سفر در زمان از طریق سیاه چاله ها ممکن است!

سفر در زمان از طریق وارد شدن به یک سیاه چاله بسیار ترسناک است. چنین رویدادی را در برخی از فیلم های علمی تخیلی مانند فیلم بین ستاره ای مشاهده کرده ایم، اما آیا براستی این رویداد تنها یک فانتزی است و یا اینکه امکان وقوع آن وجود دارد؟

دیدگاه اکثر دانشمندان در این جهت است که سفر در زمان از طریق وارد شدن به یک سیاه چاله غیر ممکن است. اما آیا چنین چیزی واقعا امکان ندارد و این رویداد تنها یک فانتزی و تخیل محض است؟

آیا می توان یک سیاه چاله را به عنوان سکویی برای پرتاب و سفر به بعد دیگری از زمان و کیهان در نظر گرفت؟ تصور قالب دانشمندان تاکنون به این صورت بوده که چنین سناریویی را تخیل محض تصور می کردند، اما اخیرا مدل جدیدی مطرح شده که معتقد است این موضوع و فرایند می تواند تا حدودی واقعی باشد.

شاید بتوان گفت که مرموزترین و اسرارآمیزترین پدیده طبیعی در سراسر کیهان سیاه چاله ها هستند. آنها که خود محصولی از ستاره های مرده اند دارای بی نهایت جاذبه می باشند.  بقایای ستاره هایی که عمر آنها به پایان رسیده آنچنان فشرده و کوچک می شود که به مرحله تکینگی خواهند رسید. در این مرحله علیرغم اندازه بسیار کوچک، دارای جرمی بی نهایت هستند و لذا گرانش آنها هم حد و مرزی ندارد.

در واقع وقتی که یک ستاره می میرد بقایای آن به بی نهایت فشردگی می رسد و تبدیل به نقطه ای کوچک خواهد شد که جرم و گرانشی بی نهایت را از خود نشان می دهد.

این تکینگی می تواند حفره ای در فضا زمان ایجاد کند و از این طریق احتمال می رود با ورود به حفره بتوان به سفر در فضا زمان پرداخت. در واقع با این سناریو حفره سیاه چاله به عنوان یک میانبر برای سفر در فضا زمان عمل خواهد کرد و با این شرایط می توان مسافت هایی که ممکن است میلیاردها سال برای رسیدن به آنجا وقت لازم باشد را در کسری از ثانیه پیمود.

با این وجود دانشمندان عقیده دارند که چنین سفری ممکن نیست، زیرا هر فضاپیمایی که بخواهد به سیاه چاله ورود کند باید با طبیعت به بدترین شکل ممکن به مبارزه بپردازد. با ورود به سیاه چاله هر نوع فضا پیمایی دچار بدترین حالت فشردگی و کشیدگی می شود و قبل از بخار شدن فرو می پاشد.

پرواز از تونل سیاه چاله

اخیرا پژوهشگران مدل جدیدی را طرح کرده اند که به نظر می رسد آنچنان که در بالا اشاره شد مخاطره آمیز نباشد. از نظر آنان سیاه چاله ها به یک شکل نیستند، یعنی همه آنها دارای تکینگی داغ با جرم بی نهایت نمی باشند.

در این مدل به دسته ای از سیاه چاله های عظیم و چرخان اشاره می شود که انسان قادر خواهد بود از داخل آنها عبور کند. یکی از این گونه سیاه چاله ها ساگیتاریوس ای (Sagittarius A)است که در مرکز کهکشان راه شیری قرار دارد.

شاید به این خاطر است که تکینگی داخل سیاه چاله که فضا پیما مجبور به رویارویی با آن است آنقدر قوی نباشد که به فرو پاشیدن فضاپیما بیانجامد و امکان یک عبور آرام برای فضاپیما وجود داشته باشد.

چرا اینگونه است؟ پژوهشگران معتقدند که تکینگی مرکز یک سیاه چاله عظیم و چرخان ضعیف است و نمی تواند به نابودی اشیائی که به آن نزدیک می شوند بیانجامد. شاید بتوان این شرایط را با ذکر یک مثال قابل فهم تر ساخت.

فرض کنید یک شم که درجه حرارت آن در بالاترین حد ۲ هزار درجه باشد در مقابل شما قرار گرفته است. حال اگر شما انگشت خود را بر روی شم قرار دهید دستتان به یقین می سوزد، اما اگر با سرعت بالا انگشت خود را از داخل شعله شم رد کنید هیچ اتفاقی خواهد افتاد.

شاید فیلم بیناستاره ای کریستوفر نولان را دیده باشید. در این فیلم کاراکتر کوپر قرار است از داخل گارگانچوا که یک سیاه چاله فانتزی است عبور کند. این سیاه چاله  در واقع یک سیاه چاله چرخان است که دارای جرمی معادل ۱۰۰ برابر خورشید می باشد.

فیلم بیناستاره ای بر اساس کتابی نوشته کیپ ثورن ساخته شده که از برندگان اسبق جایزه نوبل است. ما در این فیلم ویژگی های این سیاه چاله را از نزدیک مشاهده می کنیم. سوال اینجاست که آیا در واقعیت می توان از داخل چنین سیاه چاله ای عبور کرد؟

برگردیم به مدلی که اخیرا معرفی شده است. این مدل با استفاده از شبیه سازی رایانه ای آماده گردیده و سعی دارد سناریوی قابل پیش بینی در صورت نزدیک شدن به تکینگی یک سیاه چاله عظیم و چرخان مانند ساگیتاریوس ای را نشان دهد.

سیاه چاله آرام

در این مدل اینگونه برآوررد شده که تحت شرایط خاصی یک فضا پیما می تواند از داخل سیاه چاله ای عظیم و چرخان عبور کند و بدون آنکه متحمل فشار و گرانش بی نهایت سیاه چاله شود از آن عبور نماید.

در این مدل در صورت نزدیک شدن به افق رویداد می توان از آن گذر کرد و قربانی گرانش بی نهایت تکینی نشد. بر این اساس می توان نتیجه گیری کرد که امکان استفاده از یک سیاه چاله چرخان برای سفر در زمان وجود دارد.

سیاه چاله

در این مدل سیکل های کشیدگی و فشردگی اجسامی که به تکینگی نزدیک می شوند به حداقل می رسد و فروپاشی فضا پیما را در پی ندارد. لذا در خصوص سیاه چاله ای مانند گارگانچو که در فیلم بیناستاره ای شاهد آن بودیم این تاثیر به حداقل خود می رسد و لذا فضاپیما و افراد داخل آن را نابود نخواهد کرد.

به یقین فشار بسیاری به یک فضاپیما در صورت ورود به یک سیاه چاله وارد می شود، اما این فشار آنقدر نیست که به مرحله بی نهایت برسد و لذا امکان بقا فضا پیما وجود دارد. فشاری که بر روی فضا پیمای در حال ورود به سیاه چاله چرخان وارد می شود هر لحظ بیشتر خواهد شد، اما این به معنای بی نهایت بودن این فشار نخواهد وبد.

البته برخی معتقدند که در این مدل توجه کاملی به واقعیت ها نشده است و سیاه چاله را در یک حالت ایزوله بررسی می کنند. این در حالیست که سیاه چاله های متاثر از فعالیت ستاره های اطراف و تشعشعات مختلف هستند.

منتقدان تاکید دارند که این نظریه بسیار ساده سازی شده است و تا حدودی واقعیت های سیاه چاله ها را نادیده می گیرد. بطور مثال در دنیای واقعی، سیاه چاله ها با مواد کیهانی مانند غبار و گاز و تشعشع محاصره شده اند و لذا در صورتی که بخواهیم این دیدگاه را قبول کنیم باید آن را با واقعیت های سیاه چاله ها تطابق دهیم، زیرا این مدل نتیجه شبیه سازی های رایانه ای است نه مشاهده واقعیت های کامل سیاه چاله ها.

لازم به ذکر است که در حال حاضر انسان قادر نیست تا چنین نظریاتی در خصوص سیاه چاله را به مرحله آزمون واقعی بگذارد و لذا دانشمندان هم اکنون خود را درگیر در مفصل بندی نظریات مختلف و نیز شبیه سازی های رایانه ای می کنند و سعی دارند دانش خود در خصوص امکان سفر در فضا زمان را عمق ببخشند.

نگاه نزدیک ویدیویی به لپ تاپ اچ پی اومن ۱۵ ، جدیدترین دست‌پخت HP

لپ تاپ اچ پی اومن ۱۵ (HP Omen 15) جدیدترین محصول گیمینگ کمپانی HP در نمایشگاه CES 2019 بود که نظرها را سوی خود جلب کرد. به همین بهانه، در این بخش نگاهی نزدیک‌تر به این محصول جدید خواهیم داشت.

هنگامی که صحبت از لپ تاپ های مخصوص بازی در میان باشد، بسیاری از مصرف‌کنندگان احتمالا برندهایی مثل ام اس آی، الین ویر و ایسوس راگ را به یاد می‌آورند؛ ولی کمپانی‌های توامندی همچون HP نیز در این زمینه حرف‌های بسیاری برای گفتن داشته و با محصولات منحصربه‌فرد خود می‌توانند توجه هر گیمری را به خود جلب کنند. از سال ۲۰۱۴، برند Omen در شرکت اچ پی این مسئولیت را عهده‌دار بوده و جدیدترین دست‌پخت آنها، لپ تاپ اچ پی اومن ۱۵ است که در رویداد فناوری لاس وگاس شاهد معرفی آن بودیم.

همانند سایر محصولات گیمینگ جدید، لپ تاپ HP Omen 15 هم از نسل جدید کارت‌های گرافیک سری RTX انویدیا قدرت می‌گیرد تا خریداران از فناوری های جدیدی همچون رهگیری پرتو برخوردار شوند. به علاوه، پردازنده Core i7-8750H شرکت اینتل قدرت‌بخش این لپ تاپ جدید است. یکی از مشکلات نسل قبلی، سر و صدای زیاد فن‌ها برای بیرون راندن هوای گرم بود؛ ولی حالا سازندگان با بازطراحی سیستم خنک‌کننده نسل جدید، این مشکل را برطرف کرده‌اند.

نمایشگر ۲۴۰ هرتز با زمان پاسخگویی تنها ۴ میلی‌ثانیه، یکی از ویژگی‌های برجسته این لپ تاپ است؛ ما تا به امروز چنین چیزی را در هیچ‌کدام از لپ تاپ های مخصوص بازی ندیده‌ایم. از نظر ظاهری، هیچ تفاوتی میان این دستگاه و نسل قبلی نمی‌توان پیدا کرد و سازندگان باز هم از طراحی قبلی و کیبوردهای بک لایت بهره برده‌اند. با این وجود، بدنه آلومینیومی دستگاه هم‌چنان حس محصولی لاکچری را القا می‌کند. افزون بر این، وجود حرف “X” به رنگ قرمز در بخش پشتی سبب شده تا Omen 15، روح گیمینگ خود را فریاد کند. در ادامه، نگاهی دقیق به مشخصات فنی این لپ تاپ خواهیم داشت.

لپ تاپ اچ پی اومن 15

مشخصات فنی لپ تاپ اچ پی اومن ۱۵

  • صفحه نمایش: ۱۵٫۶ اینچی با وضوح ۱۰۸۰×۱۹۲۰
  • پردازنده: اینتل Core i7-8750H
  • کارت گرافیک: RTX 2070 Max-Q
  • حافظه رم: ۱۶ گیگابایت
  • حافظه داخلی: ۱ ترابایت هارد مکانیکی + ۱۲۸ گیگابایت SDD
  • پورت‌ها: سه پورت USB-A 3.0، یک پورت USB-C با پشتیبانی از تاندربولت ۳ و DisplayPort)
  • اندازه: ۳۱۷٫۵ در ۱۹۰٫۵ در ۹۹ میلی‌متر
  • وزن: ۵٫۵۶ پوند (۲٫۵ کیلوگرم)
  • ضخامت: ۱۷٫۷۸ میلی‌متر
  • قیمت پایه: ۱۳۷۰ دلار

لپ تاپ اچ پی اومن 15

تصور می‌کنید لپ تاپ اچ پی اومن ۱۵ تا چه اندازه می‌تواند در بازار موفق باشد؟ برای پیدا کردن جواب این سوال، از شما دعوت می‌کنیم مهمان این بخش از گجت تی وی باشید.

نگاه نزدیک به لپ تاپ اچ پی اومن ۱۵

۵ مطلب آخر نمایشگاه CES 2019 :

زبان طراحی کدام‌یک از گوشی های سال ۲۰۱۸ را بیشتر می‌پسندید؟ (نظرسنجی)

با رسیدن به آخرین روز از سال جاری میلادی، در نظرسنجی امشب می‌خواهیم سوالی چالش برانگیز را مطرح کنیم: زبان طراحی کدام‌یک از گوشی های سال ۲۰۱۸ را بیش از سایرین می‌پسندید؟

امسال تلاش برای ساخت تلفن هوشمندی با نمایشگر واقعا بدون حاشیه به اولویت اول بسیاری از سازندگان کوچک و بزرگ تبدیل شده بود. سال ۲۰۱۷، ما برای نخستین بار با چیزی به اسم «ناچ» روبه‌رو شدیم. اسنشال فون، نخستین دستگاهی بود که با این طراحی عرضه شد؛ اما در آن زمان، این گوشی و مفهوم بریدگی بالای صفحه چندان مورد توجه قرار نگرفت. پس از آن، آیفون X با این زبان طراحی از راه رسید و سپس شرکت‌های مختلف، محصولات خود را با این طراحی عرضه کردند. اما ۲۰۱۸ سالی بود که در آن از ایده‌های زیادی سخن گفته شد؛ به گونه‌ای که حالا انتخاب بهترین طراحی موبایل کمی سخت شده است.

پیش از طرح پرسش و تبادل نظر در این مورد، بهتر است ابتدا نگاهی به بهترین و خاص‌ترین گوشی های سال ۲۰۱۸ داشته باشیم.

دوربین سلفی درون صفحه‌ای

سامسونگ گلکسی ای ۸ اس

یک ماه پیش، گلکسی A8s به عنوان اولین موبایل دنیا با صفحه نمایش Infinity-O پیش روی علاقه‌مندان قرار گرفت. در واقع، این نخستین باری بود که سازندگان با ایجاد یک حفره در صفحه، دوربین سلفی را داخل نمایشگر تعبیه می‌کردند. بعد از سامسونگ، هواوی نیز دو گوشی نوا ۴ و آنر وی ۲۰ را با همین طراحی معرفی کرد.

ناچ قطره آب

بعد از معرفی گوشی های ناچ استایل، برخی کاربران به این فکر افتادند که بریدگی بالای صفحه را به اندازه‌ای کوچک کنند که فقط دوربین سلفی در آن جای گیرد. اسنشال فون از اولین موبایل ها با این طراحی بود؛ اما در سال ۲۰۱۸، پرچمداران متعددی از جمله هواوی میت ۲۰ و وان پلاس ۶ تی با این زبان طراحی از راه رسیدند. ناچ قطره آب به سازندگان اجازه می‌داد نسبت صفحه به بدنه را به شکل قابل توجهی افزایش دهند؛ به عنوان مثال، نسبت صفحه به بدنه هواوی میت ۲۰ به ۸۷٫۹۸ درصد می‌رسد که بسیار زیاد است.

در سوی دیگر، این طراحی با ارائه فضای بیشتری از صفحه، همانند ناچ‌های عریض، آزاردهنده نیست.

دوربین‌های پاپ آپ

گوشی های سال 2018

ویوو نکس اس

ویوو برای اولین بار این کانسپت را با گوشی “Nex” معرفی کرد. پس از آن، اوپو فایند ایکس (عکس آن را در ابتدای پست می‌توانید ببینید) با اسلایدری کوچک از راه رسید. با این طراحی، ویوو و اوپو موفق شدند نمایشگری با حاشیه‌های بسیار اندک را در مقابل کاربران قرار دهند.

اسلایدرها و ماژول‌های مکانیکی

گوشی های سال 2018

هواوی آنر مجیک ۲

شاید با خود بگویید اوپو فایند ایکس باید در این دسته‌بندی قرار می‌گرفت؛ اما باید گفت اندازه بخش مکانیکی در این گوشی، کوچک بود. در عوض، هواوی آنر مجیک ۲ و شیائومی می میکس ۳ از پرچمدارانی بودند که با یک بخش مکانیکی بزرگ، زبان طراحی گوشی های سال ۲۰۱۸ را تا حد زیادی دست‌خوش تغییر کردند. در حقیقت، در این طراحی، نمایشگر از بدنه اصلی دستگاه جداست. آنر با قرار دادن دو دوربین ۲ مگاپیکسلی کوچک در کنار دوربین سلفی اصلی، سیستم تشخیص چهره سه‌بعدی مشابه Face ID را نیز به پرچمدار خود اضافه کرد.

گفتنی‌ست که اسلایدرها در حقیقت اجزایی مکانیکی هستند و هر چیز مکانیکی روزی ممکن است خراب شود؛ حتی اگر سازندگان تضمین کنند که برای چند سال می‌تواند بدون مشکل کار کند.

موبایل هایی با نمایشگر دوگانه

گوشی های سال 2018

نوبیا ایکس

طی یک یا دو سال گذشته، بسیاری از گوشی های سال ۲۰۱۸ با نمایشگرهای تمام‌صفحه معرفی شدند و هرکدام از آنها، نقاط ضعف و قوت خاص خود را داشتند. اما شاید هیچ طرحی به اندازه نمایشگر دوگانه جاه‌طلبانه نباشد!

در کنگره جهانی موبایل ۲۰۱۸، کمپانی چینی Nubia از موبایلی مفهومی با نام “Alpha” پرده برداشت که برای استفاده باید آن را دور دست خود می‌بستید. در آخرین ماه‌های پایانی سال ۲۰۱۸، این شرکت یک گوشی متفاوت دیگر را نیز معرفی کرد و آن چیزی نبود جز “Nubia X”. این گوشی به صفحه نمایش ۶٫۳ اینچی LCD در بخش جلویی و صفحه نمایش ۵٫۱ اینچی OLED در بخش پشتی مجهز شده و با مشخصات فنی بالا، یک پرچمدار تمام‌عیار محسوب می‌شود.

گوشی های سال 2018

ویوو نکس دوال دیسپلی

اما نوبیا ایکس تنها موبایل با این طراحی نیست و ویوو نکس دوال دیپسلی، دیگر اسمارت فوت چینی است که اگر از کاربران گجت نیوز باشید، قطعا با آن آشنا هستید. Vivo Nex Dual Display از دو نمایشگر سوپر آمولد -۶٫۳۹ اینچی در جلو و ۵٫۴۹ اینچی در پشت- قدرت می‌گیرد.

طراحی کدام موبایل را بیشتر می‌پسندید؟ 

حالا که با جدیدترین و خلاقانه‌ترین طراحی‌ها در سال ۲۰۱۸ آشنا شدید، تصور می‌کنید کدام‌یک زیباتر از سایرین بوده و می‌تواند زبان طراحی گوشی های آینده را تغییر دهد؟ لطفا ضمن شرکت در نظرسنجی و انتخاب گزینه مورد نظر، علت انتخاب خود را با ما و سایر کاربران گجت نیوز به اشتراک بگذارید.

۱۰ دانستی جالب درباره فضا که شما را متحیر خواهند کرد

در کائنات هنوز ناشناخته‌های زیادی وجود دارد، اما حتی چیزهایی که انسان‌ها تا امروز به آن‌ها پی برده‌اند، مملو از حقیقت‌های حیرت‌آور، باورنکردنی و حتی ترسناک هستند. در این مطلب قصد داریم به ۱۰ دانستی جالب درباره فضا به عنوان گوشه‌ای از این حقایق اشاره کنیم.

انسان‌ها به لطف سرعت گرفتن فرآیند رشد تکنولوژی طی چند سال اخیر، توانسته‌اند طی مدت زمانی تقریبا کوتاه، به اطلاعات بسیار مفیدی پیرامون دنیای اطرافشان دست پیدا کنند. اکنون در مقایسه با صد سال پیش، بشر به مراتب بیشتر کائنات را شناخته و سیاره‌ها، ستاره‌ها و منظومه‌های زیادی را در دور دست‌ها رصد کرده است.

با این حال، کائنات به حدی وسیع است که می‌توان دانش و فهم کنونی انسان از کل حقایق آن را مثل قطره‌ای از آب اقیانوس دانست. اما، در بین بی‌شمار حقایق نجومی که دانشمندان تا امروز به آن‌ها پی برده‌ا‌ند، موارد حیرت‌آوری وجود دارد. در ادامه با چندین دانستی جالب درباره فضا آشنا خواهیم شد.

ابر فضایی غول‌پیکر با مزه تمشک

دانستی جالب درباره فضا

Sagittarius B2 نام ابری غول‌پیکر و متشکل از گرد، غبار و گاز بوده و در مرکز کهکشان راه شیری قرار دارد. بیشتر ابر عظیم Sagittarius B2 از اتیل فرمیت تشکیل شده است. این ملکول ماده‌ای معطر بوده و مزه‌ای همانند تمشک دارد. داشتن عطری خاص، این قسمت از کهکشان راه شیری را تبدیل به یکی از خاص‌ترین قسمت‌های فضا کرده است.

پس اگر روزی موفق به شناور شدن در گوشه‌ای از ابر گسترده Sagittarius B2 شوید، به طور مستمر بو و عطرهای فوق‌العاده‌ای استشمام کرده و مزه تمشک زیر زبانتان خواهد چرخید!

سیاره‌ای ساخته شده از الماس

جالب ترین های فضا

در سال ۲۰۱۷، یک تیم تحقیقاتی بین‌المللی سیاره‌ای کشف کرد که گفته می‌شود از الماس ساخته شده است! پالسارها (Pulsar)، ستاره‌هایی کوچک، مرده و بدون بار الکتریکی محسوب می‌شوند که تنها دارای حدود ۲۰ کیلومتر قطر بوده و در هر ثانیه، صدها مرتبه به دور خود گردش کرده و در همین حین از خود پرتوهایی ساطع می‌کنند. سیاره‌ای کشف شده‌ای که دانشمندان آن‌ را ساخته شده از الماس خطاب می‌کنند، با پالسار PSR J1719-1438 همراه شده و تصور می‌شود کل آن، از کربنی بسیار متراکم ساخته شده است.

چگالی این کربن به حدی بالا است که باید به شکل کریستالی در آمده باشد. در نتیجه بخش عمده‌ای از سیاره به طور کامل از الماس است! یکی دیگر از عجایب این سیاره که آن را تبدیل به یکی از متفاوت‌ترین اشیای فضا کرده است، مدت زمان گردش آن حول ستاره (پالسار) خود است. یک مرتبه گردش کامل این سیاره الماسی به دور ستاره‌اش، دو ساعت و ده دقیقه به طول می‌انجامد! بر اساس گزارش رویترز، اگرچه حجم این سیاره ساخته شده از الماس از سیاره مشتری تنها کمی بیشتر است، اما در مقایسه با آن بیست برابر چگالی بیشتری دارد. در گزارش رویترز اعلام شده چگالی این سیاره از تمامی سیاره‌های دیگری که تا امروز کشف شده‌اند بیشتر است.

بشر بدون شک در پی دستیابی به این معدن عظیم الماس خواهد بود، اما قرارگیری سیاره در فاصله چهار هزار سال نوری از زمین سبب می‌شود رفتن به آن، حفاری کردن و سپس آوردن گنجینه‌ای از الماس به سطح زمین، حداقل در حال حاضر غیر ممکن باشد.

سیاره‌ای ساخته شده از یخ، اما روی آتش

جالب ترین های فضا

سیاره Gliese 436b یکی از آفریده‌های متناقض در کائنات بوده و به همین دلیل جزو منحصربه‌فردترین اشیای فضا به شمار می‌رود. بیشتر این سیاره از یخ تشکیل شده است، اما به طور حیرت‌آور، به نظر می‌رسد این یخ بر روی آتش قرار دارد!

سطح سیاره Gliese 436b دارای دمای سوزان ۴۴۰ درجه سانتیگراد است، اما روی آن پوشیده از یخ است. دلیل این اتفاق را باید در نیروی گرانشی بسیار زیاد هسته سیاره جستجو کرد. این نیروی گرانشی بسیار بالا سبب می‌شود چگالی یخ موجود روی سیاره، بسیار بیشتر از یخی باشد که ما ساکنان کره زمین می‌شناسیم.

Gliese 436b در فاصله ۳۳ سال نوری از زمین قرار داشته و دنباله آن به حدی وسیع است که سبب می‌شود پنجاه درصد ستاره مربوط به آن، در نور فرابنفش محو شود. این سیاره در حد و اندازه نپتون است، اما برخلاف این سیاره متعلق به منظومه شمسی، با ستاره‌اش فاصله بسیار کمی دارد. این فاصله به حدی کم است که گردش یک دور کامل Gliese 436b به دور ستاره‌اش، تنها دو روز و نیم به طول خواهید انجامید.

پالسار نابودکننده‌‌ی همراه خود

جالب ترین های فضا

پالسار بلک ویدو (The Black Widow Pulsar) که نزد اهالی نجوم با نام Pulsar J1311-3430 شناخته می‌شود، نوعی ستاره خنثی است که به طور آهسته، ستاره همراهش را با پرتوافکنی‌های پیوسته گلوله‌باران می‌کند.

هر چه این پالسار مواد بیشتری به سمت ستاره همراهش پرتاب می‌کند، سرعت گردش آن کاهش می‌یابد. انرژی از دست رفته توسط پالسار همانطور که سرعتش کاهش پیدا می‌کند، می‌تواند با منفجر کردن ستاره همراه، سبب بخار شدن آن شود!

تب اختر یا پالسار، ستاره‌های نوترونی هستند که سرعت دوران بالایی داشته و به طور مستمر، پالس‌های مداومی از انرژی تابشی را در کنار خطوط میدان مغناطیسی ساطع می‌کنند. در برخی موارد پالسارها از خود پرتو ایکس منتشر خواهند کرد. آن‌ها در حقیقت باقی مانده‌ی هسته ستاره‌های منفجر شده محسوب شده و حجم کوچک اما چگالی بسیار بالایی دارند.

سیاره‌ای سرگردان در سرتاسر کائنات

جالب ترین های فضا

کشف سیاره سرگردان CFBDSIR2149 در سال ۲۰۱۲، سر و صدای زیادی در جامعه نجوم به پا کرد. دلیل تعجب دانشمندان این است که سیاره‌هایی که ما با آن‌ها آشنایی داریم، همگی به دور یک ستاره گردش می‌کنند، اما CFBDSIR2149 فاقد ستاره بوده و به طور سرگردان در سرتاسر کائنات برای خود گردش می‌کند!

اندازه سیاره CFBDSIR2149 هفت برابر بزرگتر از سیاره مشتری تخمین زده شده است. برای مقایسه باید بدانید هزار و سیصد کره زمین درون سیاره مشتری جای می‌گیرند. دانشمندان معتقدند میلیون‌ها سیاره سرگردان در سرتاسر کائنات وجود دارد. در واقع آن‌ها عقیده دارند تعداد سیاره‌های این چنینی بسیار بیشتر از سیاره‌های دارای ستاره است!

سیاره‌ای بی‌رحم اما دارای ظاهری زیبا

جالب ترین های فضا

رنگ آبی سیاره فراخورشیدی HD 189733 b، سبب پوشیده شدن محیط بی‌رحمانه و خشن آن شده است. در واقع آسمان این سیاره آبی به نظر می‌رسد. در زمان رویت این جسم، آن را اولین سیاره آبی رنگ خطاب کردند. سیاره HD 189733 b از دور شبیه به کره زمین دیده می‌شود، اما هرگز همچون آن مهربان نیست.

بر اساس اعلام ناسا، در صورت قدم زدن روی سطح سیاره HD 189733 b که جزو جالب ترین های فضا به شمار می‌رود، در معرض بادهایی با سرعت هشت هزار و پانصد کیلومتر در ساعت قرار خواهید گرفت! علاوه بر آن، باران‌های سیاره HD 189733 b شیشه‌هایی دندانه‌دار بر سرتان خواهد ریخت. شاید اکنون دلیل بی‌رحمانه خطاب کردن محیط این سیاره را درک کرده باشید!

HD 189733 b همانند سیاره مشتری در دسته‌بندی غول‌های گازی قرار گرفته و فاصله نزدیک آن با ستاره‌اش سبب شده دمای سطح سیاره به حدود هزار درجه سانتیگراد برسد. فاصله آن از سیاره زمین ۶۳ سال نوری بوده و هر دو روز یک مرتبه، یک دور کامل حول خودش گردش می‌کند.

از آنجایی HD 189733 b را یکی از جالب ترین های فضا خطاب می‌کنند که مشاهده‌های تلسکوپ هابل نشان داد اتمسفر این سیاره به صورت عجیبی قابل تغییر است. دانشمندان عقیده دارند رنگ آبی سیاره به خاطر ترکیبی از انعکاس ابرهای سیلیکات و از طرفی جذب توسط اتم‌های سدیم، حاصل می‌شود.

سیاره‌های قابل سکونت خارج از منظومه شمسی

جالب ترین های فضا

دانشمندان تا امروز نزدیک به چهل سیاره شبیه به زمین کشف کرده‌اند که همگی به خاطر خاص بودن، جزو جالب ترین های فضا به شمار می‌روند. آن‌ها به خاطر داشتن شرایط مساعد برای زندگی همچون کره زمین، مستعد حیات بیگانه هستند.

یکی از جدیدترین و امیدوارکننده‌ترین سیاره‌های این چنینی در سال ۲۰۱۷ توسط رصدخانه جنوب اروپا کشف شد. این سیاره فراخورشیدی در فاصله ۱۱ سال نوری از کره زمین قرار دارد. گفته می‌شود سطح این سیاره سنگی بوده و دمای آن به منظور باقی ماندن آب به صورت مایع روی آن، مساعد است. یک سال سیاره تازه کشف شده (یک مرتبه گردش به دور ستاره‌اش) تنها ده روز طول می‌کشد.

ستاره‌های پرتاب‌شونده‌ی واقعی

جالب ترین های فضا

شهاب سنگ‌ها، بعد از ورود به جو زمین آتش گرفته و این اتفاق سبب نورانی دیده شدنشان می‌شود. به همین دلیل به آن‌ها ستاره‌های پرتاب‌شونده (Shooting Stars) گفته می‌شود. جالب است بدانید چنین ستاره‌هایی، که در فضا پرتاب می‌شوند، واقعا وجود دارند!

آن‌ها ستاره‌هایی با سرعت حرکت بسیار بالا بوده و برای نخستین مرتبه در سال ۲۰۰۵ کشف شدند. بر اساس گفته‌های دانشمندان، ستاره‌های پرتاب‌شونده زمانی به وجود می‌آیند که یک سیستم متشکل از دو ستاره به وسیله یک سیاهچاله بسیار غول‌پیکر نابود می‌شود. معمولا یکی از ستاره‌های سیستم توسط سیاهچاله مصرف شده و دیگری با سرعتی بسیار بالا در فضای بی‌کران پرتاب می‌شود. داشتن سرعت دیوانه‌وار حدود یک و نیم میلیون کیلومتر بر ساعت سبب شده آن‌ها را در خاص‌ترین اشیای فضا بشناسند.

آینه‌های قرار گرفته روی سطح ماه

جالب ترین های فضا

بسیاری از مردم نمی‌دانند باز آلدرین (Buzz Aldrin) و نیل آرمسترانگ (Neil Armstrong) در ماموریت Apollo سفر به ماه در سال ۱۹۶۹، یک یادگاری در تنها قمر کره زمین از خود بر جای گذاشتند. این یادگاری چیزی جز پنلی متشکل از صد آینه نیست.

دانشمندان اکنون از این آینه‌ها، به وسیله ساطع کردن لیزر و سپس دریافت بازخورد آن، فاصله کره زمین از ماه را اندازه‌گیری می‌کنند. این تنها آزمایش فضایی است که از زمان انجام ماموریت آپولو تا امروز همچنان در حال اجرا است.

بزرگترین منبع آب شناور در اطراف یک سیاهچاله

جالب ترین های فضا

دانشمندان، آب را اصلی‌ترین دلیل به وجود آمدن حیات بر روی کره زمین می‌دانند. به دلیلی مشابه، آن‌ها همیشه در سیاره‌های دیگر در جستجوی این ماده است، چرا که وجود آن، احتمال وجود موجودات زنده روی سطح سیاره‌های دیگر را افزایش می‌دهد. اگر تا امروز تصور می‌کردید بزرگترین منبع آب سیاره خودمان است، سخت در اشتباه بوده‌اید.

بزرگترین منبع آب (شناخته شده تا امروز) در سرتاسر کائنات، شبه اختر APM 08279+5255 است. شبه اخترها، اشیای بسیار فشرده‌ای هستند که ظاهری شبیه به ستاره داشته و درخشش فوق‌العاده زیادی دارند. گفته می‌شود شبه اخترها از سیاهچاله‌های بسیار بزرگ قدرت می‌گیرند.

شبه اختر APM 08279+5255 شامل سیاهچاله‌ای احاظه شده توسط ابری از بخار بوده و میزان آب درون آن در مقایسه با منبع آب موجود در زمین، نزدیک به ۱۴۰ تریلیون برابر بیشتر است! به این ترتیب می‌توان APM 08279+5255 را یکی از جالب ترین های فضا و بزرگترین مخزن آب کشف شده تا امروز دانست. با توجه به مسافتی که نور شبه اختر APM 08279+5255 تا رسیدن به زمین طی می‌کند، دانشمندان عمر آن را تنها ۱٫۶ میلیارد سال بعد از به وجود آمدن کل کائنات تخمین زده‌اند!

بهترین گوشی های سال ۲۰۱۸ بر اساس قیمت (گجت تی وی)

بهترین گوشی های سال 2018


امسال محصولات بسیاری توسط شرکت‌های کوچک و بزرگ با قیمت‌ها، امکانات و ویژگی‌های مختلف عرضه شدند. در گجت تی وی این بخش می‌خواهیم بهترین گوشی های سال ۲۰۱۸ را بر اساس قیمت معرفی کنیم.

مدت زمان زیادی به پایان سال جاری میلادی باقی نمانده است و تقریبا همه شرکت‌ها، تمام محصولات مهم خود در بازه‌های قیمتی مختلف را روانه بازار کرده‌اند. در این شرایط، قطعا انتخاب موبایل بهتر و دستگاهی که بتواند پاسخگوی نیازهای شما باشد، دشوار خواهد بود زیرا بسیاری از سازندگان همچون هواوی، اپل، سامسونگ، اچ تی سی، شیائومی و ویوو، محصولاتی باکیفیت و خوش‌قیمت را در اختیار علاقه‌مندان قرار داده‌اند.

به همین بهانه، در ویدیوی این بخش که به صورت اختصاصی توسط گجت نیوز تهیه شده است، بهترین گوشی های سال ۲۰۱۸ را در بازه‌های قیمتی مختلف معرفی خواهیم کرد. اگر قصد خرید موبایلی جدید را دارید، این ویدیو را به هیچ‌وجه از دست ندهید.

بهترین گوشی های سال ۲۰۱۸ در بازه‌های قیمتی مختلف

۹ دلیل عجیب و علمی برای اینکه ما هنوز بیگانگان و موجودات فضایی را پیدا نکرده‌ایم

آیا تا به حال فکر کرده‌اید که چرا بعد از سال‌ها تحقیق و نظریه‌پردازی، ما هنوز موفق به ملاقات با بیگانگان و موجودات فضایی نشده‌ایم؟ در این مقاله، ۹ دلیل علمی و البته عجیب دانشمندان مختلف را بررسی خواهیم کرد.

۶۰ سال پیش، یک شب فیزیک‌دانی به اسم «انریکو فرمی» به آسمان نگاه کرد و پرسید: «بقیه کجا هستند؟» منظور او از این جمله، بیگانگان بودند. امروزه، دانشمندان می‌دانند که میلیون‌ها یا شاید میلیاردها سیاره وجود دارد که می‌توانند حامل زندگی باشند. در این صورت، چرا در طول تاریخ هیچ‌گاه این سیاره‌ها و ساکنان آنها با انسان‌ها و زمین ارتباط برقرار نکرده‌اند؟ شاید برخی علت این موضوع را گستردگی دنیا بدانند. یک فرضیه دیگر می‌تواند این باشد که بیگانگان و موجودات فرازمینی عمدا ما را نادیده می‌گیرند. حتی این احتمال وجود دارد که سایرین به شکلی غیر قابل برگشت، محکوم به نابودی خود شده‌اند. این موضوع می‌تواند دلایل بسیاری داشته باشد و احتمالا پاسخ هر کسی به آن متفاوت خواهد بود.

پاسخ سوال ما می‌تواند بسیار عجیب‌تر از چیزی باشد که بالاتر به آن اشاره کردیم. در ادامه، ۹ مورد از دلایلی را که دانشمندان در پاسخ به تناقض فرمی مطرح کرده‌اند، بررسی خواهیم کرد.

بیگانگان در اقیانوس‌های زیرزمینی مخفی شده‌اند

بیگانگان

اگر انسان‌ها امیدوارند با بیگانگان صحبت کنند، احتمالا به ابزاری برای شکستن یخ نیاز خواهند داشت. ما کاملا جدی صحبت می‌کنیم و این احتمال وجود دارد که موجودات فرازمینی، در اقیانوس‌های مخفی و در سیاره‌های یخ‌زده دفن شده باشند. فضانوردان می‌گویند اقیانوس‌های آب مایع سطحی، در اقمار مختلف منظومه شمسی وجود دارند و ممکن است بتوان آنها را در سراسر کهکشان راه شیری پیدا کرد.

یکی از فیزیک‌دانان ناسا به اسم «الن استرن» فکر می‌کند جهان‌های مخفی آبی مثل این‌ها می‌توانند مرحله‌ای عالی را برای تکامل زندگی فراهم کنند؛ حتی اگر شرایط سخت سطحی سبب آسیب زدن به آن سیاره‌ها شود. این فیزیک‌دان در گفتگویی با وب‌سایت اینترنتی «اسپیس» می‌گوید هیچ‌کدام از فاکتورها مثل «ضربه‌ها، شعله‌های خورشیدی، ابرنواختر نزدیک، مداری که در آن هستید، اینکه مگنتوسفر داشته باشید یا نه و اینکه اتمسفر، سمی باشد یا نه» برای زندگی زیرزمینی مهم نیستند.

اثر نداشتن هیچ‌کدام از موارد بالا بر روی زندگی موجودات فضایی می‌تواند خبر خوبی برای آنها باشد؛ اما به این معنی هم هست که ما هیچ‌گاه نمی‌توانیم با یک تلسکوپ، از این فاصله طولانی به تماشای آنها یا سیاره‌شان بپردازیم. آیا ممکن است آنها با ما ارتباط برقرار کنند؟ استرن چنین نظری ندارد و می‌گوید این مخلوقات در اعماق سیاره‌های دیگر زندگی می‌کنند؛ ما حتی نمی‌توانیم انتظارش را داشته باشیم که آنها بدانند آسمانی در بالای سرشان وجود دارد.

موجودات فرازمینی در ابرزمین‌ها زندانی شده‌اند

بیگانگان

با دیدن کلمه “super-Earth” یا همان ابر زمین نباید ذهن شما سمت کارتون‌ها و فیلم‌های سینمایی برود؛ در ستاره‌شناسی، این عبارت به نوعی از سیاره اشاره دارد که ۱۰ برابر بزرگتر از سیاره زمین است. وضعیت این سیاره‌ها به گونه‌ای است که می‌توانند شرایط لازم برای داشتن آب مایع را داشته باشند. این یعنی تکامل زندگی بیگانه در ابر زمین‌ها در سراسر جهان امکان‌پذیر است.

متاسفانه، ما احتمالا هیچ‌گاه با این موجودات ملاقات نخواهیم داشت. مطابق با یک مطالعه که نتایج آن در ماه آوریل سال جاری به انتشار رسید، سرعت گریز سیاره‌ای با ۱۰ برابر جرم زمین می‌تواند ۲٫۴ بار بیشتر از زمین باشد؛ موضوعی که ارسال راکت و مسافرت فضایی به آنها را تقریبا غیر ممکن می‌کند.

“Michael Hippke”، نویسنده این تحقیق و یکی از محققان وابسته به «رصدخانه زونه‌برگ» در آلمان، در گفتگویی با “Live Science” از هزینه بالای سفرهای فضایی به سیاره‌هایی که جرم بیشتری دارند، سخن گفت و اعلام کرد که بیگانگان حتی می‌توانند در سیاره خود نیز محبوس شده باشند.

نگاه ما اشتباه است؛ ربات‌ها همان بیگانگان هستند!

بیگانگان

انسان‌ها رادیو را در حدود ۱۹۰۰ میلادی ساختند؛ نخستین کامپیوتر در سال ۱۹۴۵ ساخته شد و حالا بشر قادر به ساخت ماشین‌ها و دستگاه‌های پیشرفته است که می‌توانند میلیاردها محاسبه را ظرف یک ثانیه انجام دهد. ما فاصله زیادی با ظهور کامل هوش مصنوعی نداریم و یکی از آینده‌نگران به نام «ست شوتاک» می‌گوید دلایل به اندازه‌ای کافی هستند که ما بخواهیم دیدگاه خود را برای جستجو تغییر داده و به دنبال بیگانگان هوشمند باشیم. به بیان ساده‌تر، ما باید به دنبال ماشین‌ها باشیم، نه مردان سبز کوچک.

شوستاک در خلال کنفرانس “Dent:Space” که سال ۲۰۱۶ در سان فرانسیسکو برگزار شده بود، گفت ما می‌توانیم متوجه هر جامعه‌ای از بیگانه‌ها شویم که رادیو را اختراع می‌کند:

آنها جانشینان رادیو را هم اختراع می‌کنند و من فکر می‌کنم این موضوع اهمیت بالایی دارد زیرا جاشین آنها، ماشین‌ها هستند.

این کارشناس می‌گوید اجتماعی واقعا پیشرفته از بیگانه‌ها احتمالا از ربات‌های بسیار هوشمند تشکیل شده باشد و این موضوع می‌تواند جهت تحقیقات ما را تغییر دهد. به عقیده شوتاک، به جای آنکه ما تمام منابع خود را صرف پیدا کردن سیاره‌های قابل سکونت کنیم، باید به دنبال جایی باشیم که بیشتر برای ماشین‌ها جذاب است؛ به عنوان مثال، مکان‌هایی با انرژی فراوان مانند مرکز کهکشان‌ها.

ما پیش‌تر موجودات بیگانه را پیدا کرده‌ایم (اما متوجه نشده‌ایم)

بیگانگان

در فرهنگ ما، کلمه «بیگانه» یا «آدم فضایی»، تصویری از یک موجود شبیه انسان با کله‌ای بزرگ و طاس را در ذهن شما ایجاد می‌کند. این موضوع شاید در مورد هالیوود صدق کند؛ اما گروهی کوچک از محققان اسپانیایی می‌گویند تصویری که در اینجا ضمیمه شده، دیدگاه ما و زمینه جستجو در مورد موجودات فضایی را به کلی تغییر خواهد داد.

در یک مطالعه کوچک، محققان از ۱۳۷ نفر خواستند تا به تصاویری از زمین نگاه کرده و به دنبال نشانه‌هایی از موجودات فضایی یا سازه‌هایی باشند که احتمالا به دست آنها ساخته شده است. در میان این تصاویر، آنها مردی مخفی را در لباس یک گوریل پیدا کردند که اندازه کوچکی داشت. از آنجایی که اکثر افراد با دیدگاهی که پیش‌تر در مورد موجودات فضایی داشتند، به دنبال نشانه‌های آنها بودند، متوجه وجود این مرد نشده و تنها ۳۰ درصد از افراد، آن را شناسایی کرده بودند.

محققان می‌گویند در واقعیت، احتمالا موجودات فضایی هیچ شباهتی به میمون‌ها نخواهند داشت و احتمالا ما قادر نخواهیم بود آنها را به کمک نور یا امواج صوتی شناسایی کنیم. با این تفاسیر، این مطالعه چه چیزی را بیان می‌کند؟ اساسا، این تصور و دیدگاه ماست که جستجو برای خارجی‌ها را محدود می‌کند. اگر نگرش خود را گسترش ندهیم، متوجه شواهد موجود نخواهیم شد.

انسان‌ها تمام بیگانگان را خواهند کشت (یا شاید کشته باشند)

بیگانگان

«هر اندازه که ما به پیدا کردن موجودات فضایی نزدیک‌تر می‌شویم، به نابود کردن آنها هم نزدیک‌تر خواهیم شد.» این احتمال در مورد موجودات بیگانه توسط فیزیک‌دان تئوری، «الکساندر برزین» مطرح شده است.

برزین می‌گوید هر تمدن با توانایی کاوش در ماورای منظومه شمسی خود، باید در مسیر توسعه و رشد بدون محدودیت باشد و آنگونه که ما روی زمین می‌دانیم، توسعه اغلب در قالب هزینه شدن چیزهای کوچکتر انجام می‌شود. برزین معتقد است ذهین «اول من» احتمالا در مواجهه با موجودان بیگانه پایان نخواهد یافت.

این فیزیکدان در مقاله‌ای که مارس سال جاری میلادی برای نشریه “arXiv.org” نوشته بود، گفت «چه می‌شود اگر نخستین موجوداتی که به قابلیت سفر بین ستاره‌ای دست یافتند، سایرین را برای تبدیل آنها به سوخت خود برای توسعه بیشتر، ریشه‌کن کنند؟ من به این موضوع اشاره نمی‌کنم که یک تمدن بسیار توسعه‌یافته بخواهد به صورت آگاهانه، فرم‌های دیگری از زندگی را نابود کند. [در مقابل] اغلب آنها به این موضوع توجهی نخواهند کرد؛ مثل گروهی از سازندگان که هنگام تخریب یک خانه به منظور ساخت یک ملک جدید، توجهی به تخریب شدن لانه مورچه‌ها ندارند. در حقیقت، آنها هیچ انگیزه‌ای برای حفاظت از آن ندارند.»

بیگانگان موجب تغییرات آب‌و‌هوایی در سیاره خود شده‌اند و مرده‌اند

بیگانگان

هنگامی که جمعیتی منابع موجود را با سرعتی بالاتر از توانایی سیاره آنها در تامین دوباره این منابع می‌سوازند، فاجعه پدیدار می‌شود. ما به اندازه کافی در این مورد اطلاعات داریم و می‌دانیم که شرایط آب و هوایی در زمین با چه سرعتی در حال تغییر است. با این اوصاف، آیا این احتمال وجود ندارد که تمدنی پیشرفته از موجودات بیگانه نیز همین وضعیت را در سیاره خود به وجود آورده و با مشکلات ناشی از آن، دست و پنجه نرم کنند؟

یکی از اخترفیزیکدان‌ها به نام «آدام فرانک» نه‌تنها چنین اتفاقی را غیر ممکن نمی‌داند، بلکه شدیدا به محتمل بودن آن باور دارد. این محقق در اوایل سال جاری میلادی، مجموعه‌ای از مدل‌های ریاضی را به اجرا درآورد تا چگونگی ترقی کردن و نابود شدن یک تمدن فضایی فرضی را با تبدیل منابع به انرژی، بررسی کند. خبر بد این است که در سه مورد از چهار سناریوی در نظر گرفته شده، این جامعه از هم پاشید و اغلب جمعیت آن مرد و فقط در سناریوی آخر بود که به محض درک مشکل، جامعه با روی آوردن به انرژی‌های پایدار، نجات پیدا کرد. این یعنی اگر بیگانگان واقعا وجود داشته باشند، ممکن است پیش از آنکه ما با آنها ملاقات کنیم، به دست خودشان نابود شده باشند.

در زمان و فضای کیهانی، شما برنده و بازنده خواهید داشت؛ افرادی که متوجه جریان موجود شده و راهی برای عبور از آن پیدا کرده‌اند در برابر افرادی که در این کار موفق نبوده‌اند. سوال این است که ما می‌خواهیم در کدام دسته باشیم؟

سرعت تکامل آنها به اندازه کافی سریع نیست (و مرده‌اند)

بیگانگان

یکی دیگر از دلایلی که مانع ملاقات ما با موجودات فضایی شده است، می‌تواند سرعت پایین تکامل آنها و مردن‌شان باشد. شاید دنیا پر از سیاره‌هایی باشد که محلی مناسبی برای زندگی هستند؛ اما این موضوع نمی‌تواند تضمینی برای زنده ماندن تمدن‌ها و تکامل آنها باشد. مطابق با مطالعه‌ای که سال ۲۰۱۶ در دانشگاه ملی استرالیا انجام شد، سیاره‌های مرطوب و سنگی مثل زمین شرایط اولیه پایداری برای زندگی ندارند. به همین جهت اگر موجودات خارجی به زندگی و تکامل در چنین دنیایی امید داشته باشند، شرایط بسیار محدودی برای تکامل خواهند داشت.

بین پالس‌های گرمای اولیه، انجمادها و تنوع مواد بخارشدنی و گازهای گلخانه‌ای، حفظ زندگی بر روی سیاره‌ای مرطوب و سنگی مثل زمین، مانند راندن یک گاو وحشی است؛ اغلب افراد سقوط می‌کنند. احتمالا زندگی در جهان عالم نادر است؛ نه به خاطر اینکه شروع آن دشوار باشد، بلکه حفظ زندگی و محیط‌های قابل سکونت در چند میلیارد سال اولیه، بسیار دشوار خواهد بود.

انرژی تاریک در حال جدا کردن ما از یکدیگر است

بیگانگان

عالم در حال گسترش است؛ این کار به آرامی انجام می‌شود، ولی ما در مورد آن مطمئن هستیم. کهکشان‌ها در حال جدا شدن از یکدیگر هستند و همواره ستاره‌ها در نظر ما کم‌نورتر می‌شوند. دانشمندان، تمام این اتفاقات را در نتیجه نوع مرموز و ناشناخته‌ای از انرژی دانسته و از آن به عنوان «انرژی تاریک» یاد می‌کنند. دانشمندان حدس می‌زنند طی چند تریلیون سال آینده، انرژی تاریک، جهان را به اندازه‌ای بسط خواهد داد که زمینی‌ها دیگر قادر به مشاهده نور کهکشان‌های دورتر نباشند.

«دن هوپر»، اخترفیزیک‌دان «آزمایشگاه فرمی» در ایالت ایلینوی آمریکا، در مطالعه‌ای پیرامون انرژی تاریک این‌گونه می‌نویسد:

نه‌تنه ستاره‌ها غیر قابل رویت می‌شوند، بلکه دیگر به آنها دسترسی نخواهیم داشت.

این یعنی ما در یک موقعیت ضرب الاجلی برای پیدا کردن موجودان بیگانه قرار داریم و برای اینکه در مورد انرژی تاریک جلوتر از آنها باشیم، باید تمدن خود را پیش از آنکه همه چیز از بین برود، هر اندازه که می‌توانیم در کهکشان‌های دیگر گسترش دهیم. البته انجام چنین کاری ساده نخواهد بود و هوپر می‌گوید این کار احتمالا «شامل بازچینی ستاره‌ها هم می‌شود.»

یک دیدگاه متفاوت؛ خود ما بیگانگان هستیم!

بیگانگان

اگر امروز از خانه خود خارج شدید، یک بیگانه دیده‌اید. همسایه کناری شما؟ او هم بیگانه است. والدین و برادران و خواهران چطور؟ آنها نیز همگی بیگانه هستند.

این‌ مفاهیم که با دگرزیست‌شناسی ارتباط دارند، بخشی از «فرضیه پان اسپرمیا» بودند که بیان کردیم. به صورت خلاصه، این فرضیه «معتقد است زندگی در جایی به وجود نمی‌آید، بلکه همواره در جهان وجود داشته و بذرهای آن در جای‌جای جهان هستی پراکنده شده است.»ویکیپدیا طرفداران این فرضیه می‌گویند این بذرها به وسیله شهاب سنگ‌هایی که حامل باکتری‌ها بوده‌اند، از دنیایی دیگر وارد زمین شده‌اند.

طرفداران این نظریه همچنین معتقدند بذر انسان‌ها، خوکچه خزه‌ای و هشت‌پا از کهکشان‌های دیگر به اینجا آمده است؛ اما هیچ مدرک محکمی را برای اثبات این ادعا ندارند. اینجا یک سوالی مهم مطرح می‌شود که می‌تواند استدلال این دسته از افراد را نقض کند: اگر باکتری‌های حامل DNA انسانی در سیاره‌های نزدیک دیگر تکامل پیدا کرده‌اند، چرا رد پای انسان در جایی جز زمین پیدا نشده است؟ اگر حتی ما این فرضیه را باور کنیم، باز هم به کمک آن نمی‌توان جوابی به پارادوکس فرمی داد!

روسیه صحت سفر به ماه توسط ناسا را مورد بررسی قرار می‎دهد

همه شما با تئوری های توطئه  آشنا هستید. بر اساس این نظریه برخی از پدیده ها و اتفاقاتی که همه اعتقاد داریم روی داده است هرگز اتفاق نیفتاده و تنها یک حقه بزرگ است. یکی از این حقه ها مربوط به جعلی بودن خبر سفر به ماه توسط ناسا است.

طرفداران نظریه توطئه معتقدند آنچه که تحت عنوان سفر به ماه در سال ۱۹۶۹ روی داد، چیزی نبود جز یک دروغ بزرگ که توسط ناسا و حکومت آمریکا به خورد افکار عمومی سراسر جهان داده شد. این نظریه تاکید دارد که انسان هرگز بر روی ماه فرود نیامده است.

نظریه مربوط به دروغین بودن سفر به ماه هنوز علاقمندان بسیاری دارد. این در حالی است که ناسا کوهی از مدارک و شواهد مختلف ارائه کرده تا افکار عمومی و طرفدارن این نظریه را قانع کند که ماموریت آپولو ۱۱ واقعیت داشته و سفر به ماه اتفاقی بوده که رخ داده است.

روسها از جمله طرفداران نظریه توطئه هستند و هر از گاهی افکار عمومی را با خود همراه می کنند. آنان سعی دارند ادعاهای آمریکا در خصوص دستاوردهایش در ۵۰ سال پیش را زیر سوال ببرند.

سفر به ماه در آزمون روسها

اخیرا روسها اعلام کرده اند که می بایست با راه اندازی یک تحقیق همه جانبه بین المللی در نهایت صحت و یا کذب خبر سفر ناسا به ماه را تایید کرده و به غوغای عظیم ۵۰ ساله پایان دهند.

روسها ناپدید شدن فیلم اصلی گرفته شده از این واقعه مهم در سال ۱۹۶۹ را مستمسک قرار داده و شبهات موجود در خصوص سفر ناسا به ماه را تشدید کرده اند. مقامات روسی تاکید دارند که به منظور بررسی تمامی جوانب ناپدید شدن این فیلم باید یک تحقیق بین المللی صورت گیرد. این تحقیق همچنین باید شامل محل نگهداری سنگ های نمونه جمع آوری شده از ماه باشد.

در واقع کشور روسیه بیشتر از هر کشوری به دروغین بودن سفر به ماه دامن می زند. آنها همواره تاکید داشته اند که در خصوص صحت این خبر مشکوکند و تجسس دقیق بین المللی همه چیز را شفاف خواهد کرد.

روسها بیشتر از هر چیزی، ناپدید شدن فیلم اصلی گرفته شده از فرود بر روی ماه را هدف قرار داده اند. ناسا هم اعلام کرده که فیلم اصلی در میان ۲۰۰ هزار کاست ویدیویی که کپی شده ناپدید گشته و همه این ماجرا در نهایت به تقویت نظریه مربوط به جعلی بودن خبر سفر به ماه منجر شده است.

ناسا همچنین اعلام کرده است که برای بازگرداندن فیلم اصلی باید از کمپانی لوری دیجیتال کمک بگیرد. یکی از عمده ترین کارهای این شرکت بازگرداندن فیلم های قدیمی هالیوود است. جالب اینجاست که وقتی پای هالیوود و کارشناسان آن به میان بیاید جعلی بودن خبر سفر به ماه بیش از پیش تشدید می شود.

بررسی هواوی میت ۲۰ (Huawei Mate 20)

بررسی هواوی میت ۲۰ (Huawei Mate 20) را برای طرفداران این گوشی قدرتمند آماده‌ کرده‌ایم تا به طور کامل با مشخصات فنی، عملکرد سخت افزاری، طراحی، عملکرد دوربین و رابط کاربری آن آشنا شوید و ارزش خرید پرچمدار ۲۰۱۸ هواوی را ارزیابی کنیم.

هواوی میت ۲۰ پیش از آن که یک دنباله‌ی مستقیم برای میت ۱۰ باشد، آغازگر یک مسیر تازه است. این برند چینی که رفته رفته در حال رسیدن به آرزوی پادشاهی دنیای گوشی های هوشمند است، با وام گرفتن از سری محبوب پی ۲۰، حالا پرچمداران میت خود را به سطحی رسانده است که به راحتی نظر هر علاقه‌مندی را به خود جذب می‌کند. درست مشابه اتفاقی که برای سری نوت و سری اس سامسونگ رخ داده است، اینجا نیز سری میت ۲۰ بیش از همیشه، این خانواده را به غول‌های سخت افزاری سری پی ۲۰ نزدیک کرده و احتمالا خریداران انتخاب سختی برای خرید یکی از این دو مدل خواهند داشت.

پس شما عزیزان گجت نیوزی هم که احتمالا قصد تهیه‌ی یک پرچمدار اندرویدی را دارید، در ادامه با بررسی هواوی میت ۲۰ با ما همراه باشید تا به طور کامل، نقاط قوت و امکانات جدید پرچمدار حال حاضر هواوی را بررسی کنیم و در انتها ببینیم ارزش خرید آن در مقایسه با رقبا چگونه است:

فهرست مطالب بررسی هواوی میت ۲۰

با کلیک کردن بر روی هر عنوان می‌توانید به آن بخش از بررسی اختصاصی گوشی هواوی میت ۲۰ دسترسی پیدا کنید:

مشخصات فنی میت ۲۰ هواوی

میت ۲۰ هواوی نیز درست مشابه دیگر پرچمداران این برند چینی، دارای مشخصات سخت افزاری اغوا‌کننده‌ای است و در قسمت‌های مختلف، از بهترین استانداردهای حال حاضر دنیای موبایل برای آن استفاده شده است:

  • طول بدنه: ۱۵۸.۲ میلی‌متر (۶.۲۳ اینچ)
    ضخامت: ۸.۳ میلی‌متر (۰.۳۳ اینچ)
    عرض: ۷۷.۲ میلی‌متر (۳.۰۴ اینچ)
  • وزن: ۱۸۸ گرم
  • پوشش محافظتی: گوریلا گلس
  • مقاومت در برابر آب و گرد و غبار: استاندارد IP53
  • رنگ‌ها: آبی، مشکی، بنفش گرگ و میشی (Twilight)
  • جنس بدنه: پنل‌های شیشه‌ای و فریم آلومینیومی
  • پورت‌های ورودی: یو اس بی تایپ سی و جک ۳.۵ میلی‌متری هدفون
  • پردازنده: کایرین ۹۸۰ (هشت هسته‌ای به همراه پردازشگر گرافیکی Mali-G76 MP10)
  • فرکانس پردازنده: ۲.۶ گیگاهرتز
  • حافظه رم: ۶/۴ گیگابایت
  • ظرفیت داخلی: ۱۲۸ گیگابایت با قابلیت ارتقا تا سقف ۲۵۶ گیگابایت از طریق کارت حافظه جانبی نانو
  • امکانات صدا: اسپیکرهای استریو، پخش صدا با مشخصات ۳۲ بیت/ ۳۸۴ کیلوهرتز، تکنولوژی حذف نویز اکتیو با میکروفون اختصاصی
  • ابعاد نمایشگر: ۶.۵۳ اینچ IPS LCD با پشتیبانی از HDR10
  • تراکم پیکسلی: ۳۸۱ پیکسل بر هر اینچ (۱۶.۷ میلیون رنگ)
  • رزولوشن نمایشگر: ۱۰۸۰ در ۲۲۴۴ پیکسل (نسبت تصویر ۱۸.۷ به ۹)
  • نسبت مساحت نمایشگر به بدنه: ۸۸ درصد
  • دوربین سلفی: ۲۴ مگاپیکسل با f2.0
    لنزهای لایکا، حالت پرتره با افکت بوکه
    فیلمبرداری با رزولوشون ۱۰۸۰ پیکسل و نرخ ۳۰ فریم بر هر ثانیه
  • دوربین اصلی: سه‌گانه ۱۲ + ۱۶ + ۸ مگاپیکسل
    (لنزهای ۲۷، ۱۷ و ۵۲ میلی‌متری با f/1.8 و f/2.2 و f/2.4 )
    فلش ال ای دی دوگانه، لنزهای لایکا، حالت مخصوص تصویربرداری در شب
    زوم اپتیکال دو مرحله‌ای، حالت عکاسی حرفه‌ای با تنظیمات دستی
    فناوری تشخیص نوع سوژه مبتنی بر هوش مصنوعی (Master AI)
    تگ‌گذاری جغرافیایی، فناوری تشخیص چهره و لبخند، پانوراما و HDR خودکار
    تثبیت الکترونیکی تصویر (EIS)، فیلمبرداری ۴K
    تثبیت تصویر با بهره‌گیری از قابلیت‌های هوش مصنوعی انحصاری هواوی (AIS)
    فیلمبرداری فوق آهسته با رزولوشن ۷۲۰ پیکسل و نرخ ۹۶۰ فریم بر هر ثانیه
  • باتری: ۴۰۰۰ میلی‌آمپر ساعت، لیتیوم-پلیمری با قابلیت شارژ سریع
  • نرم افزار و سیستم عامل: اندروید ۹.۰ پای + ورژن ۹.۵ رابط کاربری اختصاصی EMUI 9
  • امکانات ارتباطی: ۲ سیم‌کارت همزمان، ۴G LTE، وای فای ۸۰۲٫۱۱ a/b/g/n/ac، ان اف سی، بلوتوث ۵.۰، رادیو اف ام، وای فای دایرکت، DLNA و aptX HD
  • سنسورها: سنسور اثر انگشت، تشخیص چهره دو بعدی، ژیروسکوپ، سنسور تشخیص مجاورت، قطب‌نما، فرستنده‌ی مادون قرمز، سنسور فشارسنج، تشخیص نور محیط

طراحی

حاشیه‌های نمایشگر میت ۲۰ هواوی در کمترین میزان ممکن قرار دارند و تنها یک بریدگی قطره‌مانند در بالای صفحه، میزبان دوربین سلفی است و باقی سطح صفحه به پیکسل‌های تاچ اسکرین اختصاص یافته است. علاوه بر لنز دوربین، چند سنسور دیگر نیز در این قسمت قرار گرفته و بلندگوی تماس، تا بیشترین حد ممکن به لبه‌ی بالایی گوشی نزدیک شده است. این اسپیکر که حتی ممکن است در نگاه اول متوجه حضور آن نشوید، هنگام پخش موسیقی به عنوان بلندگوی دوم نیز عمل می‌کند تا سیستم پخش استریوی میت بیست ممکن شود. جک ۳.۵ میلی‌متری هدفون برخلاف میت ۲۰ پرو که فاقد آن است، بر روی لبه‌ی بالایی به همراه فرستنده‌ی مادون قرمز دیده می‌شود و حفره‌های اسپیکر و پورت یو اس بی تایپ سی نیز در لبه‌ی پایینی جای خوش کرده‌اند؛ البته این طراحی سبب شده است که باز هم بر خلاف مدل پرو، شاهد مقاومت کمتری در برابر نفوذ آب باشیم و استاندارد IP53، تنها در برابر پاشش قطرات آب از میت ۲۰ پرو محافظت می‌کند.

بدنه‌ی گوشی مشابه تمام پرچمداران این سال‌‌ها، از یک ساختار ساندویچی با دو پنل شیشه‌ای در جلو و عقب و یک فریم آلومینیومی در میان آنها تشکیل شده‌ است. پنل جلویی برخلاف پرچمداران سامسونگ، کاملا تخت است و انحنای نرمی بر روی پنل پشتی دیده‌ می‌شود. هواوی برای اینکه اصطکاک بیشتری بر روی پنل عقبی ایجاد کند و نگه داشتن گوشی در دست آسان‌تر شود، یک بافت مورب و بسیار سطحی را بر روی آن طراحی کرده است که Hyperoptical pattern نامیده می‌شود. اگر دستتان را بر روی پنل پشتی بکشید، متوجه این سطح خواهید شد، اما وجود آن در حدی نیست که کاملا جلوی لیز خوردن پنل شیشه‌ای در دست را بگیرد. این بافت که از طریق برش لیزری بر روی پشت گوشی حکاکی شده، به شکل جالبی جلوی جذب اثر انگشت و چربی را می‌گیرد و اگر به تمیزی بدنه‌ی گوشی اهمیت می‌دهید، دیدن این ویژگی برایتان جذاب خواهد بود.

با وجود برخورداری از سه لنز دوربین، طراحی پنل پشتی میت ۲۰ همچنان هم زیبا و مینی‌مالیستی است و یک کادر مربعی که در حدود یک میلی‌متر از سطح بدنه بیرون زده است، تمام امکانات تصویربرداری را داخل خود جای داده است. این موضوع علاوه بر اینکه تنظیم قاب دوربین هنگام عکاسی را آسان‌تر می‌کند، جلوه‌ی ظاهری بسیار جذاب‌تری هم در مقایسه با طراحی‌های اخیری که در گوشی‌های چهار-دوربینه دیده‌ایم (بله منظورمان دقیقا تویی سامسونگ عزیز!)، دارد.

برخلاف میت ۱۰ که دارای سنسور اثر انگشت بر روی دکمه‌ی هوم بود، حالا اینجا با حذف تمام حاشیه‌های نمایشگر، سنسور اثر انگشت نیز به یک کادر دایره‌ای بر روی پشت گوشی منتقل شده است که البته چیز جدیدی در طراحی‌های هواوی محسوب نمی‌شود و دسترسی به آن نیز همچنان آسان است. سرعت عمل این سنسور بسیار بالاست و حتی هنگامی که دستتان چرب و یا کمی خیس باشد نیز با دقت بالایی قفل دیوایس را باز می‌کند. در ضمن برای استفاده از آن لازم نیست که دکمه‌ی پاور را فشار دهید و با قرار دادن انگشتتان بر روی سنسور، مستقیما قفل باز می‌شود و صفحه روشن خواهد شد.

برخلاف مدل پرو، میت ۲۰ از یک اسکنر سه بعدی برای تشخیص چهره برخوردار نیست اما همچنان دوربین سلفی این گوشی، برای تشخیص چهره می‌تواند به کار رود. با فعال کردن قابلیت فیس آنلاک از قسمت تنظیمات، کافی است دکمه‌ی پاور را فشار دهید تا عملیات اسکن چهره به شکل دو بعدی انجام شده و قفل دیوایس باز شود. همچنین می‌توانید گزینه Direct Unlock را نیز فعال کنید تا عملیات باز کردن قفل، به طور مستقیم انجام شود و به جای مشاهده‌ی لاک اسکرین، به شکل مستقیم وارد رابط کاربری شوید. در تست‌های گجت نیوز برای بررسی هواوی میت ۲۰ ، علیرغم اینکه سنسور اختصاصی برای تشخیص چهره در این گوشی وجود ندارد، اما تشخیص چهره با دقت جالبی انجام می‌گیرد و به طور کامل می‌توانید روی سرعت آن مثلا در مواقعی که دستتان کثیف است، حساب کنید.

در ضمن اگر از طرفداران سبک طراحی ناچ نیستید، با مراجعه به تنظیمات ناچ در زیرمجموعه‌ی تنظیمات نمایشگر، می‌توانید حالت مخفی کردن ناچ را انتخاب کنید تا به جای این ناچ قطره‌ای، یک کادر مستطیلی کامل در بالای نمایشگر به نمایش دربیاید.

فریم آلومینیومی دور گوشی، کاملا هارمونی مناسبی با رنگ خود بدنه دارد و سطح آن کمی براق‌تر از پنل پشتی است. سمت چپ این فریم تنها خشاب سیم‌کارت مشاهده می‌شود که با پین مخصوص بیرون می‌آید و میزبان یک سیم‌کارت نانو به همراه یک کارت حافظه‌ی نانو خواهد بود. البته از آنجا که هواوی خود مبدع این استاندارد طراحی در کارت‌های حافظه‌ی جانبی است، در حال حاضر کارت‌های حافظه‌ی نانو در بازار یافت نمی‌شوند و تا زمان‌ عرضه‌ی آنها به بازارهای جهانی، تنها می‌توانید از دو سیم‌کارت نانو برای پر کردن این خشاب‌ها استفاده کنید.

در طراحی دکمه‌ها، خوشبختانه بافت کاملا متفاوت و زبری برای دکمه‌ی پاور در نظر گرفته شده و یک لایه‌ی قرمز رنگ نیز به دور آن کشیده شده که تشخیص آن از دکمه‌های ولوم را کاملا آسان کرده است. علی‌رغم برخورداری از یک نمایشگر غول‌پیکر، میت ۲۰ هواوی همچنان فبلت خوش‌دستی است و برای من که دست‌هایی با ابعاد تقریبا متوسط دارم، دسترسی به تمام دکمه‌ها و البته سنسور اثر انگشت در حالی که گوشی را با یک دست گرفته‌ام، به آسانی امکان‌پذیر است.

نمایشگر

میت ۲۰ هواوی از یک پنل ۶.۵۳ اینچی از نوع IPS ال سی دی بهره‌مند شده است که وجود یک ناچ قطره‌ای در بالای آن، نسبت تصویر ۱۸.۷ به ۹ را در اختیار کاربر قرار می‌دهد. رزولوشن فول اچ دی پلاس (۱۰۸۰ در ۲۲۴۰)، تراکم پیکسلی این نمایشگر را به ۳۸۱ پیکسل بر هر اینچ می‌رساند که از میت ۱۰ پرو و مدل پروی‌ میت ۲۰ کمتر است، اما همچنان هم وضوح قابل توجهی برای یک نمایشگر ال سی دی محسوب‌ می‌شود. همانطور که گفتیم، لبه‌های این نمایشگر کاملا تخت هستند و یک لایه از شیشه‌ مقاوم گوریلا گلس که البته ورژن دقیق آن اعلام نشده، برای محافظت آن در برابر آسیب‌های فیزیکی بر روی آن کشیده شده است.

نحوه‌ی آرایش پیکسل‌های RGBW (قرمز، سبز، آبی، سفید) در نمایشگر میت ۲۰ دقیقا مشابه میت ۱۰ است و با پشتیبانی از استاندارد HDR10 و پوشش کامل گستره‌ی رنگی DCI-P3، می‌توانید محتواهای با کیفیت روز را با جزئیات کامل بر روی آن تماشا کنید. حداکثر روشنایی در حدود ۴۹۱ نیت برای این پنل اندازه‌گیری شده است که اجازه می‌دهد در صورت تابش نور مستقیم آفتاب به صفحه نیز بتوانید محتوا را ببینید. البته در این حالت، رنگ‌ها حالتی محو به خود می‌گیرند و تشخیص رنگ‌های نزدیک به هم، سخت‌تر می‌شود.

علاوه بر قابلیت‌ Eye Comfort برای کار کردن در محیط‌های تاریک، می‌توانید حالت Natural Tone را نیز از قسمت تنظیمات فعال کنید تا دمای رنگی صفحه بر مبنای نور محیط به طور خودکار تنظیم شود و بتوانید برای مدتی طولانی و بدون این‌که به چشمانتان آسیب وارد شود، محتوای رو صفحه را بخوانید و تماشا کنید. دو حالت نرمال و Vivid برای تنظیم نمایشگر در نظر گرفته شده‌اند که حالت دوم، اشباع رنگی بالاتر و رنگ‌ها و سایه‌های زنده‌تر و اغراق‌آمیزتری را به نمایش می‌گذارد. deltaE که واحدی برا اندازه‌گیری دقت رنگ‌های نمایشگر در موقعیت‌های مختلف است، برای حالت نرمال در حدود ۳ و برای حالت Vivid در بازه‌ی ۳.۴ تا ۸.۵ اندازه‌گیری شده است که رقمی قابل قبول در آزمایشگاه محسوب می‌شود.

علاوه بر قابلیت تعیین رزولوشن به شکل هوشمند، خود کاربر نیز می‌تواند رزولوشن نمایشگر Mate 20 را به ۱۴۹۶ در ۷۲۰ پیکسل کاهش دهد تا مصرف باتری نیز کمتر شود. به گفته‌ی هواوی، هوش مصنوعی به طور پیوسته بر روی عملکرد باتری و نحوه‌ی مصرف کاربر نظارت دارد تا حداکثر بهینه‌سازی به طور خودکار بر روی نحوه‌ی شارژرسانی اعمال شود. در ضمن خوب است بدانید که این باتری و سیستم شارژ میت ۲۰ موفق به دریافت استاندارد موسسه‌ی TÜV نیز شده است تا خیالتان از حوادثی نظیر آتش‌سوزی و انفجار باتری راحت شود.

دوربین

سری میت ۲۰ هواوی از نظر تعداد و طراحی دوربین‌ها، کاملا مشابه هم هستند اما از نظر قابلیت‌های فنی و مشخصاتی نظیر رزولوشن، این میت ۲۰ پرو است که کاملا نسبت به مدل استاندارد برتری دارد. میت ۲۰ از سه دوربین مختلف تشکیل شده که اولی، یک سنسور ۱۲ مگاپیکسلی با لنز ۲۷ میلی‌متری، گشودگی دیافراگم f/1.8 و ابعاد پیکسل ۱/۲٫۳ اینچ دارد. عکاسی و فیلمبرداری در حالت اصلی، با استفاده از این دوربین انجام می‌گیرد و یک دوربین ۸ مگاپیکسلی با لنز ۵۴ میلی‌متری و f/2.4 نیز برای زوم کردن در حالت تله فوتو به کار می‌رود. در نهایت نیز دوربین سوم با یک سنسور ۱۶ مگاپیکسلی و لنز واید ۱۷ میلی‌متری و گشودگی دیافراگم f/2.2 دیده می‌شود که برای عکاسی از مناظر و سوژه‌هایی که به کادری عریض احتیاج دارند، وارد عمل می‌شوند.

تمام این دوربین‌ها تحت برند لایکا تولید شده‌اند و بسته به حالتی که کاربر برای عکاسی انتخاب می‌کند، یکی از آنها و یا همگی وارد عمل می‌شوند و واحد پردازش تصاویر با استفاده از اطلاعات دریافتی از هر سه سنسور، تصویر نهایی را در گالری ذخیره می‌کند. اولین تغییر در این سیستم سه‌گانه، حذف سنسور مخصوص عکاسی سیاه و سفید است که ما در بررسی گوشی‌ های قدیمی‌تر هواوی مانند میت ۱۰ به‌شدت از عملکرد آن رضایت داشتیم و البته حالا با توجه به پیشرفته‌تر شدن بخش نرم افزاری، دیگر نیازی به آن سنسور احساس نمی‌شود و سنسور عکاسی واید جایگزینش شده است. هیچکدام از این لنزها دارای قابلیت تثبیت اپتیکال تصویر نیستند که ضعف بزرگی محسوب می‌شود و البته سیستم انحصاری تثبیت تصویر با استفاده از هوش مصنوعی که هواوی آن را AIS می‌نامد، تا حدودی فقدان آن را جبران می‌کند.

رابط کاربری دوربین تقریبا همانی است که در گوشی های اخیر هواوی و آنر دیده بودیم و با سوایپ کردن بر روی نوار پایین صفحه، می‌توانید بین حالت‌های فیلمبرداری، عکاسی با تنظیمات دستی، پرتره و … جابه‌جا شوید. جابه‌جا شدن بین دوربین سلفی و دوربین اصلی نیز از همان پایین انجام می‌شود و خبری از جسچر لمسی بر روی صفحه نیست.

برای دیدن حالت‌های بیشتر عکاسی حتما لازم است که نوار پایین صفحه را تا رسیدن به گزینه‌ی More بکشید تا به مودهایی نظیر افکت‌های واقعیت افزوده، سیاه و سفید، اچ دی آر، پانورامای سه بعدی، اسلوموشن و تایم لپس دسترسی پیدا کنید. هنگامی که در حالت Photo قرار دارید، هوش مصنوعی هواوی که حالا ورژن جدید آن با نام Master AI 2.0 معرفی شده، سوژه‌ی مورد نظر را رصد می‌‌کند و بهترین تنظیمات مخصوص آن سوژه را از نظر جزئیات رنگ، روشنایی و کنتراست، فعال می‌‌کند. عملکرد این نسخه از هوش مصنوعی نسبت به مدل‌های سال گذشته، بسیار دقیق‌تر و سریع‌تر است و حتی به طور مثال زمانی که جلوی یک فواره در پارک قرار می‌گیرید که آبنمای آن خاموش است، این سیستم به راحتی می‌تواند نوع سوژه را تشخیص دهد. Master AI 2.0 می‌تواند ۱۲۰۰ صحنه‌ در ۲۵ دسته‌بندی مختلف را شناسایی کند و تغییراتی که به وجود می‌آورد، در اکثر موارد راضی‌‌کننده است و برخلاف تغییرات اغراق‌آمیز نسخه‌های قبلی، ما واقعا از عملکرد این قابلیت در بهبود عکس‌ها راضی بودیم؛ هرچند که شما می‌توانید از قسمت تنظیمات، آن را به طور کامل غیر فعال کنید.

هنگامی که گوشی را به شکل افقی گرفته‌اید، یک عدد یک در پایین صفحه دیده می‌شود که با لمس کردن آن، می‌توانید بین حالت زوم دو برابر اپتیکال و البته زوم ۰.۶ (حالت واید) جابه‌جا شوید. برای زوم بیشتر یا کمتر به شکل الکترونیکی نیز می‌توانید دستتان را بر روی این نوار نگه دارید و به سمت چپ و راست بکشید. البته از آنجایی که در حالت زوم دو برابری، از سنسور ۸ مگاپیکسلی استفاده می‌شود، تغییراتی در رزولوشن و جزئیات رنگ‌ها به وجود می‌آید که در نمونه تصاویر زیر می‌توانید آنها را مشاهده کنید.

سمت چپ: زوم یک برابر – سمت راست: زوم اپتیکال دو برابر

برای عکاسان حرفه‌ای، مود تنظیمات دستی نیز در رابط کاربری دوربین قرار داده شده که مثل همیشه کامل است و میزان ایزو (از ۵۰ تا ۳۲۰۰)، سرعت شاتر (از ۱/۴۰۰۰ تا ۳۰ ثانیه)، اکسپوژر، نوع فوکوس، وایت بلنس و دیگر تنظیمات را خودتان به طور دستی تنظیم کنید. یک مود مخصوص عکاسی پرتره نیز به این دوربین اضافه شده است که با فعال کردن آن، چهره‌ی سوژه به طور خودکار تشخیص داده می‌شود و افکت بوکه بر روی پس‌زمینه اعمال خواهد شد. شما می‌توانید شکل بوکه‌های پس‌زمینه را از حالت دایره‌ای معمولی به شکل‌هایی نظیر قلب، بیضی و لوزی تغییر دهید و البته گزینه‌ی زیباسازی خودکار نیز برای برطرف کردن ایرادات چهره در ده سطح مختلف قابل فعال‌سازی است؛ بخش نوردهی پس‌زمینه نیز در مود پرتره قابل دسترسی است که حالت‌هایی نظیر نور استیج را شبیه‌سازی می‌کند و البته عملکرد آن به حدی قوی نبود که در موقعیت‌های زیادی از آن استفاده کنیم.

عملکرد کلی دوربین در صورت وجود نور کافی، بسیار ایده‌آل است و تصاویری که به خصوص در طول روز ثبت می‌کنید، جزئیات رنگی بسیار غنی، کنتراست مناسب و وضوح بالایی حتی در گوشه‌ها و لبه‌های کادر دارند. به‌خصوص با توجه به اصلاحاتی که بر روی Master AI 2.0 انجام شده، حالا این مغز متفکر نیز کاملا در خدمت کاربر قرار می‌گیرد و با انجام اصلاحات جزئی، تصاویری خلق می‌شوند که گستره‌ی دینامیکی بالایی دارند و از پرتوهای خورشید در میان ابرها گرفته تا دیوارهای قرار گرفته در سایه، همگی دارای جزئیات و وضوح ایده‌آلی هستند. البته این تمام ماجرا نیست و هنگام عکاسی در شب نیز یک قابلیت بسیار ویژه، عکاسی در آن ساعات را لذت‌بخش می‌کند. اگر پیگیر دنیای عکاسی باشید، می‌دانید که با استفاده از تکنیک لانگ اکسپوژر و پایین آوردن سرعت شاتر، می‌توانید تصاویری روشن حتی در محیط‌های کاملا تاریک بگیرید. اما استفاده از این تکنیک نیاز به این دارد که دوربین بر روی سه‌پایه ثابت شود و به مدت چند ثانیه به هیچ وجه تکان نخورد. اما حالا مهندسان هواوی به راهکار جالبی دست پیدا کرده‌اند که اجازه می‌دهد بدون نیاز به سه‌پایه و ثابت ماندن گوشی، تصاویری بسیار روشن از محیط‌های کاملا تاریک بگیرید. این قابلیت در مود Night قابل دسترسی است و همانطور که در تصاویر زیر می‌بینید، تفاوتی قابل توجه هنگام عکاسی در شب، با کمترین نویز ممکن، ایجاد می‌کند و ما نیز عملکرد آن را بسیار دوست داشتیم.

سمت چپ: حالت عادی – سمت راست: حالت نایت مود (بدون استفاده از فلش)

دوربین سلفی میت ۲۰ یک سنسور ۲۴ مگاپیکسلی با گشودگی دیافراگم f/2.0 دارد که علیرغم این رزولوشن فوق‌العاده، متاسفانه از فوکوس خودکار بهره‌مند نیست و در برخی موارد، تنظیم کردن فاصله‌تان با دوربین برای به دست آوردن حداکثر وضوح دشوار می‌شود. حالت‌های پرتره و فیلمبرداری برای دوربین سلفی نیز قابل استفاده هستند و جزئیات ثبت شده توسط این دوربین نیز راضی‌کننده است. تشخیص چهره حتی در حالتی که بیش از یک چهره داخل کادر تصویر وجود دارد نیز به خوبی انجام می‌شود و اگر جداسازی پس‌زمینه از سوژه کمی قوی‌تر عمل می‌کرد، می‌توانستیم به آن نمره‌ی بالاتری از نظر کیفیت عکاسی پرتره بدهیم.

علاوه بر فیلمبرداری ۴K و فول اچ دی که با وضوح و غنای رنگی مناسبی انجام می‌گیرند، فیلمبرداری صحنه آهسته یکی دیگر از قابلیت‌های جذاب میت ۲۰ است که ما نیز آن را در موقعیت‌های مختلف امتحان کردیم و نتیجه را در پایین می‌توانید مشاهده کنید. در این حالت، فیلمبرداری با نرخ خیره‌کننده‌ی ۹۶۰ فریم بر ثانیه و با رزولوشن ۷۲۰ پیکسلی انجام می‌شود و به محض تشخیص حرکت در کادر دوربین، فیلمبرداری انجام می‌شود. این کلیپ‌ها هرکدام ده ثانیه هستند که ۶ ثانیه مختص به حالت اسلوموشن است و دو ثانیه در ابتدا و انتها، با سرعت معمولی پخش می‌شوند. نکته‌ی قوت این حالت که در گوشی های قبلی ندیده بودیم، عملکرد عالی آن در نور شب و محیط‌های کم نور است که آن را در زیر مشاهده خواهید کرد:

به گفته‌ی کمپانی سازنده‌، دوربین میت ۲۰ هواوی قادر است حتی از فاصله‌ی ۲.۵ سانتی بر روی سوژه فوکوس کند تا بتوانید عکس‌های کلوزآپ جالبی با آن ثبت کنید. طبق تجربه‌ای که ما داشتیم، این قابلیت هنوز هم نیاز به بهبود دارد اما در محیط‌های پرنور و زیر نور آفتاب، استفاده از آن کاملا عملی است و فوکوس در چنین فاصله‌ی بسیار کمی، تجربه‌ی جدیدی در دنیای عکاسی موبایل محسوب می‌شود. جالب است بدانید که عکاسی ماکرو در این حالت نیز با استفاده از همان لنز ۱۷ میلی‌متری که برای عکاسی واید استفاده می‌شود، انجام می‌گیرد.

در انتها برای این که عملکرد این سیستم سه‌گانه در محیط‌های مختلف و هنگام عکاسی از سوژه‌های متنوع در شرایط متفاوت نوری را ببینید، گالری تصاویر اختصاصی گجت نیوز که با استفاده از دوربین میت ۲۰ هواوی ثبت شده است را برایتان آماده کرده‌ایم:

باتری

از حیث باتری و قابلیت‌های شارژ، مدل پرو کاملا برتر میت ۲۰ است و امکان شارژ وایرلس، شارژ دیگر دیوایس‌‌ها به صورت مغناطیسی و سوپرشارژ ۴۰ واتی، تنها در مدل گران‌قیمت این سری دیده می‌شود. اما در سوی مقابل، میت ۲۰ نیز قابلیت‌های جذابی دارد که به خوبی نیاز کاربران به انرژی را پوشش خواهند داد. درست مشابه مدل سال گذشته‌ی سری میت، یک باتری غول‌‌پیکر لیتیوم پلیمری با ظرفیت ۴ هزار میلی‌آمپر ساعت درون این گوشی قرار دارد که ساعت‌های طولانی می‌تواند آن را روشن نگه دارد. این باتری از شارژ سریع نیز پشتیبانی می‌کند و با شدت جریان ۴.۵ آمپر و ۵ ولت، تنها کافی است نیم ساعت آن را به شارژ متصل کنید تا ۵۵ درصد از ظرفیت آن پر شود؛ شارژ ظرفیت کامل آن نیز تنها یک ساعت و نیم به طول می‌انجامد.

با یک بار شارژ کامل، می‌توانید در حدود ۱۴ و نیم ساعت ویدیو ببینید، بیش از ۱۹ ساعت به مرور اینترنت بپردازید و با استفاده‌ی متوسط، بیش از یک و نیم روز بدون نیاز به شارژ مجدد، از قابلیت‌های آن لذت ببرید.

خوشبختانه قابلیت‌های نرم افزاری جالبی نیز برای مدیریت مصرف انرژی در میت ۲۰ تعبیه شده است که در قسمت تنظیمات می‌توانید به آنها دسترسی داشته باشید. در بالای صفحه، یک نمودار به شما میزان باقی مانده از ظرفیت باتری و اینکه گوشی چند ساعت دیگر روشن می‌ماند را به طور تقریبی نشان می‌دهد. البته با رفتن به قسمت Battery Usage، می‌توانید به طور جزئی ببینید که هر اپلیکیشن و سرویس سخت افزاری و نرم افزاری، چند درصد از ظرفیت باتری را مشغول خود کرده است. یک گزینه برای بهینه‌سازی مصرف انرژی به طور خودکار در اختیارتان قرار داده شده و البته خودتان هم می‌توانید از میان سه حالت مختلف، بسته به اینکه می‌خواهید چه مقدار دیگر از گوشی خود استفاده کنید، یکی را فعال کنید.

این حالت‌ها عبارتند از: حالت Performance که بیشترین قدرت سخت افزاری را به قیمت افزایش دما و مصرف باتری به ارمغان می‌آورد. حالت دوم، Power Saving یا همان حالت ذخیره‌ی انرژی است که با غیر فعال کردن قابلیت‌هایی مانند سینک خودکار ایمیل‌ها و افکت‌های تصویری، ظرفیت باتری را برای چند ساعت بیشتر نگه می‌دارد. حالت سوم نیز Ultra Power Saving Mode نام دارد که همانطور که از نامش مشخص است، تنها یک رابط کاربری ساده را به همراه چند اپلیکیشن در اختیارتان می‌گذارد و در عوض، گوشی شما بیش از دو برابر حالت عادی، روشن می‌ماند؛ این حالت برای آن مواقع ضروری که در مکان‌های فاقد پریز برق قرار گرفته‌اید و منتظر یک تماس حیاتی هستید، به شدت ارزشمند خواهد بود.

بنچمارک و عملکرد فنی

در زمینه‌ی پردازنده و قدرت سخت افزاری، میت ۲۰ هواوی مجموعه‌ای از اولین‌هاست. گوشی‌ های خانواده‌ی میت بیست، اولین سری از اسمارت فون های اندرویدی هستند که به یک پردازنده‌ی هشت هسته‌ای با لیتوگرافی ۷ نانومتری مجهز شده‌اند. در واقع پردازنده‌ی کایرین ۹۸۰ اولین چیپست موبایل با چنین معماری هیجان‌انگیزی است و از سه خوشه‌ی مجزا تشکیل شده است. دو هسته‌ی Cortex-A76 در فرکانس ۲.۶ گیگاهرتزی فعالیت می‌کنند تا قدرت این غول بخار را بالا نگه دارند. دو هسته‌ی Cortex-A76 در محدوده‌ی فرکانس ۱.۹۲ گیگاهرتز و یک خوشه‌ی چهار هسته‌ای از Cortex-A55 با هسته‌های کم‌مصرف در فرکانس ۱.۸ گیگاهرتز نیز مسئولیت تامین توان سخت افزاری برای انجام تسک‌های روزمره را بر عهده دارند.

طراحی کلی این پردازنده نیز علاوه بر مصرف انرژی پایین‌تر و قدرت بالاتر به دلیل لیتوگرافی ۷ نانومتری آن، بر مبنای معماری DynamIQ از ARM انجام گرفته که نسخه‌ی به‌روزشده‌ای از big.LITTLE است و اجازه می‌دهد که بر مبنای نوع فعالیت، هرکدام از خوشه‌ها به طور مجزا و یا همه‌ی آنها به طور همزمان با یکدیگر وارد عمل شوند تا تمام دستورهای کاربر در موقعیت‌های سنگین، معمولی و یا سبک، پردازش شده و نتیجه به سرعت اعلام شود. واحد پردازشی Mali-G76 MP10 نیز با ده هسته‌ی مجزا و ۱۷۸ درصد مصرف انرژی کمتر، مسئولیت پردازش‌های گرافیکی کایرین ۹۸۰ را بر عهده دارد تا در کنار ۴ و ۶ گیگابایت رم (بسته به مدل خریداری شده)، شاهد یک جهش سخت افزاری فوق‌العاده در این نسل نسبت به مدل‌های سال گذشته و البته سراسر بازار اندروید باشیم.

kirin 980 اولین چیپستی است که از حافظه‌های ۲۱۳۳ مگاهرتزی LPDDR4X پشتیبانی می‌کند. در ضمن یک واحد مجزا برای هوش مصنوعی تحت عنوان dual NPU در کایرین ۹۸۰ قرار داده شده که قادر به پردازش ۴۵۰۰ تصویر در دقیقه بوده و به گفته‌ی سازنده، ۱۲۰ درصد سریع‌تر از واحد NPU در پردازنده‌های کایرین ۹۷۰ است. این همان مغز متفکری است که هواوی در تبلیغات خود از آن به عنوان هوش مصنوعی برتر یاد می‌‌کند و همواره با رصد کردن فعالیت واحد CPU، بهترین شرایط ممکن برای پردازش تسک‌های دریافتی را تنظیم می‌کند. به طور کلی کایرین ۹۸۰ در مقایسه با چیپست‌های ۱۰ نانومتری، ۲۰ درصد عملکرد بهتر، ۵۸ درصد مصرف انرژی پایین‌تر و ۴۰ درصد قدرت پردازشی بهینه‌تری دارد.

اما صرف نظر از این آمار و ارقام، عملکرد و سرعت میت ۲۰ در بررسی‌هایی که ما در گجت نیوز داشتیم، بودن اغراق آن را  به یکی از برترین‌ گوشی‌ های اندرویدی تبدیل می‌‌کند که ما تا به حال آزمایش کرده‌ایم. تقریبا هیچ‌گونه لگ و افت سرعتی حتی هنگام باز بودن چندین برنامه در پس زمینه دیده نمی‌شود و جابه‌جایی بین اپلیکیشن‌های مختلف و باز و بسته کردن آنها به طور متوالی، به شکلی فوق‌العاده روان و سریع انجام می‌گیرد. بسیاری از صفحه‌های Loading که پیش از این باعث آزار کاربر می‌شد، حالا به سرعت رد می‌شوند و در چند ثانیه، قادر هستید تمام اپلیکیشن‌های پیشفرض گوشی را به طور کامل باز و بسته کنید.

البته اگر این قدرت هم برایتان کافی نیست، مهندسان هواوی یک حالت مخصوص فعالیت سنگین را درون رابط کاربری قرار داده‌اند که از قسمت تنظیمات باتری می‌توانید به آن دسترسی داشته باشید. حالت Performance Mode، در واقع مخصوص خوره‌های قدرت سخت افزاری تعبیه شده است که با فعال کردن آن، به نوعی یک اورکلاک سریع اتفاق می‌افتد و عملکرد پردازنده بسیار سریع‌تر می‌شود. البته این موضوع یک تاوان دارد و آن هم افزایش بسیار زیاد مصرف باتری و دمای کلی گوشی است. بنابراین اگر می‌خواهید به طور مثال در یک بازی آنلاین بسیار سنگین و گرافیکی برای مدتی کوتاه، قدرتی فراتر از حالت عادی را تجربه کنید، می‌توانید آن را فعال نمایید.

حالا برای این که عملکرد سخت افزاری هواوی Mate 20 را در مقایسه با رقبا بسنجید، برایتان تست‌های بنچمارک آن را در زیر آماده کرده‌ایم. در این تست‌ها پرچمدار جدید هواوی به همراه برترین گوشی های حال حاضر بازار اندروید، تحت شرایط خاصی قرار می‌گیرند تا عملکرد روزمره‌ی کاربر بر روی آنها شبیه‌سازی شود و نمره‌ای از نظر پردازش گرافیکی و پردازش فنی به آنها اعطا می‌شود. ما برای این که نتایج این تست‌ها بهتر قابل بررسی باشند، نمراتی که میت ۲۰ در حالت فعال بودن Performance Mode به دست آورده است را در یک خط جداگانه قرار داده‌ایم تا عملکرد این گوشی در دو حالت عادی و پرفورمنس را بهتر بتوانید مقایسه کنید:

علاوه بر اینها، کایرین ۹۸۰ اولین پردازنده‌ای است که به مودم نسل جدید LTE Cat.21 مجهز می‌شود. دست‌یابی به سرعت دانلود ۱.۴ گیگابیت بر ثانیه، سرعت آپلود ۲۰۰ مگابیت بر ثانیه و البته ارتباط پایدار با شبکه در موقعیت‌هایی نظیر مترو و قطارهای تندرو، نتیجه‌ی به‌کارگیری این قطعه است. از نظر امکانات جی پی اس نیز میت ۲۰ به سیستم موقعیت‌یابی فوق دقیق و دو بانده‌ی L1 + L5 مجهز شده که در لوکیشن‌های پیچیده و هنگام ناوبری در محیط‌هایی با بافت‌های دشوارتر نیز عملیات نقشه‌یابی را با دقت و سرعت بسیار بالاتری انجام می‌دهد.

واحد پردازش سیگنال تصاویر نیز در کایرین ۹۸۰ به‌روزرسانی شده و این واحد جدید علاوه بر اینکه پشتیبانی بهتری از سیستم‌های چند-دوربینه دارد، ارسال اطلاعات را نیز ۴۶ درصد سریع‌تر انجام می‌دهد. دنبال کردن حرکات سوژه با سرعت و دقت بالاتر، حذف نویز به صورت چند مسیره و بدون آسیب زدن به بافت تصویر، تولید رنگ‌های دقیق‌تر هنگام عکاسی HDR و تشخیص نوع سوژه به شکل کاملا هوشمند و با سرعت و دقت بالاتر، از ویژگی‌های این به‌روزرسانی جذاب هستند.

صدا و موسیقی

درست مشابه چند پرچمدار دیگر هواوی و البته سری پی ۲۰، میت بیست هواوی نیز از سیستم پخش استریو برخوردار است که البته این موضوع به لطف همکاری اسپیکر اصلی با بلندگوی تماس در بالا و پایین گوشی محقق می‌شود. در مدل پرو، حفره‌های اسپیکر محو شده و به داخل پورت یو اس بی تایپ سی منتقل شده‌اند تا ضد آب بودن دیوایس امکان‌پذیر شود. اما در میت ۲۰، این حفره‌ها در همان لبه‌ی پایین دیده می‌شوند و بلندی صدای مناسبی هم دارند. در تست‌های آزمایشگاهی، شدت صدایی در حدود ۷۴ و ۸۳ دسیبل برای پخش موسیقی و زنگ تماس به دست آمده است که پرچمدار جدید هواوی را بالاتر از رقبای قدرتمندی همچون نوت ۹ سامسونگ و آیفون ایکس اس اپل قرار می‌دهد.

در تست‌های ما نیز بلندی صدا و شفافیت اسپیکر هنگام پخش موسیقی با حداکثر صدا، در وضعیت قابل قبولی قرار داشت و اگر عملکرد بلندگوی تماس به عنوان اسپیکر دوم کمی بهتر بود، این سیستم استریو می‌توانست لذت بیشتری را برای کاربر به ارمغان بیاورد. در واقع به دلیل اینکه شدت صدا و وضوح این اسپیکر در حد اسپیکر اصلی گوشی نیست، کمی تفاوت اوج فرکانس در میان آنها وجود دارد که به خصوص اگر گوشی را در وضعیت عمودی گرفته باشید (که لبه‌ی پایینی از گوش‌ها کمی دورتر از حالت عادی باشد)، این عدم هارمونی بین دو اسپیکر کاملا به چشم می‌آید.

دقت صدا و حذف اعوجاج و نویزهای مختلف، میت ۲۰ را به یکی از دستگاه‌های ایده‌آل برای گوش دادن به موسیقی و تماشای فیلم تبدیل کرده است و البته پشتیبانی از فناوری Dolby Atmos نیز قابلیت جذاب جدیدی است که اجازه می‌دهد مشخصات صدا را تغییر دهید. با انتخاب حالت smart در تنظیمات این قابلیت، صدا به طور هوشمند و بر مبنای محتوای در حال پخش، بهینه‌سازی می‌شود تا بالاترین کیفیت به گوش کاربران برسد. حالت مخصوص Movie نیز به خوره‌های دنیای فیلم و سریال کمک می‌کند تا گفتگوهای بازیگران را شفاف‌تر بشنوند و صداهای محیطی در سکانس‌های فضای باز، جلوه‌ی جذاب‌تری داشته باشند. حالت مخصوص Music نیز همانطور که از نام آن مشخص است، اجازه می‌دهد تک‌تک نوت‌ها و پستی و بلندی‌های صدا با جزئیات کامل بازتولید شوند تا کاربر موسیقی‌های مورد علاقه‌ی خود را در حالتی جدید تجربه کند؛ سه ایکولایزر با ویژگی‌های مخصوص سبک‌های مختلف موسیقی نیز در این حالت قابل فعال‌سازی خواهند بود.

متاسفانه هواوی هندزفری‌های میت ۲۰ را برای بررسی در اختیار گجت نیوز قرار نداده بود و به همین دلیل نمی‌توانیم اظهار نظری درباره‌ی عملکرد هدفون‌های داخل جعبه‌ی گوشی داشته باشیم.

سیستم عامل و رابط کاربری

هواوی میت ۲۰ یکی از اولین گوشی های اندرویدی است که به طور پیش‌فرض از اندروید ۹ پای برخوردار است. کمپانی سازنده برای تکمیل این سیستم عامل به‌روز، جدیدترین ورژن از رابط کاربری انحصاری خود با نام EMUI 9.0 را نیز بر روی آن قرار داده است. این نسخه از تمام ورژن‌های قبلی که در گوشی هایی نظیر میت ۱۰ دیده بودیم، خلوت‌تر است و همه‌چیز تا حداکثر جای ممکن، ساده‌سازی شده تا به تجربه‌ی اندروید خام نزدیک‌تر باشیم. طراحی آیکون‌ها، محیط نوتیفیکیشن‌ها، خطوط و فواصل همگی تغییراتی جزئی اما موثر داشته‌اند که ظاهر رابط کاربری را به طور کلی، زیباتر کرده و قطعا طرفداران سبک مینی‌مال، از آن بیشتر لذت خواهند برد.

یکی از مهم‌ترین قابلیت‌هایی که در این نسخه به رابط کاربری اضافه شده، امکان ناوبری در محیط کاربری بدون استفاده از دکمه‌های لمسی است. امکان استفاده از دکمه‌های بازگشت و هوم و مالتی تسکینگ همانند گذشته فراهم است، اما شما با مراجعه به قسمت System Navigation و فعال کردن گزینه‌ی Gestures، می‌توانید مشابه آیفون ایکس، تنها با انجام سوایپ، به قسمت‌های مختلف بروید. برای بازگشت به عقب و جلو در این حالت، کافی است که از لبه‌های چپ و راست به سمت مرکز صفحه سوایپ کنید.

برای رفتن به صفحه‌ی هوم، کافی است دستتان را از لبه‌ی پایینی صفحه به سمت بالا بکشید و البته برای رفتن به قسمت مالتی تسکینگ نیز کافی است که از پایین صفحه به سمت بالا سوایپ کنید و دستتان را دو ثانیه بر روی صفحه نگه دارید تا اپلیکیشن‌های باز در پس زمینه نمایش داده شوند؛ در ضمن دسترسی به دستیار گوگل نیز از طریق سوایپ کردن از گوشه‌های پایین صفحه به سمت بالا امکان‌پذیر است که می‌توانید آن را از قسمت تنظیمات، فعال یا غیر فعال کنید.

Huawei Share و Wireless Projection، دو گزینه‌ی دیگری هستند که در قسمت تنظیمات شبکه قابل استفاده هستند. اولی به شما اجازه می‌دهد که گوشی را به صورت وایرلس به وسایلی مانند پرینتر و کامپیوتر متصل کنید و اطلاعات را داخل شبکه با سرعت بالا انتقال دهید. قابلیت دوم نیز همانطور که از نام آن مشخص است، اجازه می‌دهد بدون نیاز به هیچگونه اتصال سیمی، گوشی را به یک نمایشگر داخل شبکه وای فای متصل کنید و اطلاعات را بر روی آن نمایش دهید. در این حالت شما قادر به یادداشت کردن بر روی صفحه خواهید بود و تماس‌ها و پیام‌های دریافتی نیز همچنان به شما نمایش داده خواهد شد تا در موقعیت‌های مختلف مانند جلسات کاری بتوانید به‌خوبی از آن بهره ببرید.

گزینه‌ی Storage Cleaner برای پاک‌سازی ظرفیت داخلی و باز کردن فضای خالی جدید در تنظیمات قرار داده شده و یک قابلیت جدید با نام Digital Balance نیز با نظارت بر روی استفاده‌ی کاربر، مدت زمانی که از بخش‌های مختلف و به طور کلی از گوشی استفاده کرده‌اید را به شما نمایش می‌دهد. از داخل این قسمت، می‌توانید یک یوزر جدید تعریف کنید و به طور مثال اگر گوشی متعلق به فرزند نوجوانتان است، تعیین کنید که او به طور روزانه چند ساعت یا دقیقه می‌تواند از گوشی استفاده کند. همچنین امکان این وجود دارد که استفاده از اپلیکیشن‌های مختلف مانند شبکه‌های اجتماعی را نیز محدود به زمانی معین کنید تا مشکل اعتیاد به فضای مجازی از بین برود. گزینه‌ای نیز وجود دارد که می‌توانید نحوه‌ی استفاده از اپلیکیشن‌ها در ساعات پایانی شب را مدیریت کرده و برای فرزندان یا خودتان، محدودیت‌هایی از نظر زمانی تعیین کنید؛ امکان تاریک‌تر شدن صفحه برای کاهش فشار به چشم‌ها نیز در این حالت وجود دارد.

Private Space نیز یک قابلیت جدید دیگر است که اجازه می‌دهد یک محیط کاملا مجزا و شخصی را برای خود ایجاد کنید تا تنها خودتان بتوانید به آن دسترسی داشته باشید. حتی می‌توانید یک اثر انگشت مخصوص برای این محیط تعریف کنید و یا برای آن رمز عبور بگذارید. گزینه‌ی FileSafe برای رمزگذاری بر روی تصاویر، ویدیو‌ها و فایل‌های شخصی و گزینه‌ی Password Vault برای پر کردن کادرهای نام کاربری و رمز عبور به طور خودکار، دو قابلیت دیگری هستند که در بخش تنظیمات امنیتی می‌توانید از آنها استفاده کنید.

با توجه به این که میت ۲۰ هواوی به فرستنده‌ی مادون قرمز نیز مجهز شده، می‌توانید از آن برای کنترل وسایل مختلف از راه دور استفاده کنید. یک اپلیکیشن مخصوص ریموت کنترل نیز درون سیستم عامل تعبیه شده که استفاده از آن کاملا آسان است و مجموعه‌ی بزرگی از برندهای تولیدکننده‌ی لوازم خانگی و دیجیتال از دوربین‌های دی اس ال آر و دی‌وی‌دی پلیر گرفته تا تلویزیون و ست‌تاپ‌باکس را پشتیبانی می‌کند. یکی دیگر از ویژگی‌های جدید میت بیست، قابلیتی به نام GPU Turbo 2.0 است که مخصوص خوره‌های گیمینگ طراحی شده و با اختصاص منابع سخت افزاری به طور هوشمند، بهره‌وری بازی‌ها و تاخیر در پاسخگویی به لمس کاربر را حدود ۳۶ درصد بهبود می‌دهد. در ضمن با فعال بودن این فناوری، دمای نقاطی از بدنه که هنگام بازی کردن داغ می‌شوند، حدود ۳ درجه‌ی سانتی‌گراد کاهش پیدا می‌کند تا تجربه‌ی لذت‌بخش‌تری از بازی‌های سنگین و گرافیکی داشته باشید؛ البته در حال حاضر تنها چند بازی منتخب مانند پابجی موبایل از این ویژگی پشتیبانی می‌کنند و انتظار می‌رود در آینده شاهد پشتیبانی بازی‌‌های بیشتری از آن باشیم.

در ضمن فعالیت هوش مصنوعی نیز در این نسخه از رابط کاربری کاملا بهبود یافته است و طی تجربه‌ای که ما در بررسی هواوی میت ۲۰ داشتیم، پیشنهادهای این مغز متفکر به شما، کاملا منطقی‌تر و هوشمندانه‌تر شده و در موقعیت‌هایی دقیق به شما ارائه می‌شود. تقریبا در تمام موارد، این هوش مصنوعی فعالیت شما را زیر نظر دارد و اگر به طور مثال فعال کردن گزینه‌ای در تنظیمات بتواند به شما کمک کند کارتان را سریع‌تر و راحت‌تر انجام دهید، آن را از طریق یک نوتیفیکیشن به شما اطلاع می‌دهد. همچین با بهره‌گیری از قدرت سخت افزاری این غول اندرویدی، حالا سرعت پاسخ‌گویی سیستم ۲۵.۸ درصد افزایش یافته، تاخیر باز شدن اپلیکیشن‌ها ۱۰۲ میلی‌ثانیه کاهش یافته و روان بودن کلی سیستم نیز ۱۲.۹ درصد افزایش یافته است.

مزایا و معایب

مزایا

  • عملکرد بسیار قدرتمند دوربین به خصوص در محیط‌های تاریک
  • پردازنده‌ی فوق سریع با بهره‌گیری از قابلیت‌های هوش مصنوعی
  • طراحی زیبا و توجه به جزئیات (نظیر بافت متفاوت دکمه‌ی پاور)
  • برخورداری از جک ۳.۵ میلی‌متری هدفون در مقایسه با مدل پرو
  • نگه داشتن و جابه‌جایی آسان گوشی با یک دست علیرغم ابعاد بزرگ نمایشگر
  • طراحی زیبای نمایشگر بدون حاشیه‌ و بریدگی قطره‌مانند
  • مجهز شدن به جدیدترین نسخه از سیستم عامل اندروید گوگل به طور پیشفرض
  • شارژ سریع با عملکرد قابل قبول در اکثر شرایط
  • امکان ناوبری در رابط کاربری به روش‌های متنوع

معایب

  • عدم پشتیبانی از کارت حافظه‌ی میکرو اس دی
  • عدم ضد آب بودن
  • فوکوس دستی در دوربین سلفی
  • عدم پشتیبانی از شارژ وایرلس

جمع بندی

حالا نوبت به جمع‌بندی بررسی هواوی میت ۲۰ می‌رسد و می‌خواهیم به این سوال پاسخ دهیم که پرچمدار ۲۰۱۸ هواوی چه‌قدر ارزش خرید دارد. برای پاسخ، باید دو حالت مختلف را در نظر بگیریم، اگر نسبت به نسل قبل مقایسه کنید، میت ۲۰ یک به‌روزرسانی فوق‌العاده با انبوهی از قابلیت‌های سخت افزاری و نرم افزاری جدید محسوب می‌شود. میت ۱۰ به سختی می‌تواند با چنین غول قدرتمندی که به پردازنده‌های ۷ نانومتری جدید هواوی مجهز شده، رقابت کند. اما حالت دوم، مقایسه‌ی این گوشی با مدل پرو است. همانطور که در بررسی گجت نیوز خواندید، شارژ وایرلس، مقاومت کامل در برابر آب، قابلیت‌های هیجان‌انگیز دوربین با رزولوشن بسیار بالاتر و امکانات مدرن‌تری مانند سنسور اختصاصی تشخیص چهره به شکل سه بعدی، تنها بر روی مدل پرو یافت می‌شوند و میت ۲۰ فاقد آنهاست.

اما این محصول، همچنان هم یک پرچمدار قدرتمند در سال ۲۰۱۸ محسوب می‌شود و به‌خصوص اگر قیمت پایین‌تر و نکاتی مانند برخورداری از جک ۳.۵ میلی‌متری هدفون برایتان حیاتی هستند، میت ۲۰ هواوی اسمارت فونی است که قطعا پیشنهاد تهیه‌ی آن را به شما می‌دهیم و خوب است که نام آن را در لیست کاندیداهای خرید خود یادداشت کنید.

امتیاز گجت نیوز

طراحی و کیفیت ساخت – ۸٫۵

عملکرد فنی و سخت افزاری – ۹٫۵

امکانات ویژه – ۸٫۵

قابلیت‌های نرم افزاری – ۹

ارزش خرید نسبت به قیمت – ۸٫۵

۸٫۸

امتیاز گجت نیوز

خلاصه: اگر قیمت پایین‌تر و نکاتی مانند برخورداری از جک ۳.۵ میلی‌متری هدفون برایتان حیاتی هستند، میت ۲۰ هواوی اسمارت فونی است که قطعا پیشنهاد تهیه‌ی آن را به شما می‌دهیم و خوب است که نام آن را در لیست کاندیداهای خرید خود یادداشت کنید. 

امتیاز کاربران : ۴٫۵ ( ۱ رای ها)

باید ها و نباید ها، در زمان وقوع طوفان رعد و برق (گجت نیوز)

طوفان رعد و برق

طوفان رعد و برق یکی از بلایای طبیعی بسیار زیان آور است که خوشبختانه به ندرت در ایران رخ می‌دهد اما خوب است بدانیم در زمان وقوع طوفان رعد و برق چه باید کرد، با گجت نیوز همراه باشید.

رنگی کردن تصاویر تاریخی، سرگذشت غم‌انگیز دختر ۱۴ ساله لهستانی را آشکار کرد

رنگی کردن تصاویر تاریخی می‌تواند برقراری ارتباط را آسان کند. Czeslawa Kwoka، دختر ۱۴ ساله لهستانی گرفتار در اردوگاه آشویتس نازی‌ها بوده که رنگی کردن تصاویر تاریخی آن، گویای فاجعه بزرگی‌ست که اتفاق افتاده است.

هنرمند دیجیتال، مارینا آمارال (Marina Amaral) مدت سه سال است که در حال رنگی کردن تصاویر تاریخی است. او اخیرا کارهای خود را با رنگی کردن تصاویر تاریخی از یک زندانی ۱۴ ساله لهستانی در اردوگاه آشویتس (Auschwitz)، بروزرسانی کرده است. او به عکس‌های سیاه و سفید، زندگی می‌بخشد. مارینا آمارال سعی کرد تا به صورت بصری، بر گذشته غم انگیز Czeslawa Kwoka تاکید کند.

درک بهتر تاریخ با رنگی کردن تصاویر تاریخی

مارینا آمارال در مصاحبه با مجله پاندا گفت:

خیره شدن به چهره او برای چندین دقیقه، هنگامی که می‌دانید چه اتفاقی برای او افتاده، واقعا سخت است. من خواستم به چسواو (Czeslawa) فرصت بدهم تا بتواند سرگذشت خود را بیان کند؛ سرگذشتی که مشابه سایر قربانیان اردوگاه آشویتس است.

همچنین افزود:

هنگامی که تصاویر تاریخی، رنگی هستند، ارتباط برقرار کردن با این افراد بسیار آسان است. ما می‌توانیم کبودی، بریده شدن لب یا خون روی صورت را با رنگی کردن تصاویر تاریخی متوجه شویم. هولوکاست با کشتار جمعی آغاز نشد، بلکه با شعارهای نفرت‌انگیز آغاز شد.

در اصل، تصاویر به وسیله ویلهلم بریس (Wilhelm Brasse) گرفته شده است؛ او را به عنوان عکاس معروف اردوگاه آشویتس می‌شناسند، کسی که جنگ جهانی دوم را در آنجا زندانی بوده است.

ویلهلم بریس در مصاحبه‌ای گفته است:

من تصاویری کاملا واضح از این دختر خاص زندانی، به دلیل جوان بودن و رفتار دخترانه به خاطر دارم. هنگامی که او به اردوگاه رسید، نمی‌توانست متوجه حرف‌هایی شود که به او گفته می‌شد. کاپو (سرپرست زندانیان)، چماق برداشته و ضربه‌ای را به صورت او وارد کرد. این زن آلمانی خشم خود را بر روی دختر خالی کرد. دختر زیبا و بی‌گناه گریه می‌کرد اما نمی‌توانست کاری انجام دهد. او پیش از آنکه عکسی توسط عکاس گرفته شود، اشک‌ها و لب‌های خونی خود را پاک کرد. اگر بخواهم حقیقت را بگویم، مثل این بود که در حال زدن من بودند، اما نمی‌توانستم دخالت کنم، چون می‌توانست برای من مرگبار باشد.

چسواو یکی از ۲۳۰ هزار کودک و نوجوانی بود که در میان ۱ میلیون ۲۳۰ هزار نفر از افراد تبعید شده به اردوگاه آشویتس، حضور داشت. او در ۱۳ دسامبر سال ۱۹۴۲ میلادی از شهر زاموسک، واقع در لهستان، به آشویتس انتقال داده شد. در ۱۲ مارس سال ۱۹۴۳ میلادی، چسواو در سن ۱۴ سالگی جان باخت. از چگونگی مرگ او چیزی ثبت نشده است.

در ادامه با مشاهده برخی از تصاویر تاریخی که رنگی شده‌اند، همراه گجت نیوز باشید.

هنگامی که Czesława Kwoka به اردوگاه آشویتس فرستاده شد تنها ۱۴ سال داشت، اردوگاه مرگبار نازی‌ها

Czesława Kwoka در اردوگاه آشویتس

هنرمند دیجیتال، مارینا آمارال تصمیم گرفت تا به این لحظه دلخراش، رنگ زندگی ببخشد.

Czesława Kwoka در اردوگاه آشویتس

عکس‌های اصلی توسط یکی دیگر از زندانیان اردوگاه گرفته می‌شد که بخشی از پروژه مستندسازی افرادی بوده که به اردوگاه مرگ، انتقال داده می‌شدند

Czesława Kwoka در اردوگاه آشویتس

چسواو تنها چند دقیقه بعد از ضرب و شتم توسط یکی از نگهبانان زن، جلوی دوربین نشست

Czesława Kwoka در اردوگاه آشویتس

«او گریه می‌کرد، اما نمی‌توانست کاری انجام دهد. او پیش از آنکه عکسی توسط عکاس گرفته شود، اشک‌هایش را خشک و لب‌های خونی خود را پاک کرد.»

Czesława Kwoka در اردوگاه آشویتس

خون تازه روی صورت Czesława Kwoka، آخرین عکس گرفته شده از او بیانگر جنایت‌هایی است که در آنجا اتفاق افتاده است.

Czesława Kwoka در اردوگاه آشویتس

تصاویر تاریخی زیادی توسط مارینا آمارال رنگی شده‌اند، همانند سوزاندن مونک

سوزاندن مونک

قربانیان بمب افکنی‌های آمریکا

قربانیان بمب افکنی‌های آمریکا

پسر بچه یتیم انگلیسی در لندن، سال ۱۹۴۵ میلادی

پسر بچه یتیم انگلیسی

یک کودک فرانسوی، خود را به سربازان هند معرفی می‌کند

کودک فرانسوی در کنار سربازان هند

آبراهام لینکلن

آبراهام لینکلن

خلبان هواپیما

خلبان هواپیما

Broad Street، نیویورک

خیابان Broad Street در نیویورک

الویس پریسلی (Elvis Presley)، پریسیلا پریسلی (Priscilla Presley) و لیسا مری (Lisa Marie)

الویس پریسلی، پریسیلا پریسلی و لیسا مری

سه پسر بچه فرانسوی به یک تانک پانزر نابود شده آلمانی نگاه می‌کنند

تانک پانزر نابود شده آلمان

جان و ژاکلین کندی

جان و ژاکلین کندی

زندانیان در اردوگاه ووبلین

زندانیان اردوگاه ووبلین

مادر مهاجر

مادر مهاجر

امدادگران تیپ ویژه مهندسی پنجم و ششم ایالات متحده

امدادگران تیپ ویژه مهندسی ایالات متحده

گرگوری راسپوتین (Grigori Rasputin)

گرگوری راسپوتین

پناهندگان لهستان

پناهندگان لهستان

نوشیدنی دکتر پپر (Dr. Pepper)

نوشیدنی Dr. Pepper

وینستون چرچیل (Winston Churchill)

وینستون چرچیل