چطور خطای Website Not Loading را در مرورگرها حل کنیم؟

هنگامی که در حال وبگردی هستید، ممکن است با مشکلات متعددی مواجه شوید. مثلا وب سایت باز نشود، سرعت لود خیلی کند باشد یا اینکه سایت در حین باز شدن گیر کند. خطای سرور و مواردی نظیر این هم این روزها کم دیده نمی شود. 

به هر حال دنیای وب است و هزار پیچیدگی.

گویا آی تی: اما معمولا برخی خطاها درست در زمانی رخ می دهند که برای برخی دیگر از وب سایت ها همه چیز خوب است. از جمله این خطاها، ارور website not loading است که هنگام باز کردن برخی سایت ها مشاهده می کنیم و این درحالی است که بقیه سایت هایی که باز کرده ایم خوب کار می کنند.

تبلیغات

در چنین حالتی معمولا برخی کارها از شما سر می زند مثلا روتر مودم را ریست می کنید یا آن را خاموش و روشن می کنید. سعی می کنید از حالت امن ویندوز و مرورگر استفاده کنید و یا حتی برخی از سرویس های در حال کار در ویندوز خود را از کار می اندازید اما مشکل گاهی حل می شود و گاهی به قوت خود باقی است.

در چنین شرایطی راه حل دیگری برای شما داریم:

راه حل اول: تغییر در آدرس سرور DNS

برای انجام این کار روال زیر را یکی یکی روی ویندوز خود انجام دهید:

۱- ابتدا به استارت منو بروید و بعد به control panel بروید

۲- به دنبال Network and sharing center باشید و بعد از پیدا کردن آن را باز کنید

۳- بعد در این قسمت به دنبار رابط کاربری اینترنتی خود باشید جایی که نام شبکه ای که بدان وصل هستید مشخص است:

روی مورد مشخص شده کلیک کنید.

در این جا با یک پنجره جدید با یک سری وضعیت ارتباطی مواجه می شوید. روی Properties کلیک کنید.

در این قسمت، بر روی عبارت  Internet Protocol Version 4 (TCP/IPv4) دابل کلیک کنید.

 Internet Protocol Version 4 (TCP/IPv4)

با انجام این کار یک باکس جدید باز می شود که در آن اطلاعاتی مثل آدرس آی پی،  DNS server address و نظیر آن را مشاهده می کنید.

در ادامه Use the following DNS server address را انتخاب کنید و اطلاعات زیر را در جایگاه های مشخص جایگزین کنید:

  •  Preferred DNS server:   ۸٫۸٫۸٫۸
  • Alternate DNS server:    ۸٫۸٫۴٫۴

در نهایت ok را بزنید و برای تمام دیالوگ باکس هایی که باز هستند ok را بزنید تا تنظیمات ذخیره شوند.

حالا باید بررسی کنید که آیا مشکل وب سایت ها و لود شدن آن ها حل شد یا نه.

اگر باز با مشکل مواجه هستید بهتر است که سیستم را ریستارت کنید و دوباره موضوع را چک کنید.

در حالی که حتی بعد از ریست کردن مشکل به قوت خود باقی است از روش دوم استفاده کنید:

۱- حذف فایل های موقتی

برای این کار، دو کلید  Win+ R  را با هم بزنید. در پنجره run عبارت %temp% را بنویسید. OK را بزنید و بعد لیستی که مشاهده می کنید فایل های موقت است. این ها را همه با هم انتخاب کنید و آن ها را دلیت کنید.

۲- تاریخچه یا هیستوری، فضای کش و کوکی ها را حذف کنید. ( متناسب با نوع مرورگر خود )

۳- مرورگر خود را ریست کنید.

۴- Hosts را در مرورگر خود چک کنید ( اگر چند سایت با هم همین مشکل را دارند )

بدین منظور، به مسیر  My Computer > C:\Windows\System32\drivers\etc بروید. 

فایل Hosts را پیدا کنید و آن را در نوت پد باز کنید.

اگر نام سایت را مشاهده می کنید قبل از نام آن علامت # را بگذارید یا اینکه اطلاعات را از فایل حذف کنید.

به هر حال تغییرات را انجام داده و ذخیره کنید.

در نهایت دوباره وضعیت را چک کنید. اگر مشکل حل نشد، روتر را ریست کنید و بعد به دوباره وضعیت را چک کنید. شاید دوباره مشکل به قوت خود باقی باشد. اینجاست که باید با آی اس اپی خود تماس بگیرید و مشکل را با وی در میان بگذارید.

حل مشکل باز نشدن سایت در سیستم عامل مک

اگر این مشکل به کرات برای شما رخ می دهد کاری که باید در وهله اول انجام دهید این است که سیستم عامل مک خود را ریستارت کنید.

بعد هیستوری و کش مرورگر خود را پاک کنید. برای انجام این کار می توانید از ابزاری به اسم Ccleaner استفاده کنید. این ابزار یکی از مفید ترین ابزارهایی است که شما می توانید از آن برای مدیریت مرورگر هایی مثل کروم، فایرفاکس و سافاری استفاده کنید.

DNS server address را به Google Public DNS تغییر دهید

از منوی Apple ، بر روی Preferences کلیک کنید تا اطلاعات زیر را مشاهده کنید:

Network را انتخاب کنید. با این کار پنجره ای مطابق زیر باز می شود که از سمت چپ و در میان گزینه ها، شبکه فعال خود را مشاهده می کنید که به طور پیش فرض انتخاب شده است:

بعد از انجام این کار در سمت راست، و پایین  Advanced را انتخاب کنید و روی این دکمه کلیک کنید تا تنظیمات پیشرفته تری پیش رویتان باشد. 

مطابق تصویر بالا روی علامت “+” کلیک کنید تا بتوانید آدرس سرور دی ان اس جدید وارد کنید.

اگر از قبل آدرس دیگری در این بخش مشاهده می کنید، آن را انتخاب کنید و به کمک  “” آن را حذف کنید.

حالا دی ان اس های گوگل که ۸٫۸٫۸٫۸ و ۸٫۸٫۴٫۴ می باشند را وارد کنید.

در نهایت ok و دکمه apply را بزنید تا تغییرات ذخیره و اعمال شوند.

حالا دوباره سایت های مورد نظر را چک کنید و ببینید که آیا مشکل حل شده یا نه.

شما می توانید بجای استفاده از دی ان اس گوگل از OpenDNS سیسکو نیز استفاده کنید و وضعیت را چک کنید.

آدرس های مورد نظر برای مورد گفته شده، به صورت زیر هستند

۲۰۸٫۶۷٫۲۲۲٫۲۲۲ و ۲۰۸٫۶۷٫۲۲۰٫۲۲۰

امیدوارم که این راهنما توانسته باشد مشکل شما را حل کند. در این باره تجربیات خود را بنویسید و این مطلب را روی شبکه های اجتماعی نظیر فیس بوک منتشر کنید.

منبع

تبلیغات

چطور ویروس FBI MoneyPak را از سیستم مک حذف کنم؟

تا قبل از ماه جولای سال ۲۰۱۳، هیچ گزارشی مبنی بر اینکه ویروس FBI Moneypak  سیستم های ویندوزی را آلوده کرده دریافت نکرده ایم و حتی گزارشی در مورد پخش شدن این ویروس روی سیستم های مک اپل نیز دریافت نکرده ایم اما، این ویروس حالا در حال قدرت گرفتن روی سیستم های اپلی مک است. 

گویا آی تی: عملکرد این ویروس بدین گونه است که کاربر در حال کار کردن با سیستم عامل مک خود است که بلافاصله صفحه نمایشگر قفل می شود و شما تنها دو راه دارید. اینکه، یا به تماشای فیلم های غیر اخلافی کودکان بپردازید یا اینکه، فعالیت های غیرقانونی را دنبال کنید. در حقیقت این ویروس یک گونه ransomware است.

ویروس FBI همچنین به عنوان ویروس Greendot شناخته می شود، Citadel Reventon خود را به عنوان FBI مخفی می کند و اگر می خواهید به مدت ۴۸-۷۲ ساعت به کامپیوتر خود دسترسی پیدا کنید، مجبور به پرداخت ۱۰۰ دلار، ۲۰۰ دلار یا بیشتر با استفاده از کارت Moneypak می باشید.

تبلیغات

این ویروس روی مرورگر سافاری نیز عمل می کند و با قفل کردن آن از شما در خواست هایی می کند که البته امکان خروج از مرورگر هم نخواهید داشت.

FBI MoneyPak Virus

برای رفع مزاحمت های این ویروس شما یک راه بیشتر ندارید و آن هم این است که مرورگر سافاری خود را ریست کنید.

گام اول: ابتدا مرورگر سافاری خود را باز کنید و به سمت بالا و سمت چپ توجه کنید و از میان منو ها  “Safari” را انتخاب کنید.

 “Safari”

در این بخش شما زیر منو ها را مشاهده می کنید اما مطابق عکس بالا باید Reset Safari را انتخاب کنید.

در ادامه یک لیست مطابق زیر باز می شود:

Reset Safari

در این جا لازم است که تمام چک باکس ها را بزنید و بعد روی دکمه reset کلیک کنید

بعد از انجام عملیات ریست، از برنامه های پاک کننده ای مثل Ccleaner استفاده کنید تا از شر بقایای موارد مخرب خلاص شوید.

بعد از این کار هم با کمک هر آنتی ویروس قوی مثل sophos سیستم را کامل اسکن کنید و از عدم وجود ویروس های دیگر مطمئن شوید.

در این باره تجربیات خود را برای ما بنویسید و این مطلب را روی شبکه های اجتماعی نشر دهید.

منبع

تبلیغات

چطور مسیج ارسال شده در فیس بوک را برگردانیم؟

تا کنون چند بار برایتان اتفاق افتاده که بخواهید پیام های ارسال شده را بعد از ارسال برگردانید. خوشبختانه در جیمیل با کمک تنظیمات می توانید تا ۳۰ ثانیه پس از ارسال ایمیل با برگرداندن ایمیل جلوی خیلی از اتفاقات نا خوشایند را بگیرید. 

گویا آی تی: در میان پیام رسان ها این کار شدنی تر است چرا که مکانیسم پیام رسان ها متفاوت تر از ایمیل است. در تلگرام که امکان هر گونه ویرایش و حذفی خواهید داشت اما برای فیس بوک و مسنجر آن نیز به تازگی شاهد تغییراتی بوده ایم که بسیار خوشایند است. این آموزش به شما تضمین می دهد که پیام های تان از مقابل چشم مخاطبین پاک می شود.

تبلیغات

دقت کنید که گمانه زنی ها و خبرهایی شنیده شده که قابلیت عدم ارسال برای پیام ها ( چیزی شبیه تلگرام و نظیر آن ) قرار است برای فیس بوک تکمیل شود و ارائه شود اما تا آن زمان این آموزش را مد نظر داشته باشید و از آن استفاده کنید.

استفاده از Secret Conversations

برای اینکه یک پیام رمزنگاری شده داشته باشید به طوری که بتوان مکالمه را پس از اتمام بهتر مدیریت کرد می توانید وارد Secret Conversations شوید. دراین حالت timed messages بسیار به کار شما خواهد امد.

برای استفاده از این ویژگی ابتدا وارد چت با یکی از مخاطبین خود شوید و بعد قفل بالای صفحه را فعال کنید. این ویژگی در سمت راست و بالا قرار دارد ( فلش قرمز رنگ )

اگر از آی او اس استفاده می کنید، Secret را در این محل مشاهده می کنید.

در نهایت OK را بزنید.

برگرداندن پیام در فیس بوک

این کار موجب نمی شود که به طور اتوماتیک پیام ها حذف شوند و نمایش داده نشوند. اما می توانید با کمک قابلیت دیگری که در این بخش وجود دارد مشخص کنید که چه مدت پیام موجودیت داشته باشد. شما می توانید مدت زمانی بین ۵ ثانیه تا ۲۴ ساعت را مشخص کنید.

به کمک ساعتی که در سمت چپ ویرایشگر وجود دارد می توانید این مدت زمان را مشخص کنید. بعد از مشخص کردن این ویژگی به راحتی بعد از زمان انتخاب شده پیام برای فرد مقابل پاک می شود.

دیدگاه خود را در این باره برای ما در بخش نظرات بنویسید.

منبع

تبلیغات

کامل ترین راهنمای تنظیمات حریم خصوصی فیس بوک ۲۰۱۸

پیش از اینکه فیس بوک خود را پاک کنیدـ بیایید روراست باشیم، همه ما به این کار فکر کرده ایم ـ این مقاله را در نظر بگیرید. فیس بوک گزینه های حریم شخصی بسیار متنوعی را ارائه میدهد که میتوانند به شما برای به دست آوردن کمی کنترل بر اطلاعاتتان کمک کنند.نمیگوییم که با این کار مشکل حریم شخصی فیس بوک حل میشود ولی میتواند گزینه منطقی تری از به دور انداختن آن باشد.

گویا آی تی: اگر هرگز به تنظیمات حریم شخصی فیس بوک وارد نشده اید، به سادگی میتوانید آن را پیدا کنید. برای دسترسی به تمام تنظیمات مورد نظر بر آیکون همبرگر در قسمت پایین سمت راست برای نمایش (و یا گوشه بالا سمت راست در اندروید و یا سایت موبایل ) کلیک کنید و سپس به تنظیمات حساب بروید(Account Settings).

قدم اول

تبلیغات

تنظیمات حریم شخصی

زیر تنظیمات حساب بر روی حریم شخصی کلیک کنید. نمایه تنظیمات حریم شخصی بر اساس اینکه از برنامه استفاده میکنید و یا سایت موبایل متغیر است ولی گزینه های اصلی ثابت خواهند بود.

پروفایل خود را مدیریت کنید

ابتدا بررسی کنید که چه کسی میتواند چیز هایی که در صفحه کلی پروفایل فیس بوک شماست را ببیند. بر روی مدیریت پروفایل کلیت کرده و فیس بوک شما را به صفحه مورد نظر میبرد.

زیر  گزینه هایی مانند کار، تحصیلات و یا جا هایی که زندگی کردید، بر روی فلش طوسی رنگ کلیک کرده و سپس بر روی *اشتراک گذاری با :* برای تغییر تنظیمات کلیک کنید. به طور معمول میتوانید بین گزینه های زیر انتخاب کنید:

  • عمومی: به همه افراد حتی بدون حساب کاربری فیس بوک امکان میدهد که اطلاعات شما را ببینند.
  • دوستان: این اطلاعات را به دوستان فیس بوک شما محدود میکند.
  • دوستان به جز…:به شما امکان میدهد که اطلاعات خود را از دوستان خاصی که با کلیک بر آیکون مداد طوسی و سپس کلیک بر (–) در کنار اسم مورد نظر محدود کنید. وقتی لیست را کامل کردید بر روی*ذخیره*کلیک کنید.
  • دوستان خاص: به شما امکان میدهد اطلاعات موجود را برای دوستان خاصی که با کلیک بر آیکون مداد طوسی و سپس کلیک بر (–) کنار اسم مورد نظر انتخاب کرده اید به اشتراک گذارید. لیست کامل شده را با کلیک بر *ذخیره* کامل کنید.
  • فقط من: تمام کاربران را از دیدن اطلاعات شما محدود میکند.

 راهنمای تنظیمات حریم خصوصی فیس بوک

فیس بوک به شما امکان میدهد تا تمام پست های خود را به گزینه *فقط دوستان* محدود کنید. فقط کافیست بر روی * محدود کردن بینندگان پست هایی که به اشتراک گذاشته اید با دوست های دوستان و یا عمومی؟* و سپس *محدود کردن پست های قدیمی* کلیک کنید. در برخی دستگاه ها ، این گزینه ممکن است در بخش منوی اصلی زیر *محدود کردن کسانی که میتوانند پست های شما را ببینند* باشد.

حال که در منوی حریم شخصی اصلی هستید میتوانید تعیین کنید که چه کسانی میتوانند افراد،صفحه ها و یا لیست هایی که دنبال میکنید را به *دوستان* و یا اگر میخواهید کاملا شخصی باشند به *فقط من* محدود کنید.

افراد چگونه شمارا پیدا کرده و با شما ارتباط برقرار کنند (How People Find & Contact You)

بعد از این عنوان How People Find & Contact You را خواهید دید. در ادامه گزینه هاییست که در این بخش از منوی حریم شخصی خواهید دید:

  • اگر از پیش تنظیم نشده، اینکه *چه کسانی میتوانند به شما درخواست دوستی بدهند؟* را به *دوست های دوستان* تنظیم کنید.
  • اگر میخواهید لیست خود را شخصی نگه دارید اینکه *چه کسانی میتوانند لیست دوستانتان را ببینند؟* را به *دوستان* و یا *فقط من* تغییر دهید.
  • برای بیشترین حد امنیت اینکه *چه کسی میتواند با استفاده از آدرس ایمیل شما را جستجو کند؟* را به دوستان تغییر دهید.
  • برای بیشترین حد امنیت * چه کسی میتواند شمارا با استفاده از شماره تلفن جستجو کند؟* را به*دوستان* تغییر دهید.

از این صفحه میتوانید فیس بوک را از اتصال حسابتان به موتور های جستجوی خارج از فیس بوک متوقف کنید. بر روی *میخواهید موتور جستجو های خارج از گوگل به پروفایلتان متصل شوند* و سپس * به موتور های جستجو خارج از فیس بوک امکان دهید به پروفایل شما متصل شوند را اگر دایره ای پر شده دارند کلیک کنید. سپس بر روی تایید برای کامل کردن فرایند کلیک کنید.

قدم دوم

Timeline وTagging

سپس به منوی اصلی تنظیمات حساب از منوی همبرگر فیسبوک برگردید. از آنجا به Timeline وTagging رفته تا دو اقدام اصلی فیس بوک که نیاز به بازبینی دارند را تنظیم کرده و دسته سومی از گزینه هایی که میتوانند مفید باشند را مشاهده کنید.این منو بر اساس استفاده از برنامه و یا سایت موبایل متفاوت است ولی گزینه های اصلی ثابت باقی میمانند.

Timeline

زیر عنوان Timeline در این منو دو تنظیم مربوطه وجود دارد:

  • اگر میخواهید دیگران را از پست بر روی تایم لاین خود بازدارید اینکه* چه کسی میتواند بر روی تایم لاینتان پست کند؟* را به *دوستان* و یا * فقط من* تغییر دهید.
  • اگر میخواهید همه را از دیدن اینکه چه چیزی در تایم لاین شماست بازدارید اینکه * چه کسی میتواند ببیند دیگران چه در تایم لاینتان پست میکنند؟* را به *دوستان* و یا *فقط من* تغییر دهید.

 راهنمای تنظیمات حریم خصوصی فیس بوک

Tagging

سپس زیر عنوان Taggingدر این منو دو گزینه هستند که میتوان در نظر گرفت:

  • اگر میخواهید تمام کاربران را از دیدن پست های تگ شده باز دارید اینکه * چه کسی میتواند پست هایی که در آن تگ شده اید را ببیند؟* را به *دوستان* و یا *فقط من* تغییر دهید.
  • اگر میخواهید هیچکس این پست ها را نبیند، اینکه* زمانی که در یک پست تگ شدید چه کسی را به بینندگان پست ها اضافه میکنید که پیش از این نمیتوانست ببیند؟* را به *دوستان* و یا *فقط من* تغییر دهید.

بازبینی

در نهایت، عنوان بازبینی قرار دارد که به شما امکان میدهد که تگ هایی که دیگر افراد مربوط به اطلاعات شخصی شما ایجاد کردند را ببینید.

  • * بازبینی تگ هایی که افراد به پست های شما ایجاد کردند را پیش از اینکه در فیس بوک دیده شدند ببینید؟* زیر بخش بازبینی تگ را فعال کنید.
  • *بازبینی پست هایی که در آنها تگ شده اید پیش از اینکه در تایم لاین شما نمایش داده شوند؟* زیر بازبینی تایم لاین را فعال کنید.

قدم سوم

مکان

حال که هنوز در منوی تنظیمات حساب هستید به تنظیمات مکان رفته و اگر میخواهید مطمئن شوید فیس بوک به مکان شما دسترسی ندارد بر روی *مکان* کلیک کنید. مجوز مکان را در Ios با کلیک بر مکان و سپس *هرگز* غیر فعال کنید. در اندروید کافیست که گزینه کنار *استفاده از مکان* را غیر فعال کنید.

 راهنمای تنظیمات حریم خصوصی فیس بوک

سپس اطمینان حاصل کنید که *تاریخچه مکانی* غیر فعال باشد.به گفته فیس بوک این تنظیمات تاریخچه مکان های دقیق شما را میسازد که دقیقا بر خلاف فضای شخصیست. این همچنین ویژگی هایی مانند پیدا کردن wi-fi را که به شما کمک میکند هات اسپات های wifiرایگان عمومی را پیدا کنید ، و *دوستان نزدیک* که به شما نشان میدهد دوستان فیس بوک شما که در محدوده شما هستند را بیابید را غیر فعال میکند.

این ویژگی ها در حین مفید بودن  به تاریخچه مکانی نیاز دارند پس اگر درباره حریم شخصی خود نگرام هستید بهتر است از آنها استفاد نکنید.

 راهنمای تنظیمات حریم خصوصی فیس بوک

قدم ۴

بلاک کردن

اگر حساب کاربری می شناسید که میخواهید از دسترسی به صفحه خود به کلی باز دارید میتوانید به راحتی به لیست بلاک خود اضافه کنید. بر روی *بلاک کردن* را زیر تنظیمات حساب و سپس بر *اضافه کردن به لیست بلاک شده ها * کلیک کنید.

 راهنمای تنظیمات حریم خصوصی فیس بوک

قدم ۵

شناسایی چهره

فیس بوک ادعا میکند که از شناسایی چهره برای پیدا کردن شما در عکس ها و ویدیو هایی که ممکن است ندانید در فیس بوک هستند استفاده میکند. در حالی که این به نظر یک ویژگی امنیتی می آید، افرادی که نگران حریم شخصی هستند احتمالا نمیخواهند به فیس بوک امکان دهند تا صورتشان را اسکن کند.

بر روی *شناسایی چهره* زیر  تنظیمات حساب و سپس بر *آیا میخواهید فیس بوک چهره شما را در تصاویر و فیلم ها شناسایی کند* کلیک کرده و اطمینان حاصل کنید که *خیر* انتخاب شده است.

 راهنمای تنظیمات حریم خصوصی فیس بوک

قدم ۶

پست های عمومی

*پست های عمومی* زیر تنظیمات حساب به شما امکان میدهد تا بر اینکه چه کسی میتواند پست ها و فعالیت های شما  را ببیند کنترل داشته باشید. میتوانید محدود کنید که چه کسی حساب شما را دنبال میکند و یا اینکه چه کسی میتواند اطلاعات پروفایل شما را لایک کرده و بر آن یا نظر بدهد.

  • اینکه چه کسی میتواند مرا دنبال کند را بر *دوستان*تنظیم کنید.
  • نظرات پست های عمومی را بر روی *دوستان* تنظیم کنید.
  • اطلاعات پروفایل عمومی را بر روی *دوستان* تنظیم کنید.

 راهنمای تنظیمات حریم خصوصی فیس بوک

قدم ۷

برنامه ها

ممکن است از فیس بوک برای عضویت در برخی برنامه ها و خدمات استفاده کرده باشید. بسیاری از این برنامه ها ممکن است به برخی یا تمام داده های فیس بوک شما دسترسی داشته باشند. میتوانید این مسئله را از بخش *apps * زیر تنظیمات حساب  کنترل کنید.

عضویت با فیس بوک

در اینجا تمام برنامه هایی که با استفاده از فیس بوک در آنها عضو شدید را خواهید دید. بر روی هر کدام کلیک کنید تا اطلاعات کامل مجوز های برنامه با فیس بوک را ببینید.برای بیشترین حد امنیت، اطمینان حاصل کنید که * دیده شدن برنامه (Visibility of app)بر روی *دوستان* و یا*فقط من* تنظیم شده باشد. تمام مجوز هایی که میتوانید را Deselectکنید زیرا بسیاری از آنها برای استفاده از برنامه لازم نیستند ،مخصوصا *پست کردن به جای شما*.

اگر میخواهید برنامه را کاملا از فیس بوک پاک کنید *حذف برنامه (Remove App) در پایین صفحه کلیک کنید.

 راهنمای تنظیمات حریم خصوصی فیس بوک

برنامه هایی که دیگران استفاده میکنند

شاید متوجه نشده باشید ولی فیس بوک به برنامه های دوستان شما اجازه میدهد که اطلاعات تایید شده شما را ببینند. زیر * برنامه هایی که دیگران استفاده میکنند* میتوانید تمام اطلاعاتی که نمیخواهید با دیگران و برنامه هایشان به اشتراک گذارید غیر فعال کنید. برای بسیاری افراد این کلیه اطلاعات آنها را شامل میشود.

 راهنمای تنظیمات حریم خصوصی فیس بوک

قدم ۸

تبلیغات

در مقابل تمام انتقادات وارده درباره حریم شخصی و تبلیغات، شرکت فیس بوک ابزار هایی را برای محدود کردن اطلاعاتی که مبلغین میبینند ارائه میدهد. البته این ابزار بسیار مخفی هستند.

زیر بخش تبلیغات در تنظیمات حساب میتوانید تنظیماتی مانند *اطلاعات شما* که به شما بخش هایی از پروفایلتان که برای مبلغین قابل دسترسی هستند را نشان میدهد. به طرز عجیبی میتوانید تمام این بخش ها را غیر فعال کنید. همچنین میتوانید *دسته هایی* که مبلغین شما را در آن دارند ببینید ـ که در واقع تجربه ای روشن گرایانه است ـ و میتوانید انتخاب کنید که کدام یک را میخواهید حذف کنید.

 راهنمای تنظیمات حریم خصوصی فیس بوک

زیر بخش تنظیمات تبلیغات میتوانید گزینه های مربوط به غیر فعال کردن تنظیمات بر اساس وبسایت ها و برنامه هایی که مشاهده کرده اید، تبلیغات موجود در برنامه ها و وبسایت های شریک شبکه تبلیغاتی فیس بوک و تبلیغات سایر افراد بر اساس اقدامات فیس بوکی شما را ببینید. میتوانید آنها را برای حفاظت از حریم شخصی خود غیر فعال کنید.

 راهنمای تنظیمات حریم خصوصی فیس بوک

تنها مسئله منفی در این مورد تبلیغات مربوط کمتر است ولی آیا این تبلیغات از ابتدا مربوط بودند؟

منبع

تبلیغات

چطور استوری دیگران را در فیس بوک بی صدا کنیم؟

استوری های فیس بوک را که از اسنپ چت کپی میشدند را به یاد دارید؟ آنها به قدری که فیس بوک فکر میکرد محبوب نبودند ولی این بدین معنا نیست که هیچ کس از آنها استفاده نمیکند. احتمالا شما هم افرادی در لیست دوستان خود دارید که  Facebook story پست میکنند و بیشتر صفحات محصولات و برند ها معمولا از این بخش استفاده میکنند. با این حال شما نمیتوانید استوری ها را از بالای صفحه پست های جدید مخفی کنند ولی میتوانید آنها را بیصدا کنید.

استوری های فیس بوک را بی صدا کنید- web

استوری ها در ستون سمت راستwebفیس بوک دیده میشوند. برای بی صدا کردن آنها برای یک صفحه و یا حساب خاص باید یک استوری در صفحه و یا حساب مورد نظر فعال باشد. بر استوری که می خواهید بیصدا کنید کلیک کنید. سپس هنگامی که  استوری در حال پخش شدن است سه نقطه را در گوشه بالا سمت راست پلیر خود خواهید دید. بر روی آن کلیک کرده و از بخش منو گزینه بیصدا را انتخاب کنید.

تبلیغات

استوری های فیس بوک را بی صدا کنید

سپس عبارتی تاییدی را خواهید دید که میپرسد آیا میخواهید استوری های  صفحه را بیصدا کنید؟ پس از بیصدا کردن استوری ها شما همچنان قادر به دیدن پست ها و هشدار های این صفحه یا حساب خواهید بود.

برای unmuteکردن استوری ها بر دکمه سه نقطه از صفحه اصلی خود کلیک کنید. از بخش منو استوری هایی که بیصدا کردید(Stories you’ve muted) را انتخاب کنید و آنها را از لیستی که میبینید unmuteکنید.

استوری های فیس بوک را بی صدا کنید

استوری های فیس بوک را بیصدا کنیم اندروید و IOS

در برنامه های اندروید و Ios فیس بوک  استوری ها در بالای صفحه دیده میشوندو. دوباره نیاز است که برای بیصدا کردن،استوری را در صفحه مورد نظر باز کنید . هنگامی که استوری در حال پخش شدن است بر روی سه نقطه در بالای صفحه بزنید. با این کار منویی در پایین صفحه باز میشود. از این منو گزینه بیصدا کردن را انتخاب کنید تا  دیگر این استوری ها از صفحه و یا حساب مورد نظر نبینید.

استوری های فیس بوک را بی صدا کنید

درست مانند نسخه web بیصدا کردن استوری های صفحه پست ها و هشدار های آنها را مخفی نمیکند. این موارد در صفحه پست های جدید شما نمایش داده میشوند.

به نظر میرسد که هیچ راهی برای بیصدا کردن استوری ها از صفحه فیس بوک خودشان نباشد.  این محدودیت عجیبیست که شما را مجبور میکند هنگامی که پروفایلی استوری جدید پست میکند گوش به زنگ باشید. اگر استوری یک صفحه ویا پروفایل را بیصدا کنید استوری های شما همچنان برای آنها نمایش داده خواهد شد.  استوری های شما پس از ۲۴ ساعت پاک میشوند. اگر میخواهید کسی آنها را نبیند میتوانید بیننده های آن را محدود کنید. لازم به ذکر است که استوری های فیس بوک مانند استوری های  Messenger نیست زیرا آنها به هم متصل نبوده و بیصدا کردن یکی دیگری را بیصدا نمیکند.

منبع

تبلیغات

راهنمای اشتراک گذاری پسورد وای فای با کد QR در آیفون

یکی از چیزهای آزار دهنده در میان جمع دوستان این است که از شما بخواهند پسورد وای فای خود را به آن ها بدهید. خب این قضیه ای کاملا خصوصی است و کسی چنان که باید تمایلی ندارد این کار را انجام دهد. 

گویا آی تی: از طرفی وقتی از دوستانت میزبانی می کنی، نمی توانی بدون پسورد وای فای پذیرایی ات را کامل کنی! پس بهترین کار این است که پسورد را به روشی غیر مستقیم به آنها بدهی.

در این باره یک روش جدید وجود دارد و آن هم ایجاد کد های کیو آر روی گوشی و ارائه رمز بوسیله این کد هاست. روش انجام این کار را در ادامه نوشته ام.

تبلیغات

گام اول: نام شبکه وای فای یا SSID را پیدا کنید

ابتدای امر باید SSID را پیدا کنید. ضرورتا این نام شبکه وای فای شماست. برای مثال اگر شما نام شبکه وای فای خود را IL0V3D0G5 نام

گذاری کرده اید، همین به عنوان کد SSID به شمار می آید.

اگر نمی دانید این بخش را چه نام گذاری کرده اید به سادگی می توانید آن را پیدا کنید. برای این کار به اپلیکیشن Settings در گوشی خود بروید. بر روی Wi-Fi ضربه بزنید و نامی که برای شبکه اختصاص داده اید را یادداشت کنید.

اشتراک گذاری پسورد وای فای

بعد از یادداشت کردن این نام باید یک اپلیکیشن روی گوشی نصب کنید

گام دوم: Visual Codes را نصب کنید

Visual Codes اپلیکیشنی است که به شما کمک می کند، بتوانید کد های کیو آر در گوشی خود ایجاد کنید. برای اینکه این برنامه را نصب کنید می توانید در اپ استور نام آن را جستجو کنید یا به کمک لینک زیر آن را دریافت کنید:

اشتراک گذاری پسورد وای فای

زمانی که این اپلیکیشن را نصب کردید آن را اجرا کنید.

گام سوم: کد مورد نظر را ایجاد کنید

در مرحله اول با یک صفحه خالی روبرو می شوید که در انتهای آن یک دکمه به نام Add Code وجود دارد. می توانید برای ایجاد کد کیو آر روی این دکمه کلیک کنید و بعد وارد صفحه بعدی شوید.

در صفحه بعد که دقیقا عکس سمت راست زیر است، شما کی توانید به کمک برخی ویژگی ها کد هایی ایجاد کنید.

در زیر بخش …or create code with action شما می توانید چند آپشن دیده و از آن استفاده کنید اما برای این بخش از این اموزش، باید روی عبارت Connect to Wi-Fi کلیک کنید.

اشتراک گذاری پسورد وای فای

خب با انجام این کار حالا باید یک سری اطلاعات را وارد کنید.

نام، پسورد و امنیت که این سه به صورت name و password و security  نمایش داده شده اند.

برای name  باید SSID را وارد کنید.

برای رمز هم همان رمزی که ایجاد کرده اید

و برای بخش security هم WPA را که معمولا بهترین گزینه است انتخاب کنید.

با این کار اگر کد به خوبی کار نکند، معلوم می شود که روتر شما WEP است و یا اینکه SSID شما رمزی ندارد.

شما می توانید کد را ایجاد کرده و برچسب گذاری کنید تا زمانی که می خواهید از میان کد های زیادی، کد مورد نظررا پیدا کنید به سادگی این کار را بکنید.

باید اطلاعات را به درستی وارد کنید تا کد به خوبی عمل کند.

بعد از اینکه مطمئن شدید همه چیز عالی است روی Create Code ضربه بزنید. بعد از اینکه این کار را کردید یک پنجره پاپ آپ باز می شود که در آن Create Code را دوباره مشاهده می کنید. برای تایید نهایی روی آن هم ضربه بزنید.

اشتراک گذاری پسورد وای فای

گام چهارم: ذخیره سازی کد

زمانی که کد ایجاد شد در بخشی به نام  Codes ذخیره می شود. برای اینکه بتوانید از این کد استفاده کنید و آن را اشتراک بگذارید، باید از آن اسکرین شات بگیرید و با کمک SHARE آن چه را که می خواهید انجام دهید.

اشتراک گذاری پسورد وای فای

گام پنجم: به دوستان خود دسترسی به وای فای صادر کنید

حالا که به این مرحله رسیدید به راحتی می توانید کد مورد نظر را به دوستان خود دهید و آن ها را با این کد به شبکه خود دعوت کنید.

برای این کار به اپلیکیشن تصاویر می توانید بروید و با آوردن این کد از ان ها بخواهید که با گوشی خود، تصویر را اسکن کنند و وارد شبکه شوند

اگر دوستان شما از iOS 11 استفاده می کنند می توانید به سادگی از ان ها بخواهید تا اپلیکیشن دوربین خود را باز کنند. با این اپلیکیشن می توانند به سرعت کد را اسکن کنند و به هدف خود برسند.

اشتراک گذاری پسورد وای فای

اگر دوستان شما از اندروید استفاده می کنند نیاز به یک اسکنر کد کیو آر دارند تا آن را روی گوشی نصب و بعد از نصب، بتوانند کد شما را اسکن کنند. من یکی از این اسکنر هایی که خودم هم از آن استفاده می کنم را به شما معرفی می کنم. می توانید آن را از اینجا دانلود کنید.

اشتراک گذاری پسورد وای فای

زمانی که کد مورد نظر اسکن شد، با کمک دکمه کانکت چیزی شبیه به آن چه که در بالا مشاهده می کنید می توان وارد شبکه شد.

بدین صورت پسورد شما از پخش شدن، در امان می ماند و می توانید تا وقتی که دوستان تان نزد شما هستند به کمک این روش امن به ان ها دسترسی وای فای دهید.

به کمک یک اپلیکیشن ساده توانستیم به شما کمک کنیم که یک کد کیو آر روی آیفون خود ایجاد کنید و پسورد شبکه وای فای خود را به ان وصل کنید و در نهایت با یک اسکن کوچک از طریق هر دستگاه اندرویدی و آی او اسی، کار خود را به پیش ببرید.

اگر به دنبال روشی سریع تر هستید تا وای فای خود را به اشتراک بگذارید، ما یک روش دیگر هم قبلا آموزش داده ایم که در عین حال که سریع است یک محدودیت هم دارد و آن هم اینکه باید همه کاربران از IOS 11 بهره مند باشند.  آموزش اشتراک گذاری سریع پسورد wi-fi از آیفون به دیوایس های iOS 11 این موضوع را به شما یاد می دهد. 

نظرتان در رابطه با این آموزش و تجربیاتی که تا کنون از اشتراک گذاری پسورد وای فای داشته اید برای ما در بخش نظرات بنویسید و این مطلب را برای کمک به دوستان خود روی شبکه های اجتماعی نشر دهید.

منبع

تبلیغات

چگونه از هر کشوری IP آمریکا بگیریم؟

همه‌گیری اینترنت باعث شده محتواهای بسیار زیادی در دسترس اکثر مردم مناطق مختلف دنیا باشد. یعنی برای دیدن کشتی سومو یا کریکت پاکستانی یا تماشای فیلم‌های آمریکایی لازم نیست حتماً در این کشورها باشید.

گویا آی تی: حالا اگرچه دسترسی به هر نوع محتوایی از سراسر جهان ممکن شده، ولی گاهی اوقات قوانین محدودیت‌زا مانع دسترسی آزاد به این محتواها می‌شود. خوشبختانه برای دور زدن این محدودیت‌های آزاردهنده روش‌هایی وجود دارد، و ساده‌ترینش این است که آدرس IP خود را به محلی در آمریکا تغییر دهید. به این طریق به راحتی می‌توانید ابزارهای سانسور رو گول بزنید و کاری کنید که فکر کنند شما از یک کشور دیگر به اینترنت وصل شده‌اید.

آدرس IP چیست؟

تبلیغات

آدرس پروتکل اینترنت یا به اختصار آدرس IP دنباله‌ای از اعداد است که به هر کامپیوتری که به شبکه وصل می‌شود اطلاق می‌گردد. سایر دستگاه‌ها مثل تلفن‌های هوشمند، تبلت‌ها، کنسول‌ها بازی، دوربین‌ها، چاپ‌گرها و غیره هم به محض اتصال یک آدرس IP می‌گیرند. هر آدرس IP مختص همان دستگاه خاص است و در مسیریابی ترافیک و سایر جابجایی‌های اطلاعاتی در شبکه به پیدا شدن آن دستگاه کمک می‌کند.

آدرس‌های IP دو شکل اساسی دارند. یکی حالت کلاسیک اعداد که با نقطه از یکدیگر جدا می‌شوند و اکثر افراد با آن آشنا هستند. دیگری کمی جدیدتر و پیچیده‌تر است که ساخته شده تا دستگاه‌های بیشتری اجازه‌ی اتصال به اینترنت را داشته باشند. این دو مدل صرف نظر از تفاوت‌هایشان، برای شناسایی دستگاه‌های موجود در شبکه استفاده می‌شوند.

در ادامه دو نمونه از شکل‌های مختلف آدرس‌های IP را می‌بینید:

  • ۴۵٫۶۷۸٫۹ (IPv4)
  • ۲۰۰۱:db8:0:1234:0:5678:1 (IPv6)

از آدرس‌های IP برای چه منظوری استفاده می‌شود؟

هدف اصلی آدرس‌های IP شناسایی دستگاه خواهان اطلاعات است تا اطلاعات بتواند به آن دستگاه منتقل شود. وقتی به یک سرویس‌دهنده‌ی محلی وصل می‌شوید، به دستگاه شما یک آدرس IP داده می‌شود. و با تایپ کردن یک آدرس اینترنتی درخواست شما از طریق سرورهای سرویس‌دهنده‌ی اینترنت ارسال می‌گردد. این درخواست‌ها به IP شما وابسته است تا امکان بازگشت اطلاعات از اینترنت به دستگاه شما وجود داشته باشد.

آدرس IP را می‌تواند به بخش‌های کوچک‌تر شکست تا موقعیت دستگاه برحسب کشور، شهر، کد پستی و غیره مشخص شود. سایت‌ها هم می‌توانند با استفاده از همین اطلاعات محتواهای مخصوص منطقه‌ی شما را برایتان نمایش دهند، مثلاً اگر به دنبال محلی برای غذا خوردن هستید، فقط رستوران‌های اطراف شما برایتان نشان داده می‌شود. برای سانسور محتوا هم از همین آدرس‌های IP استفاده می‌شود.

مزیت‌های استفاده از آدرس IP آمریکا

اگر دستگاهی که با آن به اینترنت وصل می‌شوید آدرس IP آمریکا داشته باشد، از مزیت‌های خاصی برخوردار خواهید شد. اگر IP آمریکا داشته باشید، انگار در آن کشور زندگی می‌کنید و از همان جا به اینترنت وصل شده‌اید، پس حجم عظیمی از محتواهای آزاد در اختیار شما قرار دارد.

برخی از مزیت‌های استفاده از آدرس IP آمریکا به شرح زیر است:

۱. دسترسی به سرویس‌های پخش ویدیو که در منطقه‌ی شما مسدود است – حتماً خیلی از شما هنگام مراجعه به سرویس‌هایی مثل نتفلیکس، HBO Go، Hulu یا یوتیوب با پیامی مبنی بر این که این محتواها در کشور شما موجود نیست  مواجه شده‌اید. قوانین بین‌المللی پخش فیلم‌ها و برنامه‌های تلویزیونی را محدود کرده و باعث شده تا دسترسی به این محتواها کمی مشکل باشد. اگر می‌خواهید از خدمات سرویس‌هایی مثل نتفلیکس یا هولو استفاده کنید، باید از ابزارهایی مثل NordVPN، ExpressVPN و VyprVPN کمک بگیرید. بسیاری از سرویس‌های پخش محتوا در آمریکا قرار دارد، به همین منظور برای دسترسی راحت به آن‌ها باید از آدرس‌های IP آمریکایی استفاده کنید.

۲. دانلود بازی‌هایی که در کشور شما در دسترس نیست – بسیاری از بازی‌ها اول از همه در آمریکا در دسترس قرار می‌گیرند. یعنی برنامه‌ی زمانی توزیع بازی‌ها معمولاً از آمریکای شمالی شروع شده و کم کم به اروپا، آسیا و استرالیا می‌رسد. دسترسی به سرور بعضی از بازی‌های آنلاین از طریق برخی کشورها ممکن نیست، ولی اگر IP آمریکایی داشته باشید، به راحتی می‌توانید این محدودیت را دور بزنید. این روش برای بسیاری از فروشگاه‌های بازی‌های آنلاین مثل استورهای موبایلی کار می‌کند.

۳. دور زدن سایت‌های سانسور شده – بسیاری از کشورها، دانشگاه‌ها و شرکت‌ها دسترسی به برخی از سایت‌ها را از طریق شبکه‌های خود محدود می‌کنند و گاهاً اجازه نمی‌دهند که حتی به سرویس‌های رایجی مثل گوگل یا فیسبوک دسترسی داشته باشید. با تغییر آدرس IP به آمریکا، می‌توانید طوری وانمود کنید که انگار از یک کشور دیگر هستید تا به راحتی بتوانید به این سایت‌ها دسترسی یابید.

۴. دسترسی به حساب‌های کاربری از کشورهای خارجی – بعضی از بانک‌های آمریکایی اجازه نمی‌دهند آدرس‌های IP خارج از آمریکا به سرویس‌های آن‌ها دسترسی داشته باشند. اگر در سفر هستید و می‌خواهید تراکنش مالی انجام دهید، مجبورید از سرویس‌های تغییر IP استفاده کنید.

بهترین راه: از یک VPN با آدرس IP آمریکا استفاده کنید

ساده‌ترین، قابل اعتمادترین، امن‌ترین و پرقابلیت‌ترین راه برای استفاده از آدرس IP آمریکا این است که از یک VPN استفاده کنید. شبکه‌های خصوصی مجازی سرویس‌هایی هستند که از حریم خصوصی شما در طول فعالیت‌های اینترنتی‌تان محافظت می‌کنند. این سرویس‌ها تونلی میان کامپیوتر شما و اینترنت هستند، و اطلاعات را رمزنگاری می‌کنند تا سرویس‌دهنده‌های اینترنت و هکرها نتوانند منبع یا محتوای ترافیک را ردیابی کنند. اگر با استفاده از VPN اطلاعات اینترنتی خود را رمزنگاری کنید، می‌توانید در امنیت و ایمنی به گشت و گذار در اینترنت بپردازید.

بهترین جنبه‌ی استفاده از VPN گوناگونی موقعیتی آن است. سرویس‌دهنده‌های VPN شبکه‌هایی متشکل از صدها سرورها از سراسر جهان را اداره می‌کنند. با چند کلیک ساده می‌توانید به این سرورها دسترسی پیدا کنید و در یک چشم بر هم زدن آدرس مجازی خود را از هر جایی به هر جای دیگری تغییر دهید. هر سرور آدرس IP مخصوص خودش را دارد که نمایانگر دستگاه شما در آن منطقه است. بنابراین اگر به محتواهای موجود در کشور آمریکا نیاز دارید، کافی است نرم‌افزار VPN خود را باز، یک سرور پرسرعت آمریکایی پیدا کرده، به آن وصل شوید و از دسترسی آزاد خود به اطلاعات لذت ببرید.

بررسی VPN-های برتر

ExpressVPN

یافتن یک VPN خوب به کمی تحقیق نیاز دارد. سرویس‌دهنده‌های رده متوسط زیادی در بازار وجود دارد که پول زیادی بابت سرویس‌های خود می‌گیرند ولی پشتیبانی مناسب و سرورهای زیادی ندارند و حریم خصوصی شما را به خطر می‌اندازند. برای پیدا کردن یک VPN خوب که بتواند آدرس شما را به آمریکا تغییر دهد معیارهایی وجود دارد که در ادامه به برخی از آن‌ها اشاره می‌کنیم:

۱. پراکندگی سرورها – اگر به دنبال آدرس IP آمریکا هستید، با در پی سرورهایی هستید که در آمریکا قرار دارند، باید بدانید اکثر سرویس‌دهنده‌های خوب VPN در سرتاسر خاک آمریکا چند ده سرور مختلف دارند. این سرورها به شما کمک می‌کنند تا آدرس IP موردنظر خود را دریافت کنید، ولی اگر به سرور کشوری وصل شوید که به محل زندگی شما نزدیک‌تر باشد، از سرعت بیشتری برخوردار خواهید شد.

۲. سیاست‌های ثبت اطلاعات – اگر از VPN استفاده می‌کنید، یعنی دارید همه‌ی اطلاعات خود را از طریق سرورهای یک شرکت دیگر انتقال می‌دهید. این شرکت‌ها می‌توانند سوابق فعالیت‌های کاربر را ذخیره کرده و با این کار دسترسی هکرها یا دولت‌ها را به اطلاعات شما ساده‌تر کنند. برای این که از حریم خصوصی اطلاعات خود مطمئن شوید بهترین راه این است که از شرکت‌های VPN بگیرید که سیاستی برای ثبت اطلاعات کاربر نداشته باشد. اگر هیچ اطلاعات ذخیره نشود، امکان افشای آن وجود نخواهد داشت.

۳. داشتن کلید مرگ و محافظت در برابر افشای DNS – یکی از چیزهایی که معمولاً در بحث امنیت VPN فراموش می‌شود، لو رفتن اطلاعات کوچکی است که به هنگام وصل شدن به سرویس یا در صورت اجرا نکردن نرم‌افزارهای VPN رخ می‌دهد. سرویس‌دهنده‌های خوب VPN این موضوع را مدنظر قرار داده و در صورت قطع شدن اتصال کلید مرگ (Kill switch) دارند تا از درز اطلاعات جلوگیری شود.

۴. سرعت – آمریکا به اندازه‌ی یک اقیانوس از اکثر نقاط جهان فاصله دارد، بنابراین وقتی از یک قاره‌ی دیگر به آن وصل می‌شوید، سرعت و زمان پاسخگویی اهمیت زیادی پیدا می‌کند. سرویس‌دهنده‌های خوب VPN با بهینه‌سازی تنظیمات شبکه‌ی خود به نحوی این افت سرعت را جبران می‌کنند.

۵. حوزه‌های قضایی شرکت‌ها – هرچند آدرس‌های IP آمریکایی از نظر دسترسی به اطلاعات مزیت‌های بسیاری دارند، ولی سرورهایی که در این کشور قرار دارند از یک مشکل بزرگ رنج می‌برند: نظارت دولتی. قوانین آمریکا به گونه‌ای است که تلاش چندانی برای جلوگیری از نظارت دیجیتال و محافظت از حریم خصوصی کاربر در آن اعمال نشده، بنابراین اطلاعات شما هم می‌تواند در معرض خطر باشد. برای رفع این مشکل می‌توانید از VPN-هایی استفاده کنید که در خاک آمریکا قرار ندارند ولی سرورهای خود را از درون این کشور اداره می‌کنند. با این کار سرورهای تحت نظارت قوانین خارجی قرار می‌گیرد ولی همچنان می‌توانند از آدرس IP آمریکا استفاده کنند. سرویس‌دهنده‌های زیر همگی در خارج از خاک آمریکا قرار دارند ولی سرورهای خود را درون مرزهای این کشور اداره می‌کنند.

برنده

۱. ExpressVPN

ExpressVPN

ExpressVPN بسیار سریع و ایمن است. این سرویس ۱۴۵ سرور در ۹۴ کشور مختلف دارد. خط مشی حریم خصوصی ExpressVPN با هدف در امان نگه داشتن کاربران بدون ثبت اطلاعات آن‌ها و محافظت در برابر افشای DNS بنا شده و در برنامه‌های دسکتاپ خود از کلید مرگ استفاده می‌کند. این سرویس از نظر میزان پهنای باند و نوع فایل‌های ارسالی و دریافتی محدودیتی ندارد. به همین خاطر روش بسیار مناسبی برای تغییر آدرس شما به کشور آمریکا می‌باشد.

ExpressVPN در سرتاسر کشور آمریکا ۱۵ سرور دارد که برخی از سرورهای پرسرعت آن در آتلانتا، دالاس، میامی، لس آنجلس، سیاتل و سن فرانسیسکو قرار گرفته است. وصل شدن به این سرورها راحت بوده و کاربران زیادی را تحت پوشش قرار می‌دهد. قیمت این سرویس کم است و روی همه‌ی طرح‌های خود گارانتی ۳۰ روزه‌ی بازگشت بی‌چون و چرای پول ارائه می‌کند.

رتبه‌ی دوم

۲. CyberGhost

CyberGhost

CyberGhost سازنده‌ی یکی از قابل اعتمادترین راهکارهای حریم خصوصی و امنیت است. این سرویس از طریق شبکه‌ی در حال رشد خود که از ۱۳۰۰ سرور در ۵۱ کشور مختلف تشکیل شده، حضور آنلاین بیش از ۱۵ میلیون کاربر را ایمن و ناشناس می‌سازد. این شرکت به خاطر سیاستی که از روز اول تاسیس خود برای ثبت نکردن اطلاعات کاربران داشته، کاملاً امن و قابل اعتماد است.

اپلیکیشن‌های CyberGhost (برای ویندوز، مک، iOS، اندروید، لینوکس و خود روترها) بسیار همه‌جانبه و کاربرپسندانه است. آن‌ها از روش امن رمزگذاری ۲۵۶ بیتی AES استفاده می‌کنند تا بهترین حفاظت ممکن از اطلاعات کاربران به عمل آید. همچنین، سیاست عدم ثبت اطلاعات و محافظت از DNS و IP، به همراه پشتیبانی از OpenVPN، L2TP-IPsec و PPTP، و البته یک کلید مرگ خودکار باعث شده این گزینه به یک گزینه‌ی ایده‌آل تبدیل شود.

سرورهای آمریکایی CyberGhost گستردگی جغرافیایی خوبی دارد و با آن می‌توانید مثلاً به لس آنجلس، نیویورک، واشنگتن و شیکاگو وصل شوید. مضاف بر این، سرورهایی هم هستند که بالاترین سرعت ممکن و امکان وصل شدن همزمان ۵ دستگاه را دارند. CyberGhost در برابر قیمت خود خدمات خوبی به شما ارائه می‌دهد.

رتبه‌ی سوم

۳. NordVPN

NordVPN

NordVPN در زمینه‌ی رمزنگاری یکی از قوی‌ترین VPN-های موجود است. هر چیزی که از گره‌های شبکه‌ی NordVPN رد شود رمزنگاری مضاعف شده و تحت پوشش سیستم حفاظتی ۲۰۴۸ بیتی SSL قرار می‌گیرد، سیستمی که این شرکت مدعی است حتی ابرکامپیوترها هم نمی‌توانند آن را بشکنند. همه‌ی این‌ها در کنار قابلیت کلید مرگ و حفاظت در برابر افشای DNS، و البته سیاست عدم حفظ اطلاعات کاربران باعث شده که NordVPN به یک گزینه‌ی امن و قابل اعتماد تبدیل شود.

NordVPN از یک شبکه‌ی عظیم و در حال توسعه از سرورها بهره می‌برد. در زمان نگارش این مطلب، ۹۹۷ سرور در ۵۹ کشور از ۶ قاره‌ی جهان در اختیار این شرکت است. NordVPN فقط در آمریکا حدود ۴۰۰ سرور دارد که از سواحل شرقی تا غربی و نواحی میانی این کشور را پوشش می‌دهد. بنابراین پیدا کردن یک سرور امن و پرسرعت که بتواند نیازهای شما را برطرف کند کار چندان سختی نیست.

رتبه‌ی چهارم

۴. IPVanish

IPVanish

IPVanish یکی از ساده‌ترین گزینه‌های موجود است. این سرویس بدون پیچیده کردن فرآیند کار، سرویسی پرسرعت و امن را در اختیار کاربران قرار می‌دهد. IPVanish در ۶۰ کشور مختلف بیش از ۸۵۰ سرور دارد که همگی از سیستم رمزنگاری ۲۵۶ بیتی AES استفاده می‌کنند تا اطلاعات شما تحت هر شرایطی در امان و غیرقابل خواندن بماند. علاوه بر این، پهنای باند نامحدود، سرعت بالا، عدم وجود محدودیت در ترافیک‌های P2P یا تورنت و سیاست‌های قابل فهمی که برای عدم ثبت اطلاعات کاربر وجود دارد هم از جمله‌ی دیگر ویژگی‌های این VPN است.

IPVanish در سراسر آمریکا و به خصوص در مرزهای جنوبی این کشور چندین سرور مختلف دارد. این گستردگی شبکه باعث شده تا هر کسی به راحتی بتواند با توجه به موقعیت خود از خارج از کشور به سروری که به خودش نزدیک‌تر است وصل شود. IPVanish به تنهایی در آمریکا ۳۷۰ سرور دارد، این یعنی هر زمان از شبانه‌روز که بخواهید می‌توانید یک سرور سریع، خلوت و امن در این VPN پیدا کنید.

رتبه‌ی پنجم

۵. VyprVPN

 PureVPN

VyprVPN به خاطر ویژگی‌های منحصر به فرد خود در زمینه‌ی حریم خصوصی شناخته می‌شود. این شرکت شبکه‌ی کاملی از سرورهای اختصاصی خودش را دارد که حدود ۷۰۰ سرور در ۷۰ نقطه‌ی مختلف می‌باشد. این یعنی شرکت‌های ثالث به اطلاعات کاربران دسترسی نخواهند داشت و VyprVPN هم می‌تواند بدون فدا کردن حریم خصوصی برای دستیابی به حداکثر سرعت و امنیت سخت‌افزارهایش را شخصی‌سازی کند. پهنای باند این VPN نامحدود است، اطلاعات کاربران در آن نگهداری نمی‌شود و علاوه بر داشتن کلید مرگ، این سرویس از نشت اطلاعات کاربران هم جلوگیری می‌کند.

تعداد سرورهای VyprVPN در آمریکا کمتر از ۱۰ عدد است. اما این سرورها با یک نقشه‌ی حساب شده در سرتاسر این کشور توزیع شده‌اند تا حداکثر سرعت برای کاربران تضمین شود. از جمله‌ی این مناطق می‌توان به سیاتل، سن فرانسیسکو، میامی، واشنگتن دی‌سی و آستین اشاره کرد. این نکته در کنار دیگر ویژگی‌های منحصر به فرد VyprVPN باعث شده تا این گزینه سرویس مناسبی برای مشاهده‌ی محتوا از کشورهای خارجی باشد.

۶. PureVPN

 PureVPN

PureVPN سهل والوصول‌ترین سرویس برای دسترسی سریع و بدون محدودیت به اینترنت است. این شرکت شبکه‌ی گسترده‌ای متشکل از ۷۵۰ سرور در ۱۴۱ کشور مختلف از سرتاسر جهان دارد. این VPN علاوه بر سرعت بالا، رمزنگاری قوی، سیاست عدم ثبت اطلاعات، پهنای باند نامحدود و محافظت در برابر افشای DNS، کلید مرگی دارد که تضمین می‌کند که اطلاعات شما همواره ایمن باقی خواهد ماند.

سرورهای PureVPN در ۱۳ نقطه از آمریکا از جمله در شهرهای لس آنجلس، تامپا، نیویورک و سیاتل پخش شده است. این شرکت در مجموع در این شهرها ۸۵ سرور دارد و به همین خاطر گزینه‌های زیادی را برای انتخاب در اختیار شما می‌گذارد.

برای دریافت آدرس IP آمریکا از پروکسی‌های وب استفاده کنید

روش رایج دیگری که برای دریافت آدرس‌های IP آمریکایی استفاده می‌شود، پروکسی‌های وب است. این سرویس‌ها شبیه شبکه‌های خصوصی مجازی می‌باشد که کاربران در آن می‌توانند به سرور سایر کشورها وصل شده و از IP آن‌ها استفاده کنند. این یعنی به سرعت و به راحتی می‌توانید IP محلی خود را به یک IP آمریکایی تغییر دهید.

تنها ایراد پروکسی‌های وب این است که این سرویس‌ها کند هستند و امنیت چندانی ندارند. حتی در بعضی از آن‌ها در حین وبگردی به شما تبلیغات یا پنجره‌های پاپ آپ نشان داده می‌شود که در نوع خود آزاردهنده و اعصاب‌خوردکن است. اگر به هر دلیلی نمی‌توانید VPN تهیه کنید، بهترین راه برای استفاده از یک وب پروکسی آمریکایی این است که هزینه‌ی آن را با یک رمزارز مثل بیت‌کوین بپردازید تا اطلاعات خصوصی شما در امان بماند.

چرا VPN بهترین راه برای دریافت IP آمریکاست؟

VPN ساده و ارزان است، استفاده از آن راحت می‌باشد، و علاوه بر فراهم‌سازی امکان دسترسی سریع به آدرس‌های IP آمریکایی مزایای فوق العاده‌ی دیگری هم دارد. با توجه به این که VPN اطلاعات خروجی از دستگاه‌های شما را رمزنگاری می‌کند، این روش نسبت به سایر روش‌های تغییر IP مزیت قابل توجهی دارد. برای مثال Smart DNS را در نظر بگیرید؛ این سرویس نه دسترسی به نتفلیکس را باز می‌کند و نه اطلاعات شما را رمزنگاری می‌نماید، در حالی که خیلی از کاربران به این دو ویژگی نیاز مبرم دارند. رمزنگاری کاری می‌کند که ردیابی فعالیت‌های شما تقریباً غیرممکن شود و از همین طریق به امنیت حریم خصوصی شما کمک می‌کند. این ویژگی در هنگام عبور از سانسورها و محدودیت‌های قانونی کشورها از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است.

از VPN-ها و پروکسی سرورهای رایگان استفاده نکنید

VPN-ها و پروکسی سرورهای رایگان بسیار زیاد هستند. کافی است یک جستجوی ساده انجام دهید تا ببینید چه تعداد سرویس رایگان، سریع و نامحدود در مقابل شما ظاهر می‌شود. اما این جا هم مثل هر سرویس رایگان دیگری یک نکته مغفول مانده است، نکته‌ای که بسیار مهم می‌باشد.

هر شرکتی که پروکسی سرور یا شبکه‌ی خصوصی مجازی ارائه می‌کند برای روشن نگه داشتن سخت‌افزارهای خود به پول نیاز دارد. کارمندان هم باید حقوق بگیرند، پس شرکت باید به نحوی درآمد داشته باشد. اگر کاربران شرکت پولی بابت سرویس‌ها نپردازند، می‌توان حدس زد که پول‌ها از جای دیگری به دست می‌آید. در اغلب موارد این پول با نمایش تبلیغات یا فروش اطلاعاتی که تضمین داده شده بود که امن می‌ماند تامین می‌شود.

اگرچه این که بتوانیم به صورت رایگان از IP آمریکا استفاده کنیم ایده‌ی وسوسه‌برانگیزی است، ولی در طولانی مدت می‌توان به این نتیجه رسید که پرداخت پول بابت این سرویس‌ها ارزشش را دارد. بازار این سرویس‌ها کاملاً رقابتی است، بنابراین قیمت‌ها به طرز باورنکردنی‌ای پایین می‌باشد.

نظر شما راجع به تغییر IP چیست؟ چه پیشنهادات دیگری دارید؟ آن‌ها را با ما در میان بگذارید.

منبع

تبلیغات

چرا نباید از دیگر نسخه‌های فایرفاکس مثل واترفاکس، پیل مون یا باسیلیسک استفاده کنیم؟

موزیلا فایرفاکس یک پروژه متن باز است، بنابراین هر کسی می‌تواند کد آن را تغییر داده و مرورگر جدیدی منتشر کند. واترفاکس (Waterfox)، پیل مون (Pale Moon) و باسیلیسک (Basilisk) هم همین شرایط را دارند، چون مرورگرهایی هستند که از روی کد فایرفاکس ساخته شده‌اند. اما توصیه‌ی ما این است که از آن‌ها استفاده نکنید.

اگر از فایرفاکس کوآنتوم خوشتان نمی‌آید، از فایرفاکس ESR استفاده کنید

تبلیغات

گویا آی تی: ما از فایرفاکس کوآنتوم خوشمان می‌آید چون این نسخه نسبت به نسخه‌های قبلی فایرفاکس سریع‌تر و مدرن‌تر است. اگر می‌خواهید از افزونه‌های قدیمی استفاده کنید که دیگر روی فایرفاکس کوآنتوم کار نمی‌کند، توصیه‌ی ما این است که از فایرفاکس ESR استفاده کنید.

فایرفاکس ESR بر اساس فایرفاکس ۵۲ ساخته شده و از افزونه‌های قدیمی XUL و NPAPI پشتیبانی می‌کند. آپدیت‌های امنیتی این نسخه تا تاریخ ۲ ژولای ۲۰۱۸ به طور مستقیم از طرف خود موزیلا منتشر خواهد شد.

فایرفاکس

البته موزیلا پیش‌تر در جریان افزونه‌ی عجیب Looking Glass هم مطابق انتظارات ظاهر نشد، و اکنون نیز ما نظر خوبی نسبت به نحوه‌ی برخورد آن‌ها با پروژه‌ی Cliqz نداریم. ولی در پاسخ به اعتراضات عمومی نسبت به رویکردهای موزیلا، این شرکت تغییراتی در سیاست‌های حریم خصوصی خود ایجاد کرده و امیدواریم که آن‌ها در آینده عملکرد بهتری داشته باشند.

حتی اگر به تصمیمات تجاری موزیلا به طور کامل اعتماد ندارید، بهتر است امنیت مرورگر خود را جدی بگیرید و سرنوشت‌تان را به دست گروه‌های کوچک نیندازید. به نظر ما باید از پروژه‌های بزرگی استفاده کنید که تیم‌های بزرگی از توسعه‌دهندگان در پشت آن‌ها قرار دارند و به امنیت توجه زیادی می‌کنند. به همین خاطر است که استفاده از مرورگرهای کوچک‌تری که مبتنی بر فایرفاکس هستند را توصیه نمی‌کنیم؛ همان طور که استفاده از نسخه‌های غیررسمی مبتنی بر گوگل کروم را نیز توصیه نمی‌کنیم. در ادامه به برخی از اشکالات نسخه‌های جایگزین فایرفاکس اشاره می‌نماییم.

واترفاکس همان فایرفاکس ESR است که آپدیت‌های امنیتی را کندتر دریافت می‌کند

واترفاکس همان فایرفاکس ESR است که آپدیت‌های امنیتی را کندتر دریافت می‌کند

واترفاکس بر اساس فایرفاکس ساخته شده و احتمالاً پرطرفدارترین نسخه‌ی جایگزین مبتنی بر کد فایرفاکس است. آن زمان که فایرفاکس فقط یک نسخه‌ی ۳۲ بیتی داشت، واترفاکس با ایجاد یک مرورگر ۶۴ بیتی از روی کد فایرفاکس و انتشار آن به شهرت زیادی رسید. اما حالا نسخه‌ی ۶۴ بیتی فایرفاکس را داریم و دیگر دلیلی برای استفاده از واترفاکس وجود ندارد.

اکنون واترفاکس بر اساس فایرفاکس ESR کار می‌کند. این مرورگر ادعا می‌کند که توانایی پشتیبانی کردن از افزونه‌های قدیمی XUL و NPAPI مثل Java و Silverlight را دارد. این قابلیت در فایرفاکس ESR هم وجود دارد، پس برای استفاده از آن‌ها لازم نیست حتماً از واترفاکس استفاده کنید. به گفته‌ی وبلاگ واترفاکس، بعد از این که کار فایرفاکس ESR تمام شود، یک مرورگر جدید ساخته می‌شود تا دنباله‌روی امکانات واترفاکس و شخصی‌سازی‌های آن باشد.

واترفاکس قابلیت‌های دیگری هم دارد. ویژگی Pocket به طور پیشفرض  در این مرورگر غیرفعال است، اما در خود فایرفاکس هم می‌توانید آن را غیرفعال کنید. واترفاکس اطلاعات شما را برای موزیلا نمی‌فرستد، ولی در فایرفاکس هم می‌توانید از مسیر Options > Privacy & Security > Firefox Data Collection and Use آن را غیرفعال کنید. قابلیت EME که برای استفاده از سایت‌هایی مثل نتفلیکس لازم است نیز به صورت پیشفرض در واترفاکس غیرفعال می‌باشد، ولی باز هم می‌توانید در خود فایرفاکس آن را به صورت دستی غیرفعال نمایید.

در مجموع استفاده از واترفاکس تقریباً شبیه استفاده از فایرفاکس ESR است که تنظیمات آن عوض شده و یک فرق بزرگ دارد: آپدیت‌های امنیتی در فایرفاکس ESR بسیار سریع‌تر از واترفاکس منتشر می‌شود. زیرا هر دفعه که موزیلا یک آپدیت امنیتی برای فایرفاکس ESR ارائه می‌کند، توسعه‌دهندگان واترفاکس باید آن را درون مرورگر خود قرار داده و بعد برای کاربران منتشر کنند.

بگذارید یک نمونه از این آپدیت‌های بزرگ را برای این دو مرورگر با هم مقایسه کنیم. موزیلاً نسخه‌ی ۵۷ فایرفاکس را در تاریخ ۱۴ نوامبر ۲۰۱۷ منتشر کرد. توسعه‌دهندگان واترفاکس نسخه‌ی ۵۶ این مرورگر را که حاوی آپدیت‌های امنیتی فایرفاکس ۵۷ می‌شد در تاریخ ۳۰ نوامبر ۲۰۱۷ ارائه کردند. به عقیده‌ی ما، بیش از دو هفته صبر کردن برای آپدیت‌های امنیتی ایده‌ی خوبی نیست.

یا مورد جدیدتر آن که در تاریخ ۲۳ ژانویه‌ی ۲۰۱۸ شاهد انتشار نسخه‌ی ۵۸ فایرفاکس و نسخه‌ی ۵۲.۶ فایرفاکس ESR بودیم، و سه روز بعد از طریق توئیتر اعلام شد که کار بر روی این آپدیت جدید برای نسخه‌ی واترفاکس شروع شده است. واترفاکس ۵۶.۰.۴ نهایتاً در تاریخ ۱ فوریه‌ی ۲۰۱۸ منتشر شد. این یعنی کاربران واترفاکس برای دریافت یک آپدیت کوچک ۹ روز منتظر ماندند.

در آینده نیز با توجه به این که توسعه‌دهندگان واترفاکس می‌خواهند مرورگر خودشان را بسازند اوضاع پیچیده‌تر از این خواهد شد. پس توصیه‌ی ما این است که فقط از خود فایرفاکس ESR استفاده کنید.

پیل مون مبتنی بر کدهای قدیمی فایرفاکس است

پیل مون مبتنی بر کدهای قدیمی فایرفاکس است

پیل مون بر اساس کدهای قدیمی فایرفاکس ساخته شده است. نسخه‌ی فعلی پیل مون مبتنی بر نسخه‌ی ۳۸ فایرفاکس ESR می‌باشد که برای اولین بار در سال ۲۰۱۵ منتشر شد. نسخه‌ی قبلی این مرورگر بر اساس نسخه‌ی ۲۴ فایرفاکس ESR بود که در سال ۲۰۱۳ منتشر شد. این پروژه از رابط قدیمی پیش از Australis استفاده می‌کند و همچنان به پشتیبانی از افزونه‌های XUL می‌پردازد.

پیل مون به جای این که بر اساس موتور رندرینگ Gecko ساخته شده باشد، مبتنی بر موتور متن باز Goanna است که انشعابی از Gecko می‌باشد. (در حوزه‌ی نرم‌افزارهای متن باز، یک انشعاب زمانی اتفاق می‌افتد که یک نفر کد پروژه را برداشته، آن را کپی نموده و از آن نقطه به بعد توسعه‌ی کد را خودش بر عهده گرفته و به مسیر متفاوتی برود.)

اگرچه واترفاکس بر اساس کدی ساخته شده که اکنون توسط موزیلا پشتیبانی می‌شود، ولی پیل مون بر اساس یک قد قدیمی‌تر به وجود آمده است. این مرورگر قابلیت‌های جدید وب یا توانمندی‌هایی که در نسخه‌های مدرن فایرفاکس وجود دارد را ندارد، علاوه بر این، در آن از پخش فرمت‌های خاص ویدیویی DRM هم پشتیبانی نمی‌شود.

از آن مهم‌تر، وقتی اساس یک مرورگر بر کدهای قدیمی قرار داده شود، اعمال پچ‌های امنیتی بر روی آن سخت‌تر می‌شود. توسعه‌دهنده‌ی پیل مون سعی می‌کند با پچ‌های امنیتی فایرفاکس پیش برود، ولی کد اصلی این مرورگر توسط موزیلا کنار گذاشته شده است. بر طبق گزارشات موزیلا بیش از هزار کارمند دارد، در حالی که پیل مون فقط یک توسعه‌دهنده‌ی اصلی دارد که سعی می‌کند از آن حجم عظیم کد که روز به روز بیشتر از رده خارج می‌شود نگهداری کند. مضاف بر این‌ها، آن کد قدیمی فاقد ویژگی‌هایی مثل سندباکسینگِ چند-پردازه‌ای است که به امنیت بیشتر مرورگرهای امروزی کمک می‌کند.

سوای از این‌ها، عملکرد پیل مون در بنچمارک‌ها در مقایسه با سایر مرورگرهای مدرن بدتر است و این اتفاق با توجه به سن این مرورگر چندان هم عجیب نیست.

باسیلیسک از پیل مون مدرن‌تر اما ناپایدارتر است

باسیلیسک از پیل مون مدرن‌تر اما ناپایدارتر است

باسیلیسک مرورگر جدید سازنده‌ی پیل مون است. پیل مون بر اساس نسخه‌ی ۳۸ فایرفاکس ESR ساخته شده، در حالی که باسیلیسک بر اساس نسخه‌ی جدیدتری از فایرفاکس به وجود آمده است. این توسعه‌دهنده بر روی پلتفرم متحد XUL (UXP) کار می‌کند که انشعابی از کد موزیلا است که فاقد کد جدید Servo و Rust می‌باشد؛ همان کدهایی که باعث سریع شدن فایرفاکس کوآنتوم شده است. از این رو امکان چند-پردازه بودن هم از این مرورگر گرفته شده است.

در آینده قرار است نسخه‌ی جدیدی از پیل مون بر اساس همین کد منتشر شود، ولی در حال حاضر توسعه‌دهنده‌ی باسیلیسک این مرورگر را به عنوان یک پلتفرم ناپایدار در نظر می‌گیرد.

این نکته با تاریخچه‌ی نسبتاً عجیب پیل مون همخوانی دارد. اولین نسخه‌ی بزرگ پیل مون بر اساس نسخه‌ی ۲۴ فایرفاکس ESR ساخته شد چون بر سر مسیر پیش روی فایرفاکس اتفاق نظر وجود نداشت. اما توسعه‌دهنده‌ی آن نهایتاً مجبور شد به استفاده از نسخه‌ی ۳۸ فایرفاکس ESR روی بیاورد تا قابلیت‌های جدیدتری در اختیار داشته باشد. حالا هم توسعه‌دهنده‌ی این پروژه می‌خواهد همین کار را انجام دهد و اساس نسخه‌ی جدید خود را بر روی کدی که پیش از انتشار کوآنتوم فایرفاکس وجود داشت بگذارد. با این حال درک نمی‌کنیم که چرا باید در مقابل قابلیت‌های جدید مقاومت کرد تا هر چند وقت یکبار یک نسخه‌ی بزرگ منتشر شود. پیشنهاد می‌کنیم از مرورگری استفاده کنید که به طور مرتب آپدیت می‌شود.

دلیل ما برای استفاده نکردن از این مرورگر این است که علاوه بر مشکلات امنیتی و کارآمدی مربوط به پیل مون، حتی خود توسعه‌دهنده‌ی آن هم می‌گوید که این مرورگر در مرحله‌ی توسعه قرار دارد و هنوز باید به عنوان یک نسخه‌ی بتا در نظر گرفته شود.

این سه مورد تنها مرورگرهایی نیستند که بر اساس فایرفاکس ساخته شده‌اند، اما محبوب‌ترین موارد موجود هستند و بقیه هم احتمالاً همین مشکلات را دارند. همیشه بهتر است از مرورگری استفاده کنید که یک تیم بزرگ در پشت آن قرار داشته باشد تا بتواند مشکلات امنیتی را در کمترین زمان ممکن کشف و برطرف کند.

منبع

تبلیغات

چگونه در اینستاگرام لوکیشن سفارشی بسازیم؟

ایجاد لوکیشن‌های سفارشی در اینستاگرام یکی از بهترین روش‌ها برای تولید ترافیک برای حساب کاربری شما است. این روش در رقابت با سایر شرکت‌ها به شکل قابل توجهی شما را منحصر به فرد می‌سازد. علاوه بر این اجازه می‌دهد تا افراد بتوانند با هم به یک محل خاص بروند و اکانت شما را در پلتفرم‌ها مختلف تبلیغ کنند.

گویا آی تی: وقتی برای اولین بار به عنوان مدیر شبکه‌های اجتماعی شرکت F45 استخدام شدم، نخستین کاری که باید می‌کردم این بود که در اینستاگرام برای باشگاهم یک لوکیشن سفارشی بسازم.

تبلیغات

خب، آن زمان موفق به انجام این کار نشدم. به مدت دو هفته سعی کردم این لوکیشن سفارشی را اضافه کنم، ولی هیچ وقت نتوانستم در جستجوهایی که در اینستاگرام انجام می‌دادم لوکیشنم را پیدا کنم. خیلی ناامید شده بودم. بنابراین به این نتیجه رسیدم که کار با اینستاگرام و شبکه‌های اجتماعی را بلد نیستم و تظاهر کردم که ساختن لوکیشن سفارشی اصلاً ممکن نیست.

instagram-101-create-custom-location-instagram-0178307

یک روز بالاخره آن لوکیشن سفارشی را پیدا کردم، اما مشکل از کجا بود؟ مشکل این بود که اپلیکیشن فیسبوک موبایلم را آپدیت نکرده بودم چون فکر می‌کردم با این کار برنامه کارایی خودش را از دست می‌دهد.

پس قبل از هر چیز اول مطمئن شوید که اپلیکیشن‌ها به‌روز باشد. در این مورد چون فیسبوک مالک اینستاگرام است، باید اپلیکیشن این شبکه‌ی اجتماعی را هم آپدیت کنید، سپس ابتدا بر روی فیسبوک یک لوکیشن سفارشی بسازید و بعد آن را با اکانت اینستاگرام خود سینک نمایید. نحوه‌ی انجام کار به شرح زیر است:

مرحله ۱ – قابلیت Location Services را فعال کنید

برای فعال‌سازی این قابلیت هم می‌توانید از خود اپلیکیشن فیسبوک استفاده کنید هم از تنظیمات موبایل. پس اپ فیسبوک را باز کنید، سپس دکمه‌ی منو را لمس نمایید.

حالا، اگر از آیفون استفاده می‌کنید، گزینه‌ی Settings، سپس Account Settings و بعد Location را انتخاب کنید. در صفحه‌ی بعدی بهتر است گزینه‌ی While Using the App را انتخاب نمایید.

ایجاد لوکیشن سفارشی فیس بوک

اگر از اندروید استفاده می‌کنید، گزینه‌ی Account Settings، سپس Location را انتخاب کنید و مطمئن شوید که هر دو گزینه‌ی Location History و Location Services فعال شده باشد. اگر گزینه‌ی Account Settings را نمی‌بینید، ابتدا Settings را انتخاب کنید.

ایجاد لوکیشن سفارشی فیس بوک

اگر برای فعال کردن قابلیت Location Services از داخل اپ فیسبوک مشکل دارید به بخش تنظیمات دستگاه بروید.

اگر از آیفون استفاده می‌کنید به مسیر Settings > Privacy > Location Services بروید و مطمئن شوید این بخش فعال باشد. همچنین فیسبوک هم باید از لیست Privacy فعال شده باشد.

در اندروید باید به بخش Settings بروید و وارد منوی Location شوید. سپس مطمئن شوید که این قابلیت فعال باشد و بر روی حالت High accuracy قرار گرفته باشد. حالا از پایین صفحه به بخش Google Location History بروید و مطمئن شوید که این سرویس هم فعال است. علاوه بر این از بخش Settings به قسمت Apps هم بروید و از آن جا بعد از پیدا کردن فیسبوک روی Permissions بزنید و مطمئن شوید که گزینه‌ی Location فعال باشد.

ایجاد لوکیشن سفارشی فیس بوک

مرحله ۲ – ایجاد استاتوس Check-in در فیسبوک

اکنون بر روی اکانت فیسبوک خود یک استاتوس Check-in بسازید. نام لوکیشنی که می‌خواهید سفارشی کنید را درون نوار جستجو تایپ نمایید. حرف اول این اسم باید با حروف بزرگ نوشته شود و متاسفانه امکان افزودن اموجی یا علائمی مثل # و @ هم وجود ندارد.

حالا به پایین صفحه بروید تا گزینه‌ی Add [Custom Location] … را ببینید. آن را لمس کنید.

ایجاد لوکیشن سفارشی فیس بوک

مرحله ۳ – ایجاد لوکیشن سفارشی

بعد از این که روی گزینه‌ی Add [Custom Location] … زدید، باید تعیین کنید که کدام دسته‌بندی لوکیشن شما را بهتر توصیف می‌کند.

بعد از انتخاب دسته‌بندی مربوطه، فیسبوک از شما می‌خواهد تا لوکیشن خود را انتخاب کنید. گزینه‌ی I’m currently here را لمس کنید یا به دنبال لوکیشنی که می‌خواهید سفارشی‌سازی نمایید بگردید. سپس لوکیشن خود را بسازید و استاتوس Check-in خود را در فیسبوک ارسال کنید.

مرحله ۴ – اپلیکیشن اینستاگرام را باز کنید و یک پست جدید بسازید

اول اطمینان یابید که لوکیشن سفارشی شما ساخته شده باشد، سپس به اپ اینستاگرام بروید، یک پست جدید بسازید و نهایتاً گزینه‌ی Add Location را لمس کنید. از میان نتایج جستجو به دنبال لوکیشن‌هایی که اخیراً ساختید بگردید و لوکیشن مورد نظر خود را در اینستاگرام پست کنید.

در این باره دیدگاه و تجربه خود را با ما در میان بگذارید و این مطلب را روی شبکه های اجتماعی نشر دهید

منبع

تبلیغات

آموزش باز کردن تب های MUTE شده به صورت پیش فرض در مرورگر

امروز می خواهیم با کمک این ترفند معضل بزرگ بسیاری از افراد را حل کنیم. حتی گاهی نمی توان فکرش را کرد که بخواهید در خانه اداره یا محل کار، تبی باز کنید و سر و صدای موجود در تب از مرورگر تمام نگاه ها را به سمت شما برگرداند. راه حلی وجود دارد که به شما کمک می کند که با ایجاد تب جدید به صورت اتوماتیک صدای آن را قطع کنید. 

گویا آی تی: این راهنمای برای دو دسته از افراد مناسب است:

۱- دارندگان و کاربران مرورگر فایرفاکس ( نسخه ۵۸ یا کوانتوم )

تبلیغات

۲- دارندگان و کاربران مرورگر کروم ( نسخه جدید ۶۴ )

و اما راهنمای تنظیمات برای مرورگر ها برای قطع اتوماتیک صدای مرورگر با ایجاد تب جدید

اگر کاربر کروم هستید این تنظیمات را یاد بگیرید:

آموزش باز کردن تب های MUTE شده به صورت پیش فرض در مرورگر

مرورگر گوگل کروم دارای blacklist است. اگر بخواهید صدای یک سایت خاص را قطع کنید کافی است که شما روی تب سایت راست کلیک کنید و عبارت Mute Site را انتخاب کنید. در چنین حالتی دیگر هیچ صدایی از این سایت نخواهید شنید. این صدا می تواند شامل صدای ویدیو و پادکست ها و نظیر آن باشد.

Mute Site

اگر بخواهید کمی قوی تر عمل کنید لازم است که تمام مرورگر و تب های ان را با قطع صدا، دلخواه تر کنید. برای این کار لازم نیست سایتی را به عنوان بلک لیست قرار داد. فقط کافی است نسخه ۶۴ مرورگر کروم را دانلود کنید.

بعد از نصب این نسخه وارد بخش تنظیمات شوید. برای بخش تنظیمات کافی است که سه نقطه بالای مرورگر که در سمت راست قرار دارد را کلیک کنید و در میان منو ها گزینه Settings را انتخاب کنید. بعد از اینکه وارد این بخش شدید Advanced را انتخاب کنید:

Advanced

با ورود به این قسمت در بخش Privacy and security وارد بخش Content settings شوید و گزینه  Sound را انتخاب کنید:

 Sound

در این بخش مطابق آنچه در عکس زیر می بینید، در قسمت “Allow” می توانید به راحتی سایت هایی که می خواهید صدای آن را بشنوید را وارد کنید. کافی است دکمه ADD را بزنید و سایت مورد نظر خود را معرفی کنید.

“Allow”

البته بعضی از افراد ترجیح می دهند که Muted را انتخاب کنند و سایت های پر سر و صدا را در آن وارد کنند. در این بخش هم با کمک ADD می توان لیست سایت هایی که می خواهید قطع صدا شوند را قرار دهید:

Muted

با انجام این تنظیمات حالا هر کدام از سایت هایی را که برای بار دوم یا چندم و حتی بار اول باز کنید کلیه صدا ها قطع است و می توانید در سکوتی دوست داشتنی وب گردی کنید.

اما اگر کاربر فایرفاکس هستید این تنظیمات را دنبال کنید

از زمانی که نسخه ۵۸ یا همان کوانتوم فایرفاکس رونمایی شده ما نتوانسته ایم چیزی به عنوان تنظیمات داخلی در آن مشاهده کنیم. اما وجود یک افزونه توانسته این مشکل را حل کند.

برای حل این موضوع کافی است این مطلب را روی مرورگر فایرفاکس خود باز کنید و بعد اینجا را کلیک کنید و پیام مشابهی که در زیر می بینید را بر  روی مرورگر خود خواهید دید.

فایرفاکس

بعد می توانید Add to Firefox را بزنید و در نهایت Add را در منوی پاپ آپ بالا کلیک کنید.

بعد از انجام این کار می توانید آپشن های قابل تنظیم کوانتوم را مطابق آن چه در تصویر زیر می بینید ( در مقابل آدرس بار ) کلیک کنید و بعد Add-ons را انتخاب کنید و در ادامه Options را انتخاب کنید:

Options

در این قسمت کمی اسکرول کنید و به پایین بیایید تا بتوانید عبارت Blacklist sites را پیدا کنید. برای میوت کردن سایتی علامت + را کلیک کنید بعد روی علامت مداد کلیک کنید و بعد URL سایتی که می خواهید آن را خاموش کنید را وارد کنید و در نهایت تنظیمات را به اتمام برسانید.

نکته مهمی که وجود دارد این است که می توانید به هر تعداد که می خواهید آدرس به این بخش اضافه کنید.

بدین صورت می توانید در فایرفاکس کوانتوم هم سایت ها را خفه کنید و نگذارید صدای آن ها شما را در محل هایی که کمی نیاز به سکوت دارد، غافلگیر کند.

تجربیات و دیدگاه های خود را در این باره با ما در میان بگذارید و این مطلب را روی شبکه های اجتماعی نشر دهید.

منبع 

تبلیغات