شواهدی عجیب و مرموز از وجود انسان های غول آسا بر روی زمین

۳۱ فروردین ۹۷ ساعت ۲۲:۲۵

انسان های غول آسا در بسیاری از متون قدیمی و افسانه‌های باستانی موردتوجه قرار گرفته‌اند، اما با توجه به اینکه باور به واقعی بودن این موجودات عجیب در میان جوامع بسیار ضعیف است،‌ در ادامه ۶ سند از وجود انسان های غول پیکر را بررسی می‌کنیم.

در اسناد و آثار به جا مانده از تعداد زیادی از تمدن‌های گذشته و همچنین کتاب‌های مذهبی مانند انجیل و یا مهاباراتا، صحبت‌هایی در مورد انسان‌هایی با ابعاد بسیار بزرگ به میان آمده که از سایر افراد به میزان چشم‌گیری بزرگ‌تر بوده‌اند و به عنوان غول‌های داستان‌های افسانه‌ای مختلف موردتوجه قرار می‌گرفتند.

شواهدی عجیب و مرموز از وجود انسان های غول آسا بر روی زمین

جریان غالب علمی جهان وجود انسان های غول آسا را تایید نکرده است، اما با این حال در نوشته‌های مقدس مردمان تایلند، تمدن مصر باستان، مردمان باستانی منطقه ایرلند هم در کنار افسانه‌های یونانی و حتی آثار قوم معروف آزتک اشاره‌هایی به موجودات انسان نمای عظیم‌الجثه شده است.

در همین رابطه قصد داریم تا ۶ مدرک نسبتا معتبر که نشان می‌دهند انسان های عظیم الجثه واقعی بوده و زمانی بر روی زمین زندگی می‌کردند را با هم بررسی کنیم؛ البته باید توجه داشته باشیم که در حال حاضر هم انسان‌های قدبلند و درشت‌اندامی به طور استثنا در جهان وجود دارند، اما بحث جمعیت زیاد نژادی غول‌پیکر از بشر که در زمان خود پدیده‌ای عادی به حساب می‌آمدند،‌ هنوز هم جای بحث دارد.

شواهدی از واقعی بودن انسان های غول آسا

۱٫ کتاب غول‌ها

چیزی در حدود نیم قرن پیش باستان شناسان کتابی به نام کتاب غول‌ها (Book of Giants) کشف کردند که تا به امروز به عنوان یکی از جنجال‌برانگیزترین نوشته‌های باستانی شناخته‌شده، در نظر گرفته می‌شود.

شواهدی عجیب و مرموز از وجود انسان های غول آسا بر روی زمین

در متون این کتاب که گفته شده قدمت آن به ده‌ها قرن پیش برمی‌گردد، اشاره‌هایی به نژادی عجیب با اسم نفیلیم (Nephilim) شده است؛ به نظر می‌رسد که این موجودات یک گونه‌ی باستانی ساکن زمین بوده‌اند و به دلیل برخی اتفاقات نسل آن‌ها از بین رفته است.

اصلی‌ترین ویژگی‌های نسبت داده شده به نفیلیم‌ها ابعاد بزرگ این جانداران بوده و اگر واقعا نوشته‌های کتاب غول‌ها صحت داشته باشد، وجود انسان های غول آسا در بخشی از تاریخ بشریت آنقدرها هم دور از ذهن به نظر نمی‌رسد.

۲٫ غول‌های کتاب مقدس

جالب است بدانیم که نفیلیم‌ها در بخش‌هایی از کتاب مقدس مسیحیان هم موردتوجه قرار گرفته‌اند و گفته شده که چنین انسان های غول آسا و بزرگی محصول پیوند پسران خدا و دختران انسان بوده‌اند.

شواهدی عجیب و مرموز از وجود انسان های غول آسا بر روی زمین

جدا از بحث‌های جزئی و صحبت‌های مختلف مطرح‌شده در مورد این جانداران، در کتاب انجیل، که به تصمیمات مختلف خدا در مورد ارتباط فرزندانش با انسان‌های فانی مربوط می‌شود، بسیاری معتقدند که چنین بخش‌هایی از انجیل گواه واقعی بودن غول‌هاست و چنین موجودات در قسمتی از تاریخ بشریت بر روی زمین زندگی می‌کرده‌اند.

۳٫ غول‌های کوئینامتزین

همانطور که اشاره شد، بر اساس افسانه‌های قوم آزتک از قاره آمریکا، گونه‌ای به نام غول‌های کوئینامتزین (Quinametzin) قرن‌ها پیش جمعیت نسبتا زیادی داشته‌اند و همانطور که در کتاب تاریخی کودکس ریوس (Codex Rios) ذکر شده،‌ منطقه آمریکای میانه محل زندگی این موجودات عجیب، افسانه‌ای و غول‌پیکر بوده است.

شواهدی عجیب و مرموز از وجود انسان های غول آسا بر روی زمین

نقاشی از کتاب کودکس ریوس که نشان می‌دهد گروهی از افراد محلی در مکزیک کنونی یک انسان غول پیکر را اسیر کرده و کشته‌اند.

دیگو دوران (Diego Duran)، یکی از کشیشان معروف اسپانیایی قرن شانزدهمی که کتابی جامع و معتبر را در مورد قوم آزتک نوشته و تاریخ، فرهنگ،‌ مذهب و افسانه شناسی این مردمان را به دقت موردبررسی قرار داده، در کتابش گفته که مطمئن است انسان های غول آسا زمانی در مکزیک زندگی می‌کرده‌اند.

دوران می‌گوید که خود او هم افرادی با جثه بسیار بزرگ را به چشم دیده است؛ در یکی از مراسم مذهبی خاص که این کشیش مشخصا در مورد آن صحبت کرده، شخصی که یک متر از بقیه قدبلندتر بوده با لباسی عجیب و کلاهخودی بزرگ در میان مردم ظاهر شده و باعث تعجب حضار شده است.

۴٫ گزارشی از کشف یک فسیل غول‌آسای انسان

همانطور که اشاره شد، دانشمندان صاحب‌نظر واقعی بودن انسان های غول آسا را رد می‌کنند و جریان غالب علمی هم به دلیل کشف نشدن مدارکی قابل‌قبول در مورد چنین موجوداتی، ادعاهای مختلف در این رابطه را افسانه خطاب کرده‌ است. با این حال از صد سال پیش گزارش‌های مختلفی در روزنامه‌های معتبر چاپ شده که از کشف شواهد اثبات این افسانه‌ها خبر می‌دهند.

شواهدی عجیب و مرموز از وجود انسان های غول آسا بر روی زمین

به عنوان مثال در روزنامه‌هایی چون نیویورک‌تایمز،‌ سندیگو اکسپرس و نشریه‌های دیگر اخبار گوناگونی از کشف استخوان‌های عجیب شبیه به اجزا مختلف آناتومی انسان منتشر شده که به دلیل ابعاد بزرگ، توجه زیادی را به خود جلب کرده‌اند.

البته باید توجه داشته باشیم که در دهه‌های پیش، به دلیل ضعف اطلاع‌رسانی احتمال جعل خبر و ساخت فسیل‌ها تقلبی به نسبت الان بیشتر بوده، اما عده‌ای می‌گویند که اگر آنچه در این روزنامه‌ها موردتوجه قرار گرفته واقعی باشد، اعتبار مراجع علمی و دانشمندان مخالف ایده وجود انسان های غول آسا به نوعی زیر سوال می‌رود.

۵٫ انگشت غول‌آسا

در حدود ۵۰ سال پیش انگشتی که گفته شده متعلق به یک موجود بسیار بزرگ و بلندقد بوده،‌ در مصر کشف شد. طول این انگشت ۲۸ سانتی‌متر اعلام شده است و برآورد می‌شود که در صورت واقعی بودن، این تکه گوشت و استخوان متعلق به موجودی با حداقل قد ۵ متر بوده است.

شواهدی عجیب و مرموز از وجود انسان های غول آسا بر روی زمین

عکسی که در بالا می‌بینیم در سال ۱۹۸۸ گرفته شده است و در یکی از نشریه‌های معتبر اروپایی به نام “BILD” به چاپ رسیده است.

۶٫ غول دو سر کاپ دوا

و اما مورد انتهایی لیست شاید از تمامی موارد قبلی عجیب‌تر باشد؛ کپ دوا (Kap-Dwa) نام یک انسان عظیم الجثه با ۳٫۵ متر قد بوده که بر اساس داستان‌های نقل‌شده، در قرن ۱۷ میلادی توسط دریانوردان اسپانیایی اسیر شده است.

شواهدی عجیب و مرموز از وجود انسان های غول آسا بر روی زمین

در موزه‌ای در مریلند آمریکا بقایای انسانی غولی آسا با دو سر نگه‌داری می‌شود که گفته شده به غول معروف کپ دوا مربوط است؛ بر اساس داستان‌های به جا مانده از قرن‌ها پیش، منطقه‌ای به نام پاتاگونیا (Patagonia) در جنوب قاره آمریکا وجود داشته که محل زندگی انسان های عظیم الجثه بوده و کپ دوا هم یکی از عجیب‌ترین موجودات ساکن این منطقه بوده است.

با این تفاسیر آیا کپ دوا هم جزو موارد استثنا حاصل ناهماهنگی‌های نادر ژنتیکی بوده و یا در قرن‌های پیش و قبل از سلطه کامل انسان‌های معمولی با قدی بین ۱٫۵ تا ۲ متر، موجودات دو پای غول‌آسا هم جزوی از پدیده‌های عادی به حساب می‌آمده‌اند؟!

راهبان بودایی می‌توانند بدن خود را به منبعی از نور خالص تبدیل کنند!

بر اساس مدارک موجود، راهبان بودایی قادر به تبدیل بدن خود به منبعی از نور خالص هستند. جالب است بدانید که تنها در تبت و هند ۱۶۰ هزار سند از تبدیل‌شدن بدن راهبان بودایی به منبعی از نور و انرژی خالص وجود دارد،‌ اما این اتفاق چگونه رخ می‌دهد؟!

راهبان بودایی که در مناطقی مانند هند و تبت جمعیت متمرکزی دارند، به واسطه مهارت‌های شگفت‌انگیز خود در مراقبه و مدیتیشن معروف بوده و بسیاری از آن‌ها قادرند تا کارهایی که به اصطلاح عام معجزه خوانده می‌شود را انجام دهند. در همین رابطه جالب است بدانیم که در دو کشور ذکرشده تاکنون ۱۶۰ هزار مدرک مستند به ثبت رسیده که راهبان بودایی توانسته‌اند بدن خود را به منبع نور تبدیل کنند؛ کاری فوق‌العاده و غیرطبیعی که با تعریف عامه معجزه همخوانی دارد.

اصطلاح «بدن رنگین‌کمانی» (Rainbow Body) برای این حالت جسمی راهبان بودایی استفاده می‌شود و برای رسیدن به آن،‌ علاوه بر آماده کردن جسم و ذهن برای سال‌های سال، این افراد باید بدن خود را با پروراندن افکار محبت‌آمیز در ذهن، به گونه‌ای از قید و بندهای دنیا خارج کرده و آن را به نور تبدیل کنند.

راهبان بودایی می‌توانند بدن خود را به منبعی از نور خالص تبدیل کنند!

وجود حداقل ۱۶۰ هزار مدرک از تبدیل‌شدن بدن راهبان بودایی به نور تایید شده است.

تخمین زده می‌شود که هر ۵ سال یک‌بار، یکی از پیروان آموزش‌دیده آیین بودایی به این حد از مهارت می‌رسد تا چنین کاری را انجام دهد و گزارش شده که برای انجام آن، حدودا ۷ روز طول می‌کشد تا بدن شخص به تدریج کوچک شده و اصطلاحا به نور تجزیه شود و به گفته خود بوداییان،‌ به درجه‌ای بالاتر از وجود برسد.

نورانی شدن بدن راهبان بودایی از دید مکتب‌های دیگر

همانطور که انتظار می‌رود حالت بدن رنگینمانی در مکتب‌ها و آیین‌های دیگر هم شناخته شده است؛ به عنوان مثال در آیین تصوف که برخی از متخصصان آن را به اسم‌های عرفان اسلامی و ابعاد درونی اسلام هم می‌شناسند، این درجه از مهارت مراقبه، «مقدس‌ترین بدن» و «بدن آسمانی» نام‌گذاری شده است.

در مکتب تائوئیسم (Taoism) که متعلق به کشور چین است،‌ این حالت به اسم «بدن الماسی» شناخته می‌شود و از هر کس که به این درجه برسید، به عنوان فردی که به جاودانگی رسیده و یا کسی که بر روی ابرها راه می‌رود، یاد می‌کنند.

در کتاب‌ها و نوشته‌های موجود از آموزه‌ها، مکتب‌ها و فلسفه‌های مختلف هم مانند باورهای مصریان باستان، متخصصان تانترا و شکل‌های گوناگون و جهانی مراقبه هم از این کار راهبان بودایی به عناوین مختلفی یاد شده است.

بدن رنگین‌کمانی در عصر حاضر

با این تفاسیر تبدیل کردن بدن به منبعی از نور تنها مختص صدها و هزاران سال پیش نیست و شواهد مختلفی از اتفاق افتادن آن در سال‌های اخیر وجود دارد؛ در کنار شهادت‌های ثبت‌شده از مهارت‌های راهبان تبتی در این رابطه، یکی از مثال‌های موجود به کشیش معروف کاتولیک، فرانسیس تیسو (Francis Tiso) مربوط است که سرگذشت یک راهب بودایی اهل تبت به نام خنپو آچو (Khenpo Achö) که در سال ۱۹۹۸ درگذشت و داستان رسیدن این شخص به حالت بدن رنگین‌کمانی را ثبت کرد.

متخصص دیگری به نام دیوید استیندل (David Steindl) در سال ۲۰۰۲ رسما برای تحقیق در این رابطه تلاش‌هایی کرد و در یکی از مصاحبه‌هایش گفت که اگر اتفاقی که پیروان مسیحی از آن به نام رستاخیز مسیح یاد می‌کنند،‌ چیزی شبیه به پدیده بدن رنگین‌کمانی بوده، می‌توان گفت که این اتفاق تنها در ۲ هزار سال پیش رخ نداده است؛ بنابراین با در نظر گرفتن چنین درجه‌ای از مدیتیشن امکان این وجود دارد که دانشمندان با بخش جدیدی از توانایی‌های بشر آشنا شوند.

راهبان بودایی می‌توانند بدن خود را به منبعی از نور خالص تبدیل کنند!

جای دست یکی از راهبان مشهور بر روی سنگی در نپال که صدها سال پیش به حالت بدن رنگین‌کمانی رسید.

استیندل در جریان پژوهش خود با کشیش تیسو مصاحبه کرد و مشخص شد که چند روز قبل از مرگ خنپو آچو، راهبی که تیسو در مورد او مدرک جمع کرده بود،‌ رنگین‌کمان‌هایی بر روی خانه این فرد ظاهر شده بودند و پس از مرگ هم تعداد این رنگین‌کمان‌ها بیشتر شد.

تیسو با چشمان خود دیده بود که بدن آچو پس از مرگ نورانی‌تر شد و ظاهرش تغییر کرده بود؛ بنا به رسم پیروان آیین بودایی، جسد این راهب در پارچه پیچیده شد و بعد از جان دادن او، بدنش روز به روز کوچک‌تر می‌شد. این اتفاق تا چند روز ادامه داشت و ‌سرانجام گزارش شده بعد از روز هفتم هیچ اثری از بقایای خنپو آچو باقی نمانده است.

اتفاقی که برای این راهب افتاد در زمان خود توجه زیادی را جلب کرد و افراد سرشناسی در مورد آن نوشتند. یکی دیگر از راهبان بودایی که شاگرد فردی به نام دزوگچن رینپوچه (Dzogchen Rinpoche) بود هم اخیرا نوشته‌هایی را از مرگ استادش منتشر کرد؛ این راهب گفته است که در تاریخ ۱۱ نوامبر ۲۰۱۳ رینپوچه با شرایط مشابهی همانند آنچه برای خنپو آچو اتفاق افتاده، از دنیا رفته و دقیقا همان فرآیند کوچک شدن بدن و رسیدن به حالتی از جسم بدون اتم و سراسر نور برای او پیش آمده است.

این اتفاق یکی از آخرین موارد گزارش‌شده از پدیده بدن رنگین‌کمانی است که توجه به جزئیات و تعداد دفعات رخ دادن آن در گذشته،‌ ابهامات زیادی را که در مورد تاریخ بشریت و افراد تاثیر گذار آن در چند هزار سال اخیر آشکار می‌کند.