بررسی 11 سوال بی‌پاسخ درباره ماده تاریک ؛ حقیقت اسرارآمیزترین ماده کائنات چیست؟

ماده تاریک ، اسرارآمیزترین ماده در سرتاسر کائنات محسوب شده و گفته می‌شود کنترل همه کهکشان‌ها، ستاره‌‌ها و سیاره‌ها، در دستان آن قرار دارد. در این مطلب 11 پرسش بی‌جوابی که درباره ماده تاریک وجود دارند را بررسی خواهیم کرد.

در سال 1930، یک ستاره‌شناس سوئیسی با نام فریتس تسوئیکی (Fritz Zwicky) دریافت کهکشان‌های واقع در یک ابر خوشه بسیار دور، مشغول گردش به دور یکدیگر با سرعتی بیشتر از حد مورد انتظار هستند. در واقع سرعت گردش این کهکشان‌ها به دور یکدیگر، با در نظر گرفتن توده و جرم قابل مشاهده آن‌ها، بیشتر تلقی می‌شد. این موضوع سبب شد فریتس تسوئیکی فرضیه وجود یک ماده غیر قابل مشاهده را مطرح کند. ماده تاریک (Dark Matter) نامی است که در نهایت برای آن برگزیده شد. به عقیده وی، ماده‌ای ناشناس به وسیله اعمال گرانش روی کهکشان‌ها، سبب افزایش سرعت گردش آن‌ها می‌شود.

ماده تاریک و اسرار آن

از آن زمان به بعد، مطالعات بیشتری صورت گرفت و مشخص شد این ماده اسرارآمیز در سرتاسر کیهان وجود دارد. طبق تحقیقات، فروانی ماده تاریک در مقایسه با ماده‌ای که اشیای عادی همچون ستاره‌ها، سیارات و حتی انسان‌ها را ساخته، شش برابر بیشتر است! اگرچه دانشمندان به وجود ماده‌ای اسرارآمیز و بسیار پرحجم در سرتاسر کائنات پی برده و در موجودیت آن شکی ندارند، اما همچنان سوالات زیادی درباره آن در سرشان می‌چرخد، سوالاتی که متاسفانه هیچ پاسخی برای آن‌ها وجود ندارد! ماده سیاه با وجود در بر گرفتن کل کیهان و داشتن حجمی بیشتر از تمام مواد موجود در سرتاسر کائنات، هنوز اسرارآمیز و ناشناخته باقی مانده است!

ماده تاریک چیست؟

نکته بسیار عجیب درباره ماده تاریک این است که دانشمندان به وجود چنین ماده‌ای اعتراف کرده و در موجودیت آن شکی ندارند، اما نمی‌توانند چیستی و حقیقت آن را تشریح کنند! برخی دانشمندان حدس می‌زنند جرم گمشده در جهان، از ستاره‌های کم نور و سیاه چاله‌ها ایجاد شده است. البته بر اساس گفته‌های دان لینکن (Don Lincoln)، فیزیک‌دان آزمایشگاه Fermilab، طبق مشاهده‌های دقیق، ارتباط چندانی بین چنین اشیایی و ماده سیاه یافت نشده است.

ماده تاریک

در حال حاضر، تنها فرضیه پذیرفته شده درباره حقیقت ماده تاریک، تشکیل شدن آن از یک ذره فرضی با نام Weakly Interacting Massive Particle (ذره عظیم تعاملی ضعیف) است که به طور خلاصه، WIMP نامیده می‌شود. بر اساس توضیحات دان لینکن، این ذره شبیه به نوترون عمل می‌کند، با این تفاوت که در مقایسه با یک پروتون، بین ده تا صد برابر سنگین‌تر است. هر فرضیه‌ جدید مطرح شده درباره ماده تاریک، سوالات بی‌پاسخ جدیدتری درباره آن ایجاد می‌کند!

آیا قادر به آشکار ساختن ماده سیاه هستیم؟

اگر ماده تاریک از ذرات WIMP ایجاد شده است، آن‌ها می‌بایست همه جا در اطراف ما، به صورت نامرئی و به سختی قابل تشخیص، وجود داشته باشند. پس چرا با وجود احاطه شدن توسط این ذرات، قادر به یافتنشان نیستیم؟ اگرچه WIMP با دیگر مواد متداول تعامل زیادی ندارد، اما همیشه می‌توان شانسی برای برخورد یک ذره انرژی تاریک با یک ذره عادی همچون پروتون یا الکترون حین سفر آن در طول فضای بی‌انتها، قائل شد.

ماده تاریک

دانشمندان به منظور مطالعه روی تعداد زیادی از ذرات عادی، در عمق زمین، آزمایش‌های بسیار زیادی انجام داده‌اند. در این آزمایش‌ها تلاش می‌شود به وسیله محافظت ذرات، از تداخل تابش جلوگیری شده و شرایط برخورد یک ذره ماده تاریک با یک ذره ماده عادی هچون پروتون یا الکترون شبیه‌سازی شود. مشکل اینجاست که بعد از چندین دهه تحقیق، هیچ کدام یک از ردیاب‌های طراحی شده دستاوردی نداشته‌‌اند. آخرین آزمایش درباره ماده تاریک به پروژه کشور چین با نام PandaX مربوط می‌شود که نتیجه آن نیز عدم کشف ماده WIMP بوده است.

بر اساس گفته‌های های-بو یو (Hai-Bo Yu)، فیزیک‌دان دانشگاه کالیفرنیا، به نظر می‌رسد ذرات تشکیل‌دهنده ماده سیاه، از ابعادی که دانشمندان برای یک WIMP قائل شده‌اند بسیار کوچک‌تر بوده یا ساختارشان به حدی پیچیده است که مطالعه روی آن‌ها را دشوار می‌کند.

آیا ماده تاریک از ذرات جزئی‌تر بیشتری ساخته شده است؟

هر سوال بی‌پاسخ مربوط به ماده تاریک، چندین سوال بی‌جواب دیگر را در دل دارد. به عنوان نمونه، آیا اصلا بررسی WIMP به تنهایی کار درستی است؟ شاید ماده سیاه همانند دیگر ماده‌های موجود در طبیعت، از چندین ذره کوچکتر ایجاد شده است و در واقع بیشتر از یک قسمت دارد. ماده‌های متداول از ذرات متفاوتی همچون پروتون و الکترون ایجاد شده‌اند. دانشمندان طی سال‌های اخیر، به وجود ذرات زیر اتمی دیگری در ماده همچون نوترون و پیون نیز پی برده‌اند.

ماده تاریک

اما دانشمندان درباره ساختار ماده تاریک، که 85 درصد کل ماده‌های موجود در کائنات را تشکیل می‌دهد، تردید داشته و تصور می‌کنند ممکن است این ماده نیز دارای چندین ذره باشد. بر اساس گفته‌های آندری کتز (Andrey Katz)، فیزیک‌دان دانشگاه هاروارد، هیچ دلیل قانع‌کننده‌ای برای مطرح کردن فرضیه‌ ایجاد شدن ماده تاریک تنها از یک ذره، وجود ندارد.

به عقیده آندری کتز، ممکن است پروتون‌های ماده سیاه با الکترون‌های آن، در ساختاری کنار هم قرار داشته و اتم‌های منحصربه‌فرد این ماده را تشکیل بدهند. با توجه به متفاوت بودن ماده تاریک نسبت به ماده‌ای که همه می‌شناسیم، بدون شک ذرات زیر اتمی آن (در صورت وجود) خواصی منحصربه‌فرد دارند، اما در صورت حقیقی بودن این فرضیه، روی هم رفته، ساختار یکسانی در سرتاسر کیهان برقرار است، چرا که ماده تاریک نیز از ذرات کوچکی (اتم) تشکیل شده که خود آن‌ها، در بر دارنده ذرات کوچکتری (زیر اتمی) هستند. متاسفانه دانشمندان طی چند سال اخیر، موفق به تایید یا رد این فرضیه نشده‌اند.

آیا نیروهای تاریک وجود دارند؟

در کنار چندین ذره (احتمالی) تشکیل‌دهنده ماده تاریک، نظریه‌ای درباره وجود نیروهایی شبیه به نیروهای درونی موجود در ماده عادی داخل ماده سیاه، مطرح شده است. برخی دانشمندان در جستجوی فوتون‌های تاریک هستند که احتمالا حقیقتی شبیه به فوتون‌های رد و بدل شده بین ذرات عادی دارند. این جابه‌جایی فوتون‌ها، نیروی الکترومغناطیسی را به وجود می‌آورد. تفاوت این فرآیند داخل ماده تاریک این است که نیروی حاصل از آن، فقط توسط ذره‌های تشکیل‌دهنده همین ماده احساس می‌شود.

ماده تاریک

دانشمندان ایتالیایی به منظور یافتن پاسخ این سوال، آزمایشی برای تاباندن پرتویی از الکترون‌ و پاد ذره‌ آن با نام پوزیترون داخل یک الماس را شروع کردند. اگر فوتون‌های تاریک وجود داشته باشند، جفت حاصل از الکترون و پوزیترون می‌تواند یکی از عجیب‌ترین ذره‌های منتقل‌کننده نیرو را از بین برده یا به وجود بیاورد! به این ترتیب، پنجره‌ای جدید به روی دانشمندان باز شده و از اسرار تازه‌ای پرده‌برداری خواهد شد.

آیا ماده تاریک از اکسیون ایجاد شده است؟

همراه با کاهش علاقه فیزیک‌دان‌ها به ذرات WIMP، ذرات فرضی جدید متعلق به ماده تاریک محبوبیت پیدا می‌کنند. یکی از ذرات فرضی که توجه فیزیک‌دان‌های زیادی را به خود جلب کرده است، اکسیون (Axion) محسوب می‌شود. برخلاف WIMP، یک اکسیون فوق‌العاده سبک بوده و حجم بسیار بسیار کمتری نسبت به پروتون دارد. طی چند سال اخیر، آزمایش‌هایی برای کسب اطلاعات بیشتر درباره اکسیون انجام شده است.

ماده تاریک

بر اساس شبیه‌سازی‌های کامپیوتری اخیر، احتمال شباهت اکسیون‌ها به اشیایی همانند ستاره‌ها افزایش پیدا کرده است. به همین دلیل آن‌ها قادر هستند تشعشعاتی قابل کشف از خود ساطع کنند. این تشعشعات تقریبا به پدیده مرموز Fast-Radio Burst شباهت دارند. ذره اکسیون فاقد بار الکتریکی بوده و چرخشی ندارد.

خواص ماده تاریک چیست؟

ستاره شناسان، ماده تاریک را از طریق تعامل‌های گرانشی آن با ماده عادی کشف کردند، به همین دلیل آن‌ها، این نوع تعامل را اصلی‌ترین روش انرژی تاریک به منظور نمایش حضور خود در سرتاسر کائنات می‌دانند. اما در زمان تلاش برای فهم حقیقت و طبیعت واقعی ماده تاریک، دانشمندان به در بسته می‌رسند. بر اساس برخی نظریه‌ها، ذره‌های تشکیل‌دهنده این ماده، پاد ذره‌های خود نیز محسوب می‌شوند! به همین دلیل دو ذره انرژی تاریک در صورت ملاقات، یکدیگر را از بین می‌برند!

از سال 2011، یک آزمایش در ایستگاه فضایی بین‌المللی با نام The Alpha Magnetic Spectrometer (AMS) آغاز شده تا بلکه دانشمندان به نشانه‌هایی درباره این فرضیه نابودی در اثر برخورد ذره‌های یکسان با یکدیگر برسند. از زمان آغاز تحقیق، تا امروز صدها هزار رویداد مشاهده شده است. ستاره شناسان هنوز درباره ارتباط این اتفاق با ماده تاریک مطمئن نیستند، اما برای پی بردن به حقیقت ماده تاریک، آزمایش AMS را ادامه می‌دهند.

آیا ماده تاریک در همه کهکشان‌ها وجود دارد؟

با توجه به وزن بسیار بیشتر ماده تاریک در مقایسه با ماده عادی، گفته می‌شود این ماده، نیروی کنترل‌کننده کائنات بوده و مدیریت ساختارهای بسیار بزرگ همچون کهکشان‌ها و خوشه‌های کهشکانی را عهده‌دار است. با توجه به نحوه کشف ماده تاریک که در ابتدای مطلب به آن اشاره کردیم، این موضوع عجیب نیست، مگر این که بدانید دانشمندان در سال 2018، کهکشانی با نام NGC 1052-DF2 کشف کردند که به نظر می‌رسد تقریبا هیچ ماده تاریکی در آن وجود ندارد!

ماده تاریک

بر اساس گفته‌های پیتر وان داکم (Pieter van Dokkum) از دانشگاه ییل آمریکا، به نظر می‌رسد وجود ماده سیاه به منظور تشکیل شدن یک کهکشان ضروری نیست. در تابستان سال 2018، یک تیم تحقیقاتی بر اساس یک سری آنالیز نشان داد تیم پیتر وان داکم در اندازه‌گیری فاصله کهکشان NGC 1052-DF2 دچار خطا شده است، به همین دلیل ماده قابل رویت آن، به مراتب کم نورتر و سبک‌تر از آن چه دانشمندان برای نخستین مرتبه رویت کردند، بوده است. پس در واقعیت بخش عظیمی از حجم این کهکشان را نیز ماده تاریک تشکیل می‌دهد.

از نتایج DAMA/LIBRA چه خبر؟

یکی از رازهای حل نشده مربوط به ذرات فیزیکی، به نتایج معمایی و پیچیده آزمایش DAMA/LIBRA مربوط می‌شود. در این پروژه، یک ردیاب در اعماق یک معدن در کوه‌های گران ساسو ایتالیا واقع شده و با استفاده از آن درباره نوسانات دوره‌ای درون ذره‌های ماده تاریک مطالعاتی انجام می‌شود.

ماده تاریک

این نوسانات ممکن است با گردش زمین به دور خورشید و همزمان با پرواز ذرات از میان جریان کهکشانی ماده تاریک، که منظومه شمسی را احاطه کرده است، افزایش پیدا کند. این جربان، باد ماده تاریک نامیده می‌شود. از سال 1997، دانشمندان مدعی مشاهده سیگنال‌های مربوط به این باد از طریق ردیاب DAMA/LIBRA شده‌اند، هر چند هیچ آزمایش دیگری، چنین دستاوردی نداشته است.

آیا ماده تاریک دارای شارژ الکتریکی است؟

یک سیگنال از آغاز زمان، دانشمندان را به مطرح کردن فرضیه وجود یک شارژ الکتریکی در ماده تاریک وادار کرده است. تشعشعاتی با طول موج 21 سانتی‌متر، توسط یک سری ستاره در ابتدای خلقت کیهان ساطع شد. زمان این رویداد، 180 میلیون سال بعد از بیگ بنگ تخمین زده شده است. این تشعشعات در ادامه توسط هیدروژن سردی که در آن زمان در اطراف کیهان وجود داشت، جذب شدند.

ماده تاریک

وقتی وجود چنین تشعشعاتی در ابتدای سال میلادی گذشته توسط دانشمندان کشف شد، بر اساس نشانه‌های آن، مشخص شد هیدروژن جذب‌کننده آن در مقایسه با چیزی که دانشمندان تصور می‌کردند بسیار سردتر بوده است. بر اساس فرضیه‌ متخصص فیزیک نجومی دانشگاه هاروارد، جولین مینیوز (Julian Muñoz)، ماده تاریک به واسطه شارژ الکتریکی آن، گرمای تمام هیدروژن فراگیرنده کائنات را تخلیه کرد، درست شبیه به یخ‌هایی که درون لیموناد قرار دارند.

آیا ذرات عادی می‌توانند به ماده تاریک تنزل پیدا کنند؟

نوترون‌ها، یکی از ذرات ماده با عمر محدود هستند. بعد از حدود 14 دقیقه، یک نوترون، به یک پروتون، یک الکترون و یک نوترینو واپاشیده می‌شود. اما بر اساس دو آزمایش متفاوت، طول عمرهای گوناگونی برای این فرآیند واپاشی به دست آمد، به طوری که اختلافی 9 ثانیه‌ای بین آ‌ن‌ها وجود داشت.

ماده تاریک

ابتدای سال 2018، فیریک‌دان‌ها پیشنهاد کردند اگر یک درصد از زمان، برخی نوترون‌ها به ذرات تشکیل‌دهنده ماده تاریک واپاشیده شوند، یک نوع نابه‌سامانی پدید خواهد آمد. کریستوفر موریس (Christopher Morris) در آزمایشگاه Los Alamos National، به همراه تیم خود برای دریافت سیگنال‌هایی از ماده تاریک، نوترون‌ها را با دقت مورد تحقیق قرار داد، اما هیچ چیز خاصی رویت نشد. به عقیده آن‌ها، انواع دیگری از واپاشی ممکن است وجود داشته باشند که هنوز قادر به کشف آن‌ها نبوده‌ایم.

آیا ماده تاریک واقعا وجود دارد؟

ماده تاریک اسرارآمیزتر از چیزی است که تصور می‌کنید. گفته می‌شود این ماده، بیش از 85 درصد کل کائنات را تشکیل می‌دهد، اما قادر به رویت آن نبوده و حتی از ماهیت، حقیقت، طبیعت و ساختار آن بی‌اطلاع هستیم! با توجه به مشکلاتی که دانشمندان در مسیر اثبات فرضیه‌های درباره ماده سیاه به آن برخورد کرده‌اند، یک سوال اساسی پدید می‌آید؛ آیا این ماده واقعا وجود دارد؟

ماده تاریک

برای سال‌های متمادی، تعداد کمی از فیزیک‌دان‌ها پیشنهاد داده‌اند احتمالا نظریه‌های ما درباره گرانش اشتباه بوده‌اند، به همین دلیل نیروهای بنیادی در سطح وسیع، متفاوت‌تر از آن چه تا امروز تصور می‌شد رفتار می‌کنند. بر اساس این ادعا مدل MOND مطرح شده و وجود ماده تاریک رد می‌شود. طبق این دیدگاه، سرعت بسیار بالای ستاره‌ها و کهکشان‌ها که بیشتر از مقدار طبیعی و مورد انتظار است، از رفتار عجیب نیروی گرانش در ابعاد وسیع حاصل می‌شود.

باستان شناسان در جستجوی فضای خالی مرموز در هرم جیزه مصر هستند!

اهرام ثلاثه مصر، از اسرارآمیزترین سازه‌های جهان است. اخیرا گروهی از باستان‌شناسان از وجود یک فضای خالی مرموز در هرم جیزه مصر خبر داده‌اند!

محققان با صرف 2 سال مطالعه هرم بزرگ جیزه مصر با استفاده از ذرات بنیادی میون (Muon)، به وقایع عجیبی در مورد این سازه باستانی دست یابند. میون‌ها می‌توانند با نفوذ در عمق سنگ، حفره‌ها و اتاق‌های پنهان در دل یک سازه را مشخص کنند. فیزیکدانان با استفاده از این ذرات، به وجود یک فضای خالی مرموز در هرم جیزه مصر پی بردند! هنوز هیچ‌کس از ماهیت واقعی این فضای خالی اطلاعی ندارد، برخی از باستان‌شناسان معتقدند که وجود این فضای خالی مرموز در هرم جیزه مصر ، نشان از شکل ساختاری نحصر به فرد این سازه دارد. اما در این میان، برخی دیگر از محققان معتقدند که فضای خالی مذکور، در واقع اتاقکی مخفی در دل این هرم است.

با وجود اینکه نزدیک به 4500 سال از زمان ساخت هرم جیزه می‌گذرد، هنوز بسیاری از حقایق مربوط به آن، در هاله‌ای از ابهام قرار دارد. از نحوه ساخت این سازه عظیم گرفته تا پی بردن به وجود فضای خالی مرموز در هرم جیزه مصر !

گروهی از دانشمندان طی بیانیه‌ای جدید یک کشف بزرگ و بسیار مهم در مورد هرم جیزه مصر خبر دادند. محققان می‌گویند که یک فضای خالی مرموز در هرم جیزه مصر وجود دارد و هنوز از ماهیت واقعی آن اطلاعاتی در دست نیست.

همچنین یک گروه از فیزیکدانان، با بهره‌گیری از اشعه‌های کیهانی توانستند به عمق میلیون‌ها کیلوگرم از سنگ‌های هرم جیزه نفوذ کرده و محدوده این فضای خالی در هرم را مشخص کنند. این گروه از فیزیکدانان دریافتند که در قلب هرم جیزه، یک فضای خالی به طور 30 متر، تقریبا در قسمت بالای گالری بزرگ (Grand Gallery) قرار دارد. این گذرگاه، همان محلی است که به مقبره فرعون خوفو منتهی می‌شود.

مهدی طیوبی (Mehdi Tayoubi) به عنوان رهبر این تیم تحقیقاتی اظهار کرد:

این فضای خالی، در داخل این سازه باستانی پنهان شده است. بدون استفاده از این روش جدید، امکان دسترسی و کشف آن وجود نداشت.

تاکنون، افراد مختلف تونل‌های بسیاری را حفر کرده تا به اتاقک‌های مخفی در دل اهرام برسند. اما تا جایی که ما اطلاع داریم، هیچ‌کسی موفق نشده به این ناحیه دسترسی پیدا کند. در واقع، هرگز تصور نمی‌شد که یک فضای خالی در این اندازه، در بالای گالری بزرگ واقع شده باشد.

فضای خالی مرموز در هرم جیزه مصر

طیوبی و همکارانش می‌گویند که آن‌ها 99.9999 درصد اطمینان دارند که این فضای خالی بزرگ در دل هرم جیزه قرار دارد. علاوه بر این، بسیاری از کارشناسان معتقدند که اکتشاف فضای مذکور، به علت شکستگی سنگ‌های داخلی و یا اشتباهات محاسباتی رخ نداده و این فضای مرموز در هرم جیزه مصر ، به عمد ایجاد شده است!

مارک لنر (Mark Lehner) باستان‌شناس مشهور در انجمن تحقیقات مصر باستان (Ancient Egypt Research Association)، با این نتایج موافق است. او در کمیته‌ مشاوره‌ای این ماموریت در مصر مشغول به کار بود و بر روند تحقیقات باستان‌شناسان نظارت می‌کرد. وی در رابطه با یافته‌های باستان‌شناسان می‌گوید:

کشف شواهد مربوط به این فضای خالی واقعیت داشته و نتیجه تلاش دانشمندان، به حقیقت این ماجرا اشاره دارد.

نحوه بررسی یک هرم به کمک اشعه‌های کیهانی

فضای خالی مرموز در هرم جیزه مصر

هرم‌ها، اشیای بسیار عجیبی هستند که مطالعه آنان، چالش‌های بسیاری را پیش روی باستان‌شناسان قرار می‌دهد. هنوز بحث و گمانه‌زنی در مورد نحوه ساخت این سازه‌ها ادامه دارد و کشف اسرار آن، پیچیدگی‌های خاص خود را دارد؛ چرا که بدون حفاری و یا انفجار، نمی‌توان به اسرار باستانی آنان پی برد.

هانی هلال (Hany Helal) به عنوان یکی دیگر از اعضای این تیم تحقیقاتی درباره کشف فضای خالی مرموز در هرم جیزه مصر اظهار کرد:

در گذشته، پرده‌برداری از این اسرار بسیار ساده‌تر از امروز بود. تنها کافی بود که خود را به عنوان یک دانشمند معرفی کنید. پس از آن، اجازه داشتید که درب‌های بسته را از جای درآورده و به محتویات پشت آن دسترسی پیدا کنید. اما اکنون دیگر جایی برای آزمون و خطا باقی نمانده و هیچ دانشمندی نمی‌تواند به روش‌های قدیمی، به اکتشافات باستانی بپردازد.

هرم خوفو یک مورد بسیار دشوار و منحصر به فرد است. این بنای 6.5 میلیون تنی، نزدیک به 140 متر ارتفاع دارد و از آن به عنوان بزرگ‌ترین و باستانی‌ترین بنای مصری یاد می‌شود. مطالعه و بررسی این سازه باستانی، به شیوه‌های سنتی غیرممکن است؛ زیرا اهرام ثلاثه از میراث ارزشمند مصریان به شمار می‌رود.

ساخت اهرام مصر ، با دقت بسیاری انجام گرفته و تونل‌هایی بزرگ و اتاقک‌های عمیقی در آن تعبیه شده است که از مهم‌ترین آنان می‌توان به گالری بزرگ اشاره کرد. هرم بزرگ جیزه، از نظر باورهای عمومی یک هرم کلاسیک است. اما در واقع باید آن را به عنوان یک ناهنجاری در سرزمین‌های مصر نام‌گذاری کرد؛ چرا که هنوز مشخص نیست که اهرام ثلاثه با چه هدفی ساخته شده بودند. از این گذشته، هیچ پادشاه دیگری بعد از خوفو، این عمل را تکرار نکرده است.

با این وجود، این گروه از محققان متوجه شدند که یک تکنولوژی غیرمخرب ذرات با نام میوگرافی، می‌تواند برای بررسی ساختارهای داخلی هرم خوفو مورد استفاده قرار گیرد.

فضای خالی مرموز در هرم جیزه مصر

میون‌ها، ذراتی با حرکت بسیار سریع هستند و به طور مداوم از آسمان فرو می‌ریزند. این ذرات همزمان با انتشار اشعه‌های کیهانی از ابرنواخترها، ستاره‌های نوترونی و سیاهچاله‌ها ایجاد شده و در مسیر رسیدن به زمین، مولکول‌های هوا را خنک می‌کنند.

این فرآیند، یک مجموعه از ذرات را ایجاد می‌کند که میون‌ها نیز در میان آن قرار دارند و در هر دقیقه، هزاران عدد از آن‌ها از میان بدن انسان عبور می‌کند.

میون‌ها بدون تردید از اتمسفر و هوا عبور می‌کنند، ولی شرایط در هنگام برخورد این ذرات با سنگ‌ها تا حد بسیاری متفاوت است. بنابراین، در طی این ماموریت دانشمندان از تجهیزاتی در داخل هرم استفاده کردند که فضای خالی را همچون نقاطی روشن نمایش می‌دهد.

فضای خالی مرموز در هرم جیزه مصر

در فضای داخلی هرم بزرگ، تنها 1 درصد از میون‌ها به داخل اتاقک‌ها می‌رسند. این همان دلیلی است که محققان را به 2 سال مطالعه مداوم واداشت تا بتوانند به اندازه کافی، به جمع‌آوری داده‌ها بپردازند. در نهایت، دانشمندان موفق به کشف فضای خالی مرموز در هرم جیزه مصر شدند که هنوز ماهیت آن در هاله‌ای از ابهام قرار دارد.

علت وجود این فضای خالی مرموز در هرم جیزه مصر چیست؟

فضای خالی مرموز در هرم جیزه مصر

هنوز جزئیات بسیاری از این فضای خالی باقی مانده که باستان‌شناسان سعی دارند به حقیقت آن پی ببرند. از جمله آن‌ها می‌توان به ارتفاع دقیق و زاویه آن نسبت هرم اشاره کرد. به همین دلیل، این گروه از محققان هنوز نمی‌دانند که قرار است این فضای خالی را با چه کلمه‌ای نام‌گذاری کنند.

در حال حاضر، به نظر می‌آید که دسترسی به این فضای خالی غیرممکن باشد. بنابراین، مطالعات آینده قرار است که شکل هندسی آن را با روش‌هایی غیرمخرب مشخص سازد.

یکی از راهکارهای پیشنهادی این است که یک سوراخ کوچک را از میان دیواره‌های هرم، به بخش داخلی این فضای خالی ایجاد و با قرار دادن یک ربات اکتشافی کوچک، از نمای داخلی آن عکس و فیلم‌برداری کنند.

برخی از دانشمندان حاضر در این ماموریت، معتقدند که با کشف این فضای خالی مرموز در هرم جیزه مصر ، نباید انتظار یافته‌های دیگری از قبیل مومیایی‌‌، گنجینه‌های باستانی یا … را داشت. پدر فرعون خوفو، پایه‌گذار بنای اهرام بود. ولی این بر همگان واضح است که در دوره فرعون خوفو بود که بزرگ‌ترین هرم تاریخ احداث شد.

در داخل هرم خوفو، ساختارهای دیگری نیز وحود دارد که از جمله آن‌ها می‌توان به سقف‌های اضافه و فضای بالای اتاق پادشاه در قسمت مرکزی هرم اشاره کرد. دانشمندان بر این باورند که سازندگان این هرم، برای ساخت این بخش‌ها یک مهندسی دیگر را اندیشیده‌اند که از خطر سقوط هرم جلوگیری کرده است. این خطر، به دلیل جرم بسیار بالای هرم و سازه‌های داخلی، آن را تهدید می‌کرد.

برخی دیگر از دانشمندان، بر این باورند که تعبیه فضای خالی مرموز در هرم جیزه ، همچون یک سقف سنگی قرار است که از جذابیت‌های بخش زیرین آن (گالری  بزرگ) محافظت کند. این بدان معناست که با جستجو در این ناحیه، هیچ خبری از گنجینه‌های باستانی و یا مومیایی‌های کشف نشده نخواهد بود.

این گروه از محققان، 2 سال به طور مداوم بر روی این اهرام مطالعه کرده‌اند و هنوز مشخص نیست که این ماموریت چه مقدار هزینه‌بردار بوده است.ولی بنابر گزارشات منتشر شده، هزینه هنگفتی برای این اکتشاف صرف شده و همین امر، مخالفت تعداد دیگری از دانشمندان را در پی داشته است.

مارک لنر (Mark Lehner) به عنوان یکی از باستان‌شناسان آمریکایی در این باره گفت:

سال‌ها پیش متوجه شدم که برای شناسایی بهتر اهرام مصر، باید به آنان پشت کنم! به منظور رسیدن به درک صحیح از این سازه‌های باستانی، باید اقتصاد مردمان مصر باستان، وضعیت تغذیه آن‌ها و عواملی از این قبیل را زیر ذره‌بین قرار داد.

او بر این باور است که کشف این فضای خالی مرموز در هرم جیزه مصر ، یک اکتشاف بسیار عجیب و غریب نیست! در واقع این یافته‌ها، اهرام مصر را به عنوان یک اثر تاریخی مورد بررسی قرار نمی‌دهد. کسب اطلاعات دقیق پیرامون این اثر، نیازمند تحقیقات باستان‌شناسی سنتی و نسبتا ارزان بوده و به کارگیری تکنولوژی ذرات، چندان قابل توجیه نیست.

سفر در زمان ؛ شواهدی از دوران باستان تا عصر مدرن !

آیا دستیابی به تکنولوژی سفر در زمان امکان‌پذیر است؟ در این مطلب قصد داریم شواهد مربوط سفر در زمان را از دوران باستان تا عصر مدرن زیر ذره‌بین بگذاریم.

دستیابی به تکنولوژی سفر در زمان ، همواره یکی از رویاهای دیرینه بشر بوده است. حتی با وجود پیشرفت چشم‌گیر علم و دستاوردهای فیزیک، هنوز هم به طور مطلق نمی‌توان امکان‌پذیری آن را به طور قطع زیر سوال برد. در این مطلب سعی داریم با مراجعه به متون تاریخی، پدیده سفر در زمان را در عهد باستان زیر ذره‌بین قرار دهیم. شواهدی در کتب مقدس بسیاری از فرهنگ‌ها و ادیان وجود دارد که در طی وقایع آن، پدیده سفر در زمان رخ داده و همین امر دانشمندان را بیش از پیش در مورد این مسئله شگفت‌زده کرده است.

سفر در زمان و بهره‌گیری از ماشین‌های قدرتمند می‌توانند فرد را در طول زمان به جلو یا عقب منتقل کنند. این پدیده در چند دهه گذشته، محوریت اصلی بسیاری از افسانه‌های تخیلی بوده است. تاکنون افسانه‌ها و فیلم‌های علمی تخیلی بسیاری پیرامون این مفهوم مانور داده‌اند، اما آیا این پدیده مطلقا به همین داستان‌ها و فیلم‌ها محدود است؟ احتمالا خیر!

در حالی که بسیاری از افراد پدیده سفر در زمان را مضحک می‌دانند، دانشمندان بسیاری نیز هستند که به طور جدی بر روی این مسئله تحقیق می‌کنند و اعتقاد دارند که بشر در آینده‌ای نزدیک قادر است به این تکنولوژی دست پیدا کند. به عنوان مثال، آلبرت انیشتین با محاسبات خود نتیجه گرفت که گذشته، حال و آینده به طور همزمان موجودیت دارند.

سفر در زمان

در حال حاضر نیز اگر انسان بتواند فضاپیمایی بسیاری سریع را بسازد، قادر خواهد بود نوعی از پدیده سفر در زمان را تجربه کند. در این آزمایش زمان برای افراد مختلف با تفاوت چشم‌گیری گذر خواهد کرد.

اگر سفر در زمان امکان‌پذیر باشد، اثرات آن در زندگی ما بسیار عجیب و غریب خواهد بود. در این صورت، آیا باز هم کتب تاریخی چنین متونی را در خود داشتند؟ در این صورت، چه کسانی تاریخ را خواهند نوشت؟

پدیده سفر در زمان ممکن است به نظر جذاب باشد، اما ما به طور دقیق از عواقب تغییر در رویدادهای گذشته و نحوه تاثیرگذاری آن بر آینده اطلاع نداریم. با این حال اگر نگاهی به متون باستانی بیندازیم، به شواهد جالبی از سفر در زمان برمی‌خوریم.

در متون هندی و باستانی مهاباراتا (Mahabharata) آمده که در قرن هشتم پیش از میلاد مسیح، پادشاهی با نام ریواتا (Raivata) به بهشت سفر کرده و بعد از ملاقات خدای برهما (Brahma)، میلیون‌ها سال بعد به زمین بازگشته است. جالب اینجاست که سفر این پادشاه چندان هم طول نکشید، اما زمانی که به زمین بازگشت، 108 یوگا گذشته بود! (هر یوگا برابر با 4 میلیون سال است.) توضیح خدای برهما به ریواتا این بود که گذر زمان همواره یکسان نیست.

سفر در زمان

علاوه بر این، شواهد مربوط به سفر در زمان در قرآن نیز جالب توجه هستند. این داستان به گروهی از افراد مسیحی اشاره می‌کند که در دوران حکمرانی دقیانوس، در آلاشهر (ترکیه امروزی) زندگی می‌کردند. اینان سرانجام از ظلم و ستم‌های بسیار دقیانوس به ستوه آمده و بر اساس الهامی که از خداوند دریافت کرده بودند، در غاری پناهنده شدند. زمانی که آنان به این غار رسیدند، به خوابی عمیق فرو رفته و در حدود سیصد سال بعد بیدار شدند. آن‌ها بعد از بیدار شدن تصور می‌کردند که تنها چند ساعتی بیشتر نخوابیده‌اند. اما زمانی که به شهر بازگشتند، همه چیز را دگرگون یافته و متوجه شدند که نزدیک به سه قرن از دوران پادشاهی دقیانوس گذشته و او سال‌هاست که از دنیا رفته است!

یکی دیگر از جالب‌ترین شواهد سفر در زمان را در انجیل می‌توان یافت:

پیامبر ارمیا همراه با تعدادی از نزدیکان نشسته بودند و پسرکی جوان با نام ابیملک نیز در جمع آنان حضور داشت. پیامبر به ابیملک گفت : “به اورشلیم برو و بر روی تپه‌ای که در آن‌جاست، مقداری انجیر چیده و نزد ما بازگرد.” پسر جوان به اورشلیم رفت و انجیرهای تازه تهیه کرد. در این زمان، صدایی همچون وزش باد در گوش ابیملک او را به خواب می‌برد. بعد از مدتی او از خواب بیدار شده و متوجه می‌شود که نزدیک به غروب است. ابیملک سراسیمه به شهر بازگشته و در نهایت تعجب سربازانی عجیب و غریب را می‌بیند. از مردمان شهر می‌پرسد که اینجا چه اتفاقی افتاده است؟ ارمیا و یاران کجا هستند؟ در این زمان پیرمردی نزد او می‌رسد و می‌گوید: “از آن زمان تاکنون 62 سال می‌گذرد، چرا اکنون سراغ او را می‌گیری مرد جوان؟!”

داستان دیگری از سفر در زمان، متعلق به یک افسانه ژاپنی با نام اوراشیما تارو (Urashima Taro) است. این افسانه درباره ماهی‌گیری است که بعد از نجات دادن یک لاک‌پشت، به عنوان پاداش، به ملاقات قصر خدای اژدها با نام ریوگو جو (Ryūgū-jō) در زیر آب رفت. او 3 روز را در آن‌جا سپری کرد و زمانی که برگشت، نزدیک به 300 سال گذشته بود!

در کتاب بودایی پالی کانون (Pali Canon) آمده که بهشت دارای 30 کاخ است. زمان با ریتم مختلفی می‌گذرد و هر روز در بهشت برابر با 100 سال در زمین است!

یکی از معروف‌ترین شواهد مربوط به سفر در زمان در عصر مدرن را به آزمایش مشهور فیلادلفیا (Philadelphia) نسبت می‌دهند. بر اساس اطلاعات موجود، این آزمایش در سال 1943 صورت گرفته و هدف اصلی آن، پنهان کردن یکی از کشتی‌های نیروی دریایی بود تا رادارهای دشمن قادر به ردیابی آن نباشند.

گفته شده است که نتایج این آزمایش بسیار وحشتناک بوده و علاوه بر ناپدید شدن کشتی، از نورفک (Norfolk) سر درآورده است! هنگامی که کشتی مجددا ظاهر شد، برخی از اعضای خدمه از لحاظ جسمی به بدنه کشتی متصل شده و برخی از آنان به طور کامل از بین رفته بودند. گفته می‌شود که طی این آزمایش، گروهی نیز به آینده سفر کرده‌اند!

ظاهرا پشت این آزمایش بسیار مهم، نابغه‌ای با نام نیکولا تسلا (Nikola Tesla) حضور داشته و تمامی محاسبات، توسعه طرح‌ها و فراهم آوردن ژنراتورهای لازم توسط او انجام گرفته بود.

سفر در زمان

در سال 1960 نیز یک گزارش جذاب در مورد سفر در زمان توسط پلنگرینو ارنتی (Pellegrino Ernetti) منتشر شد. او مدعی شد که دستگاهی با نام Chronovisor را اختراع کرده که امکان تماشای گذشته را در اختیارش قرار می‌دهد.

او ظاهرا دستگاهی را توسعه داده بود که می‌توانست انرژی را تشخیص داده و آن را به تصویر تبدیل کند. این اختراع مشابه تلویزیونی بود که می‌شد وقایع گذشته را در آن مشاهده کرد.

رونالد مالت (Ronald Mallett) هیچ‌گاه لحظات تلخ از دست دادن پدرش بر اثر ایست قلبی را فراموش نکرد. این واقعه تلخ او را به شدت تحت تاثیر قرار داد و در همان زمان با خود عهد کرد که راهی برای سفر به گذشته و هشدار به پدرش برای جلوگیری از مرگ او را بیابد. او تحقیقات خود را بر روی نظریه نسبیت آلبرت انیشتین به طور جدی آغاز کرد و به طور کامل متقاعد شد که بشر در واقعیت هم می‌تواند روزی در زمان سفر کند! به گفته او، انسان در همین قرن خواهد توانست به تکنولوژی سفر در زمان دست یابد.

فیزیکدان برجسته‌ای با نام بریان کاکس (Brian Cox) نیز معتقد است که سفر در زمان ممکن ولی محدودیت‌هایی دارد؛ در واقع امکان انجام آن تنها در یک جهت وجود دارد.

نمی‌توان در مورد سفر در زمان صحبت کرد و نامی از آل بیلک (Al Bielek) را به میان نیاورد! این مرد ادعا می‌کند که در زمان سفر کرده و به طور دقیق‌تر، در سال 2749 حضور پیدا کرده است!

اما آیا داستان‌های بالا، تمام افسانه هستند و یا برخی از شانس امکان‌پذیری سفر در زمان حکایت دارند؟ اخرا نیز یک مطالعه جدید منتشر شده که ادعا می‌کند سفر در زمان حداقل به لحاظ ریاضیاتی امکان‌پذیر است. بن تیپت (Ben Tippett) به عنوان استاد ریاضی و فیزیک دانشگاه بریتیش کولومبیا در کانادا و دیوید تسانگ (David Tsang) به عنوان متخصص فیزیک نجومی در دانشگاه مریلند، یک مدل ریاضیاتی جدید را با استفاده از قانون نسبیت عمومی آلبرت انیشتین ارائه کرده‌اند. این مدل جدید که تاردیس (TARDIS) نام‌گذاری شده، امکان سفر در زمان را بر روی کاغذ به خوبی تشریح می‌کند.

بر اساس این مدل، از این پس می‌بایست جهان را به صورت 4 بعدی و زنجیره‌ای متصل به هم نگاه کنیم. در واقع اینکه جهان را 3 بعدی و زمان را به صورت یک بُعد مجزا تصور می‌کنیم امری اشتباه است! این مدل، به ما کمک می‌کند تا پیوستگی فضا زمان را به شکلی بهتر درک کرده و در جهات مختلف زمان حرکت کنیم.

کشف راکتور هسته ای باستانی در آفریقا : اورانیوم غنی شده 2 میلیارد ساله!

۱۸ خرداد ۹۶ ساعت ۲۲:۰۴

اکتشاف یک راکتور هسته ای باستانی در معدن اورانیوم اوکلو در جمهوری گابن، بسیاری از دانشمندان و متخصصان انرژی اتمی را بهت‌زده کرده است!

کشف راکتور هسته ای باستانی 2 میلیارد ساله در آفریقا، دانشمندان را بهت‌زده کرد!

در سال 1972 میلادی، کارگری در یک کارخانه فرآوری سوخت هسته‌ای، متوجه یک چیز مشکوک در یک قطعه اورانیوم استخراج شده از معادن آفریقا شد. مانند تمامی اورانیوم‌های طبیعی، این قطعه نیز شامل 3 ایزوتوپ جرم‌های اتمی مختلف بود که شامل: فراوان‌ترین نوع آن یعنی اورانیوم 238، کمیاب‌ترین نوع آن یعنی اورانیوم 234 و اورانیوم غنی شده 235 است. این کشف جدید، متخصصان کمیسیون انرژی اتمی فرانسه (CEA) را برای هفته‌ها بهت‌زده کرد!

در جاهای دیگر پوسته زمین و یا بر روی سطح کره ماه یا شهاب‌سنگ‌ها، مقدار فراوانی طبیعی ایزوتوپ‌های اورانیوم 235، سهمی 0.720 درصدی از کل اورانیوم‌های طبیعی را به خود اختصاص داده است. اما آنالیزهای صورت گرفته بر روی قطعه اورانیوم کشف شده در معدن اورانیوم اوکلو (Oklo) در جمهوری گابن، 0.717 درصد از کل را شامل می‌شود. همین اختلاف بسیار جزئی در اعداد، موجب تعجب محققان فرانسوی شد. این تفاوت غیرعادی، نشان می‌دهد که قسمتی از این معدن از مقدار استاندارد اورانیوم 235 پایین‌تر بوده؛ به بیان دقیق‌تر، حدود 200 کیلوگرم از این اورانیوم در گذشته‌ای دور استخراج شده است.

راکتور هسته ای باستانی

آن چیزی که در معدن اوکلو کشف شد، همه را شگفت‌زده کرد! به عقیده دانشمندان، این معدن در واقع راکتور هسته ای باستانی بسیار پیشرفته‌ای بوده که حتی احتمالا دانش امروزی ما نیز از آن عقب‌تر است! بر اساس برآوردهای صورت گرفته، قدمت این راکتور هسته ای باستانی به 1.8 میلیارد سال قبل بازمی‌گردد. همچنین این راکتور هسته ای باستانی 2 میلیارد ساله ، به مدت 500 هزار سال فعالیت داشته است. محققان با انجام چند آزمایش دقیق دیگر، نتایج مربوطه را در یک نشست آژانس بین المللی انرژی اتمی به صورت عمومی اعلام کردند. بر اساس گزارشات آژانس‌های خبری آفریقا، محققان با بررسی مناطق اطراف این معدن، موفق به کشف ضایعات هسته‌ای و همچنین نشانه‌هایی از شکافت اتمی شدند!

باورنکردنی است اگر بدانید که مقایسه این راکتور هسته ای باستانی ، با راکتورهای امروزی ما چه نتیجه‌ای خواهد داشت! گفته می‌شود که این راکتور اتمی باستانی با قدمتی 2 میلیارد ساله، هم در طراحی ظاهری و هم از نظر طراحی عملکرد، تفاوت بسیاری با راکتورهای امروزی ما داشته است. در واقع راکتورهای امروزی ما، با این راکتور هسته ای باستانی غول پیکر قابل مقایسه نیستند؛ چرا که طول این راکتور قدیمی، چندین کیلومتر بوده است! نکته جالب توجه این است که تاثیرات گرمایی این راکتور هسته ای باستانی ، به شعاع 40 متری اطراف محدود بوده است. جالب‌تر اینکه دانشمندان با بررسی مکان‌های اطراف این معدن، پسماندهای رادیواکتیوی مربوطه را نیز کشف کرده‌اند!

نکته دیگر اینکه این واکنش هسته‌ای زنجیره‌ای، نه تنها در گذشته‌ای دور رخ داده، بلکه کاملا کنترل و تعدیل شده بوده است! با استناد به علم امروزی بشر، نتیجه آزادسازی انرژی یک واکنش هسته‌ای، انفجاری بزرگ و لحظه‌ای است. نکته جالب در مورد این راکتور هسته ای باستانی، این است که راکتور مذکور، ضمن جلوگیری از وقوع انفجار، مانع تخلیه ناگهانی لحظه‌ای انرژی شده و تمامی این فرآیند، به صورت کنترل شده در اختیار گذشتگان قرار داشته است.

محققان راکتور هسته ای اوکلو را یک راکتور هسته ای طبیعی نام‌گذاری کرده‌اند، اما به نظر می‌رسد که حقیقت چیزی فراتر از این‌هاست. برخی از محققان حاضر در این آزمایش، به این نتیجه رسیدند که مواد معدنی در این معدن، در گذشته‌ای دور غنی‌سازی شده و به صورت خود به خود، منجر به شکل‌گیری یک واکنش زنجیره‌ای شده است. در واقع این راکتور هسته ای باستانی ، از یک سیستم کنترل کننده آبی پیشرفته‌ای استفاده می‌کرده‌ است. این در حالی‌ست که راکتورهای عصر مدرن، از میله‌های کادمیوم و گرافیت برای کنترل شرایط استفاده می‌کنند.

با این حال دکتر گلن سیبورگ (Glenn T. Seaborg)، به عنوان رئیس سابق کمیسیون انرژی اتمی آمریکا و برنده جایزه نوبل در زمینه پیوند عناصر سنگین، می‌گوید برای سوختن اورانیوم در یک واکنش، لازم است تمامی شرایط درست و دقیق باشند. برای مثال، آبی که در واکنش‌های هسته‌ای استفاده می‌شود، می‌بایست کاملا خالص باشد. حتی وجود مقدار بسیار کمی از ناخالصی در آب، موجب توقف در عملیات می‌شود. مشکل اصلی این‌جاست که آب خالص، به طور طبیعی در هیچ کجای دنیا وجود ندارد!

راکتور هسته ای باستانی

تا به اینجا، چندین متخصص در مورد این کشف عجیب و غریب در معدن 2 میلیارد ساله آفریقا صحبت کردند. تعدادی از این دانشمندان، اظهار داشته‌اند که در هیچ یک از دوره‌های زمین‌شناسی در منطقه اوکلو، اورانیوم 235 به صورت طبیعی وجود نداشته است؛ از این رو تا حد بسیاری می‌توان احتمال وقوع این واکنش هسته‌ای به صورت «طبیعی» را رد کرد. اگر این مواد معدنی به صورت خودکار شروع به انباشته شدن کرده باشند، با توجه به کندی تجزیه رادیواکتیو در اورانیوم 235، مواد قابل شکافت تنها 3 درصد از مقدار کل آنان را تشکیل می‌داده است. این مقدار برای وقوع یک واکنش هسته‌ای به صورت طبیعی بسیار بسیار اندک است.

راکتور هسته ای 2 میلیارد ساله باستانی در جمهوری گابن، بر اساس گفته‌های کارشناسان، صد‌ها هزار سال فعالیت داشته و در فواصل زمانی منظم، غیر فعال و مجددا فعال شده است. فرآیند شکافت هسته‌ای تا زمان موجود بودن آب در این راکتور ادامه داشت و زمانی این عملیات متوقف شد که تمامی منبع آب موجود، به علت حرارت‌های این راکتور هسته‌ای به بخار تبدیل شد. واکنش هسته‌ای، با در دسترس بودن مجدد آب، امکان شروع دوباره داشت. بدین ترتیب، به علت فعال و غیرفعال شدن‌های متناوب در عملکرد این راکتور هسته ای باستانی، راکتور اتمی اوکلو از نوع پایدارترین این راکتورها بود. گفته می‌شود که با پایان یافتن اورانیوم 235 قابل شکافت، سرانجام فعالیت راکتور طبیعی گابن متوقف شده است.

عمر طولانی مدت عملکرد راکتور اتمی گابون، نسبت به پیدایش آن از اهمیت بیشتری برخوردار است! این راکتور هسته ای باستانی ، توانسته تا 2 میلیارد سال دوام داشته باشد. ثبات بسیار بالای این راکتور، به 2 فاکتور مهم بستگی دارد: ثبات بسیار زیاد در پوسته‌ قاره آفریقا و عدم ترکیب ذخایر اورانیوم با اکسید آب‌های زیرزمینی. راکتورهای هسته ای باستانی در گابن، تا حد بسیاری توسط مواد کربن و خاک رس احاطه شده بود و همین امر، موجب جنبش مناسب اورانیوم و سایر عناصر رادیواکتیو گردیده است.

این احتمال نیز وجود دارد که در حدود 2 میلیارد سال قبل، راکتورهای اتمی دیگری نیز در سایر نقاط مختلف جهان نیز وجود داشته باشند. احتمالا هنوز هم در نقط مختلفی از زمین، راکتورهای طبیعی دیگری نیز وجود داشته باشند، اما با این حال هم‌چنان راکتور هسته ای باستانی گابن، از با ارزش‌ترین و پایدارترین آنان به شمار می‌رود. مطالعه علمی این راکتورها، چشم‌اندازهای منحصر به فردی را از انرژی هسته‌ای ساخت انسان و ذخیره‌سازی زباله‌های هسته‌ای به ما نشان می‌دهد.

آیا برخورد دهنده‌ هادرونی بزرگ وجود روح را نقض می کند؟

۱۵ اسفند ۹۵ ساعت ۱۱:۱۸

در یک نظرسنجی مشخص شد که از هر ده آمریکایی، چهار نفر به وجود یک بخش غیر مادی در هر موجودی که به آن روح هم گفته می‌شود، اعتقاد دارند. در همین رابطه فیزیکدانی با نام برایان کاکس (Brian Cox) با استفاده از فیزیک ذرات بنیادی و کشفیات برخورد دهنده‌ هادرونی بزرگ ادعای عجیبی را در مورد وجود روح مطرح کرده است.

برخورد دهنده هادرونی بزرگ (Large Hadron Collider)، بزرگ‌ترین و قدرتمندترین برخورد دهنده‌ی جهان، تونلی عظیم با طول تقریبی 27 کیلومتر است که در آن ذرات پروتون با سرعتی نزدیک به سرعت نور به هم برخورد داده می‌شوند. این برخورد دهنده‌ در سرن، مرکز تحقیقات فیزیک هسته‌ای در سویس قرار دارد. به اعتقاد برخی آن شگفت‌انگیزترین سیستم آزمایش ساخته‌شده به دست بشر است که شیفتگان اکتشافات فیزیک ذرات بنیادی را از سراسر دنیا را به سویس می‌کشاند تا با مشاهده انهدام ذرات زیر اتمی در آن، دانش ما را از جهان هستی بیشتر کنند. دانشمندان تاکنون شاهد به وجود آمدن پلاسمای کوارک گلوئون (چگال­ترین ماده خارج از سیاه‌چاله‌ها) در LHC بوده‌اند، نظریه ابرتقارن را به کمک این دستگاه رد کردند و مهم‌تر از همه ذره بوزون هیگز را از طریق آن کشف کردند.

آیا علم توانایی اثابت یا رد کردن وجود روح را دارد ؟

برایان کاکس از محققان برجسته فیزیک ذرات بنیادی در دانشگاه منچستر بریتانیا، وجود روح را زیر سوال برده است. او در برنامه علمی اینفینیت مانکی کیج (The Infinite Monkey Cage) ، وجود روح را مغایر با فیزیک ذرات بنیادی اعلام کرد و گفت:

اگر الگویی تغییرناپذیر که حامل اطلاعات سلول‌های زنده ما باشد را در نظر بگیریم، برای برقراری شرط تغییرناپذیری آن باید دقیقاً مشخص کنیم که این الگو به چه واسطه‌ای وجود دارد و چگونه با ذرات تشکیل‌دهنده بدن ما در تعامل است. به‌ بیان‌ دیگر باید بخش جدیدی را به مدل استاندارد فیزیک بنیادی اضافه کنیم که توسط برخورد دهنده‌ هادرونی بزرگ کشف نشده است. این کار، در مقیاس انرژی تقابل ذرات بدن ما غیرممکن است.

نیل دیگراس تایسون (Neil deGrasse Tyson)، اخترفیزیکدانی که از دیگر میهمانان این برنامه بود در تلاش برای روشن کردن این ادعا خطاب به کاکس گفت:

اگر درست متوجه منظورتان شده باشم، شما ادعا می‌کنید که سرن ادعای وجود روح را نقض کرده است.

کاکس با تائید این موضوع گفت:

اگر قرار است که ماده‌ای وجود داشته باشد که باعث حرکت دست‌ها، پاها و بدن‌های ما بشود، باید با ذرات تشکیل‌دهنده بدن ما به‌گونه‌ای در تعامل باشد. با توجه به اندازه‌گیری‌های دقیق انجام‌شده در مبحث تعامل ذرات، ادعای من این است که منبع انرژی مسئول به حرکت درآوردن بدن‌های ما، یا همان روح، وجود ندارد.

باوجود اینکه توجیهات علمی فراوانی برای رد مباحث ماوراء الطبیعه وجود دارد، توجیه ارائه‌شده توسط کاکس در نوع خود منحصر به‌ فرد است. این توجیه به توانایی اثبات وجود روح توسط فیزیک‌دانان اشاره دارد که تاکنون بی‌نتیجه بوده است. اما نکته ای در این میان قابل تامل است، ماهیت غیر مادی روح بوده که در تمام ادیان از آن به عنوان موجودیتی روحانی و خارج از بعد ماده اشاره شده؛ با این حساب طبیعی است که در عالم ماده اثابت وجود روح امری غیر ممکن به نظر برسد.

نظر شما در این مورد چیست؟ از طریق بخش نظرات همین پست، دیدگاهتام را با ما به اشتراک بگذارید.