تازه نداشتند، معتقدند ما هنوز آمادگی آغاز عملیات استخراج منابع از ماه را نداریم؛ چه رسد به اقامت در آنجا یا تسلط بر کل منظومه شمسی!

کشف آب در ماه

نقشه‌ای از مناطق سرد گودال‌های ماه در قطب شمال (سمت چپ) و قطب جنوب (سمت راست) آن. نقاط سبز، موقعیت احتمالی آب‌های منجمد در سطح یا نزدیکی سطح قمر را نشان می‌دهند.

این قمر 4.5 میلیارد ساله و فاقد هوا، محیطی خشن‌تر از آن دارد که بتواند آب را برای مدت طولانی در خود نگه دارد. دمای روزهای سوزان ماه، بالاتر از نقطه جوش آب است و حتی سبب تصعید یخ می‌شود. بادهای خورشیدی نیز تمامی گازهای آزاد در نزدیکی‌های سطح ماه را به سوی فضا هدایت می‌کنند.

با این حال، محققان دهه‌ها روی شناسایی مناطق سرد در گودال‌های دائمی کره ماه کار کرده‌اند. برخی از این مناطق، آنچنان دمای پایینی دارند که نه تنها می‌توانند آب را به صورت یخ‌زده نگه دارند، بلکه بخار آب در حال گذر را نیز منجمد می‌کنند. احتمال وجود چنین نقاط سردی در سال‌های اخیر به لطف داده‌های ارسالی فضاپیماهایی چون مدارگرد اکتشافی ماه یا LRO (متعلق به ناسا) و چاندرایان 1 (متعلق به سازمان فضایی هند) قوت گرفته است.

حتی یک ماهواره تحقیقاتی موسوم به LCROSS نیز روی یکی از این گودال‌ها متمرکز شد و به شواهدی مبنی بر وجود آب و جیوه دست یافت. البته در آن مقطع مشخص نشد که این آب تا چه حد به سطح نزدیک است، اما در مطالعه‌ی اخیر این احتمال داده شده که حداقل در 3.5 درصد از مناطق سرد ماه، آب یخ زده در سطح یافت شود.

با این وجود، همچنان برآوردی در خصوص ضخامت و عمق این لایه‌های احتمالی یخ صورت نگرفته و ممکن است که برخلاف توده‌های ضخیم یخ قطب‌های زمین، لایه‌های یخ موجود در گودال‌های قطبی ماه، بسیار نازک باشند. محققان راهکار ابهام‌زدایی از این موضوع را اعزام یک کاوشگر کوچک به نقاط مدنظر برای بررسی ضخامت و کیفیت یخ می‌دانند. چنانچه این یخ خالص باشد، بهره‌برداری از آن چندان مشکل نخواهد بود، اما اگر با گرد و خاک سطح ماه موسوم به «رگولیت» مخلوط باشد، پروسه استخراج و تصفیه‌ی چالش‌برانگیزی را در پیش خواهیم داشت.

نحوه اجرای عملیات استخراج در صورت کشف آب در ماه

با فرض بر اینکه مقادیر کافی یخ قابل استخراج در گودال‌های ماه وجود داشته باشد؛ استخراج این منابع دردسرهای خاص خود را دارد؛ زیرا همان‌طور که گفته شده قرار گرفتن یخ در محیط فاقد هوا و داغ ماه، با از بین رفتن آن همراه خواهد بود.

در ماه ژوئن کنفرانسی در کالج معدن‌شناسی کلرادو برگزار شد و متخصصان امر، به بررسی راه‌های استخراج منابع در ماه پرداختند. عباد-مادرید استفاده از سه بازتاب دهنده‌ی خورشیدی (در واقع سه آینه غول‌آسا) برای هدایت انرژی خورشید و ایجاد محیطی کنترل شده برای به دام انداختن گازهای ناشی از تصعید یخ را پیشنهاد داد. به این ترتیب جمع‌آوری بخار آب و انتقال آن به یک نیروگاه میسر خواهد شد؛ نیروگاهی که بتواند با استفاده از انرژی الکتریکی، بخار آب را به اکسیژن و هیدروژن تفکیک کرده و به صورت مایع ذخیره نماید.

این اکسیژن و هیدروژن نه تنها امکان سوخت‌گیری تجهیزات موجود در ماه را فراهم خواهند کرد؛ بلکه می‌توان سوخت مازاد را در تانکرهایی قرار داد، به مدار ماه فرستاد و نوعی ایستگاه سوخت رسانی فضایی را احداث کرد. این محقق اعتقاد دارد:

 با چنین طرحی، لزوم حمل تمامی سوخت مورد نیاز از زمین منتفی خواهد بود؛ موضوعی که اصلی‌ترین عامل محدودکننده‌ برای انجام ماموریت‌های اکتشافی در عمق فضا است.

البته موفقیت عملیات حفاری و استخراج، حتی روی زمین هم 100 درصد تضمین شده نیست. معادنی که امکان استخراج مولد و طولانی مدت در آن‌ها وجود داشته باشد، به ندرت یافت می‌شوند و بسیاری از پروژه‌ها به شکست می‌انجامند. گرچ با اشاره به این موضوع، بهره‌گیری از تکنیک‌های متفاوت و پیشرفت‌های الکترونیکی امروزی را کارگشا می‌داند؛ اما با توجه به فاصله‌ی 385 هزار کیلومتری ماه از زمین، فقدان هوا و سطح بالای پرتوهای خورشیدی در آن، همچنان به مشکل بودن این کار باور دارد.

از طرفی برخی از محققان، حفاری در سیارک‌ها و شهاب‌ها را دیگر گزینه‌ی پیش رو می‌دانند؛ اما این اجرام در فاصله بسیار دورتری از ما قرار دارند. به همین دلیل عباد-مادرید به شرط کشف آب در ماه ، حفاری در آن را منطقی‌تر می‌داند و می‌گوید: ماه آنقدر نزدیک است که حتی با کنترل از راه دور نیز می‌توان در آن حفاری کرد.

رصد نوعی یوفو مثلثی شکل روی ماه + ویدیو

01 فروردین 97 ساعت 22:25

به تازگی ودیوی و تصاویری از پرواز یک یوفو مثلثی شکل روی ماه شده که توجه زیادی را به خود جلب کرده است. در ادامه ضمن تماشای ویدیو و تصاویر این شی ناشناس پرنده، به بررسی آن می‌پردازیم.

قمر زمین جرم آسمانی شگفت‌انگیزی است که صحبت‌ها و ابهامات زیادی در مورد ماهیت،‌ ویژگی‌های سطحی و طریقه شکل‌گیری آن وجود دارد و صاحب‌نظران گوناگونی از جمله دانشمندان، نظریه‌های عجیب و غریبی با رنگ و بوی علمی تخیلی را در موردش مطرح کرده‌اند.

به عنوان مثال در دهه 70 میلادی دو پژوهشگر روسی به نام‌ها میخاییل واسین (Mikhail Vasin) و الکساندر شربکوف (Alexander Shcherbakov)، از آکادمی علوم شوری، مقاله‌ای مرموز را در ژورنال “Sputnik”، در مورد ماه منتشر کردند که بر اساس آن،‌ قمر سیاره ما یک جرم اسمانی مصنوعی و ساخته دست موجودات فضایی معرفی شد!

این پژوهش در کنار تئوری‌های مختلف دیگر سرآغاز نظریه‌های توطئه انگیز و علمی تخیلی گوناگونی شدند که توسط متخصصان یوفولوژی سراسر جهان، به هر شیوه‌ای کره ماه را به فرازمینی ها ارتباط دادند. در همین رابطه، به تازگی ستاره شناسان تصاویری عجیب از پرواز نوعی شی ناشناس پرنده یا یوفو مثلثی شکل روی ماه را منتشر کرده‌اند که بحث‌های این نظریه‌پردازان را داغ‌تر کرده است.

اطلاعاتی از پرواز یوفو مثلثی شکل روی ماه

عده‌ای می‌گویند که این یوفو از یک پایگاه مخفی موجودات فضایی بر روی قمر ما برخاسته و انکار مدارک منتشرشده از وجود شی ناشناسی که بر سطح ماه پرواز می‌کند، ممکن نیست؛ اما واقعا چه چیزی توسط ستاره شناسان رصد شده است؟!

ستاره شناسان از رصد نوعی یوفو مثلثی شکل روی ماه خبر دادند!

گفته شده که تصاویر به وسیله تلسکوپ‌های قدرتمند شکار شده‌اند و اینطور که به نظر می‌رسد، یک یوفو مثلثی شکل نسبتا بزرگ و به رنگ سیاه، بر روی سطح ماه شناور است؛ ویدیو مربوط به این اتفاق هم در کانال معروف “Secure Team 10” که مخصوص ویدیوها و مطالب اسرارآمیز و توطئه‌آمیز است،‌ منتشر شد.

مسئولان این کانال یوتیوب اعلام کرده‌اند که تصاویر توسط دو منبع مجزا برای آن‌ها ارسال شده و به نظر می‌رسد که نقطه سیاه‌ رنگ یک سایه باشد، چون با جابه‌جایی بر روی قسمت‌های مختلف سطح،‌ ظاهر آن تغییر می‌کند.

با این حال، صاحب‌نظران شکاکی که معمولا توجیه‌های قابل‌قبول و علمی را در مورد پدیده‌های مشابه ارائه می‌دهند، در مورد این یوفو مثلثی شکل روی ماه گفته‌اند که شی ناشناس چیزی جز سایه یک پدیده طبیعی جوی بر روی قمر ما نیست، اما همانطور که انتظار می‌رود، شیفتگان دنیای موجودات فضایی این توضیحات را قبول نکرده‌اند و ماجرا را مربوط به یوفوها می‌دادند.

در ادامه ویدیویی نسبتا طولانی از کانال Secure Team 10 آماده شده که ابهامات جالبی از ماه در آن مطرح می‌شود:

البته برخی هم می‌گویند که احتمال بروز خطای تجهیزات در تلسکوپ‌های استفاده‌شده وجود دارد و ممکن است که نقطه سیاه یک خطای دید باشد؛ با این حال، در جواب این استدلال گفته شده که چرا یوفو در تمامی تصاویر وجود دارد و با تغییر فریم شی ناشناس ناپدید نمی‌شود؟

همانطور که اشاره شد، این مورد تنها یکی از ابهامات موجود در باره قمر زمین است و هنوز علم به حدی پیشرفت نکرده که بتوانیم به تمامی سوال‌های بی‌جواب موجود در مورد جرم آسمانی شگفت‌انگیزی که در اطراف سیاره ما گردش می‌کند،‌ پاسخ بدهیم.

شبکه اینترنت 4G در کره ماه راه‌اندازی می‌شود!

نوکیا، ودافون و آئودی قصد دارند اینترنت 4G در کره ماه را پنجاه سال بعد از نخستین باری که فضانوردان ناسا روی آن پا گذاشتند، راه‌اندازی کنند.

اگر تاکنون به این موضوع فکر کرده‌اید که پخش زنده ویدیوهای با کیفیت بالا از سطح ماه به صورت مستقیم برای مردم روی کره زمین امکان‌پذیر بود، بهتر است بدانید رویای شما به زودی محقق می‌شود و چندشرکت بزرگ قرار است اینترنت 4G را در کره ماه راه‌اندازی کنند. این اقدام، بخشی از یک پروژه برای حمایت از اولین ماموریت فضایی به ماه که بودجه آن از منابع شخصی تامین شده است، محسوب می‌شود. در نتیجه، از سال آینده می‌توانیم شاهد وجود اینترنت 4G در کره ماه باشیم.

شرکت تولیدکننده تجهیزات شبکه نوکیا به عنوان شریک فناوری این پروژه، باید شبکه‌ای با کلاس فضایی که به یک جعبه سخت افزاری کوچک با وزنی کمتر از یک کیسه شکر وابسته است را بسازد. در این پروژه، آئودی و شعبه آلمان از ودافون با کمپانی “PTScientists” که مقر آن در برلین قرار دارد، با یکدیگری همکاری خواهند کرد. مدیران امیدوارند در سال 2019، این ماموریت را از طریق پایگاه نیروی هوایی کیپ کاناورال و با استفاده از راکت فالکون 9 شرکت اسپیس ایکس انجام دهند.

ودافون مسئول فراهم کردن سیگنال شبکه اینترنت 4G در کره ماه خواهد بود

در این پروژه، ودافون مسئولیت فراهم کردن سیگنال 4G که قادر به فرستادن ویدیوهای زنده و با کیفیت بالا از ماه به زمین است را بر عهده دارد. “Hannes Ametsreiter”، مدیر ارشد اجرایی شعبه آلمان شرکت ودافون می‌گوید «این پروژه شامل رویکردی کاملا خلاقانه برای توسعه زیرساخت شبکه موبایل می‌شود.»

دلیل عدم استفاده از شبکه نسل جدید 5G، فاز آزمایشی این پروژه و عدم پایداری کافی برای عملی کردن آن در سطح ماه اعلام شده است.