استارشیپ ، نام جدید راکت BFR اسپیس ایکس است

ایلان ماسک، نام راکت BFR را به استارشیپ (Starship)، به معنی «ستاره پیما» یا «فضاپیمای میان‌ستاره‌ای»، تغییر داد. اما آیا واقعا این راکت می‌تواند به سیستم‌های ستاره‌ای دیگر برسد؟

راکت غول‌پیکر شرکت اسپیس ایکس که با نام “Big Falcon Rocket” یا به اختصار “BFR” شناخته می‌شود، حالا نامی جدید پیدا کرده است. مدیر ارشد اجرایی اسپیس ایکس، ایلان ماسک، در یک توییت شخصی اعلام کرد بخش ترابری از این سیستم که در حال حاضر “Big Falcon Spaceship” (به اختصار “BFS”) نام دارد، از این پس با نام “Starship” خوانده خواهد شد؛ در حالی که بوستر نیز سوپر هوی (Super Heavy) نام خواهد گرفت.

برنامه‌ها برای پرتاب راکت ۳۸۷ فوتی (۱۱۸ متری) BFR به فضا، سپتامبر گذشته به صورت رسمی اعلام شده بود. مدیران امیدوارند این راکت جایگزین دیگر موشک‌های شرکت از جمله فالکون ۹، فالکون هوی و دراگون شود. هم‌اکنون اسپیس ایکس در حالت ساخت این راکت با هزینه تقریبی ۵ میلیارد دلار در بندر لس آنجلس بوده و می‌گوید می‌تواند ۱۰۰ تن محموله یا ۱۰۰ مسافر را به مکان‌های بسیار دوری همچون مریخ ببرد.

رییس اسپیس ایکس، “Gwynne Shotwell”، گفت شرکت امیدوار است تست‌های بدون سرنشین استارشیپ در اواخر ۲۰۱۹ انجام شود. اگر همه‌چیز درست پیش رود، ماسک می‌گوید در سال ۲۰۲۲ می‌توان پرواز اولیه بدون سرنشین به سمت مریخ را با آن انجام داد و پس از آن، اولین سفر انسانی در سال ۲۰۲۴ انجام خواهد شد. به علاوه، مدیران مشغول برنامه‌ریزی برای پروازی توریستی به ماه با مسافران شخصی برای سال ۲۰۲۳ هستند. هرچند، با توجه به اینکه زمان ساخت فالکون هوی، دو برابر زمان اعلام‌شده توسط مدیران طول کشید و تنها ۵ درصد از منابع اسپیس ایکس صرف استارشیپ شده است، احتمالا به زمان بیشتری برای محقق شدن این برنامه‌ها نیاز خواهد بود.

همان‌طور که یکی از کاربران توییتر نیز اشاره کرده، یاد کردن از BFS به عنوان یک استارشیپ یا همان فضاپیمای میان‌ستاره‌ای، تا زمانی که طی یک ماموریت به یک سیستم ستاره‌ای دیگر نرسد، درست نیست. ماسک سریعا به این توییت واکنش نشان داد و در پاسخ گفت که نسخه‌های بعدی استارشیپ، چنین قابلیت‌هایی را خواهند داشت. این در حالی‌ست که پیش‌تر، ماسک از این فضاپیما به عنوان یک «سیستم حمل و نقل بین سیاره‌ای» یاد می‌کرد که قادر بود به «هر جایی در منظومه شمسی» سفر کند.

یوساکو مائزاوا نخستین مسافر ماه خواهد بود

۲۷ شهریور ۹۷ ساعت ۲۱:۵۰

یوساکو مائزاوا (Yusaku Maezawa) نخستین مسافر اسپیس ایکس برای سفر به ماه خواهد بود. این خبر را ایلان ماسک در یک وب‌کست اعلام کرده است. اما مائزاوا چه زمانی به ماه سفر می‌کند؟

طی برنامه‌ای زنده که از مقر اسپیس ایکس پخش شد، ایلان ماسک سرانجام نخستین مسافر برای سفر به دور ماه را معرفی کرد. این میلاردر و کارآفرین ژاپنی در برنامه زنده اسپیس گفت «سرانجام می‌توانم بگویم که سفر به ماه را انتخاب کردم!»

مائزاوا اذعان داشت که تمام صندلی‌های اولین پرواز انسانی با Big Falcon Rocket را خریداری کرده است؛ یک سیستم حمل و نقل بین سیاره‌ای که به منظور ایجاد تمدن انسانی در مریخ طراحی شده است. این کارآفرین قصد دارد ۶ تا ۸ هنرمند دیگر را برای همراهی در سفر به دور ماه انتخاب کند. این افراد هنوز انتخاب نشده‌اند، اما بخشی از پروژه، آنها را در ساخت کارهایی با الهام از سفر قمری خود، بعد از بازگشت به زمین، درگیر خواهد کرد.

اگر از من می‌شنوید، لطفا بگویید بله و دعوت من را قبول کنید. لطفا نه نگویید.

اسپیس ایکس هنوز میزان پول دریافتی از یوساکو مائزاوا را اعلام نکرده است، اما می‌گوید مبلغ قابل توجهی بوده و او، این پول را به عنوان سپرده نزد شرکت قرار داده است. ایلان ماسک نیز می‌گوید «او پول زیادی پرداخت کرده است که می‌تواند به کشتی [فضایی] و بوستر آن کمک کند.»

یوساکو مائزاوا ؛ نخستین توریست فضایی جهان

یوساکو مائزاوا در جوانی یک اسکیت‌باز و نوازنده طبل بوده و ۲۰ سال پیش، شرکت مد Zozo را تاسیس کرده است. این میلیاردر حالا به عنوان یک مجموعه‌دار هنری، نامی برای خود دست و پا کرده است. سال گذشته، او بابت یکی از تابلوهایی که سال ۱۹۸۲ توسط ژان میشل باسکیت نقاشی شده بود، ۱۱۰ میلیون دلار پرداخت کرد.

او گفت بعد از تفکر در مورد اثر هنری باسکیت که احتمالا بعد از سفر به فضا ترسیم شده بود، تحت تاثیر قرار گرفت که تعدادی از هنرمندان مشهور را در سفر به دور ماه با خود همراه کند:

یک روز، زمانی که به نقاشی او خیره شده بودم، فکر کردم «چه می‌شد اگر باسکیت به فضا رفته بود و ماه را می‌دید؟ [او] چه شاهکاری را می‌توانست خلق کند؟»

اگر تمام برنامه‌ها درست پیش روند، یوساکو مائزاوا و گروه هنرمند او می‌توانند نخستین توریست‌های ماه در طول تاریخ باشند. این میلیاردر ژاپنی گفت امیدوار است که گروه او شامل یک موسیقی‌دان، مجسمه‌ساز، نقاش، کارگردان، رقصنده، عکاس، معمار، رمان‌نویس و طراح مد باشد. او همچنین این پروژه را dearMoon# می‌نامد.

یوساکو مائزاوا

این ماموریت قرار است در سال ۲۰۲۳ انجام شود. هرچند، ایلان ماسک می‌گوید که در رابطه با این زمان مطمئن نیست:

اگر من نوعی گوی جادویی داشتم، دوست داشتم بدانم که همه چیز چقدر طول می‌کشد. شما باید تاریخی را تعیین کنید که در آن همه چیز درست پیش می‌رود. البته ما واقعیت داریم و در واقعیت، چیزها به درستی پیش نمی‌روند. معمولا موانع و مشکلات بسیاری وجود دارد.

ماسک اضافه کرد:

هیچ یقین ۱۰۰ درصدی وجود ندارد که ما در دست‌یابی به این پرواز موفق باشیم…ولی ما در سریع‌ترین زمان و ایمن‌ترین شیوه، هرچیزی که انسان‌ها بتوانند برای این پرواز انجام دهند را انجام خواهیم داد.

ماسک از یوساکو مائزاوا به عنوان یک انسان فوق‌العاده شجاع یاد کرد و گفت او لایق شرکت در این پروژه است. ماسک همچنین این ماموریت را بسیار خطرناک دانست:

این [سفر] بسیار خطرناک خواهد بود. این [کار] قدم برداشتن در پارک نیست.

طراحی تکامل‌یافته BFR

یوساکو مائزاوا

در کنار معرفی اولین مسافر خصوصی برای سفر به ماه، ماسک در مورد طراحی جدید BFR نیز سخن گفت. این فضاپیما در عوض داشتن ارتفاعی ۳۴۷ فوتی (۱۰۵ متری)، ۳۸۷ فوت (۱۱۸ متر) ارتفاع خواهد داشت. در BFR علاوه بر بال‌های فعال‌کننده جلویی، از سه بال عقبی که همانند پدهای فرود عمل خواهند کرد، استفاده می‌شود.

فضاپیمای این سیستم حمل و نقل، بالای یک راکت تقویت‌کننده قرار گرفته و انتظار می‌رود حداکثر ۱۰۰ نفر و ۱۵۰ تن تدارکات را با خود حمل کند.

اسپیس ایکس حداقل تا زمان تکمیل یک محل جدید و بزرگ، مشغول نمونه‌سازی این فضاپیما در چادری به مساحت ۲۰ هزار فوت مربع (۱۸۵۸ متر مربع) در بندرگاه لس آنجلس است. ماسک گفت که پیش از این، بخش اول این سیستم ساخته شده است. پروژه سفر به ماه، فوق‌العاده گران‌قیمت و جاه‌طلبانه بوده و ماسک می‌گوید هزینه توسعه کامل BFR، چیزی بین ۲ تا ۱۰ میلیارد دلار خواهد بود:

گفتن هزینه توسعه [این پروژه] دشوار است. من فکر می‌کنم تقریبا ۵ میلیارد دلار.

یوساکو مائزاوا

پیش از این، در کنگره بین‌المللی هوانوردی ۲۰۱۷، ماسک به صورت عمومی در رابطه با سیستم حمل و نقل BFR صحبت کرده بود. اگرچه شکل ظاهری این فضاپیما دگرگون شده است، اما ماسک می‌گوید که اسپیس ایکس، هنوز «چند کانسپت» برای بخش داخلی دارد. ماسک در پاسخ به سوال وب‌سایت بیزنس اینسایدر در رابطه با طراحی بخش داخلی BFR، گفت «در جاذبه صفر، چه چیزی بیش از همه می‌تواند سرگرم‌کننده باشد؟ ما آن را خواهیم داشت»

متخصصان صنعت فضایی و افرادی که فعالیت‌های ماسک و شرکت اسپیس ایکس را دنبال می‌کنند، می‌گویند تا سال ۲۰۲۳ و زمانی که BFR نخستین سفر قمری خود را تجربه کند، احتمالا شاهد چند طرح دیگر برای این سیستم حمل و نقل خواهیم بود.

“Greg Autry”، رییس “Southern California Spaceflight Initiative”، طی گفتگویی با بیزنس اینسایدر گفت «من فکر می‌کنم که مشاهده این تغییرات، واقعا اتفاق درستی هستند چرا که معتقدم می‌توان حدس زد که که این [تغییرات] بر اساس توسعه و شبیه‌سازی‌های واقعی هستند.» هرچند، ماسک گفت که «این آخرین تکرار در طراحی معماری گسترده است.»

یوساکو مائزاوا

او همچنین اضافه کرد که اسپیس ایکس قصد دارد عمده تلاش‌های مهندسان شرکت را تا پایان سال جاری میلادی، در جهت BFR به کار گیرد و از رقابت در حال رشد در مسابقه فضایی خصوصی استقبال می‌کند.

چرا سال ۲۰۱۸ است و هیچ پایگاهی روی ماه وجود ندارد؟ ما باید یک [پایگاه] در آنجا داشته باشیم و بسیار سفر کنیم. – ایلان ماسک

تراشه مغزی نیورالینک کمپانی ایلان ماسک بر روی حیوانات آزمایش خواهد شد!

۱۶ فروردین ۹۷ ساعت ۱۲:۳۰

تراشه مغزی نیورالینک (Neuralink) ایده‌ی علمی تخیلی یکی از شرکت‌های ایلان ماسک برای متصل کردن مغز انسان به کامپیوتر است که بر اساس گزارش‌های اخیر، به زودی بر روی حیوانات آزمایش می‌شود.

آیا تا به حال پیش آمده که در مورد قابلیت‌های علمی تخیلی مانند تله پاتی فکر کنید؟ به نظر شما چه اتفاقی می‌افتاد اگر بشر به این توانایی دست می‌یافت که خاطرات خود را بر روی کامپیوتر آپلود کند و یا تراشه‌ای فوق پیشرفته را در مرکز سیستم عصبی خودکار داشت که توانایی‌های مغزی او را به طرز خارق‌العاده‌ای ارتقا می‌داد؟ جالب است بدانیم که شرکتی آمریکایی در همین راستا فعالیت‌های شگفت‌انگیزی داشته است.

تراشه مغزی نیورالینک

نیورالینک (Neuralink) یک کمپانی فعال در زمینه تکنولوژی‌های مرتبط با شبکه‌های عصبی، متعلق به میلیاردر و کارآفرین معروف، ایلان ماسک (Elon Musk) است که ایده شگفت‌انگیز اتصال مغز انسان به کامپیوتر را دنبال می‌کند. محصول اصلی و محوری این شرکت هم تراشه‌ای است که بیشتر با نام تراشه مغزی نیورالینک شناخته می‌شود.

تراشه مغزی نیورالینک (Neuralink) بر روی حیوانات آزمایش خواهد شد!

تصویری از ایلان ماسک، مدیرعامل کمپانی‌های اسپیس ایکس و تسلا

این کمپانی که از سال ۲۰۱۶ به صورت رسمی تاسیس شد، تا این لحظه به مرحله‌ای از توسعه تراشه مغزی نیورالینک ‌رسیده که از طرف ماسک صحبت‌هایی در مورد امتحان کردن تراشه بر روی حیوانات مطرح شده است. همانطور که مدیران شرکت اعلام کرده‌اند، قدم بعدی برای عملی کردن این ایده مسلما تست بر روی موجودات زنده خواهد بود و خبرهایی هم از دانشگاه کالیفرنیا آمریکا به گوش رسیده که از طرف نیورالینک درخواستی برای تست بر روی حیوانات آزمایشگاهی ثبت شده است.

در این سند درخواست برای ایجاد یک فضای آزمایشگاهی وجود دارد و همچنین، گفته شده که عده‌ی دیگری از کارکنان نیورالینک در شهر سانفرانسیسکو مشغول کار بر روی فناوری نانو و سیستم‌های میکروالکتریک هستند.

تراشه مغزی نیورالینک (Neuralink) بر روی حیوانات آزمایش خواهد شد!

سیستم‌های میکروالکتریک یا همان MEMS یکی از پیش‌نیازهای مهم برای عملی کردن ایده اتصال مغز انسان به ماشین است و از طرف دیگر، تکنولوژی نانو پتانسیل فوق‌العاده بالایی برای هموار کردن مسیر ساخت تراشه مغزی نیورالینک دارد.

به تازگی گزارشی از طرف مرکز تحقیقاتی گرند ویو (Grand View) منتشر شده که نشان می‌دهد، به احتمال قوی بازار استفاده از تجهیزات مربوط به MEMS تا سال ۲۰۲۵ به ارزش ۵۷ میلیارد دلار خواهد رسید و به زودی این وسایل در سطح بسیار گسترده‌ای برای ساخت ایمپلنت‌های پزشکی به کار گرفته می‌شوند.

به گزارش وب سایت گیزمودو (Gizmodo)، علاقه کمپانی ایلان ماسک برای استفاده از تجهیزات میکروالکتریک به ایده تجاری کردن تراشه مغزی نیورولینک مربوط می‌شود و همانطور که خود ماسک اظهار کرده، این تراشه شگفت‌انگیز می‌تواند در کنار کمک به بیماران ضربه‌مغزی و یا افرادی با ناتوانی‌های ذهنی، در آینده بلیت برنده بشر در مقابل فناوری هوش مصنوعی (AI) باشد.

البته ماسک و سخنگوهای نیورولینک بیش از این در مورد به‌کارگیری سیستم‌های MEMS اظهارنظر نکرده‌اند، اما بر اساس شایعات می‌توان گفت که تمرکز فعلی شرکت بر روی توسعه تکنولوژی به نام سیم عصبی (Neural cord) است که از الکترودها کوچک مغزی ساخته‌ شده و در آینده نزدیک توانایی مغز ما را بالاتر خواهد برد.

جنبه عملی و اخلاقی ایده تراشه مغزی

در مورد جنبه‌های عملی ایده ساخت تراشه مغزی نیورولینک صحبت‌های مختلفی شده، اما بیماری‌هایی از قبیل صرع، پارکینسون،‌ آلزایمر و افسردگی شدید جزو اولین مشکلات مغزی هستند که در لیست این کمپانی وجود دارند و انتظار می‌رود که اولین نمونه‌های انسانی چیپ ساخته‌شده برای برطرف کردن این بیماری‌ها مورداستفاده قرار بگیرد.

از طرف دیگر، همانطور که اشاره شد ماسک در نظر دارد تا از تراشه‌هایی اینچنین برای مقابله با هوش مصنوعی استفاده کند؛ او در یک مصاحبه گفته بود که انسان در آینده یا باید به کمک فناوری‌های پیشرفته قابلیت‌های ذهنی خود را توسعه دهد و یا AI نوع بشر را از معادلات حذف می‌کند. این میلیاردر نابغه در مصاحبه دیگری هم اظهار کرده بود که توانایی‌های ما در مقابل هوش مصنوعی کاملا توسعه‌یافته مانند توانایی‌های یک گربه خانگی در مقایسه با انسان کنونی است!

تراشه مغزی نیورالینک (Neuralink) بر روی حیوانات آزمایش خواهد شد!

البته در کنار تمامی مزایای به‌کارگیری چنین فناوری برای افزایش قدرت ذهنی بشر، باید در نظر داشته باشیم که قرار دادن هر نوع تراشه و یا سیستم الکترونیکی در مرکز عصبی ما امکان بروز مشکلات فراوانی را فراهم می‌کند؛ به عنوان مثال تصور کنید که حکومتی استبدادی بتواند از طریق تراشه‌های مغزی شهروندانش، یک کشور را کنترل کند و یا کوچک‌ترین نظر مخالف را در ذهن افراد ردیابی کرده و حامل تفکر را از صفحه روزگار محو کند.

از طرف دیگر بحث امنیت دیجیتالی به میان می‌آید و این سوال مطرح می‌شود که آیا هکرها توانایی نفوذ به چنین سیستم‌هایی را خواهند داشت؟ آیا اطلاعات فوق سری که از جنبه‌های مختلف سیاسی و اقتصادی حیاتی هستند، از دست چنین افرادی در امان خواهد بود؟ آیا ممکن است که فرد یا گروهی، تمامی افرادی که در مغزشان چنین تراشه‌ای کار گذاشته‌اند را به فرمان خود درآورد و عصری سراسر تاریکی را بر روی زمین آغاز کنند؟ همچنین، اگر تکنولوژی AI از طریق همین چیپ‌های مغزی توانایی به بردگی گرفتن انسان‌ها را پیدا کند، تکلیف بشریت چه خواهد بود؟

سوالات زیادی در رابطه با استفاده از تراشه مغزی نیورولینک و قرارگیری در معرض چنین خطراتی مطرح شده و از سمت دیگر، ایده عقب ماندن بشر در مقابل پیشرفت‌های روزافزون هوش مصنوعی هم به نوبه خود شدیدا نگران‌کننده است. با این وجود، بسیاری معتقدند که آماده بودن برای هر چالش و خطر احتمالی که نسل انسان‌ها را در آینده تهدید می‌کند، از همه‌چیز مهم‌تر است.

در انتها تیم گجت تی وی وب سایت گجت نیوز ویدویی کوتاه و جالب از تاریخچه مختصر کمپانی نیورولینک و تلاش‌های متخصصان آن برای از بین بردن محدودیت‌های ذهنی بشریت را آماده کرده است که تماشای آن به هیچ وجه خالی از لطف نیست:

ایلان ماسک ساخت بزرگترین باتری جهان را در کمتر از ۱۰۰ روز پایان بخشید

ایلان ماسک پس از گذشت وعده ۱۰۰ روزه خود، بزرگترین باتری جهان ر اساخت. این باتری شامل منابع انرژی تجدیدپذیر، در ایالات استرالیای جنوبی احداث می‌شود.

سپتامبر ۲۰۱۶ طوفانی ویران کننده در ایالات استرالیای جنوبی شبکه برقی این منطقه را به طور کامل مختل کرد و ۱٫۷ میلیون نفر از ساکنان آن را دچار تاریکی بدون برق کرد. متاسفانه طوفان دیگری در ماه سپتامبر باز هم منجر به خاموشی برق این منطقه شد. بعد از آن بود که مسئولان ایالات استرالیای جنوبی رسما اعلام کردند که به دنبال راه اندازی منابعی جهت تولید انرژی خورشیدی هستند و ساخت بزرگترین باتری جهان ایده‌ی خوبی برای عملی کردن این پروژه است. این پروژه‌ای بود که ساخت آن بر عهده‌ی کمپانی تسلا، تحت امر ایلان ماسک بود.

ایلان ماسک به وعده‌ی خود برای ساخت بزرگترین باتری لیتیوم یونی جهان در تلاش برای کمک به ایالات استرالیای جنوبی و مشکلاتی که مردم این منطقه با انرژی دارند، عمل کرد. ماسک امروز در توییتی عنوان کرده است که «۱۰۰ روز از امضای قرارداد می‌گذرد و حالا آن انجام شده است». با توجه به اطلاعیه مطبوعاتی استرالیا، طی روزهای آینده این باتری ۱۰۰ مگاواتی مورد آزمایش قرار خواهد گرفت و از‌ آن انرژی دریافت می‌شود.

بزرگترین باتری جهان

بزرگترین باتری جهان انرژی خود را از باد و خورشید تامین می‌کند

بسته‌های انرژی تسلا با نام PowerPack هم اینک در نیروگاه بادی “Hornsdale” واقع در شمال آدلاید نصب و متصل شده‌اند و آزمایش‌های مخصوصی نیز بر روی آن‌ها انجام می‌شود تا اطمینان حاصل شود الزامات قانونی محلی آن پیش از راه اندازی نهایی در یکم دسامبر (۱۰ آذر ماه) حل و فصل شده باشد. استرالیای جنوبی در سپتامبر گذشته اختلالی در سطح ملی ایجاد کرد که منجر به راه افتادن مباحث سیاسی مهمی در مورد امنیت انرژی این کشور شد. دولت استرالیا تا به امروز در استفاده از انرژی‌های تجدیدپذیر ناموفق و شکست خورده بوده است. بزرگترین باتری جهان که توسط ایلان ماسک توسعه پیدا کرده، مقدار زیادی از منابع انرژی تجدیدپذیر شامل انرژی‌های بادی و خورشیدی را ذخیره می‌کند و زمانی که به استفاده از آن‌ها نیاز باشد، وارد شبکه خواهد کرد.

ماسک وعده‌ی ساخت بزرگترین باتری جهان را ماه مارس در توییتر خود عنوان کرد و روزشمار ۱۰۰ روزه‌ی آن نیز در پایان ماه سپتامبر، پس از عقد قرارداد همکاری با دولت استرالیا آغاز شد. ماسک در واقع به جای این مدت، پروژه ساخت بزرگترین باتری جهان را در حدود ۲ ماه به پایان رساند که وعده مهلت ۱۰۰ روزه وی است. تخمین زده می‌شود ساخت این باتری حداقل ۵۰ میلیون دلار هزینه برداشته باشد. جی وی تریل نخست وزیر ایالات استرالیای جنوبی در ارتباط با پروژه بزرگترین باتری جهان اینگونه می‌گوید:

بزرگترین باتری لیتیوم یونی جهان بخش مهمی از انرژی ترکیبی ما خواهد بود و این پیامی مبتی بر آنکه استرالیا سردمدار انرژی‌های تجدیدپذیر همراه با ذخیره باتری است را به صورت واضح ارسال می‌کند. مقدار نامشخصی کار برای تحویل این پروژه نیاز است که البته در زمان کوتاهی انجام خواهد گرفت – جی ودرل

شرط زندگی در مریخ چیست؟

زمانی که صحبت از سفر به فضا می‌شود شاهد عطشی سیری‌ ناپذیر برای فرستادن انسان‌ها به سیاره‌ی مریخ هستیم؛ بنیانگذار Space X یعنی ایلان ماسک می‌گوید شرکت وی تا سال ۲۰۲۵ مسافران خود را به سیاره‌ مریخ خواهد برد و کنگره‌ی امریکا هم از سازمان ناسا خواسته که این هدف را تا سال ۲۰۳۳ عملی کند.

گویا آی تی – اما اگر چه انجام چنین سفرهایی از نظر فنی در یک یا دو دهه‌ی آینده امکان‌پذیر خواهند بود اما آیا انسان از نظر فیزیکی و روانی آماده‌ی ترک زمین و اشغال سیاره‌ی سرخ خواهند بود؟
طبق گزارشی که اخیرا از سوی «کنراد سوچیک» دانشمند حوزه‌ی شناختی دانشگاه فناوری اطلاعات و مدیریت لهستان چنین چیزی یعنی سکونت در مریخ تقریبا غیرممکن است.
سوچیک این طور دلیل می‌آورد که هر مدت زمانی که در زمینه‌ی شبیه‌سازی زندگی روی مریخ در زمین صرف شود یا حتی اقامت طولانی مدت در خارج از ایستگاه بین‌المللی فضایی (ISS) قادر به آماده‌ کردن فضانوردان انسانی برای چالش‌های که به خاطر ساکن شدن در مریخ به وجود خواهند آمد نخواهند بود.
سوچیک این طور توضیح می‌دهد: ”ما نمی‌توانیم شرایط فیزیکی و محیطی مشابه حاکم بر مریخ را بازسازی نماییم، منظورم ریزگرانش یا مجاورت با تشعشعات است. در نتیجه ما فاقد توانایی‌های لازم برای پیش‌بینی اثرات فیزیکی و بیولوژیکی زندگی انسان‌ها در سیاره‌ی مریخ هستیم.“

اخیرا سوچیک و همکارانش بعضی از چالش‌های سیاسی، فرهنگی و شخصی که ساکنین مریخ احتمالا با آن دست و پنجه نرم‌ خواهند کرد را بررسی نمودند و نهایتا این طور نتیجه‌گیری کردند که انسان‌ها قادر به ادامه‌ی حیات روی سیاره‌ی سرخ نخواهند بود؛ حداقل برای این کار نیازمند ایجاد تغییراتی گسترده در بدن‌مان هستیم تا بتواند سازگاری مناسبی با محیط مریخ پیدا کند. به نظر من جسم و ذهن انسان برای زندگی در یک محیط زمینی طراحی شده‌اند از این رو بسیار بعید به نظر می‌رسد که انسان‌ها بتوانند از چالش‌های فیزیولوژیکی و روان‌شناختی که در طول سفر به مریخ یا بعد از سکونت در آن به وجود خواهند آمد، جان سالم به در ببرند.“
اگر چه «اسکات کلی» فضانورد ناسا و همچنین فضانور روسی «مخائیل کورنیئنکو» یک سال در ایستگاه فضایی بین‌المللی زندگی کرده‌اند اما این کار شاق تاثیرات و صدمات فیزیولوژیکی قابل توجهی روی بدن آنها داشته است.
اما سختی‌ها و مشقاتی که این دو تجربه کرده‌اند مسلما بسیار کمتر از درد و رنجی مسافران مریخ است؛ مسافرانی که سفر بسیار طولانی‌تری خواهند داشت و البته سرنوشتی نامعلوم، آیا بازگشتی به زمین وجود خواهد داشت یا در سیاره‌ی سرخ جان خواهند داد؟
اولین فضانوردان از این مورد آگاه خواهند بود که بعد از سفر یکساله‌ای که برای رسیدن به مریخ انجام خواهند داد مجبورند چندین سال یا باقی عمر خود رو این سیاره بگذرانند چرا که از نظر فنی بازگشت آنها تقریبا غیرممکن است.

احتمالا اولین اجتماعات انسانی در مریخ به این امر واقف‌اند که ماموریت آنها یک بلیت یک طرفه‌ و بدون بازگشت است.
پژوهشگران تصدیق می‌کنند که شاید بردن مسافران به حالتی شبیه وضعیت اغماء تحمل پروسه‌ی طولانی سفر را آسان‌تر نماید اما بعد از فرود آنها روی مریخ، مهاجران با محیطی روبه‌رو خواهند شد که پتشیبانی زندگی مصنوعی یک نیازمندی واجب و پیوسته خواهد بود؛ تا زمانی که فناوری‌های لازم برای زمینی‌سازی مریخ که قادر به عادی‌سازی نسبی وضعیت این کره و قابل ‌تحمل‌تر کردن زمین‌های خشک و هوای سرد آن پیدا نشود، ساکنان آن با مشکلات عدیده‌ای در زمینه فراهم کردن ضروری‌ترین احتیاجات خود برای بقا دست به گریبان خواهند بود.
پژوهشگران معتقدند تا زمان عرضه‌ی چنین فناوری‌هایی بهترین روش‌های موجود برای زندگی روی مریخ مستلزم تغییر بدن یا دستکاری ژنتیکی است تا شاید به این ترتیب فرصت مبارزه برای بقا روی سیاره‌ای که برای زندگی روی آن طراحی نشده‌ایم، فراهم شود.
سوچیک و همکارانش این طور می‌گویند: ”انسان‌ها برای زندگی و تشکیل اجتماعات روی محیط‌های کیهانی سازگاری لازم را ندارند. به نظر ما شاید بهترین راهکار سرعت بخشی مصنوعی تکامل زیستی فضانوردان پیش از آغاز سفر آنها به عمق ناشناخته فضاهای کیهانی است.“

اگر چه این تیم پژوهشی فعلا جزئیات بیشتری از تحقیقات خود را منتشر نکرده اما سوچیک در یکی از اظهارنظرهای خود این طور گفته که شاید راهکارهای همیشگی مثل دستکاری ژنتیکی/ جراحی این امکان را فراهم کنند که اجتماعات انسانی قادر به بقا روی مریخ باشند. با این اوصاف و تفاسیر انسان‌های معمولی شانس چندانی برای زندگی روی مریخ نخواهند داشت.
طبق اظهارات «مارک جی. شل‌همر» دانشمند برجسته‌ی ناسا در زمینه‌ی تحقیقات انسانی، اگر چه این ایده‌ها جالب به نظر رسیده و بحث و گفتگو درباره‌ی سازگاری انسان‌ها با محیط مریخ را بسط و توسعه می‌دهند اما زمانی که صحبت از علم ژنتیک می‌شود، با میدانی بزرگ از مشکلات کوچک و بزرگ‌ دیگری روبه‌رو خواهید شد.
شل‌همر: ”قبلا ایده‌هایی در زمینه‌ی انتخاب چندین فضانورد برای تغییر ژنتیکی و افزایش توان مقاومتی در برابر تشعشعات مطرح شده است. البته چنین پیشنهاداتی همواره ملازم مشکلات هم هستند؛ برای مثال انتخاب افراد برای انجام یک کار با توجه به اطلاعات ژنتیکی‌شان کاری غیرقانونی است. ضمنا این نکته را هم نباید از نظر دور داشت که ممکن است دستکاری ژنتیکی عواقب پیش‌بینی نشده‌ای داشته باشد و چه کسی می‌داند اگر ما بخشی از بدن را که فکر می‌کنیم باید با دستکاری مقاوم‌تر خواهد شد تغییر دهیم، چه اتفاقی ناگواری ممکن است برای سایر اعضای داخلی بیفتد؟“

موارد مطرح شده کاملا منطقی‌اند، خصوصا توجه به این نکته که سوچیک یادآور شد یعنی ”اجتماع‌سازی انسانی یا سایر روش‌ها“؛احتمالا پیشنهادات سوچیک برای حفظ جمعیت انسانی ساکن مریخ طی چندین نسل، بدون ریسک زاد و ولد داخلی میان جامعه‌های مختلفی که در مریخ ساکن خواهند شد، مفید خواهند بود.
در این زمینه به تحقیقات گسترده‌ای نیاز داریم و اگر چه بعضی از ایده‌های مطرح شده‌ی پژوهشگران جالب و البته عملی است اما برای فراهم کردن تمهیدات سکونت در کره‌ای دیگر که فاصله‌ای ۵۶ میلیون کیلومتری با ما دارد باید همه‌ی جوانب لازم را در نظر گرفته و به طور ریشه‌ای روی آنها فکر کنیم.
شلمر مطمئن است که آموزش صحیح به مسافران مریخ توانایی لازم برای مقابله با چالش‌های پیش رو را خواهد داد و اگر تخمین‌های کنونی در زمینه‌ی عملی‌شدن انتظارات دانشمندان دقیق باشند، به زودی شاهد اثبات درستی ادعاهای وی خواهیم بود.
شلمر: ”به نظر من می‌توان فضانوردان را به ابزارهای فیزیکی، ذهنی و عملیاتی لازم مجهز کرد تا همه‌ی آنها بتوانند هم در قالب یک فرد و هم به عنوان یک یا چندین گروه، به خوبی از پس مشکلات ناشناخته‌ای که ممکن است با آنها مواجه شوند، برآیند.

این که چه نوع افرادی موفق به زندگی و وفق دادن خود با شرایط سخت محیطی خواهند شد یا چه نوع ساختارهای ماموریتی برای کمک به این افراد باید طراحی شود را باید به طور سیستماتیک بررسی نمود.“
نتایج این پژوهش در ژورنال Space Policy به این آدرس منتشر شده‌ است.